Τον γνωρίζαμε σαν άριστο παίκτη του playstation, σαν φανατικό οπαδό του χολιγουντιανού σινεμά, σαν ποδοσφαιράνθρωπο (κάτι «σαβούρες» που έφαγε δεν τις μετράμε), σαν οιονεί πρωθυπουργό της Ελλάδας, αλλά σαν… πνευματιστή δεν τον ξέραμε. Οφείλουμε ευχαριστίες στον βουλευτή Καστοριάς Ζήση Τζηκαλάγια που μας ενημέρωσε γι’ αυτή την ιδιότητα του δάμαλου. Τον έπιασε από το χέρι ο Κώστας κι αμέσως ο Ζήσης επικοινώνησε με το πνεύμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Εδωσε και φωτογραφία στη δημοσιότητα ο Ζήσης, για τους άπιστους που αμφισβητούν και τον πνευματισμό. Και στη λεζάντα τα είπε όλα!
«Συζητήσαμε σε εγκάρδιο κλίμα για την πολιτική κατάσταση της χώρας και τις διεθνείς εξελίξεις. Ο Κώστας Καραμανλής με κράτησε από το χέρι για μια στιγμή. Ο αείμνηστος εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής με τις δικαιωθείσες από την ιστορία ιδέες του για την Ελλάδα και την Ευρώπη μάς κρατά κοντά του για πάντα».
ΥΓ. Πρέπει να σπάει μεγάλη πλάκα ο δάμαλος με τους Ζήσηδες που καλεί στο γραφείο του. Ταυτόχρονα, τη σπάει και στον Κούλη, θυμίζοντάς του ότι παραμένει πολιτικά ενεργός και με επιρροή στα γαλάζια ενδότερα.
Στην κωλοτούμπα δεν υπάρχει… πλαφόν
Διαβάζουμε ότι ο Κούλης πηγαίνει σήμερα στις Βρυξέλλες αποφασισμένος να μην επιμείνει για το πλαφόν (λες και αν επέμενε, θα του έδινε κανένας σημασία), το οποίο πάντως δεν εγκαταλείπει (το έχει βάλει στη σαλαμούρα για συντήρηση), αλλά να είναι… συναινετικός, διότι σημασία έχει να ληφθεί μια ευρωπαϊκή απόφαση, έστω και αν δεν είναι το πλαφόν. Παλαιότερα αυτό το έλεγαν μονολεκτικά κωλοτούμπα. Τώρα θέλουν τρεις παραγράφους για να το βαφτίσουν συναίνεση!
Mπορεί να μην υπάρχουν αίθουσες και διδάσκοντες στο ΑΠΘ, με αποτέλεσμα να πέφτουν φοιτητές από τα παράθυρα, έχουν όμως πανεπιστημιακή αστυνομία. Και ΜΑΤ που φυλάνε νυχθημερόν ένα γιαπί, σύμβολο της κατασταλτικής λογικής «το κράτος είμαστε εμείς». Απορούμε πώς δεν βρέθηκε κάνας μπάτσος έξω από το κτίριο της Νομικής, να πιάσει στα… στοργικά του χέρια («προστάτες του πολίτη» δεν τους αποκαλούν;) τον φοιτητή που έκανε το ακούσιο σάλτο μορτάλε από τον τρίτο όροφο. Ευτυχώς που ο φοιτητής φορούσε στην πλάτη την τσάντα του και γλίτωσε τη ζωή του.
Φασιστοπαράσημο
Τι σημαίνει να σε παρασημοφορεί η ακροδεξιά κυβέρνηση της Αυστρίας, πρωταθλήτρια στην αντι-προσφυγική και ρατσιστική ρητορική και επικεφαλής εκείνης της ομάδας των ευρωπαϊκών χωρών που έκλειναν ακόμη και τα εσωτερικά σύνορα για να μην περάσουν πρόσφυγες από τη Συρία; Σημαίνει ότι αναγνωρίζει σε σένα θετικό ρόλο στην αντι-προσφυγική εκστρατεία. Αμα, όμως, είσαι ακροδεξιός νεοφιλελεύθερος, σε λένε Μηταράκη και διέπεσαι από το ίδιο αντι-προσφυγικό μένος, πηγαίνεις στη Βιέννη, παίρνεις το παράσημο από τους ακροδεξιούς και βγάζεις με καμάρι ανακοινώσεις.
«Πρωταθλητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» αποκάλεσε τον Νίκο Ανδρουλάκη ο Ενές Καντέρ. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο πρώην επαγγελματίας μπασκετμπολίστας του ΝΒΑ κάπως πρέπει να βγάζει το ψωμί του τώρα που δεν έχει συμβόλαιο, όμως κάθε δουλειά έχει τους κανόνες της. Αλλο να καρφώνεις την μπάλα στο καλάθι και άλλο να οργανώνεις δημόσιες σχέσεις για πολιτικούς. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτά που λες δεν χρειάζεται να είναι αληθινά (όπως το κάρφωμα της μπάλας στο καλάθι), πρέπει όμως να είναι αληθοφανή. Οταν ξεπερνάς το μέτρο της αληθοφάνειας, αυτό που λες ακούγεται ως μπούρδα και γυρίζει και χτυπάει τον διαφημιζόμενο, οπότε εσύ αποτυγχάνεις ως διαφημιστής.
Χωρίς ταβάνι η γελοιότητα
Το Ευρωκοινοβούλιο ανακοίνωσε ότι απονέμει το φετινό «βραβείο Ζαχάροφ» στον ουκρανικό λαό. Τι πρωτότυπο! Αντί να το δώσουν στον Ζελένσκι, το δίνουν για ξεκάρφωμα στο λαό. Στον παλαιστινιακό λαό, για παράδειγμα, που αγωνίζεται εδώ και εφτάμισι δεκαετίες για τη λευτεριά του, χύνοντας συνεχώς ποταμούς αίματος, ούτε που διανοήθηκαν ποτέ να δώσουν αυτό το βραβείο. Εννοείται πως το προτιμούμε έτσι. Αν έδιναν τέτοιο βραβείο στον παλαιστινιακό λαό, κάτι θα «έτρεχε» με τους Παλαιστίνιους.
