Σχοινί κορδόνι έχει πάρει το ΑΠΘ τη διοργάνωση «ημερών καριέρας» (φέτος πταγματοποιούνται στις 9 και 10 Μαΐου). Το σχετικό δελτίο Τύπου αναφέρει ότι η εκδήλωση έχει στόχο την «άμεση επικοινωνία και επαφή των φοιτητών/φοιτητριών, τελειόφοιτων και αποφοίτων του πανεπιστημίου με την αγορά εργασίας», ενώ «όσοι και όσες παρακολουθήσουν την εκδήλωση θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τις εταιρείες και τα προγράμματα απασχόλησής τους».
Πρόκειται για την αναζήτηση -με πανεπιστημιακή μάλιστα κάλυψη- από τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις σύγχρονων δούλων, ακόμα και ανάμεσα στους απόφοιτους πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αφού είναι πλέον γνωστό ότι και σε αυτόν τον «προνομιούχο» τομέα, οι μισθοί και οι συνθήκες εργασίας, προσομοιάζουν με συνθήκες γαλέρας.
Εξ ου και πολλοί νέοι, κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου, ειδικά την περίοδο των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης, απογοητευμένοι από την χρόνια ανεργία, τους μισθούς πείνας και τις συνθήκες εργασίας «παίρνουν των ομματιών τους», αναζητώντας δουλειά στο εξωτερικό.
Τα ελληνικά Πανεπιστήμια, που έχουν από χρόνια πλέον αποδεχθεί το status πανεπιστήμιο-επιχείρηση (νόμος Διαμαντοπούλου) και πολλά έχουν ξεσαλώσει ειδικά μετά το νόμο Κεραμέως περί «εξωστρέφειας» που πάει αντάμα με την υποχρηματοδότηση και την «αξιολόγηση» της σκληρής ανταγωνιστικότητας και «αποδοτικότητας», αναλαμβάνουν ρόλο manager, παριστάνοντας το διαμεσολαβητή ανάμεσα στους φοιτητές «τους» και τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Το πλαίσιο (ανεργία, απόγνωση, απουσία μαχητικού διεκδικητικού κινήματος από την εργαζόμενη κοινωνία) είναι τέτοιο, που ευνοεί την πώληση ελπίδων.
Τέτοιο ρόλο, με ιδιαίτερη ζέση έχει αναλάβει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που η Πρυτανική του Αρχή έχει διακριθεί και σε ζητήματα καταστολής.
Για το σκοπό αυτό ίδρυσε το Γραφείο Διασύνδεσης (λειτουργεί από το 1997), το οποίο, εκτός των άλλων, «παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες σχετικά με τη σύνταξη βιογραφικού σημειώματος και συνοδευτικών επιστολών, τη συνέντευξη επιλογής προσωπικού, το σχεδιασμό σταδιοδρομίας και τεχνικές αναζήτησης εργασίας».
Διοργανώνονται, λοιπόν, από το ΑΠΘ οι λεγόμενες «Ημέρες καριέρας», στη διάρκεια των οποίων καπιταλιστικές επιχειρήσεις παίρνουν συνεντεύξεις από απόφοιτους του πανεπιστημίου, που έχουν δηλώσει συμμετοχή, με στόχο να επιλέξουν κάποιους από αυτούς . Το δικαίωμα στη σταθερή και αξιοπρεπή εργασία για τον καθένα μετατρέπεται σε «προσόν» κάποιων ελάχιστων, που θα κριθούν άξιοι από τα στελέχη των καπιταλιστών, να συνεισφέρουν στην κερδοφορία των επιχειρήσεων. Το τραγικό είναι ότι ένα μορφωτικό ίδρυμα αναλαμβάνει το ρόλο διαμεσολαβητή σε αυτό το δουλεμπόριο πτυχιούχων. Γιατί, εδώ που τα λέμε, δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι οι «τυχεροί» που θα επιλεγούν θα βρεθούν στον «παράδεισο» στους εργασιακούς αυτούς χώρους.
Φέτος στις «ημέρες καριέρας» θα πάρουν μέρος 57 καπιταλιστικές επιχειρήσεις, από την ATLANTIS-engineering (μεταξύ των άλλων προσφέρει «λύσεις» για «σύγχρονο consulting για τη διαμόρφωση εργασιακής κουλτούρας και τη συνεχή βελτίωση), την ALUMIL, τη Lidl (γνωστή για την πώληση προϊόντων συνδεδεμένων με διατροφικά σκάνδαλα και την κοινωνική αναλγησία), την εταιρία ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, τη Phizer, την EY building a better working world (προσφέρει συμβουλές και για το «πώς προετοιμάζονται οι Ελληνες CEOs για την περίοδο μετά την οικονομική ανάκαμψη»), μέχρι την αλυσίδα ξενοδοχείων Zeus.
