Στον περίπου μισό αιώνα που ασκούμε επαναστατική δημοσιογραφία, έχουμε καυγαδίσει αμέτρητες φορές με υπουργούς, έχουμε παρακολουθήσει καυγάδες άλλων δημοσιογράφων με υπουργούς, αλλά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να απειλεί στο μπρίφινγκ δημοσιογράφο ότι θα τον σύρει στα δικαστήρια, επειδή δεν του άρεσαν οι ερωτήσεις του, και στο καπάκι να τον λούζει με ύβρεις, δεν έχουμε ματακούσει ή ματαδεί. Ο φιλόδοξος Παύλος Μαρινάκης, που ένα ολόκληρο σύστημα τον παρουσιάζει σαν μεγάλο ταλέντο και ικανότατο στη δουλειά που του έχει αναθέσει ο Μητσοτάκης, το διέπραξε, παίρνοντας την πρωτιά από τους συναδέλφους του όλων των αστικών κομμάτων που έχουν προηγηθεί σ’ αυτό το πόστο.
Μηνύσεις και αγωγές αστών πολιτικών κατά δημοσιογράφων έχουν γίνει πάρα πολλές. Αυτές αναφέρονται πάντα σε αρθρογραφία ή δηλώσεις δημοσιογράφων σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές. Καταχρηστικές είναι σχεδόν πάντοτε και σκοπό έχουν τον εξαναγκασμό σε σιωπή, διά της απειλής της οικονομικής εξόντωσης. Ποτέ, όμως, σε γεγονότα που συνέβησαν σε μια συνέντευξη Τύπου υπουργείου ή στο μπρίφινγκ των πολιτικών συντακτών που κάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που είναι κι αυτό μια συνέντευξη Τύπου. Γιατί οι συνεντεύξεις Τύπου είναι «ζωντανό» γεγονός. Ο υπουργός ή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι εκεί και μάλιστα σε προνομιακή θέση σε σχέση με τους δημοσιογράφους, αφού αυτός μοιράζει το «παιχνίδι», επομένως έχει τη δυνατότητα να απαντήσει άμεσα σε κάθε δημοσιογραφικό ερώτημα, να πει την άποψή του, να ανασκευάσει αν θεωρεί ότι αδικείται κτλ. Καταγράφονται και τα ερωτήματα/απόψεις των δημοσιογράφων και οι απαντήσεις του υπουργού, και ο αναγνώστης (ή ο ακροατής ή ο θεατής) έχει τη δυνατότητα να κρίνει.
Αν ο δημοσιογράφος, εκ των υστέρων, μετά τη συνέντευξη Τύπου, έγραψε ψέματα για τα όσα είπε ο υπουργός, ο υπουργός έχει τόσα Μέσα στη διάθεσή του που μπορεί να τον ξετινάξει. Δεν έχει λόγο να πάει στα δικαστήρια, παρά μόνο αν θέλει να εκφοβίσει τον δημοσιογράφο. Στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, όμως, δεν ισχύει αυτό, γιατί και τα δύο μέρη είναι παρόντα, ο υπουργός έχει το προνόμιο να παίρνει το λόγο όποτε γουστάρει και να μιλάει όσο γουστάρει, οπότε μπορεί ν’ απαντήσει.
Τι συμβαίνει, όμως; Οι διαπιστευμένοι συντάκτες έχουν εντολές από τα αφεντικά τους να κινούνται σε ορισμένα πλαίσια. Να μην κάνουν «τσουχτερές» ερωτήσεις. Να μην αμφισβητούν ευθέως όσα λέει ο υπουργός, ακόμα κι όταν ανήκουν στον αντιπολιτευόμενο Τύπο. Εχουν και τις προσωπικές τους εξαρτήσεις, πέραν των εξαρτήσεων του αφεντικού τους. Εχει διαμορφωθεί ένα αποκρουστικό «σαβουάρ βιβρ» γεμάτο υποκρισία, που μετατρέπει ακόμα και τις δημοσιογραφικές ερωτήσεις σε ρουτίνα και διεκπεραίωση, όταν δεν είναι αβανταδόρικες για τον υπουργό.
Στο χτεσινό μπρίφινγκ, ο Μαρινάκης, αμέσως μετά τις απειλές και το υβρεολόγιο κατά του δημοσιογράφου, έκλεισε την κουβέντα. Και δε σηκώθηκε ούτε ένας/μία να του πει «κάτσε κάτω, πρέπει να απολογηθείς για όσα είπες στον συνάδελφο». Βλέπετε, ο συνάδελφος «χαλάει την πιάτσα», καθώς δεν περιορίζεται σε μια ρουτινιάρικη ερώτηση, αλλά παίρνει και ξαναπαίρνει το λόγο και προσπαθεί να βγάλει είδηση στριμώχνοντας τον υπουργό.
Σπεύδουμε να διευκρινίσουμε ότι ο δημοσιογράφος Χρήστος Αβραμίδης, που δέχτηκε την επίθεση του Μαρινάκη, μας είναι άγνωστος. Ούτε τη δουλειά του έχουμε παρακολουθήσει. Ομως, έχουμε κι εμείς υποστεί αποκλεισμούς από υπουργεία και υπουργούς, επειδή ξεφεύγουμε από τη ρουτίνα και την υποκρισία και προσπαθούμε να ψάξουμε τα πράγματα σε βάθος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό έκανε και ο Αβραμίδης.
Ο Αβραμίδης έκανε μερικές ερωτήσεις στην αρχή για το έγκλημα στη Χίο, τηρώντας αυστηρά το δημοσιογραφικό πρωτόκολλο. Ο Μαρινάκης μπουρδολόγησε, όπως θα έκανε κάθε κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά προς το τέλος ο Αβραμίδης επανήλθε. Και τότε ο Μαρινάκης διέψευσε τον μακαρίτη Θανάση Κανελλόπουλο, έναν ευφυολόγο αστό πολιτικό που από την Ενωση Κέντρου είχε περάσει στη ΝΔ του Καραμανλή (του παλιού). «Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι το αποσμητικό στην τουαλέτα της κυβέρνησης» είχε πει ο Κανελλόπουλος, σ’ ένα ευφυολόγημα που έμεινε στα πολιτικά και δημοσιογραφικά χρονικά. Ο Μαρινάκης, αντί για άρωμα αποσμητικού, ψέκασε άρωμα σκατίλας.
Παραθέτουμε ολόκληρο τον σχετικό διάλογο, όπως απομαγνητοφωνήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης, σχολιάζοντάς τον παράλληλα. Η έμφαση είναι παντού δική μας.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Για το ναυάγιο στη Χίο, ο Δήμαρχος της περιοχής δήλωσε ότι το Λιμενικό βγήκε περιπολία, εντόπισε τη λέμβο των προσφύγων μέσα στα χωρικά μας ύδατα και προσπάθησε να αποτρέψει την είσοδο. Και όντως το Λιμενικό έστειλε ηχητικά σήματα και πλησίασε πολύ κοντά με μεγάλη ταχύτητα. Αυτές είναι οι δύο επιλογές που χρησιμοποιούνται στις αποτροπές και στις επαναπροωθήσεις. Θέλουμε να σας ρωτήσουμε, το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή επιχείρηση αποτροπής, όπως την περιέγραψε και ο Δήμαρχος;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη, την παράνομη είσοδο στη χώρα μας, ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα. Αυτή είναι η έννοια της παράνομης εισόδου. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πιστεύουν ότι πρέπει κάθε φορά που πάει κάποιος να προσεγγίσει τα χωρικά μας ύδατα να τον αφήνουμε να περάσει μέσα. Γι΄ αυτό και κάποιοι εξ αυτών έφτασαν να κυβερνάνε τον τόπο και να έχουμε 80% παραπάνω παράνομους μετανάστες στη χώρα. Εμείς δεν ανήκουμε σε αυτούς. Από εκεί και πέρα, όταν υπάρχει μια τέτοια επιχείρηση, καθήκον του Λιμενικού Σώματος είναι, όσο παραπάνω μπορεί, παραπάνω πολλές φορές και από τα όρια των δυνατοτήτων των ανθρώπων αυτών, να σώζουν και ανθρώπινες ζωές. Είναι τόσο απλό, δεν είναι εύκολο, είναι σύνθετο, είναι δύσκολο, γι΄ αυτό η δουλειά των ανθρώπων αυτών είναι πάρα πολύ κρίσιμη για την υπηρέτηση αυτού του σκοπού. Και, το ξαναλέω: Είναι θέμα οπτικής. Η δική μας οπτική είναι ότι τα σύνορα υπάρχουν, ειδικά τα θαλάσσια σύνορα, η αυτονόητη οπτική, θα έλεγα εγώ, και πρέπει να φυλάσσονται.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Μιας και ήδη είχαν μπει στα ελληνικά ύδατα, η μόνη νόμιμη ενέργεια, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, θα ήταν η διάσωση των ανθρώπων. Δεν υπάρχει επιλογή της αποτροπής, είναι παράνομη. Εκ των πραγμάτων αυτό δεν έγινε και έχουμε 15 νεκρούς. Τώρα παραδεχτήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά κατάλαβα;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όχι, δεν είπα κάτι τέτοιο. Όχι, όχι. Όσο κι αν προσπαθείτε να δημιουργήσετε ψευδείς εντυπώσεις, σας είπα τι προβλέπει ο νόμος. Τι πρέπει να κάνει το Λιμενικό Σώμα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει, είπα ακριβώς αυτή τη φράση, άρα αν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει, δεν έχει εισβάλει. Έτσι; …
[Ο Μαρινάκης δεν έχει πει τη φράση «όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει». Αντίθετα, είπε ότι καθήκον του Λιμενικού είναι «να αποτρέπει» και μετά, «όσο παραπάνω μπορεί να σώζει και ανθρώπινες ζωές». Η ερώτηση ήταν σαφής και δεν αφορούσε γενικά το δόγμα δράσης του Λιμενικού. Αφορούσε το έγκλημα στη Χίο (χωρίς ο δημοσιογράφος να το χαρακτηρίσει έτσι), με επίκληση των όσων είπε ο δήμαρχος της περιοχής. Και η ερώτηση ήταν σαφής: το Λιμενικό έκανε αποτροπή ή διάσωση; Με το δεδομένο μάλιστα ότι δεν υπήρχε απόπειρα εισόδου, αλλά η είσοδος βαθιά στα ελληνικά χωρικά ύδατα ήταν τετελεσμένη. Και επειδή υπήρχε ένα σκάφος υπερφορτωμένο, άρα άνθρωποι σε κίνδυνο, καθήκον του Λιμενικού ήταν η διάσωση.
Ο Αβραμίδης είχε υποχρέωση να κάνει τη follow up ερώτηση. Και ήταν ερώτηση, όχι τοποθέτηση. Τότε ο Μαρινάκης συνειδητοποίησε τι είχε πει, αλλά αντί να προσπαθήσει να τα μπουρδουκλώσει, έχασε την ψυχραιμία του και εξετράπη σε απειλές κατά του δημοσιογράφου, ότι θα στραφεί νομικά εναντίον του. Κι όχι μόνο απειλές, αλλά και χονδροειδέστατη φίμωση του δημοσιογράφου.]
… Άρα, σας παρακαλώ πολύ να μην παραποιείτε τα λόγια μου, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να υποστείτε και τις συνέπειες του νόμου, έτσι; Γιατί αυτό που κάνετε είναι ποινικό να ξέρετε. Δηλαδή, λέγεται «παραποίηση των δεδομένων». Και να ξέρετε ότι υπάρχουν και όρια, τα οποία πολλές φορές τα έχετε ξεπεράσει. Και επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά. Να είστε πολύ προσεκτικός, δεν έχετε τον λόγο, έτσι; Και δεν θα σπιλώνετε ούτε πρόσωπα, ούτε κανέναν. Αρκετά με την ασυλία σας. Δεν έχετε τον λόγο…
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Σας ευχαριστούμε για την απειλή.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν έχετε τον λόγο, δεν έχετε τον λόγο. Καμία απειλή. Δεν υπάρχει, κύριέ μου, δεν έχετε τον λόγο, δεν υπάρχει νόμιμη απειλή. Όταν κάποιος λέει σε κάποιον άλλον κάτι που δεν είπε, αυτό είναι παράνομο. Απειλή με νόμιμα μέσα δεν υφίσταται, να το ξέρετε αυτό. Ασυλία δεν έχετε. Το τι συνέβη και το τι δεν συνέβη, θα το βρουν αυτοί οι οποίοι ερευνούν την υπόθεση. Εγώ είπα ποια είναι η οπτική. Η οπτική η δική μας είναι ότι όταν κάποιος πάει να εισβάλει, είπα αυτό, επιχειρεί να εισβάλει στα χωρικά μας ύδατα, εφαρμόζουμε τον νόμο και προστατεύουμε τα σύνορά μας. Δεν έχετε τον λόγο. Δεν θα μπορείτε να πείτε τίποτε άλλο για το θέμα αυτό. Σε περίπτωση που δεν ανακαλέσετε αυτό το οποίο είπα, θα εξετάσω και εγώ τα μέσα τα οποία έχω, γιατί κάπως πρέπει να προστατευτώ από τις λαθροχειρίες σας.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Εμείς απλά ρωτήσαμε, δεν ισχυριστήκαμε ότι το είπατε. Και θέλουμε να ξαναρωτήσουμε, γιατί …
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν ρωτήσατε. Μην… είστε και θρασύδειλος, πέραν όλων των άλλων. Εκτός από θρασύς είστε και δειλός. Είπατε πριν από λίγο, ευτυχώς όλα αυτά είναι on record, ότι πριν από λίγο παραδέχτηκα κάτι. Και τώρα που καταλάβατε τι είπατε και τις συνέπειες αυτού που είπατε, είπατε ότι απλά ρωτήσατε. Εκλαμβάνω την υπαναχώρησή σας ως μια έμμεση αποδοχή αυτού του οποίου κάνατε. Να ξέρετε ότι στο εξής, κάθε φορά που θα λέτε κάτι που δεν έχω πει, θα εξετάζω τη νομική διέξοδο που έχω. Γιατί κάποια στιγμή, αυτή η πρακτική, η οποία ξεφεύγει του δημοσιογραφικού λειτουργήματος και δεν έχει καμία σχέση, πρέπει να έχει και συνέπειες του νόμου.
[Εμείς κι εσείς διαβάζουμε την απομαγνητοφώνηση και διαπιστώνουμε ότι ο Αβραμίδης υπέβαλε ερώτηση: «Τώρα παραδεχτήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά κατάλαβα;». Ο Μαρινάκης, όμως, είχε χάσει εντελώς την ψυχραιμία του, συνειδητοποιώντας ότι πραγματικά είπε πως λίγο έξω από τη Χίο έγινε αποτροπή και όχι διάσωση, γεγονός που είναι παράνομο από την άποψη του Διεθνούς Δικαίου. Κι αντί, όπως ξαναείπαμε, να προσπαθήσει να το μπουρδουκλώσει με τίποτα συμπληρώματα, συνέχισε τις απειλές κατά του δημοσιογράφου, συνοδεύοντάς τες και με βρισιές. Και προσπάθησε να ισχυριστεί ότι τάχα ο δημοσιογράφος υπαναχώρησε! Και δε σηκώθηκε ένας/μία να τον βάλει στη θέση του. Να υπερασπιστεί τον αδικούμενο και υβριζόμενο συνάδελφο, βρε αδερφέ!]
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Παρότι εμείς δεν έχουμε ασυλία, θα ρωτάμε χωρίς φόβο…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ούτε εμείς, κύριέ μου.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: …ήταν επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αν θεωρείτε ότι έχει διαπράξει κάποιος κάτι, μπορείτε να προσφύγετε εναντίον του. Κανένας σε αυτή τη χώρα δεν πρέπει να έχει ασυλία. Αλλά όπως και εμείς, έτσι και εσείς πρέπει να ξέρετε ότι όταν κάνετε κάτι που ξεπερνά τα όρια του νόμου και προσβάλει ανθρώπους που κάνουν μια δουλειά, θα έχετε και τις συνέπειες. Το αν θα τις κάνουμε χρήση ή όχι, αυτό είναι προσωπικό μας θέμα, θα σταθμίσουμε. Γιατί μπορεί να μην πρέπει να δώσουμε αξία σε ανθρώπους όπως εσείς, που είστε σε εντεταλμένη υπηρεσία.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Επειδή το θέμα «έπαιξε» και ο Μαρινάκης κατάλαβε ότι ξεφτιλίστηκε, έβαλε τα γιουσουφάκια του να σχολιάζουν δυσμενώς τον Αβραμίδη, ότι «ξεπέρασε τα όρια», ότι «αυτή δεν είναι δημοσιογραφία» και τα παρόμοια. Και σήμερα το πρωί βγήκε στο πρωινάδικο του ΑΝΤ1, με τους Στάθη και Σίσκο να τον αφήνουν να μονολογεί, να διαστρέφει τα γεγονότα και να εξακολουθεί να υβρίζει τον Αρβανίτη (είπε ότι ανήκει σε ένα κύκλωμα που έχει στόχο την αποσταθεροποίηση!). Επό οχτώ λεπτά τον παρακολουθούσαν σαν χάνοι να μονολογεί, χωρίς να είναι παρών αυτός τον οποίο συκοφαντούσε (ο Αβραμίδης) και δεν έκαναν το στοιχειώδες: να παίξουν το βίντεο από το μπρίφινγκ, για να φανεί αν ο Μαρινάκης λέει αλήθεια ή ψεύδεται.
Ψευδόταν ασύστολα, φυσικά. Εφτασε στο σημείο να πει ότι ο Αβραμίδης δε δημοσίευσε ολόκληρη τη στιχομυθία τους, αλλά μόνο το σημείο που του είπε ότι θα του κάνει μήνυση. Ανατρέξαμε στο λογαριασμό του Αβραμίδη στο Χ και είδαμε ότι δημοσίευσε ολόκληρη τη στιχομυθία (παρά κάτι πέντε λεπτά). Στη δε ιστοσελίδα Jacobin Greece, σε άρθρο που υπογράφει ο Αβραμίδης, υπάρχει επίσης το βίντεο με ολόκληρη τη στιχομυθία και το απομαγνητοφωνημένο κείμενο του μπρίφινγκ.
🧨Την προσοχή σας παρακαλώ!
⚠Σήμερα συνέβη κάτι που δεν έχει συμβεί ξανά στη δημοσιογραφική και πολιτική ιστορία της χώρας.
📍Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης με απείλησε με μήνυση SLAPP, Live μέσα στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών.✏️Τον ευχαρίστησα για την απειλή, του είπα ότι… pic.twitter.com/AP6Qel1wyp
— Chris Avramidis (@chris_avramidis) February 9, 2026
Ο Μαρινάκης μονολογούσε και έλεγε ψέματα ότι τάχα ο Αβραμίδης δεν έβαλε όλο το βίντεο, ενώ ο Αβραμίδης είχε βάλει όλο το βίντεο. Εκείνα που δεν έπαιξαν ούτε δευτερόλεπτο από το βίντεο, αλλά άφηναν τον Μαρινάκη να μονολογεί λέγοντας ψέματα (εν γνώσει τους), ήταν τα γιουσουφάκια της κυβέρνησης. Πρώτη φορά είναι;
Α, να μην το ξεχάσουμε, βγήκε και… είδηση: ο Μαρινάκης δε θα κάνει μήνυση στον Αβραμίδη. Γιατί, λέει, του έχουν πει και χειρότερα, οπότε θα αδικούσε τον Αβραμίδη αν ξεκινούσε απ’ αυτόν! Τι μεγαλόψυχος! Ακόμα και σ’ αυτό, ψέματα είπε. Αν έκανε μήνυση για μια ερώτηση που είχε όλη την ευχέρεια να απαντήσει άμεσα (και όχι για κάποιο άρθρο που παραποιούσε τα λεγόμενά του), θα γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι. Στη χούντα κάτι μπορεί να κατάφερνε, στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία αποκλείεται. Πρέπει να έχεις «υπόθεση» για να καταδικάσεις τον άλλο. Δεν ξέρουμε αν ο Μαρινάκης ξέρει καλά νομικά, τα στοιχειώδη όμως τα ξέρει. Γι’ αυτό έβαλε την ουρά στα σκέλια σαν θρασύδειλο αδέσποτο που είδε το γάβγισμά του να μην πιάνει.
ΥΓ. Μετρήσατε πόσες φορές ο Μαρινάκης είπε στον Αβραμίδη «δεν έχετε το λόγο»; Εξι! Πλήρης απώλεια ψυχραιμίας…
