Οι κλασικοί του μαρξισμού-λενινισμού, μελετώντας την εμπειρία των πολέμων και των επαναστάσεων, έχουν καταλήξει στο αξίωμα πως στους πολέμους καθοριστικός παράγοντας είναι ο άνθρωπος και όχι τα όπλα. Ο αγωνιζόμενος άνθρωπος που πολεμάει για το δίκιο βρίσκει τον τρόπο να υπερκεράσει τη στρατιωτική υπεροπλία του εχθρού-φορέα της αδικίας.
Σ’ ένα άρθρο γραμμένο με όλες τις τεχνικές-στρατιωτικές λεπτομέρειες, ο αναλυτής Ανίς Ραΐς εξηγεί πως ο εθνικοαπελευθερωτικός στρατός της Χεζμπολά κατάφερε, με ελάχιστα μέσα αλλά με θέληση και επινοητικότητα, να κατασκευάσει ένα πάμφθηνο έξυπνο όπλο, με το οποίο τσάκισε τις τεθωρακισμένες δυνάμεις του σιωναζιστικού στρατού, ακυρώνοντας τα υπερσύγχρονα και πανάκριβα συστήματα που διαθέτουν.
Το αξίωμα των κλασικών του μαρξισμού-λενινισμού επιβεβαιώθηκε για μια ακόμα φορά.
Παραθέτουμε το άρθρο του Ανίς Ραΐς και στο τέλος μια σειρά βίντεο από το αρχείο μας, που τεκμηριώνουν αυτά που εκθέτει. Είχαμε σημειώσει κατ’ επανάληψη στα ρεπορτάζ μας ότι σ’ αυτόν τον πόλεμο η Χεζμπολά χρησιμοποιεί κατά κόρον επιθετικά drones για πλήγματα κατά τεθωρακισμένων οχημάτων του σιωναζιστικού στρατού, που δεν είχαμε δει το 2024. Μόνο που δε γνωρίζαμε τις τεχνικές λεπτομέρειες. Το άρθρο του Ανίς Ραΐς φωτίζει αυτή την πλευρά και λύνει την απορία: «πώς δεν καταφέρνουν οι σιωναζιστές να εντοπίσουν και να αναχαιτίσουν τα drones;».
Πιο αδύναμο κι από ιστό αράχνης: το νήμα οπτικής ίνας της Χεζμπολά παγιδεύει το Merkava
Ενα όπλο με διαστάσεις μικρού διέσπασε δεκαετίες ισραηλινού στρατιωτικού δόγματος. Αυτό που εκτυλίχτηκε στον νότιο Λίβανο δεν ήταν αιφνιδιαστική επίθεση, αλλά τα αποκαλυπτήρια ενός συστήματος που είχε σχεδιαστεί για να πολεμήσει στον προηγούμενο πόλεμο.
Του Ανίς Ραΐς
24 Απρίλη 2026
Eιναι μια μπομπίνα από γυάλινο νήμα πλάτους όσο μια ανθρώπινη τρίχα, τυλιγμένη μέσα σε ένα περίβλημα εκτυπωμένο σε τρισδιάστατο εκτυπωτή, που ζυγίζει λιγότερο από μια σακούλα ζάχαρης.
Στις 4 Απρίλη, στον νότιο Λίβανο, κατέστρεψε ένα άρμα μάχης Merkava Mk.4. Το drone που την έσερνε κόστιζε λιγότερο από ένα δείπνο για δύο στο Τελ Αβίβ. Δεν εξέπεμπε σε καμία συχνότητα. Διέσχισε έναν εναέριο χώρο που τα ραντάρ της Κατοχής δεν μπορούσαν να χαρτογραφήσουν.
Καθοδηγούνταν από έναν πιλότο που τα συστήματα παρεμβολών της Κατοχής δεν μπορούσαν να σιγήσουν. Για δύο δεκαετίες, το κράτος της Κατοχής έχτιζε μια βιομηχανία για να σταματά ένα σήμα. Η Χεζμπολά έστειλε ένα όπλο λεπτότερο από τον ιστό της αράχνης, όρο που ο εκλιπών γενικός γραμματέας Χασάν Νασράλα είχε κάποτε χρησιμοποιήσει για να περιγράψει την ευθραυστότητα του Ισραήλ – ένα όπλο που δεν μιλά καθόλου.
Την πρώτη εβδομάδα του Απρίλη, στον νότιο Λίβανο, ένα βαρύ τεθωρακισμένο όχημα μάχης πεζικού Namer – από τις πιο βαριά θωρακισμένες πλατφόρμες που διαθέτει ο στρατός της Κατοχής, εξοπλισμένο με πυροβόλο Bushmaster 30 χιλιοστών, εκτοξευτή πυραύλων Spike και το σύστημα ενεργητικής προστασίας Trophy, που έχει σχεδιαστεί για να αναχαιτίζει εισερχόμενα βλήματα – χτυπήθηκε από ένα drone αξίας 500 δολαρίων.
Το drone έφερε κεφαλή σοβιετικού RPG από το 1961, ξετύλιγε πίσω του καθώς πετούσε ένα καλώδιο οπτικής ίνας λεπτό σαν τρίχα και πλησίασε ένα στόχο του οποίου ολόκληρη η αμυντική λογική είχε σχεδιαστεί γύρω από μια συχνότητα στην οποία το drone δεν εξέπεμπε. Το War Zone ανέφερε την επίθεση μαζί με επιβεβαιωμένα πλήγματα σε δύο άρματα Merkava Mk.4 και μία μπουλντόζα D9 στο ίδιο χρονικό διάστημα. Το Trophy, το σύστημα που η Rafael προώθησε ως απάντηση στον επόμενο πόλεμο, είχε βρεθεί αντιμέτωπο με ένα όπλο που δεν εκπέμπει.
Μια ενέδρα ετών που προετοιμαζόταν για χρόνια
Η 7η Ταξιαρχία του στρατού της Κατοχής δεν είναι μια συνηθισμένη τεθωρακισμένη μονάδα. Πολέμησε στην Κοιλάδα των Δακρύων το 1973 και έχει υπηρετήσει ως η κύρια τεθωρακισμένη εφεδρεία του Ισραήλ στο βόρειο μέτωπο για μισό αιώνα. Στις 25 Μάρτη, οι μηχανικοί της έστειλαν μια τηλεχειριζόμενη μπουλντόζα D9 βόρεια από το Mουχαϊσίμπατ για να ελέγξει τις αμυντικές γραμμές της Αντίστασης μεταξύ Tάιμπα και Καντάρα. Οι μαχητές της Χεζμπολά παρακολούθησαν τη μπουλντόζα να περνά μέσα από τους τομείς πυρός τους και την άφησαν να περάσει. Περίμεναν αυτό που θα ερχόταν μετά.
Στις 6:50 μ.μ. την Τετάρτη 26 του Μάρτη, μια τεθωρακισμένη φάλαγγα προχώρησε σε μονή γραμμή κατά μήκος της ίδιας διαδρομής που είχε ακολουθήσει το δόλωμα. Η Αντίσταση χτύπησε πρώτα το μεσαίο στοιχείο – τέσσερα άρματα Merkava Mk.4 και μία D9, που καταστράφηκαν με ένα συντονισμένο καταιγισμό πυρών με χρήση αντιαρματικών κατευθυνόμενων πυραύλους Almas, προϊόν αντίστροφής μηχανικής της Αντίστασης από τους ίδιους τους Spike της Κατοχής.
Η οπίσθια διμοιρία ανέπτυξε καπνό. Τα πυρά τη βρήκαν μέσα από τον καπνό. Το προπορευόμενο στοιχείο κινήθηκε προς την αποθήκη καυσίμων της Καντάρα και καταστράφηκε εκεί. Μέσα σε δύο ώρες, 10 άρματα Merkava και δύο μπουλντόζες D9 κείτονταν φλεγόμενα.
Οι επιζώντες στρατιώτες εγκατέλειψαν τα οχήματά τους και αποχώρησαν πεζοί. Το Military Watch Magazine περιέγραψε το περιστατικό ως τις βαρύτερες απώλειες ισραηλινών τεθωρακισμένων σε πάνω από 40 χρόνια. Μια επίδειξη δόγματος, με τη χρήση όπλων που το Τελ Αβίβ είχε επί μακρόν καταγράψει, παρεμβάλει και σχεδιάσει να αντιμετωπίσει.
Το σύρμα που δεν μπορούν να μπλοκάρουν
Ενα drone με οπτική ίνα είναι θέασης πρώτου προσώπου (FPV) τετρακόπτερο (quadcopter) που μεταφέρει πίσω του ένα γυάλινο καλώδιο πάχους δύο έως τριών δεκάτων του χιλιοστού, από μια μπομπίνα τοποθετημένη ανάμεσα στο πλαίσιο και το φορτίο. Τα σήματα ελέγχου και το ζωντανό βίντεο ταξιδεύουν μέσα από την οπτική ίνα ως παλμοί φωτός.
Δεν υπάρχει ραδιομετάδοση για να ανιχνευτεί. Δεν υπάρχει ηλεκτρομαγνητική εκπομπή για να ταξινομηθεί. Δεν υπάρχει συχνότητα στην οποία να μπορεί να γίνει στόχευση του drone και συνεπώς καμία συχνότητα στην οποία να μπορεί να δοθεί απάντηση. Το drone είναι, για κάθε σύστημα στο οπλοστάσιο αντιμετώπισης UAV της Rafael και της Elbit, μια σιωπή που κινείται προς έναν στόχο.
Η απουσία είναι απόλυτη. Συστήματα όπως το Drone Dome, που κατασκευάζεται από τη Rafael – την ίδια εταιρία που είναι πίσω από το Iron Dome – και το ReDrone της Elbit έχουν σχεδιαστεί για να εντοπίζουν, να ταξινομούν και να κάνουν παρεμβολή σε ραδιοσήματα. Το Drone Guard της Israel Aerospace Industries λειτουργεί με την ίδια λογική. Οταν το σήμα αντικαθίσταται από ένα νήμα γυαλιού, η αρχιτεκτονική παραμένει ενεργή αλλά άχρηστη. Το ραντάρ περιστρέφεται. Ο παρεμβολέας εκπέμπει παλμούς. Τίποτα δεν συναντά το drone πριν από την πρόσκρουση.
Οι ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά FPV με οπτική ίνα εναντίον ουκρανικών τεθωρακισμένων την άνοιξη του 2024. Μέχρι το καλοκαίρι, μπομπίνες 10 μέχρι 20 χιλιομέτρων ήταν πλέον στάνταρ στο μέτωπο. Μέχρι τον Δεκέμβρη του 2025, η κινεζική εταιρεία PGI Technology διαφήμιζε μπομπίνες που έφταναν τα 60 χιλιόμετρα, τις οποίες προμηθεύονταν τόσο ρώσοι όσο και ουκρανοί κατασκευαστές.
Για 18 μήνες, οι αμυντικοί σχεδιαστές του κράτους της Κατοχής παρακολουθούσαν τη διάδοση ενός όπλου στο ουκρανικό θέατρο, για το οποίο ολόκληρη η αρχιτεκτονική τους αντιμετώπισης drones δεν είχε απάντηση.
Την πρώτη εβδομάδα του Απρίλη του 2026, χειριστές της Χεζμπολά έστειλαν αυτά τα drones εναντίον ενός βαρέως τεθωρακισμένου οχήματος μάχης πεζικού Namer με σύστημα Trophy, δύο αρμάτων μάχης Merkava Mk.4, μιας μπουλντόζας D9 Caterpillar και ενός τεθωρακισμένου οχήματος Eitan.
Τα drones έφεραν κεφαλές διαμόρφωσης εκρηκτικής ενέργειας PG-7 – το σοβιετικό RPG που μπήκε σε παραγωγή το 1961, τώρα προσαρτημένο σε πλαστικό πλαίσιο και κατευθυνόμενο πάνω στο λεπτό τμήμα της θωράκισης πάνω από τον πύργο του τανκ, από έναν χειριστή που κάθεται σε ένα υπόγειο στον νότιο Λίβανο.
Ο αναλυτής άμυνας Shahryar Pasandideh παρατήρησε ότι οι εικόνες παραμένουν καθαρές ακόμη και σε χαμηλό ύψος, μέσα από κτίρια και βλάστηση – το χαρακτηριστικό μιας σύνδεσης οπτικής ίνας που κανένα ραδιο-ελεγχόμενο drone δεν μπορεί να αντιγράψει. Ο ίδιος ο στρατιωτικός ανταποκριτής του ισραηλινού στρατού παραδέχτηκε στους Times of Israel στις 2 του Απρίλη, ότι η οπτική ίνα «περιορίζει τις προσπάθειες ηλεκτρονικής παρεμβολής στο σήμα».
Ηταν η ομολογία ότι η πιο ακριβή αρχιτεκτονική αντιμετώπισης drones στον κόσμο συνάντησε ένα σύρμα και σίγησε.
Ενα δόγμα αντιστράφηκε
Ενα FPV drone με οπτική ίνα κοστίζει περίπου 400 έως 500 δολάρια. Τα σχέδια συναρμολόγησης, σύμφωνα με το Foundation for Defense of Democracies, έχουν μεταφερθεί από το ρωσικό στρατό. Τα πλαίσια εκτυπώνονται.
Οι μπομπίνες προέρχονται από την Κίνα. Η κεφαλή είναι σοβιετικό σχέδιο RPG που μπήκε σε παραγωγή το 1961. Το Merkava Mk.4 μπορεί να καταστρέψει στόχους αξίας μεταξύ έξι και δέκα εκατομμυρίων δολαρίων, προστατευμένο από το σύστημα Trophy, που παρουσιάζεται ευρέως ως το πιο δοκιμασμένο σε μάχη σύστημα ενεργητικής προστασίας.
Τον Απρίλη, η Διεύθυνση Προμηθειών του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας προκήρυξε διαγωνισμό για 12.000 drones πρώτου προσώπου (FPV) που θα καθοδηγούνται χειροκίνητα από χειριστές με γυαλιά εικονικής πραγματικότητας (virtual-reality goggles). Μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν οι Xtend, Ondas και Robotican.
Οι προδιαγραφές του διαγωνισμού ταυτίζονταν σχεδόν λέξη προς λέξη με τα όπλα που η Χεζμπολά ήδη χρησιμοποιούσε εναντίον των Merkava εδώ και τρεις εβδομάδες. Ο στρατός της Κατοχής είχε περάσει 20 χρόνια εξάγοντας το δόγμα ότι η ισραηλινή τεχνολογία μπορεί να απαντήσει σε κάθε απειλή από τον ουρανό. Τώρα έκανε επείγουσες παραγγελίες για την απειλή αυτή καθαυτή.
Η σημασία του πεδίου μάχης
Η Σαρίτ Ζεχάβι, πρώην αντισυνταγματάρχης στο Σώμα Στρατιωτικών Πληροφοριών του ισραηλινού στρατού και σημερινή επικεφαλής του Ερευνητικού Κέντρου Alma, δήλωσε στο Washington Examiner ότι αυτός ο πόλεμος διαφέρει από τον προηγούμενο τόσο σε κλίμακα όσο και σε στόχο:
«Είναι πιο δύσκολο γιατί ο στόχος είναι διαφορετικός. Ο στόχος το 2024, της χερσαίας εισβολής — όχι ολόκληρης της εκστρατείας — ήταν να εξαλειφθεί η απειλή εισβολής από τη Χεζμπολά. Αυτό σήμαινε ότι οι δυνάμεις του IDF κινήθηκαν μόνο πολύ κοντά στα σύνορα».
Ο στόχος το 2026 ήταν να φτάσουν μέχρι τον Λιτάνι. Τα ίδια τα σύνορα ήταν το σημείο όπου επέλεξε να πολεμήσει η Αντίσταση και εκεί σταμάτησαν οι τεθωρακισμένες φάλαγγες.
Την ίδια περίοδο, ο ισραηλινός στρατός προχώρησε στην καταστροφή δύο συμβολικών τοποθεσιών στον νότιο Λίβανο.
Στις 23 του Μάρτη, δορυφορικές εικόνες επιβεβαίωσαν την κατεδάφιση του διαβόητου κέντρου κράτησης του Χιάμ – κάποτε φυλακή που λειτουργούσε ο Στρατός του Νοτίου Λιβάνου (SLA) υπό ισραηλινή κατοχή.
Ισραηλινά μίντια αναφέρουν ότι στις 12 του Απρίλη, η 98η Μεραρχία ισοπέδωσε το στάδιο στη Μπιντ Τζμπέιλ, όπου ο Νασράλα είχε εκφωνήσει την ομιλία του για τον «ιστό της αράχνης» το 2000. Στεκόμενος μέσα στα ερείπια, ο ταξίαρχος Γκάι Λέβι δήλωσε: «Υπήρχε κάποιος εδώ που μιλούσε και καυχιόταν για ιστούς και αράχνες. Σήμερα, αυτός ο άνθρωπος δεν υπάρχει πια, το στάδιο έχει εξαφανιστεί και τα λόγια του δεν αξίζουν τίποτα».
Η δήλωση καταρρέει κάτω από τη δική της λογική. Τα λόγια αντλούσαν τη δύναμή τους από την πραγματικότητα που περιέγραφαν. Ο στρατός εξακολουθεί να είναι εκεί. Το στάδιο δεν είναι. Πέντε μεραρχίες δεν μπόρεσαν να κρατήσουν το Χιάμ. Αποδέχτηκαν εκεχειρία με άρματα να καίγονται στην Καντάρα και χωριά χωρίς να έχουν εισέλθει σ’ αυτά.
Τον Μάη του 2000, ο Νασράλα στάθηκε σ’ εκείνο το στάδιο και αποκάλεσε το κράτος της Κατοχής πιο αδύναμο από έναν ιστό αράχνης.
Ενα τέταρτο του αιώνα αργότερα, η μεταφορά έχει πάρει μορφή. Το νήμα του ιστού είναι οπτική ίνα που δεν μεταφέρει σήμα και τυλίγεται γύρω από ένα στρατό φτιαγμένο για έναν διαφορετικό πόλεμο.
* Ο Ανίς Ραΐς είναι ανεξάρτητος γεωπολιτικός αναλυτής, με ειδίκευση στη Μέση Ανατολή και τον αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο. Γεννήθηκε στην Ολλανδία από γονείς βέρβερους μετανάστες και το έργο του δημοσιεύεται σε σύγχρονες ολλανδικές μη συστημικές εκδόσεις. Το σύνθημά του για τη γεωπολιτική ανάλυση είναι «omnibus dubitandum», που σημαίνει να ξεκινά κανείς αμφισβητώντας τα πάντα.
ΠΗΓΗ: The Cradle
Βίντεο από πλήγματα με drones
- 22 Aπρίλη: Στόχευση οχήματος διοίκησης (Humvee) του σιωναζιστικού στρατού στην πόλη Αλ-Καντάρα στον νότιο Λίβανο, με τη χρήση επιθετικού drone.
Σημειώσεις:
0:08 – «Ηρεμα, ήρεμα, ήρεμα… δύο, δύο… ήρεμα… ρύθμισέ το από πίσω… ήρεμα».
0:18 – Παρακολούθηση κινούμενων στόχων
0:57 – «Ω Θεέ, Ω Θεέ, Ω Θεέ… Πήγαινε, Κύριε του Χρόνου».
- 15 Απρίλη: Στόχευση μπουλντόζας D9.
- 13 Aπρίλη: Στόχευση οχήματος διοίκησης του σιωναζιστικού στρατού στην κωμόπολη Μπιντ Τζμπέιλ.
- 15 Απρίλη: Στόχευση στρατιωτικού εκσκαφέα.
ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Η εμμονή του Ισραήλ με το Χιάμ: Ενας λόφος, πέντε πόλεμοι και κανένα μάθημα
