Ο γνωστός για τις σκοταδιστικές, ακροδεξιές απόψεις του, μητροπολίτης Πειραιά Σεραφείμ, που εξέδωσε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία το σωματίδιο Χιγκς, η πειραματική επιβεβαίωση του οποίου ανακοινώθηκε από επιστημονικές ομάδες του CERN στη Γενεύη, είναι προϊόν του διαβόλου, αποτελεί μια γραφική περίπτωση. Μόνο να γελάς μπορείς μ’ αυτά που κατά καιρούς δηλώνει.
Τα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων, όμως, και τα πολυσέλιδα αφιερώματά τους στην ανακάλυψη του «σωματίδιου του θεού» δεν είναι γραφικές περιπτώσεις τύπου Σεραφείμ. Είναι οι φορείς της αστικής ιδεολογίας που πήραν μια ακόμη επιστημονική ανακοίνωση, τη μετέτρεψαν σε λαϊκό ανάγνωσμα (ανάθεμα αν καταλαβαίνουν στοιχειωδώς αυτά που γράφουν οι δημοσιογράφοι του αστικού Τύπου) και την έριξαν στην πιάτσα συνοδευόμενη με αφάνταστες δόσεις αγνωστικισμού και μυστικισμού, που καλλιεργούν ένα μοντέρνο σκοταδισμό.
Ειρωνία: και ο Πίτερ Χιγκς, που διατύπωσε τη θεωρία του «πεδίου Χιγκς» το 1964, και ο Στίβεν Χόκινγκ, που υποστηρίζει σθεναρά ότι το «μποζόνιο Χιγκς» δεν υπάρχει και διατυπώνει μια άλλη θεωρία, είναι δεδηλωμένα άθεοι και έχουν υποστηρίξει δημόσια τον αθεϊσμό τους. Παρά ταύτα, το «μποζόνιο Χιγκς» αποκαλείται ευρέως «σωματίδιο του θεού». Ετσι πρέπει να το αποστηθίσει η πλατιά λαϊκή μάζα. Ενας άλλος φυσικός, ο Λίον Λέντερμαν, έγραψε το 1993 ένα βιβλίο σχετικό με το θέμα, ο εκδότης -με τη σύμφωνη γνώμη και του συγγραφέα, προφανώς, που υπολόγισε στην κονόμα, ενώ πήρε υπόψη του και το γενικότερο όφελος του συστήματος– έβαλε τον «πιασάρικο» τίτλο «The God Particle: If the Universe is the Answer, what is the Question?» (Το σωματίδιο του Θεού: Αν το σύμπαν είναι η απάντηση, ποια είναι η ερώτηση;) και η αστική ιδεολογία ήταν έτοιμη να προσδώσει μεταφυσικό βάρος σε μια υπόθεση καθαρά υλιστική-επιστημονική.
Τι κι αν ο Χιγκς σιχτίρισε τον Λέντερμαν («ο Lederman θα πρέπει να απαντήσει σε πολλά», δήλωνε προ εξαετίας στη Γενεύη); Τι κι αν εξακολουθεί να διακηρύσσει τον αθεϊσμό του; Ο Λέντερμαν πήρε Νόμπελ, αλλά ο Χιγκς μπορεί να μην το πάρει ποτέ (είναι, βλέπετε, και η δεδηλωμένη θέση του στο πλευρό των Παλαιστίνιων και η άρνησή του το 2004 να πάει στο Ισραήλ για να παραλάβει ένα βραβείο). Να το πάρει η ομάδα του CERN και όχι αυτός. Τι κι αν διαμαρτύρονται ακόμα και επιστήμονες του CERN, δηλώνοντας οργισμένοι για τον όρο «σωματίδιο του θεού», που χρησιμοποιείται κατά κόρον; Ο όρος έτσι θα περνάει στο ευρύ κοινό, το άσχετο με τη θεωρητική φυσική, γιατί αυτό θέλει η αστική δικαιολογία.
Προσέξτε με πόση καυστικότητα χτυπούσε ο Χιγκς την προσπάθεια να ντυθεί με θεολογικό περίβλημα η θεωρητική του εργασία: «Είμαι άθεος, πιστεύω στην Επιστήμη. Ακόμα και αν τελικά καταφέρουμε να το δούμε (σ.σ. το σωματίδιο), δε σημαίνει ότι αυτόματα λύνονται όλες οι απορίες μας. Κατανοώ ότι η λέξη “Θεός” εξυπηρετεί τους δημοσιογράφους και κεντρίζει το ενδιαφέρον του κόσμου, αλλά υπάρχουν πολλά ακόμα κενά για να συμπληρωθεί το παζλ της γέννησης του Σύμπαντος. Μπορεί επίσης να είμαι λάθος, αλλά τότε θα πρέπει να υπάρχει κάτι άλλο στη θέση του, οπότε θα απαλλαγώ μια και καλή και από το βάρος του “Θεού” στη θεωρία μου».
Δε διαθέτουμε τις απαιτούμενες γνώσεις για να πάρουμε θέση υπέρ της μιας ή της άλλης επιστημονικής θεωρίας για τη γέννηση του σύμπαντος. Γνωρίζουμε, όμως, λόγω και μιας σχετικής επαφής με το αντικείμενο στα χρόνια των σπουδών, ότι όλες οι υποθέσεις που διατυπώνονται αξιωματικά από τους θεωρητικούς φυσικούς, προκειμένου να σηματοδοτήσουν την περαιτέρω έρευνα, όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση με τη θεολογία, με τη θρησκευτική κοσμοαντίληψη, αλλά βρίσκονται στον αντίποδά της, αποτελούν την απόλυτη άρνησή της.
Δυστυχώς, η αστική προπαγάνδα κερδίζει. Κερδίζει γιατί έχει στο πλευρό της και εξωνημένους επιστήμονες, που υπηρετούν την αποβλάκωση του «πλήθους».
Π.Γ.
