Σε μια προκλητική από κάθε άποψη δήλωσή του, ο πρόεδρος του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν δήλωσε χτες ότι η Χεζμπολά φταίει για τον πόλεμο και τα εγκλήματα των σιωναζιστών κατά του Λιβάνου και του λαού του.
«Εκείνοι που μας έσυραν στον πόλεμο στον Λίβανο τώρα μας ζητούν ευθύνες επειδή πήραμε την απόφαση να προχωρήσουμε σε διαπραγματεύσεις… Αυτό που κάνουμε δεν είναι προδοσία. Αντίθετα, προδοσία διαπράττουν εκείνοι που οδηγούν τη χώρα τους σε πόλεμο για να εξυπηρετήσουν ξένα συμφέροντα», είπε.
Ο Αούν, το ρόλο του οποίου εξαίρει καθημερινά ο Τραμπ, δηλώνοντας ότι τον περιμένει με τον Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον για να υπογράψουν συμφωνία ειρήνης υπό την υψηλή εποπτεία του, προσπαθεί να διασκεδάσει την οργή του λιβανέζικου λαού από όσα συμβαίνουν στο τρίγωνο Βηρυτός-Τελ Αβίβ-Ουάσιγκτον εδώ και τρεις εβδομάδες, τα οποία ο λιβανέζικος λαός δικαίως εκλαμβάνει ως άνευ όρων παράδοση στους σιωναζιστές και προδοσία της χώρας.
«Στόχος μου είναι να επιτύχω τον τερματισμό της κατάστασης πολέμου με το Ισραήλ, παρόμοιο με τη συμφωνία ανακωχής του 1949», δήλωσε ο Αούν σε ανακοίνωσή του, προσθέτοντας: «Σας διαβεβαιώνω πως δεν θα αποδεχτώ την επίτευξη μιας ταπεινωτικής συμφωνίας».
H αναφορά από τον Αούν στην ανακωχή (armistice) του 1949 έχει στον πυρήνα της ένα μήνυμα: «δεν μας ενδιαφέρουν η κατοχή της Παλαιστίνης και τα βάσανα των Παλαιστίνιων». Δεν είναι του παρόντος να αναφέρουμε πόσες φορές οι σιωνιστές καταπάτησαν την «πράσινη γραμμή» που ο ΟΗΕ είχε χαράξει το 1949 και επιτέθηκαν στον Λίβανο, θέτοντας τμήματά του υπό κατοχή για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Πρέπει όμως να αναφέρουμε επί τροχάδην πως μετά την απόκρουση των σιωνιστών από την Αντίσταση (και όχι από τον λιβανέζικο στρατό) το 2000, η «μπλε γραμμή» που χαράχτηκε άφησε τα λιβανέζικα Αγροκτήματα Σεμπάα υπό σιωνιστική κατοχή. Και γι’ αυτό το θέμα ο Αούν δεν λέει κουβέντα. Τι να πει, όμως, όταν θεωρεί… δικαιολογημένη τη νέα εισβολή των σιωναζιστών, επειδή η Χεζμπολά στάθηκε στο πλευρό της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Για τον Αούν και τους ξενόδουλους αστούς της Βηρυτού, οι Λιβανέζοι θα έπρεπε να παρακολουθήσουν τη γενοκτονία στη Γάζα ξύνοντας τη μύτη τους με… θλίψη.
Αν ο Αούν δεν υπογράψει τη συμφωνία που του έχουν βάλει πάνω στο τραπέζι οι Τραμπ και Νετανιάχου – όπως είναι εξαιρετικά πιθανό -, δε θα είναι από πατριωτισμό, αλλά επειδή θα τον έχουν αναγκάσει η Αντίσταση και ο λιβανέζικος λαός να μην κάνει το επόμενο βήμα.
Σε αντίθεση με τον Αούν, που προσπαθεί να αποσείσει την κατηγορία για προδοσία, o γενικός γραμματέας της Χεζμπολά, σεΐχης Ναΐμ Κάσεμ, δεν μάσησε τα λόγια του σε ανακοίνωση που εξέδωσε χτες. Ο πόλεμος με το Ισραήλ «ξεκίνησε στις 23 Σεπτέμβρη του 2024 και δεν έχει τελειώσει μέχρι τώρα», είπε, προειδοποιώντας ότι η ηγεσία του Λιβάνου έκανε «μια ταπεινωτική και περιττή παραχώρηση» που καθοδηγήθηκε από «υποταγή χωρίς εναλλακτική».
Απευθυνόμενος στον Αούν και την κλίκα του, ο Ναΐμ Κάσεμ τόνισε ότι αυτά που απαιτούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ «δεν βρίσκονται στα χέρια τους, και αυτό που θέλετε από αυτούς δεν θα σας το δώσουν». Εθεσε πέντε όρους για οποιαδήποτε λύση: «τη διακοπή της επιθετικότητας σε ξηρά, θάλασσα και αέρα… την αποχώρηση του Ισραήλ από κάθε σπιθαμή λιβανικού εδάφους… την απελευθέρωση των κρατουμένων… την επιστροφή των εκτοπισμένων… και την ανοικοδόμηση».
Η εξουσία «δεν μπορεί να συνεχίσει όταν εγκαταλείπει τα δικαιώματα του Λιβάνου και της γης και αντιπαρατίθεται με τον λαό της Αντίστασης», είπε ο Κάσεμ, καλώντας την «να επιστρέψει στο λαό της για να τον ενώσει», καθώς εκπροσωπεί ολόκληρο τον πληθυσμό και όχι μία μόνο παράταξη.
Ο Κάσεμ επέκρινε έντονα τη στάση της λιβανέζικης κυβέρνησης, λέγοντας ότι έθεσε τον εαυτό της «σε επικίνδυνη θέση» και διέπραξε «σοβαρά λάθη που τοποθετούν τον Λίβανο σε σπείρα αστάθειας». Την κάλεσε να σταματήσει τις απευθείας διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, να βασιστεί σε έμμεσες συνομιλίες και να ανακαλέσει την απόφασή της που «ποινικοποιεί την Αντίσταση και τον λαό της, δηλαδή περισσότερο από το μισό του λιβανέζικου λαού». Καταδίκασε επίσης τη σιωπή της, λέγοντας ότι στέκεται «σιωπηλή και ανίκανη να εκτελέσει τα πιο βασικά από τα εθνικά της καθήκοντα». Ενώ το Ισραήλ συνεχίζει τις καταστροφές, η κυβέρνηση επέλεξε να εμφανιστεί σε «μια ενιαία ντροπιαστική εικόνα» μαζί με ισραηλινούς εκπροσώπους, είπε.
Καταδίκασε περαιτέρω τη συμφωνία εκεχειρίας που επιτεύχθηκε μετά τις συναντήσεις στην Ουάσιγκτον, λέγοντας ότι ουσιαστικά παρείχε στο Ισραήλ «ελεύθερο πεδίο για να συνεχίσει την επιθετικότητα», ενώ οι λιβανέζοι αξιωματούχοι δεν εξέφρασαν καμία σαφή δημόσια αντίθεση.
«Η εξουσία πραγματοποίησε συνάντηση την Τρίτη με τον ισραηλινό εχθρό και στη συνέχεια εκδόθηκε μια ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται η υπογραφή της λιβανέζικης κυβέρνησης. Μια εκεχειρία από την πλευρά του Λιβάνου και η παροχή ελευθερίας στο Ισραήλ να συνεχίσει την επιθετικότητα, ενώ οι δύο κυβερνήσεις, λιβανέζικη και ισραηλινή, αναγνωρίζουν την “ανάγκη περιορισμού των δραστηριοτήτων της Χεζμπολά και άλλων ανεξέλεγκτων ομάδων.” Δεν ακούμε κανένα σχόλιο από τους αξιωματούχους της εξουσίας», είπε ο Ναΐμ Κάσεμ
Επανέλαβε ότι «η επιθετικότητα είναι το πρόβλημα, η αντίσταση είναι αντίδραση στην επιθετικότητα», επιμένοντας ότι τα όπλα είναι αναγκαία υπό συνθήκες κατοχής και δηλώνοντας «Δεν θα εγκαταλείψουμε τα όπλα και την άμυνα». Περιέγραψε το δίλημμα που εγείρεται ως «απελευθέρωση και αξιοπρέπεια ή υποδούλωση και ταπείνωση – και η ταπείνωση δεν είναι για εμάς», και αναφέρθηκε σε μια «Μαύρη Τετάρτη» κατά την οποία υπήρξαν «200 αεροπορικές επιδρομές μέσα σε δέκα λεπτά… περισσότεροι από 300 μάρτυρες… περισσότεροι από 1.200 τραυματίες».
Επαναβεβαιώνοντας τη δέσμευση προς τους μάρτυρες και τους εκτοπισμένους, δήλωσε ότι η δύναμη της Αντίστασης βασίζεται σε «πίστη, θέληση και ικανότητα – και αυτή η τριάδα δεν εξαντλείται», προσθέτοντας ότι οι δυνατότητές της είναι «χωρίς όρια». Κατέληξε ότι «ο ισραηλινός εχθρός δεν θα παραμείνει ούτε σε μία ίντσα της κατεχόμενης γης μας», καλωσορίζοντας όσους στηρίζουν την «απελευθέρωση και ανοικοδόμηση» του Λιβάνου και απορρίπτοντας όσους εξυπηρετούν τις απαιτήσεις του εχθρού.
