Αγαπητά μου παιδιά
Δεν σας κρύβω ότι για σαράντα μέρες, από την εθνοσωτήριο 4η Οκτωβρίου μέχρι και τώρα, παραμένω ταμπουρωμένος εις την οικεία οικία μου! Οχι, δεν διάγω περίοδο λοχείας αφού –ως γνωστόν– δεν θα γίνω ποτέ μητέρα, αλλά αποστρέφομαι και τους λοχίες. Απλώς φοβάμαι παιδιά μου, φοβάμαι συνεπεία όσων άκουγα τόσο καιρό για τους αντιεξουσιαστές από τα ΜΜΕ (θα θυμάστε: αρχικά των αγγλικών λέξεων Masturbation Media Emesis, που στα ελληνικά slang και την αργκό της καθημερινότητας μεταφράζονται ως Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης). Φοβάμαι γιατί, όπως διδάσκουν τα πάντα γνωρίζοντα ΜΜΕ, οι βδελυροί αντιεξουσιαστές –σε συνέχεια των κομμουνιστών του παρελθόντος– σπάζουν μαγαζιά βιοπαλαιστών, προβαίνουν σε πράξεις τυφλής ή έχουσας καταρράκτη βίας, καταλύουν την έννομη τάξη και επιθυμούν να φέρουν χάος στην κενωνία. Και αυτοί ταύτοι οι αντιεξουσιαστές, για τους οποίους μέχρι πρότινος άκουγα και δεν μου απέμενε καθαρό εσώβρακο, τώρα είναι στην εξουσία! Ωιμέ και τρισαλί, πώς έγινε αυτό παιδιά μου; Πώς δόθηκε η πάνσεπτος και άμωμος –όπως προκύπτει και από πλείστες όσες δικαστικές αποφάσεις– εξουσία σε ανθρώπους που ευθαρσώς κι ευθρασώς δηλώνουν αντιεξουσιαστές; Πού είναι ο θεός της Ελλάδος να προστατέψει την πατρίδα μας; Διότι, τι είναι η πατρίδα μας παιδιά μου; Μην είναι οι κάμποι; Μην είναι οι κινέζικοι σταθμοί εμπορευματοκιβωτίων και τα μεγάλα γερμανικά τεχνικά έργα; Μην είναι οι αποικιοκρατικές συμβάσεις, οι γυμνές και τσίτσιδες επενδύσεις που απεκδύουν τον πλούτο που σωρεύουν τα υποζύγια εργασίας (απασχόλησης όπως κομψά λέγεται πλέον) και φορολογίας, οι κατά το παγκοίνως λεγόμενο μαλάκες, βασιζόμενες επί του σχεδίου «μπάτε σκύλοι αλέστε»; Μην είναι οι «αναπτυξιακές» παραγγελίες τύπου Μπανανίας προς δυσμάς κι ανατολάς; Οχι παιδιά μου! Η πατρίδα μας άνθεξε μύρια δεινά και ορθοπόδησε, διασώζοντας εαυτόν εις τους αιώνες. Αντεξε τα δελτία εκτάκτων καιρικών φαινομένων της γάμα-γάμα πιπί (για την Γενικήν Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ομιλώ, αδαείς!) που ήδη προβαίνουν σε σποραδικούς τηλεοπτικούς βομβαρδισμούς.
Αναρωτώμενος αν θα αντέξουμε τόση αντεξουσία στο γκουβέρνο και ξεκαθαρίζοντας ενυπόγραφα ότι δεν παρέχω κανενός είδους ψυχική συνδρομή, παραθέτω από ένα δύστυχο δίστιχο ενός εκάστου αντιεξουσιαστή:
Γιώργος: Σαν δω τα σκούρα αργότερα, αφ’ ότου κυβερνήσω
θα πάρω ένα ποδήλατο και θα αυτοκτονήσω…
Τίνα: Ω, Γιώργο! Ενθυμείσθε; Ηταν στο γυμναστήριο!
Εσείς από ποδήλατο, εγώ παιδί μυστήριο…
Θεόδωρος: Τη διαφορά του καθιστού απ’ όρθιο μαλάκα
την εδιδάχθην στη Βενσέν. Εκτοτε ζω για πλάκα!
Γιάννης: Της Πάρου τα αυθαίρετα, της Μύκονος οι κώλοι
από κλητήρας δήμαρχος και από κει στην πόλη.
Λούκα: Μου κάψαν’ το γραφείο! Τι έκανα κολάσιμο;
Κάτσε καλά φωνάζανε παλιά και στον Γεράσιμο…
Ευάγγελος: Είπε για μένα ο χοντρός, μόλις λίγο πιο πάνω;
Χοντρός κι εγώ, μα δείτε: από στόματος δεν κλάνω.
Ανδρέας: Κρατάω από Θήβα ‘γω, Πάτρα μα και Ληξούρι
το μέλλον θα ‘ναι άνυδρο, γι’ αυτό κρατώ παγούρι.
Αννα: Εγώ είμαι η Αννα που έφτιαξε την «ΑΕΜ Κομνηνός»
ξέχασα τα νταμάρια πια. Ευελφάλεια, κοινώς…
Μαριλίζα: Απ’ τη Σορβόννη έρχομαι και στο Ε.Σ.Υ. κανέλα
‘γω θα γιατρέψω τους γιατρούς! Παίζω για τη φανέλα.
Δημήτρης: Εγώ ‘μαι οδοντίατρος, μα δόντια δεν γνωρίζω
απ’ τα βουνά κατέβηκα και πίσω δεν γυρίζω.
Μιχάλης: Λέτε να μου κρεμάσουνε κι άλλα τενεκεδάκια
αν Τρίτη και δεκαεφτά, πιάσω έξι-εφτά παιδάκια;
Χάρης: Μου ‘δωσαν τη διαφάνεια εμένα του χοντρούλη
και εις το σωφρονιστικό θα γίνει του κουτρούλη!
Πάνος: Μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται κι η χούντα.
Ιχθυοκαλλιέργειες: καμιά σχέση με φούντα.
Κατερίνα: Απ’ τη Λαμία έρχομαι, ‘γω super Κατερίνα
Οι αγρότες θα καλλιεργούν βρύα, λειχήνες, σκίνα…
Επιμύθιον: Κι αφού η οικογένεια, γλίτωσε τόσο πέσιμο
τι απομένει; Σίγουρα θα πάει από…τι;
Ερρίκο Παγκαλέστα
