Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Μέρες κοσμικές στην τριτοκοσμική μπανανία που κοσμεί τον κόσμο του ευρωπαϊκού νότου, με γαλάζιο διήμερο τριών γενεθλίων. Αύριο Κυριακή 13 του Σεπτέμβρη κλείνει τα 63 χρόνια του ο Θοδωρής Ρουσόπουλος και μεθαύριο Δευτέρα 14 του Σεπτέμβρη κλείνουν τα εβδομήντα χρόνια τους οι γεννημένοι την ίδια μέρα Κώστας Καραμανλής και Λευτέρης Ζαγορίτης.
Τώρα τελείωσαν η ΔΕΘ κι οι τυμπανοκρουσίες
οι υποσχέσεις και τα «θα», ψήφων λεηλασίες
και είμαστε αντιμέτωποι με τη σκληρή ακρίβεια
διατροφής και σχολικών, λογαριασμών, καυσίμων
πλάι σε κόλπα, σκάνδαλα και πόζες των διασήμων.
Τόσες εξαγγελίες και ταχυδακτυλουργικές παροχές κάθε χρόνο τέτοιο καιρό, τόσος ντόρος στα μουμουέ με «παραδείγματα» και «οφέλη» κι όμως η ανημποριά να βασιλεύει και η πραγματικότητα να παραμένει μια βαριά ταφόπλακα…
Εθιμοτυπικά μα και ουσιαστικά, όπως κάθε χρόνο με αφορμή το άνοιγμα των κάτεργων της γνωστικής εξειδίκευσης («εξειδίκευση σημαίνει να ξέρεις όλο περισσότερα για όλο και λιγότερα, μέχρι να καταλήξεις να ξέρεις τα πάντα για το τίποτα») και άγνοιας : «Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη σαν ανοίγουν τα σχολεία / στις συνοικίες οι γυναίκες μπαίνουν στα χαρτοπωλεία / και αγοράζουν σχολικά βιβλία και τετράδια για τα παιδιά τους. / Απελπισμένες ψάχνουν στα τριμμένα τσαντάκια τους και την τελευταία δεκάρα / όλο παράπονο που η γνώση είναι τόσο ακριβή. / Κι όμως μήτε που υποπτεύονται πόσο κακή είναι η γνώση / που προορίζεται για τα παιδιά τους» (Bertolt Brecht).
Τι έπαθε ο ουρανός και ξανασκοτεινιάζει
και στο γαλάζιο χύνεται ολίγον από μαύρο;
Κει που περνάει η κλεφτουριά και οι Μητσοτακαίοι
ο Σαμαράς ξεπρόβαλε ωσάν τον Φρέντι Κρούγκερ
τρίτη φορά φαρμακερή για να την «πετσοκόψει»
την άγια οικογένεια, κόβοντας την ανάσα!
Δυο περδικούλες κάθονται κι όλο μοιρολογούνε
μια κλαίει την ακροδεξιά, τη δεξιά η άλλη.
Πέρσι ήταν ο ΣτεΚας που κατηγορούσε τον Αλέξη ότι τον αντιγράφει, φέτος είναι η «ευελφαλής» Διαμαντοπούλου. Ο πρώτος έλεγε ότι «αυτό σημαίνει ότι θα πάει καλά», η δεύτερη λέει ότι δεν πάει καλά. Πλήξη…
Eνας ακκίζεται με το να παραθέτει κενολογίες σε ακροατήρια, άλλος ακκίζεται με το να τριγυρνάει και να κάνει χειραψίες ανά την επικράτεια και οι υπόλοιποι μ’ άλλα ακίζονται.
Η στήλη έπεσε από τα σύννεφα επειδή έπεσαν από τα σύννεφα η Γερμανία και η «μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια» με τη νίκη του ακροδεξιού AfD στη Σαξονία.
Σαν ξανανθίσουν τα κλαριά και βγάλει η γη χορτάρι
μετά απ’ τον επερχόμενο ασήκωτο χειμώνα
κάλπες θα ξαναστήσουνε και υπεύθυνα θα σπεύσουν
οι αθώοι κι οι ανεύθυνοι να τους ευχαριστήσουν.
Θυμάστε τα «μεταλλαγμένα» που κάποτε ακούγονταν παντού; «Monsanto», μεταλλαγμένο καλαμπόκι, μεταλλαγμένη σόγια, διαδηλώσεις, προειδοποιήσεις, κυβερνήσεις που διαβεβαίωναν ότι «τα μεταλλαγμένα δεν έχουν θέση στην ελληνική γη». Σήμερα η λέξη έχει σχεδόν εξαφανιστεί από την επικαιρότητα απλά… επειδή άλλαξαν όροι και ονόματα. Τώρα πλέον ψάχνουμε για «Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (N.G.T.)» και τεχνολογίες γονιδιακής επεξεργασίας όπως το CRISPR, που επιτρέπουν στοχευμένες αλλαγές στο DNA των φυτών. Αλλωστε από τις 17 Ιουνίου η Ευρωπαϊκή Ενωση υιοθέτησε νέους κανόνες περί όλα αυτά. Και κάπως έτσι το «μεταλλαγμένο» έγινε «γονιδιακά επεξεργασμένο».
Δεν περιμέναμε τον ΟΟΣΑ για να μας πει ότι οι μισοί μαθητές των ελληνικών σχολείων είναι σχεδόν αγράμματοι. Περιμένουμε πάντα εκείνον που θα έχει τα κότσια να πει ποιος φταίει γι’ αυτό και για πολλά άλλα…
«Ασπίδα του Αχιλλέα» στην Ελλάδα, «χειμερινή ασπίδα» στην Ουκρανία, είναι πλέον απροκάλυπτα ένας κόσμος – ιμπεριαλιστική ασπίδα, ass πήδα.
Κοκκινοσκουφίτσα
