Επειδή το θράσος ουδέποτε έλειψε από τα οπορτουνιστικά ρεύματα, οι νοσταλγοί του «Οχι» στο δημοψήφισμα αποτόλμησαν την οργάνωση πολιτικών συγκεντρώσεων στον ένα χρόνο από τότε. Δεν έχει σημασία αν ήταν πολλοί ή λίγοι αυτοί που συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις. Σημασία έχει το πολιτικό τους περιεχόμενο. Καταγγέλλοντας τον Τσίπρα για «προδοσία» και υμνώντας το «Οχι μέχρι το τέλος», τα οπορτουνιστικά ρεύματα (ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατά κύριο λόγο), επεδίωξαν να διαγράψουν τις δικές τους ευθύνες. Γιατί ήταν αυτά τα ρεύματα που έκαναν πλάτες στον Τσίπρα και την ηγετική κλίκα του ΣΥΡΙΖΑ, εν γνώσει τους γι' αυτό που συνέβαινε.
Καλό είναι να θυμηθούμε μερικά πράγματα, για να μην μας περνούν για Λωτοφάγους.
Υποτίθεται ότι στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός κλήθηκε να απορρίψει τη λεγόμενη «πρόταση Γιούνκερ» (αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Κομισιόν την Κυριακή 28 Ιούνη και είχε ημερομηνία 26 Ιούνη του 2015). Αυτή την πρόταση, όμως, την είχε επίσημα αποδεχτεί ο Τσίπρας, προτείνοντας διορθώσεις σε έξι σημεία! Σε επιστολή προς τους Γιούνκερ, Ντράγκι και Λαγκάρντ (με κοινοποίηση στους Ντεϊσελμπλούμ και Ρέγκλινγκ) ο Τσίπρας έγραφε:
«Αγαπητή διευθύντρια, αγαπητοί πρόεδροι, σας γράφω για να σας ενημερώσω για τη θέση της Ελληνικής Δημοκρατίας σχετικά με τη λίστα των Προαπαιτούμενων Πράξεων της Συμφωνίας σε Επίπεδο Τεχνικών Κλιμακίων (Staff Level Agreement) όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την 28η Ιούνη του 2015. Η Ελληνική Δημοκρατία είναι έτοιμη να αποδεχτεί αυτή τη Συμφωνία σε Επίπεδο Τεχνικών Κλιμακίων υπό τις ακόλουθες τροποποιήσεις, προσθήκες ή διευκρινίσεις, ως μέρος μιας παράτασης του λήγοντος προγράμματος του EFSF και της νέας Δανειακής Συμφωνίας του ESM για την οποία κατατέθηκε αίτηση σήμερα, Τρίτη 30 Ιούνη του 2015. Οπως θα παρατηρήσετε, οι τροποποιήσεις μας είναι συγκεκριμένες και σέβονται πλήρως την ευρωστία και αξιοπιστία του σχεδιασμού του συνολικού προγράμματος».
Η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου αποδεχόταν (με ελάχιστες τροποποιήσεις) την πρόταση της τρόικας, που την ίδια στιγμή καλούσε τον ελληνικό λαό να την καταψηφίσει στο δημοψήφισμα!
Οι τροποποιήσεις που πρότεινε ο Τσίπρας αφορούσαν επιμέρους ζητήματα, στη βάση της λογικής «ας διαπραγματευτούμε μπας και γλιτώσουμε τίποτα». Στη βάση της ίδιας λογικής που ακολουθούσαν και οι Σαμαροβενιζέλοι με το e-mail Χαρδούβελη. Είναι χαρακτηριστική η πρότασή του για το ασφαλιστικό. Πρότεινε να εφαρμοστούν πλήρως οι νόμοι Λοβέρδου και Παπακωνσταντίνου του 2010, η δε μεταρρύθμιση του 2012 (ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές και τα εφάπαξ) να αναβληθεί μέχρι να υλοποιηθεί η νέα νομοθετική μεταρρύθμιση τον Οκτώβρη του 2015 (αναβολή τεσσάρων μηνών δηλαδή, για να μην πέσουν όλα μαζί τώρα). Αυτή ήταν η μόνη αλλαγή στην πρώτη παράγραφο της πρότασης της τρόικας. Ακόμη πρότεινε «το ΕΚΑΣ να καταργηθεί σταδιακά μέχρι το τέλος του 2019, αλλά χωρίς οποιαδήποτε άμεση δράση για το 20% των δικαιούχων». Η τρόικα πρότεινε επίσης σταδιακή κατάργηση έως τα τέλη Δεκέμβρη 2019, αλλά άμεση εφαρμογή της κατάργησης για το ανώτερο 20% των δικαιούχων.Αυτή ήταν και η μόνη διαφορά κυβέρνησης-τρόικας. Δηλαδή, να μην υπάρξει άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ για το 20% των δικαιούχων.
Δεν ήταν, όμως, μόνον αυτό. Μια μέρα πριν, με έγκριση του υπουργικού συμβουλίου (δηλαδή και των μετέπειτα λαετζήδων), ο Τσίπρας είχε ζητήσει και νέο δάνειο. Σε επιστολή του προς τον Ντεϊσελμπλούμ (ως πρόεδρος του Eurogroup είναι και πρόεδρος του ΔΣ του ESM, που αποτελείται από τους υπουργούς Οικονομικών των χωρών της Ευρωζώνης), την οποία κοινοποίησε στους Γιούνκερ, Μοσκοβισί και Ρέγκλινγκ, έγραφε: «Εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας, σας παρουσιάζω μία πρόταση για στήριξη με βάση τα άρθρα 12 και 16 του κανονισμού του ESM». Περιέγραφε τις ασφυκτικές οικονομικές συνθήκες που αντιμετώπιζε η Ελλάδα και συνέχιζε: «Η Ελλάδα ζητά οικονομική στήριξη από τον ESM υπό τη μορφή μίας διετούς δανειακής συμφωνίας, και βάσει των συνθηκών που ισχύουν σύμφωνα με το Αρθρο 13 του ESM και των όρων στο Αρθρο 2. Το δάνειο θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας είτε προς το εξωτερικό είτε προς το εσωτερικό.
Σε συνδυασμό με το δάνειο, η Ελλάδα ζητά την αναδιάρθρωση των χρεών της στον EFSF βάσει των προτάσεων που έγιναν από την Κομισιόν και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το ελληνικό χρέος θα καταστεί βιώσιμο σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Μέχρι το πέρας του δανείου ή νωρίτερα η Ελλάδα έχει στόχο να κερδίσει εκ νέου την πρόσβαση προς τις διεθνείς αγορές, ούτως ώστε να καλύψει τις μελλοντικές χρηματοδοτικές της ανάγκες. Εως ότου αυτό το δάνειο συμφωνηθεί η Ελλάδα ζητά από το Eurogroup την παράταση για ένα μικρό διάστημα του υπάρχοντος προγράμματος, ούτως ώστε να μην υπάρξει τεχνική χρεοκοπία της χώρας.
Η Ελλάδα δεσμεύεται πλήρως να εξυπηρετήσει το εξωτερικό της χρέος με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας, η ανάπτυξή της αλλά και η κοινωνική συνοχή».
Αυτοί που διαβεβαίωναν ότι δεν πρόκειται να ξαναπάρουν νέα δάνεια για να αποπληρώσουν τα παλιά, ζητούσαν νέο δάνειο αποκλειστικά για την αποπληρωμή των προηγούμενων δανείων και δεσμεύονταν πλήρως ότι θα αποπληρώνουν κανονικά τα δάνεια. Και βέβαια, νέο δάνειο σήμαινε νέο μνημόνιο. Το άρθρο 12 του Κανονισμού του ESM προβλέπει ότι «μπορεί να προσφέρει υποστήριξη σταθερότητας σε ένα μέλος του ESM υποκείμενη σε αυστηρούς όρους» και το άρθρο 16 προβλέπει: «Οι όροι που επισυνάπτονται στα δάνεια του ESM πρέπει να περικλείονται σε ένα μακρο-οικονομικό πρόγραμμα προσαρμογής που περιγράφεται λεπτομερώς στο MoU (Memorandum of Understanding: Μνημόνιο Κατανόησης), σύμφωνα με το άρθρο 13(3)».
Επομένως, πριν το δημοψήφισμα η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων, με επιστολές του ίδιου του Τσίπρα, είχε αποδεχτεί την πρόταση Γιούνκερ ως βάση για την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης του δεύτερου Μνημόνιου και είχε υποβάλει αίτηση για τρίτο δάνειο και τρίτο Μνημόνιο.
Αυτά τα γνώριζαν πολύ καλά όχι μόνο οι μετέπειτα λαετζήδες, που συμμετείχαν στην κυβέρνηση, αλλά και οι ανταρσυάδες, που δε συμμετείχαν στην κυβέρνηση, αλλά πρωτοστατούσαν στην καμπάνια υπέρ του Οχι στο κάλπικο δημοψήφισμα των Τσιπραίων. Κι ενώ τα γνώριζαν, δεν έκαναν την παραμικρή κίνηση διαφοροποίησης από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Πήραν μέρος ακόμα και στην τελευταία προεκλογική συγκέντρωση του Οχι, που είχε ως μοναδικό ομιλητή τον Τσίπρα, τον οποίο και αποθέωσαν!
Οι ιμπεριαλιστές δανειστές μάλλον δεν υπολόγισαν καλά τα πράγματα. Πίστεψαν ότι ασκώντας τρομοκρατία στον ελληνικό λαό, θα έβγαζαν πλειοψηφία υπέρ του Ναι. Αντί να ξεμπροστιάσουν τον Τσίπρα, που είχε ήδη υποταχτεί στους όρους τους, νόμισαν ότι μπορούν να τον ξεφορτωθούν με δηλώσεις σαν αυτή που έκανε ο Σχοινάς (εκπρόσωπος του Γιούνκερ): «Ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε να στείλει ένα γράμμα στον Γιούνκερ, στον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ, στη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ και στον πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, στο οποίο αποδέχεται την πρόταση των τριών θεσμών που δόθηκε στη δημοσιότητα την Κυριακή και δεσμεύεται για μια εκστρατεία υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα σε αυτή τη βάση»!
Ο Τσίπρας, φυσικά, δεν είχε κανένα λόγο να κάνει προπαγάνδα υπέρ του Ναι. Είχε τα οπορτουνιστικά ρεύματα να του φτιάχνουν το προφίλ του αγωνιστή. Αλλά και οι ιμπεριαλιστές ήξεραν ότι «μονά, ζυγά, κερδίζουν». Ακόμα και το Οχι να κέρδιζε το δημοψήφισμα, ήξεραν ότι ο Τσίπρας θα συρθεί ικέτης στις Βρυξέλλες, εκλιπαρώντας αυτά που είχε ήδη ζητήσει: ολοκλήρωση του δεύτερου Μνημόνιου επί τη βάσει της πρότασης Γιούνκερ και τρίτο δάνειο συνοδευόμενο από τρίτο Μνημόνιο. Οπως και έγινε τελικά. Δεν ξεφορτώθηκαν τον Τσίπρα, αλλά τον έκαναν «δικό τους παιδί», σε βαθμό που η Μέρκελ να τον στηρίξει ανοιχτά στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015.
Ακόμα και τη βραδιά του δημοψηφίσματος, όταν ο Τσίπρας έκανε δηλώσεις και ανακοίνωσε ότι την επομένη ζητά σύσκεψη στο προεδρικό μέγαρο, οι οπορτουνιστές χόρευαν αντάρτικα, τσάμικα και καλαματιανά στο Σύνταγμα. Ενώ ήταν όλα προδιαγεγραμμένα και οι εξελίξεις είχαν δρομολογηθεί από το ίδιο κιόλας βράδυ. Γι' αυτό μιλάμε για πολιτικούς απατεώνες και όχι για αφελείς.
Πέτρος Γιώτης
