Ο Ανδρέας Λοβέρδος δε χρειάζεται συστάσεις. Το μόνο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχει καταστεί μια γραφικότητα της αστικής πολιτικής ζωής. Διεκδίκησε την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και ήρθε τρίτος και καταϊδρωμένος. Μετά έφτιαξε «κόμμα» και έψαχνε να βρει ποιοι από τους συγγενείς του δεν τον ψήφισαν («το 1,5% δεν είναι και λίγο», λέει τώρα!). Κατάντησε να αναζητά λίγη δημοσιότητα παίζοντας ντραμς σε πανηγύρια ως γκεστ του υιού Μενιδιάτη.
Α, να μην το ξεχάσουμε: στις τελευταίες εκλογές, ο Λοβέρδος δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής στο βόρειο τομέα της Αθήνας. Είδε την πλάτη της «ανύπαρκτης» Μιλένας Αποστολάκη, που επανάκαμψε χωρίς καν να χρειαστεί να κάνει rebranding. Σε τόση εκτίμηση είχαν τον «πολύ» Λοβέρδο οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ. Τώρα, ζήτησε από τον Μητσοτάκη να τον βάλει στον νότιο τομέα, μπας και… Εννιά εξέλεξε την τελευταία φορά η ΝΔ (κατά σειρά: Δένδιας, Θεοδωρικάκος, Κυρανάκης, Σπανάκης, Χατζηδάκης, Θεοχάρης, Καλλιάνος, Καραμανλή, Βούλτεψη). Με δεδομένα ότι την επόμενη φορά θα βγάλει λιγότερους και ότι όλο και κάποιο προβεβλημένο κυβερνητικό στέλεχος θα προστεθεί στη λίστα των υποψήφιων (ήδη έχει ανακοινωθεί ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ Νίκος Ρωμανός), δύσκολα θα μπορέσει να μπει σφήνα ανάμεσα σε τόσα γκεσέμια της ΝΔ.
Για τον Λοβέρδο ισχύει το «τι έχω να χάσω;», οπότε θα έχει μια ακόμα ευκαιρία. Το 2027 (αν ο Μητσοτάκης εξαντλήσει το χρόνο της δεύτερης θητείας του), θα είναι 72 χρόνων, ενώ σήμερα έχει μπροστά του δυο «πολιτικά» χρόνια, για να κάνει εμφανίσεις στα ραδιοκάναλα (θα τα χώνει χοντρά σε Ανδρουλάκη, Τσίπρα και λοιπούς, για να εξασφαλίσει δημοσιότητα). Δε θα μπορούσε να ζητήσει κάτι καλύτερο, όποια ιδέα κι αν έχει για τον εαυτό του (η εν γένει πολιτική συμπεριφορά του αποπνέει τη θλίψη της… παραγνωρισμένης μεγαλοφυΐας).
Ο Μητσοτάκης, όμως, για ποιο λόγο έκανε αυτή την κίνηση αυτή τη στιγμή; Συνήθως αυτά γίνονται λίγο πριν από τις εκλογές, προς άγραν εντυπώσεων. Δεν πρόβλεψαν οι καλοπληρωμένοι «επικοινωνιολόγοι» του ότι θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι; «Μεταγραφή αεροδρομίου» είναι οι λέξεις που ακούγονται, προτού όλοι σκάσουν στα γέλια. Το πράγμα έγινε ακόμα πιο γελοίο με την προσχώρηση του Βούρου και άλλων τριών στη ΝΔ, για να φανεί ότι έγινε προσχώρηση… κόμματος. Αυτό το «κόμμα» είχε έναν υπαρχηγό, τον πανεπιστημιακό Παπαθεοδώρου. Πού είν’ αυτός; Εχει εγκαταλείψει τον Λοβέρδο και προσανατολίζεται να γυρίσει στο ΠΑΣΟΚ (αν δεν έχει ήδη γυρίσει). Επ’ αυτού, μούγκα στη γαλάζια στρούγκα και στα «πετσωμένα» παπαγαλάκια.
Aν δεν το προέβλεψαν αυτό οι «επικοινωνιολόγοι» του Μητσοτάκη, είναι άχρηστοι. Νομίζουμε, όμως, ότι το προέβλεψαν. Και κατέληξαν πως στις σημερινές συνθήκες καλή είναι και η αρνητική διαφήμιση, φτάνει ν’ αλλάζει έστω και προσωρινά την ατζέντα.
Ο Μητσοτάκης και το επιτελείο του βρίσκονται σε απελπισία. Το περιβόητο «πακέτο της ΔΕΘ» εξαντλήθηκε προπαγανδιστικά μέσα σε μια εβδομάδα. Ο Πιερρακάκης έδωσε όσες ραδιοτηλεοπτικές συνεντεύξεις δεν είχε δώσει στη μέχρι τώρα κυβερνητική του θητεία. Διένειμαν το περιεχόμενο του «πακέτου» σε δόσεις, μπας και το κρατήσουν στην επικαιρότητα. Μέσα σε μια εβδομάδα όλα ξεθύμαναν. Ξέρετε γιατί; Γιατί αρκεί μια επίσκεψη για ψώνια στο σούπερ μάρκετ για να βγει η οργή. Αρκεί μια ματιά στη βιτρίνα με τα κρέατα και στην τιμή που έχει το μοσχάρι. 50% πάνω σάς φαίνεται λίγο; Το βοδινό εισαγωγής ακριβότερο από το ντόπιο αρνί/κατσίκι; Ούτε κεφτέδες δεν μπορεί να φάει μια εργατική οικογένεια, όταν η «ελιά» έχει φτάσει τα 14 ευρώ.
Οταν ο μισθοσυντήρητος και ο συνταξιούχος βλέπει τις τιμές να καλπάζουν και τον ΦΠΑ να παραμένει στα ίδια ψηλά επίπεδα, είναι δυνατόν να πειστεί από τις εξαγγελίες ότι θα του μειώσουν την άμεση φορολογία, δίνοντάς του ένα ελάχιστο από τους υπέρογκους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης) που τον αναγκάζουν να πληρώσει αγοράζοντας όχι είδη πολυτελείας αλλά μέσα επιβίωσης; Ασε που ακόμα και οι εξαγγελίες για μείωση των άμεσων φόρων αφορούν τα μεγαλύτερα εισοδήματα και από ελάχιστα μέχρι καθόλου τα μικρά. Ο συνταξιούχος των 700 ευρώ δε θα πάρει τίποτα και ο μισθωτός των 800-1.000 ευρώ θα πάρει από τίποτα μέχρι ψίχουλα.
Στην οργή των λαϊκών μαζών ο Μητσοτάκης απαντά με Λοβέρδο! Προκαλώντας αυθόρμητα γέλια και μόλις αυτά κοπάσουν, οργή και για τον Μητσοτάκη και για τον Λοβέρδο. Ας κάνουν καμιά βόλτα στα καφενεία και θ’ ακούσουν καθαρά τα «γαλλικά».
