Χρειάστηκε αγώνας ενός και πλέον μήνα των νοσοκομειακών γιατρών, με επίσχεση εργασίας ειδικευομένων και ειδικών, ιδιαίτερα στην επαρχία, με απεργίες και στάσεις εργασίας ειδικών στην Αθήνα, για να αποδοθούν τα δεδουλευμένα των εφημεριών από το Δεκέμβρη μέχρι το Φλεβάρη. Η όποια, έστω και την τελευταία στιγμή, πληρωμή δεδουλευμένων οφείλεται στον αγώνα τους. Οι εφημερίες, όμως, είναι μόνο η αφορμή. Η άρνηση του υπουργού Υγείας να προχωρήσει στην εφαρμογή ενός ανθρώπινου ωραρίου εργασίας, μαζί με την οργή από την απόφαση της πλειοψηφίας της ΟΕΝΓΕ (Τσούκαλος-ΝΔ – Λαοπόδης-ΠΑΣΚ) να προχωρήσει σε συμφωνία με το υπουργείο, που μετατρέπει την υπερωριακή απασχόληση σε επίδομα, χωρίς τη διασφάλιση της εφαρμογής του ωραρίου των 48 ωρών την εβδομάδα είναι αυτά που πυροδοτούν. Η αναστολή, για ένα επιπλέον εξάμηνο, της εφαρμογής της κοινοτικής οδηγίας για την καθιέρωση του 48ώρου συνδυάστηκε με τον εκβιασμό για την πληρωμή των δεδουλευμένων και την επικείμενη κλαδική συμφωνία με τους πουλημένους τσουκαλολαοπόδηδες και τις απειλές με τις ατομικές δηλώσεις μετανοίας-συναίνεσης στα υποχρεωτικά εξαντλητικά ωράρια.
Οι κατά τόπους συνελεύσεις γέμισαν με νέους γιατρούς, ειδικευόμενους, όπως και μεγαλύτερους στην ηλικία, που δε ζουν με μαύρα χρήματα (φακελάκια, μίζες κλπ), που επιμένουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους, και αναζητούν τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Στην Αθήνα το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ ελέγχεται από τα τσουκαλάκια και δεν καλεί σε συνέλευση, όμως οι συνελεύσεις των νοσοκομείων και το συντονιστικό τους τους ξεπέρασε.
Κινητοποιήσεις με συγκεντρώσεις, πορείες, αποκλεισμούς δρόμων έγιναν σε διάφορες πόλεις, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο. Στην Αθήνα, στις 11 Απρίλη, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση μπροστά στο υπουργείο Υγείας, με κάλεσμα του συντονιστικού γενικών συνελεύσεων νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά και τοπικών ενώσεων της υπόλοιπης Ελλάδας. Ανάλογες συγκεντρώσεις είχαν να γίνουν από δεκαετία. Μασκότ της συγκέντρωσης ήταν ένα ζωντανό παγώνι, η μετεμψύχωση του Αβραμόπουλου! Η ιδέα προήλθε από την αφίσα που είχαν φτιάξει συνάδελφοι στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης. Ταυτόχρονα, κυριαρχούσαν συνθήματα και πανό με πιο χαρακτηριστικό: «Υπουργέ μην κάνεις το παγώνι, το κράτος την υγεία πρέπει να πληρώνει». Ο Τσούκαλος εμφανίστηκε κάποια στιγμή. Ανακοινώθηκε από τα μεγάφωνα ότι είναι ανεπιθύμητος και καλό είναι να αποχωρήσει έγκαιρα, πράγμα που έκανε αμέσως, αφού γιουχαΐστηκε και απειλήθηκε με μπουγέλωμα.
Το σκηνικό είχε και ΜΑΤ που παρατάχθηκαν με πλήρη εξάρτυση στην είσοδο του υπουργείου. Ζητήθηκε από τον επικεφαλής των ΜΑΤ συνάντηση με τον υπουργό για να του παραδοθεί το παγώνι. Στο ενδεχόμενο να μπουν στο υπουργείο οι γιατροί απρόσκλητοι, μαζί με το παγώνι, ο πονηρός Αβραμόπουλος δέχτηκε τελικά πενταμελή αντιπροσωπεία. Στη συνάντηση εμφανίστηκε ταραγμένος, διότι καθώς προσπάθησε να μπει από την κεντρική είσοδο διασχίζοντας τους συγκεντρωμένους αποδοκιμάστηκε αγρίως. Επισημάνθηκε στον Αβραμόπουλο ότι τους αγωνιζόμενους γιατρούς δεν εκπροσωπεί πλέον η σημερινή ηγεσία της ΟΕΝΓΕ και δεδομένου ότι οδεύουν σε έκτακτο συνέδριο ζήτησαν να πάψει κάθε συνάντηση και διαπραγμάτευση με το δίδυμο Τσούκαλου – Λαοπόδη. Περιγράφηκε η άθλια κατάσταση που έχουν περιέλθει οι γιατροί που απορρίπτοντας τα φακελάκια και τις μίζες επιμένουν να ζουν από το μισθό και τις εφημερίες τους, τονίστηκε ότι απαιτούν νέο μισθολόγιο και απορρίπτουν την απόπειρα εφαρμογής επιδόματος εφημέρευσης.
Ακολούθησε συνεδρίαση στα γραφεία της ΟΕΝΓΕ, όπου συγκροτήθηκε πανελλαδικό συντονιστικό των Ενώσεων και των Γενικών Συνελεύσεων των νοσοκομείων.
Οι κινητοποιήσεις αυτές είναι η πιο τρανή απόδειξη πως η συνδικαλιστική ηγεσία που συνδιαλέγεται με τον υπουργό Υγείας δεν εκπροσωπεί την πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών. Καταφάνηκε για μια ακόμα φορά η ανομοιογένεια στη «φάρα» των γιατρών. Με τους φακελάκηδες και τους βολεμένους από τη μια μεριά και από την άλλη τους γιατρούς που παλεύουν για νέο ΕΣΥ. Που διεκδικούν αξιοπρεπείς μισθούς, ανθρώπινα ωράρια, ανανέωση του ΕΣΥ με μαζικές προσλήψεις και πάνω από όλα ένα δημόσιο, δωρεάν και υψηλής ποιότητας σύστημα υγείας για όλους. Χτύπημα του χρηματισμού, της διαφθοράς, της μίζας και της παραοικονομίας στο ΕΣΥ.
Από τη μια η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και από την άλλη συνελεύσεις και το συντονιστικό τους. Από τη μια η ανάθεση, από την άλλη οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Από τη μια η μάχη μέσα σε γραφειοκρατιοποιημένους θεσμούς και από τη άλλη η νέα οργάνωση από τα κάτω.
Ενέχει βέβαια ένα κίνδυνο η μάχη για το έκτακτο συνέδριο. Εξαρτάται από τους ήδη εκλεγμένους συνέδρους, την πιθανή διαφοροποίηση και διάσπαση της ΠΑΣΚ, όπως και τη στάση των συνέδρων της ΔΗΠΑΚ («Κ»ΚΕ). Το τελευταίο επιμένει αγκυλωμένο στην τάχα αντι-ΕΕ ταχτική, υπονομεύοντας στην πράξη τους αγώνες. Ανοιχτό βέβαια μένει το ενδεχόμενο της διάσπασης του νοσοκομειακού κινήματος, με όλα τα παρεπόμενα. Η σύνδεση με τους άλλους εργαζόμενους στο χώρο της Υγείας αλλά και όλη την εργαζόμενη κοινωνία είναι το ζητούμενο. Ευκαιρία είναι οι κινητοποιήσεις των νοσηλευτών (ΠΑΣΟΝΟΠ) και της ΠΟΕΔΗΝ στις 17/4, παρά τις όποιες επιφυλάξεις ή ρήξεις με τις ηγεσίες τους.
Το στοίχημα για το ριζοσπαστικό κομμάτι των νοσοκομειακών και όχι μόνο γιατρών είναι να ξεπεράσει, μέσα από τις όποιες συμμαχίες ή εκμετάλλευση των αντιθέσεων των άλλων παρατάξεων, το καταθλιπτικό κλίμα της ανάθεσης και να αναδείξει την εμπιστοσύνη στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, για επιμέρους νίκες εδώ και τώρα και όχι αύριο (τάχα απότοκο της κοινοβουλευτικής «αριστερής» στροφής της κοινωνίας). Η «Ριζοσπαστική Αριστερή Συνεργασία Ιατρών» είναι μια φιλότιμη προσπάθεια σ’ αυτή την κατεύθυνση, με το κατέβασμα στις εκλογές του Ιατρικού συλλόγου Θεσσαλονίκης. Διαβάζουμε στη διακήρυξή της:
«Πιστεύουμε σε ένα δημόσιο δωρεάν καθολικής κάλυψης σύστημα υγείας, στο οποίο ο άρρωστος δεν πληρώνει από την τσέπη του (ούτε νόμιμα, ούτε μαύρα) και το οποίο μπορεί να απορροφήσει χιλιάδες από τους σημερινούς επαγγελματίες στον ελεύθερο ιδιωτικό τομέα και στα ασφαλιστικά ταμεία, αμείβοντάς τους ικανοποιητικά, ενώ αυτοί που θα επιλέξουν το ιδιωτικό ιατρείο θα είναι απαλλαγμένοι από τον αθέμιτο ανταγωνισμό των κλινικαρχών και των μεγαλογιατρών- αφεντάδων. Από την άλλη ο ιδιωτικός επιχειρηματικός τομέας πρέπει να σταματήσει να λειτουργεί ασύδοτα, σταδιακά να φθίνει και τελικά να καταργηθεί. Η πραγματική αντίθεση σήμερα βρίσκεται ανάμεσα στα συμφέροντα του επιχειρηματικού κεφαλαίου που δραστηριοποιείται παντοιοτρόπως στην περίθαλψη από τη μια μεριά και στην ανάγκη των ανθρώπων για ένα πραγματικό σύστημα δωρεάν περίθαλψης, φροντίδας και αποκατάστασης το οποίο συμβαδίζει με τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων γιατρών για καλά αμειβόμενη εργασία, επιστημονικότητα, αξιοπρέπεια και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα. Πιστεύουμε ακράδαντα πως ένα άλλο δημόσιο σύστημα υγείας είναι εφικτό και απαραίτητο. Δεν μας ικανοποιεί η σημερινή κατάσταση και μας εξοργίζει. Πιστεύουμε πως το όραμά μας για καθολική, ισότιμη, δωρεάν πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας, πρόληψης και πρόνοιας δεν εξαντλήθηκε στο ΕΣΥ που οικοδομήθηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Προτείνουμε και αγωνιζόμαστε για ένα διαφορετικό Δημόσιο Σύστημα Υγείας. Το ΕΣΥ του νόμου 1397/83 ήταν θετικό ως αρχικό βήμα αφέθηκε όμως στην τύχη του, υπονομεύτηκε εκ των ένδον χωρίς ποτέ να αποκτήσει χαρακτήρα πραγματικά Εθνικού Συστήματος Υγείας. Δεν οραματιζόμαστε ένα δημόσιο σύστημα υγείας με υποστελέχωση, διαφθορά και παραοικονομία, με αφανείς μορφές ιδιωτικοποίησης, απαράδεκτη ξενοδοχειακή υποδομή, μεγάλες αναμονές, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, χαμηλές αμοιβές και εξαντλητικές συνθήκες εργασίας για τους επαγγελματίες υγείας.
Τα φαινόμενα διαφθοράς έχουν γίνει μάστιγα στο χώρο της υγείας. Οι κάθε μορφής παρεμβάσεις στις νόμιμες διαδικασίες, οι πελατειακές σχέσεις, οι «μίζες» από προμήθειες, το «φακελάκι» και οι «αμοιβές κάτω από το τραπέζι» έχουν σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Για την αντιμετώπιση της διαφθοράς, είναι απαραίτητοι ελεγκτικοί μηχανισμοί καταπολέμησης των αιτιών που τη συντηρούν και την αναπαράγουν. Βασική όμως αιτία του προβλήματος βρίσκεται σε συμπεριφορές και πρότυπα που έχουν βαθιά ριζώσει στην κοινωνία και στο δημόσιο νοσοκομείο. Πρόκειται για την επιλογή ατομικών λύσεων στα προβλήματα και γενικότερα την ιδιοτελή στάση ζωής, σε αντιπαράθεση με την εξεύρεση λύσεων στηριγμένων σε συλλογικές αποφάσεις και προώθησης του δημόσιου συμφέροντος. Οι αριστεροί γιατροί επιδιώκουμε και προωθούμε ένα κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στους επαγγελματίες υγείας και τους πολίτες με ενίσχυση της λογικής των συλλογικών λύσεων. Αυτά για να πετύχουν απαιτείται στην πράξη υψηλή κοινωνική ιεράρχηση του αγαθού της υγείας και των λειτουργών της και μια ριζικά διαφορετική κυβερνητική πολιτική υπέρ του κόσμου της εργασίας και των ολόπλευρων αναγκών του. ….
Η Ριζοσπαστική Αριστερή Συνεργασία Γιατρών δεν έχει επικεφαλής στο ψηφοδέλτιό της. Πιστεύουμε στην ισότιμη συμμετοχή όλων τόσο στις εσωτερικές διαδικασίες της παράταξης όσο και στα αξιώματα στο σύλλογο και στόχος μας είναι να προωθήσουμε την κυκλική εναλλαγή όλων των συντρόφων και συντροφισσών σε αυτά. Κυρίως δεσμευόμαστε για την τακτική λειτουργία ανοιχτών σε όλους ολομελειών και την πλήρη ενημέρωση για τις επεξεργασίες μας, αλλά και για τα όσα θα συντελούνται στα όργανα του ΙΣΘ και του ΠΙΣ».
Παραμένει το στοίχημα… ιδιαίτερα μετά την αναφορά για «ριζικά διαφορετική κυβερνητική πολιτική»…
Γ.Μ.
