Οι ά(χ)ριστοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη παρέπεμψαν στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό τρεις νεοδιόριστες εκπαιδευτικούς στη Λακωνία, μέλη του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ «Ο Πλήθων», επειδή συμμετέχουν στη νόμιμη απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.
Στο πρόσωπό τους προσπαθούν να πάρουν τη ρεβάνς για το χαστούκι που τρώνε πέντε χρόνια τώρα από τη μαχόμενη εκπαίδευση, που δεν τους επιτρέπει να επιβάλλουν την επιστροφή του επιθεωρητισμού.
Θεωρούν ότι οι νεοδιόριστοι, ως πιο ευάλωτοι, μπορούν να αποτελέσουν τον δούρειο ίππο για τους βρόμικους σχεδιασμούς τους, όμως είναι μακριά νυχτωμένοι, γιατί στο πλευρό των νεοδιόριστων στέκουν όλοι οι εκπαιδευτικοί, επειδή έχουν αντιληφθεί ότι το διακύβευμα είναι μεγάλο, καθώς η αξιολόγηση αποτελεί ατμομηχανή για την εμπορευματοποίηση του δημόσιου σχολείου, την κατηγοριοποίηση, την πειθάρχηση και την υποταγή.
Την ημέρα διεξαγωγής του Πειθαρχικού (21/1/2026) στη Διεύθυνση ΠΔΕ Πελοποννήσου στην Τρίπολη, εκπαιδευτικοί και σωματεία που ήρθαν με λεωφορεία και ΙΧ από την Αττική και την Πελοπόννησο συμπαραστάθηκαν με συγκέντρωση στις διωκόμενες συναδέλφισσές τους. Αντίστοιχα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αυτήν την ημέρα, υπήρξαν καλέσματα για συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας-συμπαράστασης και καταδίκης της κυβερνητικής προσπάθειας να διωχθεί το ίδιο το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα συμμετοχής στην απεργία.
Τελικά, το Πειθαρχικό εναντίον των τριών νεοδιόριστων εκπαιδευτικών αναβλήθηκε επειδή ένα μέλος του δήλωσε ασθένεια.
Αναδημοσιεύουμε από το σάιτ freedom-toteach.gr ανταπόκριση από τη συγκέντρωση συμπαράστασης των εκπαιδευτικών έξω από την Διεύθυνση ΠΔΕ Πελοποννήσου :
Τα πειθαρχικά θα ηττηθούν – το Δημόσιο Σχολείο θα νικήσει.
Το σύστημα Μητσοτάκη βρίσκεται σε αποδρομή και πολεμά λυσσαλέα τους εκπαιδευτικούς, το βιώνουμε καθημερινά άλλωστε. Η βιομηχανία διώξεων και πειθαρχικών ακόμη και για απλά συμβάντα/πτυχές της ζωής κάθε ανθρώπου (“απρεπή συμπεριφορά δημοσίων υπαλλήλων”) καθιστούν όμηρους τους εκπαιδευτικούς στις ορέξεις κάθε προϊστάμενου και εγκάθετου στελέχους εκπαίδευσης.
Σήμερα, παρόλη την βροχή και την απόσταση αρκετοί συνάδελφοι και σωματεία ήρθαν με λεωφορεία και ΙΧ από την Αττική και την Πελοπόννησο εκπροσωπώντας τον κλάδο ενάντια στην τρομοκράτηση που υφίστανται οι τρεις νεοδιόριστες συναδέλφισσες για το νόμιμο δικαίωμά τους στην απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση. Η ανάθεση όμως δεν βοηθά, χρειάζεται περισσότερη συμμετοχή.
Ένα μέλος από το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο δήλωσε ασθένεια και έτσι αφού το σύστημά τους δεν βρήκε -έγκαιρα- αντικαταστάτη, το πειθαρχικό θα μεταφερθεί σε άλλη ημερομηνία. Οι Ανυποχώρητοι Εκπαιδευτικοί, δεν πιστεύουμε ότι κάποιος πολεμά το σύστημα εκ των έσω ώστε να δικαιωθεί μέσα στα χρόνια ότι μας βοήθησε με την τακτική του (sic!) όπως διατείνονται αρκετοί ινστρούχτορες-ενσωματωμένοι, απλά πρόκειται για άλλο ένα επίτευγμα των α(χ)ρίστων.
Κάποια στιγμή προκλήθηκε ένταση, καθώς διαμαρτυρήθηκε ο ιδιοκτήτης που νοικιάζει το κτίριο στην περιφερειακή εκπαίδευση Πελοποννήσου για κάποια συνθήματα που έγραψαν συνάδελφοι. Στο τέλος επικράτησε η λογική από τα σώματα ασφαλείας που συνεπικουρούσαν τον ιδιοκτήτη και προφανώς όταν ο τελευταίος “δηλητηριάστηκε” όταν του είπαμε ότι το ενοίκιο που εισπράττει φτάνει και περισσεύει για την λίγη μπογιά που θα χρειαστεί στο φινάλε. Τον είδαμε στο τέλος της συγκέντρωσης να σκουπίζει ο ίδιος κάποια τρικάκια κλπ. Αυτό είναι και το τίμημα όταν μέσα το κτίριό σου κινδυνεύουν με απόλυση και απειλούνται-εκβιάζονται τρεις ανθρώπινες ζωές. Δεν γνωρίζουμε το ποιόν του ιδιοκτήτη και δεν μας αφορά για την ώρα. Εμείς σταθήκαμε αλληλέγγυα στον συνάδελφο αφού κάποια στιγμή τον περικύκλωσαν “οι φρουροί του κτιρίου”.
Όπως εύστοχα είπε κάποιος συνάδελφος σήμερα στην μικροφωνική κατά την διάρκεια της συμπαράστασης στις τρεις διωκόμενες συναδέλφους, οι Ναζί όταν έφυγαν άφησαν πίσω τους όλους τους δωσίλογους-συνεργάτες τους. Όπως και παραπάνω, το ίδιο ισχύει για όλους όσους συμμετάσχουν σε ανάλογα συμβούλια και θέσεις ευθύνης. Ομοίως, όσοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι με την αδιαφορία τους συμπράττουν στην κατηγοριοποίηση του Δημόσιου Σχολείου και στην επιστροφή του επιθεωρητισμού με μοναδικό κίνητρο τις εργασιακές σχέσεις δούλου-αφέντη που μας επιφυλάσσει το καθεστώς Μητσοτάκη, καλό θα είναι σιγά-σιγά να εργαστούν και για τα κοινά εργασιακά και οικονομικά μας δικαιώματα. Ο αγώνας είναι κοινός ώστε να μην τους παραδώσουμε τις ζωές μας, το μέλλον των παιδιών μας και το Δημόσιο Σχολείο όπως εκείνοι το θέλουν και το ορέγονται.
Στο τέλος έγινε πορεία στο κέντρο της πόλης με δυνατό παλμό και αψηφώντας την βροχή.
