Οταν ακούς έναν υπουργό Υγείας να πλέκει το εγκώμιο της «επιχειρηματικότητας στον 21ο αιώνα», μάλλον δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο για να καταλάβεις προς τα πού πηγαίνουν τα πράγματα. Ο Δ. Αβραμόπουλος, με φιλοδοξίες πολιτικές που εκτείνονται μέχρι την μετά τον Καραμανλή εποχή, χτίζει το προσωπικό του προφίλ που τόσο είχε τσαλακωθεί με την υπόθεση του ΚΕΠ. Πήγε, λοιπόν, στο συνέδριο του «Εκόνομιστ» για να διαφημίσει τις μεγάλες ευκαιρίες για τους καπιταλιστές στον ελληνικό χώρο δημόσιας Υγείας.
Η κεντρική κυβερνητική κατεύθυνση: «Προχωράμε μπροστά, με στρατηγική και στόχους, ώστε να εντάξουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας στο νέο διεθνές περιβάλλον Υγείας, με όρους ανταγωνιστικούς και σε ό,τι αφορά στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο που μας περιβάλλει αλλά και απέναντι στην ιδιωτική Υγεία της χώρας μας, άξια και αξιόπιστη, η οποία απορροφά το 50% των εθνικών δαπανών Υγείας».
Το «κύριο πεδίο επενδυτικής δράσης στο χώρο της Υγείας»: Οι Συμβάσεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα.
Δηλαδή, η κυβέρνηση εκχωρεί ό,τι απέμεινε από το δημόσιο σύστημα Υγείας στον καπιταλιστικό ανταγωνισμό του «διεθνούς περιβάλλοντος Υγείας». Ελάτε εδώ, γιατί έχει μεγάλες ευκαιρίες για κέρδη, φωνάζει στους καπιταλιστές και όπως είναι γνωστό (σχετικά έχουμε γράψει και εμείς) τα τελευταία χρόνια έχουμε αυξημένη εισροή ξένων κεφαλαίων στο χώρο της Υγείας, που παρουσιάζει μια από τις ψηλότερες κερδοφορίες ανάμεσα στους διάφορους καπιταλιστικούς κλάδους.
Περιττεύει, βέβαια, να πούμε πως τα κέρδη των καπιταλιστών δεν πέφτουν από τον ουρανό. Κάποιοι χάνουν. Χάνουν τα ασφαλιστικά ταμεία, χάνουν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που αναγκάζονται να βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να εξασφαλίσουν την απαραίτητη περίθαλψη (όπως είναι γνωστό, όταν πρόκειται για ζητήματα υγείας κανένας δεν τσιγκουνεύεται, αλλά κόβει το κεφάλι του για να βρει αυτά που του ζητούν). Δημόσιος και ιδιωτικός τομέας Υγείας λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Οσο εξαθλιώνεται το δημόσιο σύστημα Υγείας τόσο φουσκώνουν τα κέρδη του ιδιωτικού τομέα.
Ο Αβραμόπουλος είπε πως ο ιδιωτικός τομέας «απορροφά το 50% των εθνικών δαπανών Υγείας». Δεν γνωρίζουμε αν σκόπιμα έκανε υποεκτίμηση ή αν απλά στρογγύλεψε τα νούμερα (μάλλον το πρώτο ισχύει). Την ίδια μέρα, πάντως, ο καθηγητής Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Λ. Λιαρόπουλος, από το εργαστήριο του οποίου ο ΟΟΣΑ παίρνει τα επίσημα στοιχεία για την Υγεία, δήλωσε ότι η σχετική δαπάνη ανέρχεται στο 57,2%. Το ίδιο ποσοστό έδωσε πριν μερικές μέρες και ο καθηγητής των Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας Ι. Κυριόπουλος, που σημείωσε ότι κάθε Ελληνας πληρώνει ετησίως από την τσέπη του 1.100 ευρώ από τα οποία τα 350 ευρώ ξοδεύονται για υπηρεσίες της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Τι άλλο να προσθέσουμε εμείς;
