Οι τοίχοι έχουν φωνή

Οταν οι τοίχοι έχουν χιούμορ…
 

♦ Ζητείται Che για επανάσταση (ανυπόγραφο σύνθημα με σπρέι στο Ηράκλειο)

Απάντηση με ένα απόφθεγμα του Μπρεχτ: «Αλίμονο στους λαούς που έχουν ανάγκη από ήρωες». Και με δυο στίχους του Βάρναλη: «Κι αν είν’ ο λάκος σου πολύ βαθύς / χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς».
 

♦ Η δράση αντικαθιστά τα δάκρυα (ανυπόγραφο σύνθημα με σπρέι στην Πανεπιστημίου)

Σωστός ο παίχτης, καταρχήν. Από εκεί και πέρα, πρέπει να σκεφτούμε: ποια δράση, με ποιους όρους, οργανωμένα ή ανοργάνωτα κ.λπ. κ.λπ. Το να κλαψουρίζεις, πάντως, και πολύ περισσότερο να αναζητάς σωτήρες, δεν είναι καθόλου… δημιουργικό. Δράσε. Δράσε έξυπνα, οργανωμένα, αναζήτησε τους συντρόφους σου, οργανώσου πολιτικά, πάλεψε.
 

♦ Οταν η ματαιότητα και η απαισιοδοξία δεν οδηγεί στη φυγή, τότε οπλίζεται και σημαδεύει ανάμεσα στα μάτια – Α (σύνθημα με μαρκαδόρο στα Εξάρχεια)

Τώρα πώς να το πάρουμε το «οπλίζεται και σημαδεύει ανάμεσα στα μάτια»; Μεταφορικώς (ποιητική αδεία) ή κυριολεκτικώς; Ως εκδήλωση νεολαιίστικης υπερβολής ή ως έκκληση ενταγμένη σε εκείνη την τάση του αναρχικού χώρου που αποθεώνει τον ατομικισμό και διακηρύσσει τον αντικοινωνισμό, θεωρώντας πως το επαναστατικό κίνημα είναι τρόπος ζωής; Μεγάλη κουβέντα αυτή που ανοίγουν οι τελευταίες αντιλήψεις. Ο ατομικισμός, εγγενής στον συγκεκριμένο χώρο, παράγει τις ακραίες του συνέπειες.
 

♦ Η Ελλάδα σε κρίση, ο Χριστός η μόνη λύση, καιρός για μετάνοια και προσευχή (πανό της Ευαγγελικής Εκκλησίας στην Ομόνοια)

Ρε, δεν πάτε στο διάολο κι εσείς κι ο Χριστός σας… Αφού δεν σας πλάκωσε κανένας στο ξύλο, να ευχαριστείτε τον… Κύριο που σας προστάτευσε.
 

♦ Αν δε συμμετέχω εγώ, δε συμμετέχεις εσύ, δε συμμετέχουμε εμείς, πώς θα σμιλέψουμε τον κόσμο των ονείρων μας; – 18 Μάη συμμετέχουμε στηρίζουμε ΠΑΣΠ – Δύναμη Ανατροπής (αφίσα)
♦ Φοιτητικές εκλογές – Τετάρτη 18 Μαΐου – Θα είμαι εκεί – ΔΑΠ-ΝΔΦΚ – Αλλάζουμε νοοτροπία (αφίσα)

Στην ποίηση το ‘ριξαν τα Πασοκάκια. Πράσινη-πορτοκαλί η αφίσα, με χέρια σηκωμένα, στη… σωστή αναλογία: τρία με ανοιχτή την παλάμη, ένα σε γροθιά, ένα με το σήμα της νίκης. Και έκκληση για συμμετοχή το κεντρικό σλόγκαν. Για να σμιλέψουν τον κόσμο των ονείρων τους. Δηλαδή, της λαμογιάς, της αρπαχτής, της διαπλοκής, της διασύνδεσης με την κρατική εξουσία. Ο,τι προλάβουμε τώρα που η κυβέρνηση είναι δική μας, μοιάζουν να φωνάζουν τα εκκολαπτόμενα λαμόγια.

Αντίθετα, η ΔΑΠ το παίζει ήρεμη δύναμη. «Θα είμαι εκεί», γράφει το κεντρικό σύνθημα, με τεράστια γράμματα πάνω σε άσπρο φόντο. Και με την απαραίτητη δόση «αυτοκριτικής», η οποία συνοδεύει το όνομα της παράταξης: «αλλάζουμε νοοτροπία». Εύληπτο το μήνυμα: αρκεί να είσαι εκεί και να ψηφίσεις. Μετά όλοι μαζί θα πάμε στη Μύκονο να το γιορτάσουμε.