Αργά το απόγευμα χθες έφτασε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της εφημερίδας το Δελτίο Τύπου: «Ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κ. Άδωνις Γεωργιάδης, στο πλαίσιο της κυβερνητικής πρωτοβουλίας για το «καλάθι του νοικοκυριού», πρόκειται να επισκεφθεί αύριο, Παρασκευή 4 Νοεμβρίου, καταστήματα αλυσίδων σούπερ μάρκετ με την ακόλουθη σειρά:
08:00 – ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ (Ελευθερίου Βενιζέλου 16 & Σουλίου, Μελίσσια 151 27)
08:30 – ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ (Λεωφόρος Πεντέλης 39, Βριλήσσια 152 38)».
Τι έγινε, ρε παιδιά; Και στα δυο αυτά καταστήματα είχε πάει την Τετάρτη. Πάλι την Παρασκευή; Η απάντηση είναι προφανής: δεν πήγε καλά το πρώτο διήμερο του «καλαθιού του νοικοκυριού». Ο έμπειρος τηλεπλασιέ ηττήθηκε κατά κράτος από τον αγανακτισμένο συνταξιούχο που είπε την ατάκα που έγινε viral και κυριάρχησε παντού: Τι είναι το «καλάθι του νοικοκυριού»; Αρχίδια καπαμά!
Αποφάσισε, λοιπόν, ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-υπουργός να ξαναπάει στις δυο μεγαλύτερες αλυσίδες, που έχουν βάλει στο «καλάθι» κατά 80% εμπορεύματα ιδιωτικής ετικέτας (εξ ορισμού πιο φθηνά από τα «επώνυμα» εμπορεύματα) και ν’ αρχίσει το τηλεπλασιελίκι μπροστά στις κάμερες, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να πουλήσει. Είχε συνεννοηθεί προηγουμένως να βάλουν αυτές οι δύο αλυσίδες (που το 2020 είχαν το 60% του τζίρου στον κλάδο, 39% η Σκλαβενίτης και 21% η ΑΒ) καναδυό ακόμη προϊόντα στο καλάθι, για να μπορέσει ο πλασιέ-υπουργός να δώσει το πρωινό σόου του μπροστά στις κάμερες.
O Γεωργιάδης λειτούργησε σαν τηλεπερσόνα που πληρώνεται για να κάνει διαφήμιση. Διαβάστε και φρίξτε: «Επέλεξα να επισκεφθώ σήμερα αυτές τις δύο αλυσίδες σουπερμάρκετ «Σκλαβενίτης» και «Α-Β Βασιλόπουλος» γιατί αυτές οι δύο παρουσίασαν χθες βράδυ στο e-Καταναλωτής μια σειρά επιπλέον προϊόντων και με χαμηλότερες τιμές. Αρα λοιπόν, στη μεγάλη κουβέντα εάν ο ανταγωνισμός λειτουργεί και αν το καλάθι λειτουργεί, η ίδια η πραγματικότητα και η αγορά δείχνει το δρόμο μέσα σε μόλις 48 ώρες. Από την Τετάρτη μέχρι σήμερα Παρασκευή, δηλαδή μέσα σε δύο μέρες, έχουμε σε πολλά προϊόντα – σε περίπου 15 προϊόντα αυτής της αλυσίδας και σε άλλα τόσα της άλλης αλυσίδος- χαμηλότερες τιμές»!
Μετά θυμήθηκε την εποχή (δεν είναι και τόσο μακρινή) που στρίγγλιζε «τα λιγουρεύεστε;», για να πουλήσει πακέτα με σαβουροβιβλία: «Εχει ξεπουλήσει. Δεν προλαβαίνουν να γεμίζουν τα ράφια από τα προϊόντα του καλαθιού». «Ο κόσμος παρά το ότι κάποιοι θα ασκήσουν κριτική, θα πουν τον καπαμά τους, το αγοράζει». «Το καλάθι προχωράει και πάει καλά. Ο κόσμος το στηρίζει και το αγοράζει μαζικά και προσέξτε, οι τιμές αρχίζουν και πέφτουν». «Θα σας πω ακριβώς τις μειώσεις μία-μία, γιατί τις έχω στο κινητό μου». «Λέω μερικά παραδείγματα. Εδώ στο Σκλαβενίτη που είμαστε, ο λαιμός χοιρινός Ολλανδίας… τα κοτόπουλα νωπά… το ηλιέλαιο… και ούτω καθ’ εξής. Είναι πολλά να μην λέω τώρα ένα-ένα τα προϊόντα»…
Στα γήπεδα, όταν κάποιος παίχτης δεν «τραβάει» και αρχίζει να πέφτει κάτω, σφαδάζοντας υποκριτικά, σε κάθε επαφή με αντίπαλο, να διαμαρτύρεται συνεχώς στον διαιτητή κτλ., αντί να παίξει μπάλα, ακούγεται από την κερκίδα ρυθμικά η… πάνδημη απαίτηση προς τον προπονητή: Βγάλε – έξω – τον κα-ρα-γκιόζη! Εμείς το «πειράζουμε» το σύνθημα: Βάλε – μέσα – τον κα-ρα-γκιόζη. Οσο πιο πολύ στριγγλίζει τόσο αποκαλύπτεται η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που υπουργοί (Εμπορίου τους έλεγαν παλαιότερα) κάνουν τέτοια σόου στην αγορά. Οι παλαιότεροι/ες θυμόμαστε τον αμίμητο Κίμωνα Κουλούρη (ΠΑΣΟΚ) να γυρίζει στις λαϊκές και το αϊλάινερ στο μάτι να τον κάνει να μπερδεύει τα κολοκυθάκια με τα αγγούρια. ‘Η τον τιτανοτεράστιο Μάκαρο Γιακουμάτο να αναλύει την εξέλιξη της τιμής στα μακαρόνια. Ο όρος «συμφωνίες κυρίων» με τους σουπερμακετάδες χάνεται στα βάθη της μεταπολιτευτικής ιστορίας του ελληνικού κοινοβουλευτισμού. Οταν ο λαός στέναζε από την ακρίβεια, οι υπουργοί ή υφυπουργοί Εμπορίου αναλάμβαναν δράση, έπαιρναν «πρωτοβουλίες», έστηναν σόου μπροστά στις κάμερες, προσπαθώντας να αποδείξουν ότι «συγκράτησαν την ακρίβεια».
Επί της ουσίας, δεν έκανε τίποτα το καινούργιο ο σημερινός. Επειδή, όμως, έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και νομίζει ότι μπορεί να πουλήσει τα πάντα, μηχανεύτηκε το «καλάθι» και το παρουσίασε σαν κάτι πρωτότυπο, πρωτοποριακό, ανεπανάληπτο, αποτέλεσμα της δικής του σοφίας, που ουδείς των προκατόχων του διέθετε. Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός Ανάπτυξης αντιμετώπισε το «καλάθι» σαν τα… θαυματουργά νανογιλέκα που πουλούσε στην αφελή πελατεία του. Μόνο που η πελατεία του ήταν ενός συγκεκριμένου είδους και μπορούσε να της «σπρώνει» ό,τι σαβούρα του άφηνε μεγάλο κέρδος. Εδώ ο άλλος, ο κολλητός του, πουλάει… χειρόγραφα του Ιησού και αγιασμένες από καλόγερους κηραλοιφές που… θεραπεύουν την CoviD! Oμως το «καλάθι» δεν απευθύνεται σε μια χούφτα «πυροβολημένους θρησκόληπτους, ακροδεξιούς συνωμοσιολόγους και λοιπά κοινωνικά ρετάλια. Απευθύνεται σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό και αφορά την ίδια του την επιβίωσε. Ο Γεωργιάδης προσπάθησε να εξαπατήσει έναν ολόκληρο λαό. Μ’ άλλα λόγια, δεν πήρε υπόψη του αυτή τη σοβαρή ποσοτική και ποσοστιαία διαφοροποίηση του target group (για να το πούμε με όρους καπιταλιστικού μάρκετινγκ). Και, φυσικά, την πάτησε.
Ομως, δεν πρέπει να μείνουμε μόνο στο ξεκαρδιστικό σόου του ακροδεξιού τηλαπλασιέ-τηλεμαϊντανού-υπουργού του Μητσοτάκη. Ούτε μόνο στο χοντρό κοροϊδιλίκι με την παρουσίαση των προσφορών (που κάθε βδομάδα έκαναν και κάνουν οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ) σαν… «καλάθι που εξαφανίζει τον πληθωρισμό». Πρέπει να πούμε στην ουσία, να δούμε τη μεγάλη αισχροκέρδεια που γίνεται με νόμιμο τρόπο (εκτός από τα παράνομα κόλπα), καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιτρέπει στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ να γδέρνουν τον ελληνικό λαό, αυξάνοντας τα κέρδη τους σε συνθήκες κρίσης, εκτοπίζοντας οι μεγάλες τις μικρές, τις οποίες στη συνέχεια εξαγοράζουν, συγκεντροποιώντας το κεφάλαιο στο λιανεμπόριο των ειδών πρώτης ανάγκης και αυξάνοντας την κερδοφορία τους σε βάρος των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Το «καλάθι» της μεγάλης απάτης – Στην υπηρεσία των αλυσίδων σούπερ μάρκετ η κυβέρνηση Μητσοτάκη
ΥΓ. Πέρα από την πλάκα με τα γελοία σόου του τηλεπλασιέ, δεν πρέπει να παραλείψουμε ότι αυτός λειτουργεί ως διαφημιστής συγκεκριμένης αλυσίδας σούπερ-μάρκετ, της μεγαλύτερης του κλάδου, που συνεχώς απορροφά μικρότερες αλυσίδες, πανελλαδικής ή τοπικής εμβέλειας, από την Κρήτη μέχρι τα Γιάννενα και από την Αθήνα μέχρι την Κεντρική Μακεδονία. Είναι δυνατόν υπουργός να κρατάει στα χέρια του προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας της συγκεκριμένης αλυσίδας (μακαρόνια και γάλα στις φωτογραφίες), να τα προμοτάρει στον κόσμο και να μην εγείρεται πολιτικό ζήτημα; Δεν ξέρουμε, ούτε μας ενδιαφέρει τι θα κάνουν οι ανταγωνιστές της συγκεκριμένης αλυσίδας, επικαλούμενοι τον… υγιή ανταγωνισμό. Για το πολιτικό ζήτημα μιλάμε, γιατί ξέρουμε ότι οι τηλεπερσόνες, οι ινφλουένσερ και τα άλλα φρούτα της ξεπεσμένης αστικής τηλε-δημοκρατίας δεν κάνουν τίποτα «αζημίως».
