Αγαπητά μου παιδιά
Η βουκολική παράδοση του περήφανου ελληνισμού χάνεται εις τους αιώνες. Βέβαια, μπορεί ο ελληνισμός να είχε μια μικρή ασυνέχεια εκατόν ογδόντα δεκαετιών, αλλά δεν είναι θέμα… Εδώ ελληνοποιήθηκαν χιλιάδες αμνοερίφια και αθλητές, στο Βυζάντιο θα κολλούσε η φάση; Ο Ελλην λοιπόν, διέπρεψε ως βουκόλος πλάι στους ανεμόμυλους (ποιος Δον Κιχώτης ρε;) που κινούν τη μυλόπετρα της Ιστορίας. Κι όταν οι ανεμόμυλοι έγιναν αιολικά πάρκα, ο Ελλην δεν αλλοτριώθηκε και κράτησε ψηλά την ιδιότητα του βουκόλου, τη φορά αυτή με την ακριβή ετυμολογία της. Τα οπίσθιά του από τη διαρκή και αδιατάρακτο σχέση με θεσούλες (για την κατάληψη των οποίων απαιτήθηκε ο ασπασμός πολλών κατουρημένων ποδιών και το βάδισμα επί πολλών πτωμάτων, για πολλές δε –μία μόνο ξέρετε;– πιο προκεχωρημένες επιστρατεύθηκε και ο πατροπαράδοτος πλην ειδεχθής πεοθηλασμός) και καναπέδες, έγιναν ως κώλος του βου. Εξ ου και ο σύγχρονος Ελλην βουκόλος. Ορισμένοι βέβαια, κάνουν τώρα αήθεις συνειρμούς τύπου Πάγκαλος ο βου (β΄), Καραμανλής ο βου (β΄), Παπανδρέου (όχι, αυτός είναι γου, γάμα, το απέδειξε άλλωστε). Τους κακοήθεις των παραπάνω συνειρμών, τους παραδίδω στη χλεύη που απορρέει από το ογδονταβάλε τοις εκατό του δικομματισμού. Για το οποίο είναι υπεύθυνοι οκτώ στους δέκα ανάμεσά μας και δεν μπορεί διαρκώς να νίπτουν τις χείρες και τους χοίρους των.
Παράλληλα με την εκποίηση, συνεχίζεται και η ποίηση. Προστρέχουμε λοιπόν στη βουκολική τοιαύτη, ήτις μετά και την παραίτηση Μπαμπινιώτη καθίσταται ελεύθερη από τα δεσμά της politically incorrect αυστηρότητας:
να πάει στις κότες (ποια Ερμού;) στα ζα (ποια Αμαλίας;)
να πάει στο βουστάσιο, να δει και τα γουρούνια
«που ζουν μέσα στ’ αέρια» ως γράφει ο Eclasamentes.
Δεν είχε στρώσ’ καν
ακούει για τον Strauss-Kahn.
Βλέπει όλοι να λέν’
για κάποιον Oli Ren.
Και βρίζει στα καντούνια
«άντε από δω, Almunia»…
Η αναφορά στο λατινογενές όνομα «Eclasamentes», μπολιάζει την ποίηση με το λατινοαμερικάνικο στοιχείο που σαφώς και ήταν γνωστό στα χρόνια της βουκολικής Ελλάδας, αφού ως γνωστόν (βλέπε και τα απόκρυφα ευαγγέλια Καημένου, Βελαζώπουλου και λοιπών ΛΑΟπρόβλητων ευαγγελιστών) οι Ελληνες έφτασαν πρώτοι στην Αμερική, στην Ωκεανία, στη Θούλη, στο Αλφα του Κενταύρου, ως και στου διαόλου το κέρατο. Τον αυτό ρόλο παίζει και η αναφορά των άλλων παραπάνω ονομάτων, που προέρχονται από τη γη των Υπερβορείων (βλέπε σχετικά βιβλία, τώρα σε προσφορά μόνο τριάντα αργύρια το ενάμισι κιλό).
και στης Angela την ποδιά σφάχτηκαν παλικάρια.
Κι αυτός που τώρα είναι ΓΑΠ με το θλιμμένο ύφος
θα κάνει «γκαπ» σαν τσακιστεί με το ποδήλατό του.
Η βουκολική ποίηση –ως γνωστόν– περιλαμβάνει νανουρίσματα και ταχταρίσματα. Εκείνο που δεν είναι… Εβραίος γνωστό, είναι ότι περιλαμβάνει και σιχτιρίσματα:
Ελα καλέ Αννούλα να σε φυτέψουμε
να φάμε και να πιούμε και να χορέψουμε.
Και για να κλείσουμε αυτό τον κύκλο της ελαφρολαϊκής επιμόρφωσης, που επιδοτείται από πόρους της διά βίας μάθησης και της περιώνυμης αυτομόρφωσης –που διευκόλυνε τα παιδιά μας στις πανελλαδικές αλλά εντυπώθηκε στο κεφάλι τους κατ’ εντολήν πολυνομοσχεδίου (μην ανοίγουμε μακρές συζητήσεις τώρα και ξεφεύγουμε)– πέραν των απλών σιχτιρισμάτων, υπάρχουν και τα εμπλουτισμένα με το αττικό άλας:
Μαρί Λίζα κανακάρη, ποια γυναίκα θα σε πάρει…
ή
Αρη μου, Αρη μου, Αρη μου καλέ μου Αρη
Αρη μου καλέ μου Αρη, πού ‘ναι ο νιος που θα σε πάρει;
Ναζί κανείς ίνα μυζεί; Σταματώ πάνω στο καλύτερο και, ναι, εκβιάζω: θα συνεχίσω τα παραδοσιακά σιχτιρίσματα (εμπλουτισμένα και μη) μόνο με την προϋπόθεση ότι θα μου καταβληθούν πρώτα τα από 4ης Οκτώβρη δεδουλευμένα, από το ιππουργείο παιδιάς, διά βίας μάθησης και threeσκευμάτων.
ΗΜ (ιταμοί)
