Μήνυμα από το 112 στάλθηκε στους κατοίκους της Αττικής νωρίς το βράδυ του Σαββάτου. Ετυχε να βρισκόμαστε σε κοινωνική εκδήλωση, όταν άρχισαν να «μουγκανίζουν» το ένα μετά το άλλο τα κινητά μας. Αλλος έψαχνε στην τσέπη του, άλλη έψαχνε που είχε ακουμπήσει την τσάντα της, ένας «πανικός» που διαλύθηκε σε ένα-δυο λεπτά με την επανάληψη της ίδιας φράσης: «μα τόσο ηλίθιοι είναι;» (άλλο επίθετο χρησιμοποιήθηκε, αλλά η στήλη είναι υπόδειγμα… ευγένειας και δεν το χρησιμοποιεί).
Εκείνη την ώρα είχε ξαστεριά (έβλεπες τ’ αστέρια στον ουρανό). Τη νύχτα έβρεξε, όχι πολύ, όχι σε ανησυχητικό επίπεδο. Και η Κυριακή ξεημέρωσε με συννεφιά, που έγινε ηλιοφάνεια, πάλι συννεφιά, πάλι ηλιοφάνεια. Συνηθισμένα πράγματα για την εποχή.
Τι σκέφτεται ο κόσμος που παίρνει μήνυμα για λιμούς-σεισμούς-καταποντισμούς και δε γίνεται τίποτα; Οτι έχει να κάνει με ηλίθιους που δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν. Τα περί της κακοκαιρίας «Εύα» τα είχε ακούσει, τα είχε διαβάσει. Το μήνυμα από το 112 δεν του έλεγε κάτι καινούργιο. Θα είχε νόημα μόνο αν προειδοποιούσε για πραγματικό κίνδυνο και αν καλούσε σε άμεση δράση. Μια, δυο, τρεις, ουδείς θα δίνει σημασία στα μηνύματα του 112. Οι ανεύθυνοι, ευθυνόφοβοι και «ποζεράδες» του υπουργείου Πολιτικής (Μη) Προστασίας θα καταφέρουν (αν δεν το έχουν ήδη καταφέρει) να καταστήσουν… ψεύτη βοσκό και αυτόν τον μηχανισμό, που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να λειτουργήσει με χρήσιμο τρόπο.
Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός του Μητσοτάκη έκανε και από το Twitter διαφήμιση στις δυο αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Η στήλη θα επαναλάβει την κατακλείδα του άρθρου Βάλε – μέσα – τον κα-ρα-γκιόζη, που δημοσιεύτηκε την Παρασκευή: Πέρα από την πλάκα με τα γελοία σόου του τηλεπλασιέ, δεν πρέπει να παραλείψουμε ότι αυτός λειτουργεί ως διαφημιστής συγκεκριμένης αλυσίδας σούπερ-μάρκετ, της μεγαλύτερης του κλάδου, που συνεχώς απορροφά μικρότερες αλυσίδες, πανελλαδικής ή τοπικής εμβέλειας, από την Κρήτη μέχρι τα Γιάννενα και από την Αθήνα μέχρι την Κεντρική Μακεδονία. Είναι δυνατόν υπουργός να κρατάει στα χέρια του προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας της συγκεκριμένης αλυσίδας (μακαρόνια και γάλα στις φωτογραφίες), να τα προμοτάρει στον κόσμο και να μην εγείρεται πολιτικό ζήτημα; Δεν ξέρουμε, ούτε μας ενδιαφέρει τι θα κάνουν οι ανταγωνιστές της συγκεκριμένης αλυσίδας, επικαλούμενοι τον… υγιή ανταγωνισμό. Για το πολιτικό ζήτημα μιλάμε, γιατί ξέρουμε ότι οι τηλεπερσόνες, οι ινφλουένσερ και τα άλλα φρούτα της ξεπεσμένης αστικής τηλε-δημοκρατίας δεν κάνουν τίποτα «αζημίως».
Αποκριάτικη μάσκα
Λάβαμε πρόσκληση για την παρουσίαση του νέου βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη, που θα γίνει από τη Φιλολογική Στέγη Πειραιώς στο Φουαγέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά. Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει να έχεις πέσει απ’ τα ψηλά στα χαμηλά κι απ’ τα πολλά στα λίγα και να μην μπορείς να επανέλθεις. Πάλι καλά που υπάρχει ο δήμαρχος Μώραλης και βοηθάει λίγο την κατάσταση. Ούτε η παρουσία του Κώστα Λαλιώτη στο πάνελ μας έκανε εντύπωση. Παλιές αγάπες…
Ξέρετε τι μας έκανε εντύπωση; Οτι στο τέλος της πρόσκλησης σημειώνεται: «Ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο Κώστας Λαλιώτης ήταν μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973». Μας έκανε εντύπωση γιατί νομίζαμε πως θα είχαν καταλάβει ότι αυτό δεν μπορούν να το πουλήσουν πλέον. Πάει, μούχλιασε το εμπόρευμα. Εχουν κάνει τόσα και οι δύο από το 1974 και μετά και ιδιαίτερα τις δεκαετίες του ’80 και του ‘90 που όσοι/ες τους θυμούνται, τους θυμούνται γι’ αυτά. Η απελπισία, όμως, οδηγεί σε πλήρη απώλεια αίσθησης της πραγματικότητας. Είναι σαν τον Μπερλουσκόνι που φύτεψε μαλλιά, έκανε και του κόσμου τις πλαστικές και το μόνο που κατάφερε ήταν να δείχνει σαν αποκριάτική μάσκα.
Χωρίς δράκο το παραμύθι
Πανηγύρι έστησε από τη στήλη του στα «Νέα» (3.11.2022), ο Παπαχρήστος. «Ανακούφιση από το Ισραήλ» ήταν ο τίτλος του σημειώματός του για την εκλογή του Νετανιάχου. Αφού δηλώσει ότι… ξεκόλλησε από «τα στερεότυπα περί της “παραδοσιακής φιλίας“ της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο, και τους “αδελφούς μας Παλαιστίνιους“», καταλήγει: «Η εμπειρία που είχαμε από την υπό αποχώρηση κυβέρνηση του Ισραήλ, του σοσιαλδημοκράτη Γιαΐρ Λαπίντ, δεν ήταν και η καλύτερη για μας. Ενα από τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να αποκαταστήσει τις σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία, που είχαν διακοπεί επί Νετανιάχου, ο δε υπουργός Αμυνας της κυβέρνησής του ακύρωσε δύο φορές το ταξίδι του στην Αθήνα για να επισκεφθεί την Αγκυρα. Οχι παιδιά, Νετανιάχου και πάλι Νετανιάχου!».
Εκτός του ότι ο Λαπίντ ούτε είναι ούτε δήλωσε ποτέ σοσιαλδημοκράτης (κεντρώος δηλώνει), εκτός του ότι ο Λαπίντ υπήρξε υπουργός Οικονομικών σε κυβέρνηση Νετανιάχου (2013-14), εκτός του ότι ο Λαπίντ δεν κυβερνούσε μόνος του αλλά με τον ακροδεξιό Ναφτάλι Μπένετ και τον πρώην αρχηγό του σιωνιστικού στρατεύματος Μπένι Γκαντζ, το παραμύθι με τον «φιλέλληνα» Νετανιάχου γενικώς δεν έχει δράκο. Η εξωτερική πολιτική της σιωνιστικής οντότητας καθορίζεται συλλογικά από το πολιτικό προσωπικό. Ο Νετανιάχου συμφωνεί με την προσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας. Αλλιώς θα την κατήγγειλε κατά την προεκλογική περίοδο.
Ο Παπαχρήστος απλά συμμετέχει σε μια επιχείρηση συγκάλυψης του φιάσκου που έχει καταγράψει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στη μεσογειακή της πολιτική. Περισσότερα και αναλυτικά, στο άρθρο: Οι καρπαζοεισπράκτορες της ελληνικής κυβέρνησης και το όπιο του εθνικισμού.
Μαυγογιαλούγος
Οπως μας ενημέρωσε ο Σταϊκούρας, «βασικός στόχος της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι η ανάδειξη και αξιοποίηση του ιαματικού πλούτου της χώρας». Γι’ αυτό και ο ίδιος, συνοδευόμενος από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του ΤΑΙΠΕΔ και άλλους αρμόδιους, «επισκέφτηκε τουριστικά ακίνητα της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, που είναι ενταγμένα στο χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ και εντός των οποίων υπάρχουν ιαματικοί πόροι». Και βέβαια, έκανε ανακοινώσεις για «επενδύσεις», ιδιωτικοποιήσεις, για μετατροπή της Φθιώτιδας σε «διεθνές κέντρο ιαματικού τουρισμού» κτλ.
Καλά, μόνο η Φθιώτιδα έχει ιαματικές πηγές; Οχι βέβαια, αλλά μόνο η Φθιώτιδα είναι εκλογική περιφέρεια του Σταϊκούρα και, ως γνωστόν, ο μαυρογιαλουρισμός δεν έβλαψε κανέναν «παραδοσιακό» πολιτικό. Ειδικά αν έχει «απέναντι», στο ίδιο ψηφοδέλτιο, τον τόσο προβεβλημένο κυβερνητικό εκπρόσωπο Οικονόμου.
