Ανοιξαν το μπουκάλι με το τζίνι οι μαθητευόμενοι μάγοι της ΝΔ και το τζίνι, αντί να τους κάνει τα χατήρια, αυτονομήθηκε, τους άρπαξε όλους από το λαιμό και τους κωλοχτυπάει, βγάζοντάς τους ταυτόχρονα κοροϊδευτικά τη γλώσσα.
Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για την προμήθεια δυο εξοπλιστικών προγραμμάτων, που την ξεκίνησε η ΝΔ για να πλήξει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ, εξελίσσεται σε Βατερλό ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Ολόκληρου, το τονίζουμε. Ακόμα και εκείνων που δεν έχουν εμπλοκή στην υπόθεση, καθότι δεν άσκησαν κυβερνητικά καθήκοντα (ΚΚΕ και ΣΥΝ), που βρίσκονται στη γελοία θέση να υπερασπίζονται το… κύρος των κοινοβουλευτικών θεσμών και να κατηγορούν τα δυο κόμματα εξουσίας ότι τους… υποβαθμίζουν.
Λες και το θέμα είναι οι ανούσιες κοινοβουλευτικές διαδικασίες και όχι η μπόχα ενός ακόμα σκανδάλου, που κατακλύζει τον αστικό πολιτικό κόσμο. Ο πολύπειρος Μητσοτάκης το πήρε χαμπάρι και τους καλεί όλους να ξανακλείσουν το τζίνι στο μπουκάλι, πριν η κατάσταση γίνει εντελώς ανεξέλεγκτη. Πριν αρχίσουν να πωλούνται στα καροτσάκια της Ομόνοιας βιντεοκασέτες και κασέτες ήχου, σαν κι αυτές που κραδαίνουν ορισμένοι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πριν αρχίσουν να δημοσιεύονται στις εφημερίδες αριθμοί και φωτοτυπίες λογαριασμών σε μεσανατολικές τράπεζες, σαν κι αυτούς για τους οποίους μιλούν ορισμένοι κυβερνητικοί βουλευτές.
Το μήνυμα έχει ληφθεί. Ο διαιτητής έχει ήδη σφυρίξει τη λήξη του ντέρμπι-σούπα, αλλά οι παίχτες έμειναν στον αγωνιστικό χώρο και «σκάνε» ντρίπλες ο ένας στον άλλο, έτσι για να περάσει η ώρα και για να δείξουν στο θεατές ποιος είναι ο καλύτερος. Κάτι σαν μονομαχία δεξιοτεχνίας Ριβάλντο-Γκονσάλες. Το Γενάρη, η σεμνή τελετή θα λάβει τέλος (λογαριασμοί δεν πρόκειται ν’ ανοίξουν, μην τρελαίνεστε) με την έκδοση τεσσάρων πορισμάτων (κάθε κόμμα το δικό του), που θα περιλαμβάνουν εκτιμήσεις και πολιτική κριτική, αλλά όχι απόδοση ποινικών ευθυνών που να οδηγούν στη δημιουργία προανακριτικής επιτροπής. Τα χαμόγελα θα ξανανθίσουν στα γραφεία των μονοπωλίων παραγωγής όπλων και οι μεσάζοντες θα βγάλουν τους «δικούς τους» για τις απαραίτητες «βόλτες».
Τί να κρατήσουμε εμείς από αυτή την ιστορία; Το συμπέρασμα ότι ο καπιταλισμός δεν είναι απλώς ένα εκτροφείο σκανδάλων, αλλά είναι ολόκληρος ένα σκάνδαλο. Οι μαφιόζοι, έτσι όπως τους παρουσιάζουν στο σινεμά, μοιάζουν αθώα παιδάκια μπροστά σ’ όλον αυτό τον εσμό των καπιταλιστών, των μεσαζόντων και των πολιτικών, που μαχαιρώνουν πισώπλατα ο ένας τον άλλο για να πάρουν τη «δουλειά» και όλοι μαζί λεηλατούν αυτό που ονομάζεται «δημόσια περιουσία», που δεν είναι παρά ο ιδρώτας του εργαζόμενου λαού, συσσωρευμένος ως κρατικός πλούτος. Το μήνυμα είναι ένα: αυτό το σύστημα πρέπει να καταστραφεί όπως η Βαστίλλη.
