Με ανακοίνωσή της, η ΟΙΕΛΕ, αναδεικνύει την εκ διαμέτρου αντίθετη συμπεριφορά της διοικητικής ιεραρχίας της εκπαίδευσης απέναντι στους εκπαιδευτικούς από τη μια και τους αγαπημένους της κυβέρνησης και του συστήματος σχολάρχες από την άλλη.
Ο τραγικός θάνατος της εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη, που παραπέμφθηκε αυθωρεί και παραχρήμα από την Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης σε πειθαρχική διαδικασία λόγω «πνευματικής ανικανότητας», χωρίς προηγουμένως να εξεταστούν τα πραγματικά περιστατικά, ήταν η αφορμή για να στιγματιστεί ακόμη μια φορά η «επιλεκτική ευαισθησία» της ίδιας, όταν αφήνει στο απυρόβλητο τους εμπόρους της γνώσης για τις κατάφωρες παρανομίες τους.
Εμείς θα σημειώσουμε ότι η συμπεριφορά αυτή δεν αποτελεί ιδιοτροπία της συγκεκριμένης Διευθύντριας, αλλά είναι γενικό χαρακτηριστικό της διοικητικής ιεραρχίας της εκπαίδευσης, που έχει εκ του ρόλου της ευθύνη να υπερασπιστεί με νύχια και δόντια την εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής κυβερνητικής πολιτικής, σημαντική παράμετρος της οποίας είναι η στήριξη του κεφαλαίου, των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται και στο χώρο της εκπαίδευσης.
Η ακραία τακτική κάποιων διοικητικών στελεχών, που είναι βασιλικότεροι του βασιλέως (π.χ. η βιομηχανία διώξεων που αναπτύσσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά απέναντι στους εκπαιδευτικούς της δημόσιας εκπαίδευσης που υψώνουν ανάστημα) αναδεικνύει απλώς με ένταση μια δυσώδη πραγματικότητα προς τα έξω.
Και δεν συμφωνούμε, βεβαίως, με την άποψη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΟΙΕΛΕ, που δεν θέλει να πλήξει στον πυρήνα του το σύστημα, ότι το ζήτημα είναι πρόβλημα «αναξιοκρατίας» και «αδιαφάνειας». Μια χαρά γνωστά στο υπουργείο Παιδείας και την κυβέρνηση των α(χ)ρίστων είναι τα πρόσωπα που τοποθετούνται σε υψηλές θέσεις διοίκησης. Τα κριτήρια γι’ αυτές τις επιλογές δεν είναι τα «ακαδημαϊκά προσόντα», αλλά εκείνο που μετράει βασικά και ουσιαστικά είναι το πόσο καλά κουρδισμένα στρατιωτάκια είναι οι συγκεκριμένοι ως προς την άτεγκτη επιβολή της κυβερνητικής πολιτικής, πόσο πειθαρχημένα κομματικά μαντρόσκυλα είναι.
Παραθέτουμε το Δελτίο Τύπου της ΟΙΕΛΕ:
Δελτίο Τύπου
Θάνατος εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη: «Κέρβεροι» με τους εκπαιδευτικούς, «αρνάκια» με τις διοικήσεις των ιδιωτικών σχολείων – Οι τεράστιες ευθύνες της διοίκησης της εκπαίδευσης
Η ΟΙΕΛΕ σήμερα, με αφορμή το θάνατο της εκπαιδευτικού από τη Θεσσαλονίκη, ανοίγει το φάκελο της ακραίας αδικίας και του bullying που υφίστανται οι εκπαιδευτικοί από διευθυντικά στελέχη της εκπαίδευσης. Όπως εξηγούμε παρακάτω, προκαλεί σε εμάς τους ιδιωτικούς εκπαίδευτικούς έντονα ερωτηματικά, πώς η Διευθύντρια Δ.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης παρέπεμψε τόσο εύκολα μια συνάδελφο με μεταδιδακτορική έρευνα (!) για «πνευματική ανικανότητα» (!!), όταν λίγους μήνες πριν έβγαλε «λάδι» ιδιοκτήτη ιδιωτικού σχολείου που έπιασε φωτιά και όπου από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα!
Ανυπόφορες οι συνθήκες εργασίας για τους εκπαιδευτικούς, άμεση ανάγκη κοινωνικού διαλόγου με το Υπουργείο Παιδείας
Συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία η υπόθεση της εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη που έφυγε από τη ζωή. Με τον αδόκητο χαμό της, η συνάδελφος έγινε αφορμή να ανοίξει σε ευρύτερο πλαίσιο η συζήτηση για το πολλαπλό bullying που ασκείται στον σημερινό εκπαιδευτικό, ο οποίος δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την οικονομική ανέχεια και την εντατικοποίηση της εργασίας του. Βρίσκεται αντιμέτωπος με ισχυρότατες πιέσεις από γονείς, μαθητές και τη διοίκηση της εκπαίδευσης, πιέσεις που καθιστούν σχεδόν ανυπόφορη τη δουλειά του.
Δεν είναι στις προθέσεις μας να προχωρήσουμε σε εύκολα κατηγορητήρια ή σε ξόρκια που ανθούν στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι πολύ πιο χρήσιμο να γίνει μια ανοικτή, δημοκρατική και πλατιά συζήτηση για τις ακραίες, πλέον, συνθήκες υπό τις οποίες οι εκπαιδευτικοί ασκούν το λειτούργημά τους, απογυμνωμένοι από κάθε είδους θεσμική προστασία. Μια ανώνυμη κατηγορία σε μια πλατφόρμα μπορεί να οδηγήσει στη σύλληψη ενός εκπαιδευτικού, μπροστά σε όλους τους μαθητές του. Μια στοχευμένη δυσφήμιση εναντίον του από έναν δυσαρεστημένο (λόγω αυστηρότητας ή κακού βαθμού) γονέα μπορεί να οδηγήσει στην απόλυσή του (αν πρόκειται για ιδιωτικό σχολείο) ή στην πειθαρχική του παραπομπή. Οι δε μαθητές, αντιλαμβανόμενοι την ακραία αδυναμία του εκπαιδευτικού, τόσο την κοινωνική/οικονομική όσο και την θεσμική, αντιλαμβάνονται ότι μπορούν να μετατρέψουν μια τάξη σε αρένα χωρίς σημαντικές επιπτώσεις.
Για το γονεϊκό (δείτε εδώ σχετική – προφητική – ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ από το 2023) και το μαθητικό bullying, η ΟΙΕΛΕ σκοπεύει το επόμενο διάστημα να καλέσει επισήμως τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και το Υπουργείο σε διάλογο για να συζητηθούν συγκεκριμένες προτάσεις με σκοπό τη θεσμική θωράκιση του εκπαιδευτικού, όπως η θεσμοθέτηση του Συνηγόρου του Πολίτη που είναι εδώ και χρόνια πάγιο αίτημα της Ομοσπονδίας μας. Σήμερα, όμως, θα ασχοληθούμε, μέσω χαρακτηριστικού παραδείγματος που συνδέεται με την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, με μια άλλης μορφής βία κατά του εκπαιδευτικού που συχνά αποσιωπάται. Πρόκειται για τη βία από θεσμικά όργανα διοίκησης της εκπαίδευσης.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά από την Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης
Όπως προαναφέρθηκε, έχει προκαλέσει οργή και κατάπληξη το γεγονός ότι η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατ. Θεσσαλονίκης παρέπεμψε σε πειθαρχική διαδικασία την αδικοχαμένη εκπαιδευτικό από τη Θεσσαλονίκη λόγω «πνευματικής ανικανότητας», όταν προκύπτει πως η συνάδελφος είχε προειδοποιήσει για τρομακτικά περιστατικά bullying σε συγκεκριμένη τάξη που θα απαιτούσαν τουλάχιστον την παρέμβασή της (υπέρ της εκπαιδευτικού).
Όμως, φαίνεται πως η εν λόγω έχει επιλεκτική ευαισθησία και επιδεικνύει επιλεκτική αυστηρότητα. Ρωτούμε δημόσια:
- Τιμώρησε τον ιδιοκτήτη ιδιωτικού σχολείου στην περιοχή της εποπτείας της, όταν το κτήριο (με ευθύνη της διοίκησής του) έπιασε φωτιάκαι δεν κλήθηκε καν η πυροσβεστική, επειδή οι διοικούντες φοβήθηκαν ότι θα αναδεικνύονταν τα τεράστια κενά πυρασφάλειας και έβαζαν εκπαιδευτικούς με κουβάδες να καταστείλουν την πυρκαγιά; Ποια ήταν η ποινή που του επέβαλε;
- Πώς ακριβώς τιμώρησε τον ιδιοκτήτη του ίδιου σχολείου που άφηνε επί μήνες απλήρωτο το προσωπικό;
- Ποια στάση κράτησε, όταν άλλο ιδιωτικό σχολείο μείωσε μονομερώς και παράνοματο ωράριο (άρα και το μισθό) συναδέλφων μας;
- Τι ακριβώς έπραξε για τις καταγγελίες μας για υπέρβαση του νόμιμου εκπαιδευτικού ωραρίου σε ιδιωτικά σχολεία της περιοχής εποπτείας της;
Τις απαντήσεις τις γνωρίζουμε και τις γνωρίζει ο εκπαιδευτικός κόσμος της πόλης. Είναι, βεβαίως, και ένδειξη ότι η συγκεκριμένη αποδεικνύεται κέρβερος με τους αδύναμους εκπαιδευτικούς και αρνάκι με τις διοικήσεις των ισχυρών ιδιωτικών σχολείων. Τα συμπεράσματα ανήκουν σε κάθε πολίτη.
Ένα άλλο περιστατικό, πολύ χαρακτηριστικό της αναξιοπιστίας και του φαβοριτισμού υπέρ των ισχυρών από κάποια διευθυντικά στελέχη της εκπαίδευσης είναι η διαφορετική αντιμετώπιση εκπαιδευτικών για ίδια αδικήματα. Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι αναπληρώτρια εκπαιδευτικός (από αυτούς των 800 ευρώ…) ασκούσε εμπορία και γι’ αυτό το λόγο απολύθηκε! Τι έκανε, όμως, το Υπουργείο Παιδείας, όταν η ΟΙΕΛΕ επί χρόνια κατήγγειλε την περίπτωση Διευθυντή του Αρσάκειου Σχολείου που όχι μόνο ήταν μεγαλομέτοχος (!!!) τυροκομικής εταιρείας, αλλά έπαιρνε και άδειες από τη …σημαία (απολύτως παράνομα) για να εποπτεύει την επιχείρηση του; Απάντηση; Απολύτως τίποτα. Γράφαμε προφητικά το Σεπτέμβριο του 2025:
«Πρόκειται περί ωμής πρόκλησης για τον κόσμο της εκπαίδευσης. Εκπαιδευτικός που παίρνει άδεια από τη ….σημαία για να επιτηρήσει την επιχείρησή του η οποία βρίσκεται στην άλλα άκρη της χώρας και που ασκεί εμπορική δράση, αν υπηρετούσε στο δημόσιο θα είχε απολυθεί. Στο ιδιωτικό σχολείο γίνεται Διευθυντής!»
Είναι ξεκάθαρο εδώ ότι η αναπληρώτρια απολύθηκε, επειδή δεν είχε μπάρμπα στην Κορώνη. Αντιθέτως, ο Διευθυντής του Αρσακείου (σχολείο στο οποίο υπηρέτησε η Υπουργός Παιδείας και θα έπρεπε να είναι εξ αυτού ακόμη πιο αυστηρή μαζί τους) είχε την κάλυψη του σχολείου του και, φυσικά, την σιωπηρή στήριξη των εποπτικών αρχών της εκπαίδευσης…
Κλείνοντας, επισημαίνουμε ότι το διοικητικό bullying στην εκπαίδευση είναι προϊόν της χρόνιας αναξιοκρατίας και αδιαφάνειας στην επιλογή διευθυντικών στελεχών τόσο στις σχολικές μονάδες όσο και στις διευθύνσεις εκπαίδευσης. Αναντίλεκτα, υπάρχουν πολλά στελέχη με εξαιρετική προσφορά, υπάρχουν όμως πολλά άλλα που ασκούν τα καθήκοντά τους με αυταρχισμό ή παραβιάζουν το καθήκον τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν όχι το δημόσιο, αλλά άλλου είδους συμφέροντα. Η συζήτηση για την εκπαίδευση πρέπει να ανοίξει τώρα και μάλιστα εφ’ όλης της ύλης!
