Τελευταίο νομοσχέδιο που συζητά η Βουλή πριν από τις θερινές διακοπές. Υποτίθεται ότι αφορά την ενσωμάτωση ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις «στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση του κοινού» (αυτές που ονομάζονται διεθνώς αγωγές SLAPP. Η ενσωμάτωση της Οδηγίας αφορά 19 άρθρα. Σ’ αυτά προστίθενται άλλα 101 άρθρα (!), που στην ουσία είναι νομοσχέδια διάφορων υπουργείων. Η κλασική μέθοδος των νομοσχεδίων-κουρελού που ψηφίζονται λίγο προτού κλείσει η Βουλή για διακοπές (χριστούγεννα, πάσχα, καλοκαίρι), όταν οι βουλευτές κοιτάζουν συνεχώς το ρολόι μη τυχόν και χάσουν την πτήση που έχουν κανονίσει.
Σ’ αυτό το νομοσχέδιο-κουρελού, λοιπόν, ο Φλωρίδης καταθέτει αιφνιδιαστικά μια πειρατική τροπολογία. Νύχτα, ενώ είχε ήδη ξεκινήσει η συζήτηση στην Ολομέλεια, χωρίς να έχει προηγηθεί καμιά διαβούλευση (για τα μάτια, βρε αδερφέ), αλλάζοντας ουσιαστικό κανόνα του Ποινικού Δικαίου. Συγκεκριμένα, αύξησε τα πραγματικά όρια έκτισης ποινής για τους πολυϊσοβίτες από τα 25 στα 30 έτη,
Η αιτιολογία που προβάλλεται είναι προκλητικά γελοία: «Αντιμετωπίζεται η ανάγκη αναλογικότερης διαβάθμισης της ελάχιστης διάρκειας πραγματικής έκτισης ποινής για τη θεμελίωση δικαιώματος απόλυσης υπό τον όρο της ανάκλησης στις περιπτώσεις καταδικασθέντων που εκτίουν περισσότερες ποινές ισόβιας κάθειρξης». Για ποιο λόγο; Γιατί «η ισχύουσα πρόβλεψη ελάχιστης πραγματικής έκτισης είκοσι πέντε (25) ετών δεν διαφοροποιεί επαρκώς την ποινική μεταχείριση των καταδικασθέντων σε περισσότερες ποινές ισόβιας κάθειρξης από εκείνη των καταδικασθέντων σε πολυετή ή μία ισόβια κάθειρξη, ώστε να τίθεται ζήτημα σύμπνοιας με την συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας».
Αυτή είναι η (ν)τροπολογία Φλωρίδη (συνυπογράφουν Χρυσοχοΐδης και Πιερρακάκης, καθώς έχωσαν και άλλες διατάξεις στη ντροπολογία).
tropologia_polyisovitesΗ λογική της (ν)τροπολογίας είναι, καταρχήν χουντικής έμπνευσης. Για δεκαετίες δεν υπήρχε διαφοροποίηση μεταξύ ισοβιτών και πολυϊσοβιτών. Μπορούσαν να αποφυλακιστούν υπό όρους στα 19 χρόνια «σκαστής» έκτισης ποινής. Κανένας – στη διάρκεια αυτών των δεκαετιών – δεν υποστήριξε ότι παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.
Υστερα, ήρθαν πρώτα ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά η ΝΔ και έβαλε διαφοροποίηση: οι πολυϊσοβίτες στα 25 χρόνια «σκαστής» φυλάκισης. Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθαν τα αστικά δικαστήρια, διαπλεκόμενα με την κυβέρνηση και διαπνεόμενα από εκδικητικότητα, ρεβανσισμό και δικτατορική λογική, και εφάρμοσαν αναδρομικά τη νέα ρύθμιση στους καταδικασθέντες για την υπόθεση της 17Ν. Αρχικά σε βάρος του Δημήτρη Κουφοντίνα και τελικά σε βάρος του Αλ. Γιωτόπουλου, ο οποίος αποφυλακίστηκε μετά από 24 χρόνια, για να έρθει ο Αρειος Πάγος και να ακυρώσει την αποφυλάκισή του.
Η επιχειρηματολογία των αστικών δικαστηρίων που έκριναν υποθέσεις καταδικασθέντων για τη 17Ν είναι ενιαία: προτού τεθεί σε ισχύ ο νέος Ποινικός Κώδικας που διαφοροποίησε το μέγεθος της «σκαστής» φυλάκισης για τους πολυϊσοβίτες υπήρχε… κενό νόμου! Επομένως, οι σημερινοί πολυϊσοβίτες θα υπαχθούν αναδρομικά στον νεότερο και αυστηρότερο νόμο (25 χρόνια και όχι 19).
Επομένως, διαφοροποίηση υπήρχε ήδη. Αυτό που έκανε τώρα ο Φλωρίδης ήταν να αυξήσει τη διαφοροποίηση, στο όνομα της «αναλογικότητας». Αρα, σύμφωνα με τη λογική του Φλωρίδη, η υπάρχουσα διαφοροποίηση… παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας! Εφτά χρόνια κυβέρνηση η ΝΔ παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με τον υπουργό της.
Και πώς καθορίζεται το μέτρο της αναλογικότητας; Γιατί τα 6 χρόνια πρέπει να γίνουν 11; Καμιά εξήγηση δε δόθηκε. «Ετσι την είδε» ο Φλωρίδης που δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να δώσει εξηγήσεις σε κανένα. Ακόμα και στη Βουλή, άφησε τον υφυπουργό Μπούγα στη συζήτηση στην Ολομέλεια. Δεν πήγε καν να κλείσει τη συζήτηση, που πάντοτε κλείνει ο αρμόδιος υπουργός. Ο Μπούγας το έκανε και αυτό.
Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι αυτή η ακόμα πιο κατασταλτική ρύθμιση έρχεται μετά την «υπόθεση Γιωτόπουλου». Ο Φλωρίδης, με φασίζουσα νοοτροπία ο ίδιος και αισθανόμενος την υποχρέωση να γίνει αρεστός στους υπερατλαντικούς επικυρίαρχους και τους εγχώριους αντιδραστικούς κύκλους, χειροτερεύει την απόλυση υπό όρους. Οπως έλεγε ο αείμνηστος Σπύρος Φυτράκης, ακολουθεί την κατασταλτική κατεύθυνση στο ποινικό δίκαιο.
Τυπικά, η νέα διάταξη δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στους καταδικασθέντες για την υπόθεση της 17Ν. Τους πήγαν από τα 19 στα 25 χρόνια με το πρόσχημα του «κενού νόμου». Τώρα, δεν μπορούν να επικαλεστούν κενό νόμου, καθώς η μέχρι τώρα ισχύουσα διάταξη του Ποινμικού Κώδικα ανέφερε ρητά: πολυϊσοβίτες 25 χρόνια. Τα 30 χρόνια θα ισχύσουν για όσους καταδικαστούν από τώρα και μετά.
Δημιουργείται, όμως, ένα κλίμα περισσότερο κατασταλτικό, ώστε να το εκμεταλλευτούν τα δικαστικά συμβούλια και να αρνούνται υπό όρον αποφυλακίσεις με συμπληρωμένα 25 χρόνια. Αφού η υποχρεωτική έκτιση έχει αυξηθεί στα 30 χρόνια υποχρεωτικής έκτισης, είναι πιο εύκολο σε δικαστικά συμβούλια αντιδραστικής λογικής να απορρίπτουν αιτήσεις αποφυλάκισης με όρους, επικαλούμενα «ουσιαστικούς λόγους».
