Προχτές, το Γραφείο του πρωθυπουργού της σιωνιστικής οντότητας εξέδωσε μια ανακοίνωση τεσσάρων σημείων:
- Το Ισραήλ απάντησε σε αμερικανικό αίτημα για μεταφορά αμερικανικού φορτίου αλεύρου που έφτασε στο λιμάνι του Ashdod πριν από τον πόλεμο και κατευθυνόταν στη Γάζα.
- Το αλεύρι θα διανεμηθεί σταδιακά σε διάστημα μηνών και όχι μονομιάς, όπως αναφέρθηκε.
- Οι αποστολές αλεύρου δεν θα αλλάξουν τον αριθμό των φορτηγών ανθρωπιστικής βοήθειας που έχουν προγραμματιστεί να εισέλθουν στη Γάζα.
- Το Πολεμικό Υπουργικό Συμβούλιο συζήτησε και ενέκρινε την αποστολή, και το Διευρυμένο Υπουργικό Συμβούλιο ενημερώθηκε για την απόφαση αυτή.
Τι να σχολιάσει κανείς; Οτι μια δύναμη κατοχής γράφει στα παλιά της τα παπούτσι το διεθνές δίκαιο που την υποχρεώνει να φροντίσει για τη σίτιση του υπό κατοχή πληθυσμού; Οτι στερεί από τον παλαιστινιακό λαό ακόμα και στοιχειώδη τρόφιμα (αλεύρι), που προορίζονταν γι’ αυτόν, υποβάλλοντάς τον στο μαρτύριο της πείνας;
Υπάρχουν και χειρότερα, όμως. Το παλαιστινιακό Τμήμα Μηχανικών Εκρηκτικών ανακάλυψε σε σχολείο στη Χαν Γιούνις μεταλλικά δοχεία που έμοιαζαν με κονσέρβες κρέατος, που ήταν μικρές νάρκες εξοπλισμένες με πυροκροτητές. Μόλις άνοιγες την «κονσέρβα» με το κλειδί που περιλάμβανε, ακολουθούσε έκρηξη. Το Τμήμα Μηχανικών Εκρηκτικών βρήκε παιδιά να περιεργάζονται τις κονσέρβες-νάρκες μέσα στο σχολείο! Αμέσως εξέδωσε αυστηρή προειδοποίηση προς τους πολίτες, καλώντας τους να μην πειράζουν τέτοια αντικείμενα και να αναφέρουν αμέσως την ανακάλυψή τους.
Η δημοσιογράφος Μουθάνα Αλ-Ναζάρ παρουσίασε το πρώτο ρεπορτάζ και σχετικές φωτογραφίες.
Εδώ μιλάμε για ναζιστικές μεθόδους. Εκμεταλλεύονται την πείνα που οι ίδιοι επιβάλλουν, για να προκαλέσουν θανάτους και τραυματισμούς σε αμάχους, μέσω αυτών των καλυμμένων εκρηκτικών μηχανισμών.
Το παλαιστινιακό πρακτορείο WAFA μετέδωσε ότι τέσσερις άμαχοι, μεταξύ των οποίων δύο παιδιά, σκοτώθηκαν από τέτοιους εκρηκτικούς μηχανισμούς.
Four Palestinians, including two children, were killed after Israeli jets dropped explosives included in fake cans as bait for the starving, displaced people in Gaza. pic.twitter.com/wapfJPoLcz
— Wafa News Agency – English (@WAFANewsEnglish) January 23, 2024
Ο κόσμος πεινάει… πραγματικός λιμός στη βόρεια Γάζα. Αλέθουν ό,τι μπορεί να αλεστεί, ρύζι, ζωοτροφές, κριθάρι, ό,τι μπορεί να φαγωθεί το τρώνε. Λεμόνι με αλάτι είναι ένα γεύμα, μισό πορτοκάλι είναι γεύμα. Θα πεθάνουν άνθρωποι από την πείνα. Πείνα, είναι το μόνο που δεν γράφεται ευγενικά. Αυτά είπε συγκλονισμένος σ’ ένα ρεπορτάζ του ο δημοσιογράφος Γιούσεφ Φάρες.
Παιδιά καθαρίζουν μείγματα ζωοτροφών, συλλέγοντας σπυρί-σπυρί τους σπόρους δημητριακών που υπάρχουν σ’ αυτά.
Οι οικογένειες πηγαίνουν αυτούς τους σπόρους στους μύλους για άλεσμα. Μισό τσουβαλάκι, όσο μπόρεσαν να ξεδιαλέξουν, για να βγει το ψωμί της οικογένειας.
«Ψωμί» που ούτε θα το ακουμπούσαν οι Παλαιστίνιοι ακόμα και την εποχή του αποκλεισμού της Γάζας, καθώς το σταρένιο αλεύρι δεν τους έλειπε.
Οι πιο… τυχεροί αλέθουν σπασμένο καλαμπόκι που προοριζόταν ως ζωοοτροφή σε φάρμες πουλερικών.
Στο νότο η κατάσταση ήταν κάπως καλύτερη. Οι εκτοπισμένοι στο σχολείο Αμπασάν Αλ-Καμπίρα, ανατολικά της Χαν Γιούνις, μπορούσαν να προσφέρουν στα παιδιά τους μια πίτα από αλεύρι. Πρώτα οι γερόντοι, μετά τα παιδιά. Τώρα πια δεν έχουν ούτε αυτή τη δυνατότητα, καθώς ο σιωναζιστικός στρατός τους βομβάρδισε και τους διέταξε να εκτοπιστούν για δεύτερη φορά.
Ματαιοπονούν οι ναζί της εποχής μας. Δεν πρόκειται να κάμψουν το φρόνημα των Παλαιστίνιων. Ούτε με τους βομβαρδισμούς και το ξεκλήρισμα ολόκληρων οικογενειών ούτε με την πείνα. Η σιωναζιστική θηριωδία ατσαλώνει περισσότερο πνεύμα τους, κάνει ατσάλι δαμασκηνό τη θέλησή τους για αντίσταση.
Δείτε τη συγκλονιστική σκηνή από τη διάσωση ενός παιδιού. Μόλις οι διασώστες καταφέρουν και το βγάζουν από τα ερείπια, το πρώτο που κάνει είναι να σχηματίσει το σήμα της νίκης. Τι νομίζετε ότι θα κάνει αυτό το παιδί, που η οικογένειά του χάθηκε, μόλις μεγαλώσει και μπορέσει να κρατήσει όπλο;
Αυτός ο Παλαιστίνιος είδε το σπίτι του να γκρεμίζεται και ολόκληρη την οικογένειά του να σκοτώνεται. Είναι ο μοναδικός επιζών, με ακρωτηριασμένο το ένα του πόδι. Ο λόγος του είναι κοφτός, χωρίς περικοκλάδες: Τα παιδιά μας, οι γυναίκες μας χάθηκαν. Ο θεός να τους ευλογήσει. Για τη Χαμάς, γι’ αυτή τη χώρα, για τον Ντεΐφ, για τον Σινουάρ. Μισούσα τη Χαμάς, αλλά τώρα την αγαπώ. Αγαπώ τη Χαμάς μετά απ’ αυτό που έγινε. Η Χαμάς είναι πιστή στις θέσεις της γι’ αυτή τη χώρα. Η Χαμάς είναΙ σταθερή. Αρχισε να μιλάει στη Γερμανία και τη Ρωσία. Οι εβραίοι (σ.σ. οι σιωνιστές) έρχονται και θέλουν να της επιτεθούν. Δεν μπορούν. Καμιά χώρα του κόσμου δεν μπορεί να το κάνει αυτό στη Χαμάς.
Κι αυτό το κοριτσάκι απαγγέλλει ποίηση στις σκηνές των εκτοπισμένων στο νότο. Δε είναι ανάγκη να καταλαβαίνουμε τους στίχους του ποιήματος. Αρκεί η παρουσία του κοριστσιού. Τα μάτια που πετάνε σπίθες, τα χέρια που υπομνηματίζουν με σιγουριά το λόγο, ειδικά όταν απαντά στην ερώτηση της συναδέλφισσας.
