Ολα τα αντιδραστικά καθεστώτα επικαλούνται τη «σιωπηρή πλειοψηφία». Τον όρο τον ακούγαμε από τη χούντα, τον ακούγαμε από τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της Δεξιάς (ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος τον είχε ψωμοτύρι), τον ακούμε και από τη σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Στο στόμα, όμως, του ραντιέρη καπιταλιστή και προέδρου του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου γίνεται ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση. Ο διευθύνων το πιο αντιδραστικό συνδικάτο της χώρας, το συνδικάτο στο οποίο συνασπίζονται τα παράσιτα που απομυζούν τον ανθρώπινο και φυσικό πλούτο της χώρας, ο άνθρωπος που εκπροσωπεί μόνο μια χούφτα μεγαλολαμόγια, επικαλείται τη «σιωπηρή πλειοψηφία». Τουλάχιστον οι αστοί πολιτικοί έχουν μια τυπική νομιμοποίηση, μέσω των εκλογών, ο πρόεδρος του ΣΕΒ, που δεν έχει καν την εκλογική νομιμοποίηση, από πού αντλεί αυτό το θράσος; Από τη θέση του προφανώς.
Σε μια ακόμα προκλητική ομιλία του, σ’ ένα από τα Φόρουμ που κατά καιρούς διοργανώνονται, για να μαζευτούν καπιταλιστές, πολιτικοί και τεχνοκράτες, ο Δασκαλόπουλος αποκάλυψε τη φασιστική του ιδεολογία, κάνοντας λόγο για «μεταπολιτευτική φούσκα» που «έσκασε». Προφανώς νοσταλγεί την περίοδο της χούντας, όταν μπορούσε ν’ αντιμετωπίζει τους εργάτες του με το μαστίγιο, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν.
Μίλησε για «εδώδιμους δημαγωγούς του μπαλκονιού και του πεζοδρομίου», θυμίζοντας εκείνους που πριν τη χούντα φώναζαν «δεν βρίσκεται ένας λοχίας να μας σώσει»! Μίλησε για «ποικιλώνυμες δυνάμεις της Αντίδρασης (sic!), με την περικεφαλαία του υπερπατριωτισμού και την προβιά του αντικαπιταλισμού», που αν επικρατήσουν «η Ελλάδα θα καταντήσει μια υποβαθμισμένη τριτοκοσμική χώρα». Κι αφού τα είπε αυτά (και πολλά άλλα, στο ίδιο μήκος κύματος και με την ίδια θρασύτητα) έκανε έκκληση στη «σιωπηλή πλειοψηφία», «που διεκδικεί επάξια δουλεύοντας, αντί να εκβιάζει κατ’ επάγγελμα διαδηλώνοντας».
Είναι φανερό τι επιθυμεί ο πρόεδρος των καπιταλιστών. Ενα πολιτικό σύστημα που θα του επιτρέψει να φιμώσει τους εργαζόμενους, ώστε να μην αντιδρούν ακόμα και στους χειρότερους σφετερισμούς, στις μεγαλύτερες προκλήσεις και αυθαιρεσίες του κεφάλαιου. Η σιωπηλή πλειοψηφία του Δασκαλόπουλου είναι η φιμωμένη πλειοψηφία. Είναι οι εργάτες καθηλωμένοι στη σιωπή διά του φόβου.
Ετσι, όμως, αποκαλύπτει και τους μύχιους φόβους των καπιταλιστών. Φοβούνται την έκρηξη αυτής της σιωπηλής πλειοψηφίας. Φοβούνται φαινόμενα ανάλογα μ’ αυτά των μεσανατολικών χωρών που συγκλονίζονται από λαϊκές κινητοποιήσεις και εξεγέρσεις. Γι’ αυτό και απαιτούν από το πολιτικό σύστημα να γίνει πιο σκληρό απ’ όσο είναι. Απαιτούν καταστολή όσων κινητοποιούνται, για να μην αποτελούν πρότυπο για τη σιωπηλή πλειοψηφία, αλλά αντίθετα η καταστολή τους να γίνει φόβητρο.
Δεν σας συμφέρει καθόλου η ενεργοποίηση της σιωπηλής πλειοψηφίας, κύριοι καπιταλιστές. Γιατί όταν αυτή κινηθεί, όταν βγει από τη σιωπή και αποκτήσει φωνή, τότε θα συνειδητοποιήσει και τη δύναμή της. Τότε, μ’ αυτή τη δύναμη, θα απαιτήσει να φύγουν από τη μέση οι κηφήνες και τα παράσιτα και να περάσει ο κοινωνικός πλούτος σ’ αυτούς που τον δημιουργούν.
Μπορεί ν’ αγανακτούμε με την ιταμή συμπεριφορά του ραντιέρη Δασκαλόπουλου, κατά βάθος όμως απολαμβάνουμε τη λύσσα που τον διακατέχει. Γιατί επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά πως τρέμουν μπροστά στο ενδεχόμενο να οργανωθεί και να ξεσπάσει η οργή.
Π.Γ.
