Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Ακούγαμε Βασίλη, ακούγαμε Θανάση, αλλά ότι θα φτάναμε στην κατάντια ν’ ακούμε και Γιώργο Παπακωνσταντίνου –και μάλιστα σχεδόν καθημερινά– δεν το φανταζόμασταν… Εξουθενωμένοι σύντροφοι, κουράγιο!… Και… σα χύνει δις ο Σαχινίδης (σα-χινι-δης), κοιτάτε πού τα χύνει τα δις…
Ας πάμε να διασκεδάσουμε τον πόνο μας. Πού, θα μου πείτε. Σας έχουμε δύο προτάσεις: ή Αγγλία ή Αμερική. Σαν σήμερα πριν από 51 χρόνια η ανθρωπότητα υποδέχθηκε με δάκρυα συγκίνησης τον prince Charles of Wales, τον Κάρολο ντε, αυτόν με την καμήλα. Την ίδια ημέρα αλλά πριν από 55 χρόνια, η γη της επαγγελίας και της απαγγελίας (κατηγοριών) υποδέχθηκε την Condoleezza, χωρίς σχόλια.
Και οι καημένοι οι «Rainbow» όμηροι των «stage» πρέπει να ήταν… Θυμήθηκα ότι έκαναν κι ένα live με τίτλο «on stage»… Μάλλον εκεί θα απέκτησαν εργασιακή εμπειρία, ειδικά εκείνος ο αξεπέραστος Richie Blackmore! Ενας αυτός κι ένας ο Καζαντζίδης σε μέταλλο…
Οχι ότι μας έπιασε και κανένα κόψιμο, αλλά ο πρόεδρος Χεριχέρης γιατί αραίωσε απ’ την πιάτσα; Από το ένα στο άλλο, είπα χεριχέρης και θυμήθηκα το περιστέρι που τον κουτσούλισε (άκου «γού-ρι» τα σκατά!)… Λοιπόν, όπως θα δείτε και στη στήλη του «περιστεριού και του κορυδαλλού», εκτός του υπουργού Εξωτερικών μίστερ Παπανδρέου και του υπουργού Οικονομικών χερ Παπακωνσταντίνου, δεν υπάρχει συνωνυμία μεταξύ υπουργών! Κάθε υπουργός και άλλο μικρό όνομα! Μετά την ομαδοποίηση των επωνύμων (ίδια αρχικά υπουργών και υφυπουργών στα ίδια υπουργεία) που καθόρισε τη διανομή των ρόλων, έχουμε την πλήρη διαφοροποίηση σε μικρά ονόματα. Προσεγμένες και πολύ γουάου τοποθετήσεις. Θα λες Μιχάλης και θα ξέρεις ότι είναι για το προ-πο, θα λες Παύλος (ποιος βασιλιάς ρε;) και θα ξέρεις ότι είναι του πολτού (ποιου βασιλικού πάλι ρε;)… Ενα άλλο άξιο επισήμανσης σημείο –για να περνάει η ώρα– είναι ότι από 36 υπουργούς και υφυπουργούς, μόνο το επίθετο του Αρναουτάκη αρχίζει από φωνήεν! Τι θα γίνουμε εμείς οι της λεξιπλασίας και τον αρκτικόλεξων ρεεεε;
Κύριε lesson! Καλέ, αυτός ο Μάρκος Μπότσαρης, ο υφυπουργός με έδρα την Μακεδονία (ποια βόρεια και νότια ρε;) τι ακριβώς κάνει; Ενώ στο περιβάλλον, είδες; Ο ένας υφυπουργός Μανιάτης, ο άλλος Μωραΐτης (Θάνο, θέλεις να πεθάνω;)! Στο δε προ-πο δύο μακεδόνες, στο πολτού δύο επτανήσιοι και πάει κλαίγοντας ως προς τις διάφορες ομαδοποιήσεις. Τις οποίες μόνο η «Κ» έχει ανιχνεύσει και καταγράψει, σε παγκόσμιο επίπεδο…
Η στήλη χρεμετίζει και ακολούθως χαιρετίζει την αναδόμηση της ασφάλειας στα πρότυπα του FBI, όπως δήλωσε ο υπουργός προ-πο (με αρμοδιότητα και στους πράκτορες και στα πρακτορεία προ-πο). Η οποία μετατρέπεται πλέον με απροκάλυπτο τρόπο σε ομοσπονδιακό γραφείο ερευνών (στεκόμαστε στον όρο «ομοσπονδιακό» που απαντά σε παλαιότερα ρητορικά ερωτήματα). Μένει τώρα και η αναμόρφωση της ευελιξίας, ώστε να ολοκληρωθεί η εφαρμογή του δόγματος ευελφάλειας (flexicurity) και σε αυτό τον τομέα της αντικοινωνικής ζωής. Στο μεταξύ, από μίσθαρνους πολιτικούς αντιπάλους των έμμισθων του ΕΚΚΚΣ (βλέπε φύλλο 573), κακοήθεις χαρακτηρίστηκαν οι χαρακτηρισμοί που χαρακτηρίζουν τη χαρακτηριστική έλλειψη ευελιξίας, καθώς και οι αήθεις προτάσεις που υπέβαλε η ΧΕΣΤΗΚΕ (Χειμερινή Επιτροπή Στήριξης Κατοίκων Εξαρχείων). Ψυχή βαθιά, θαμμένη βαθιά, σύντροφοι…
«Η αστυνομία είναι τόσο παλιά όσο και το κράτος, γι’ αυτό και οι αφελείς γάλλοι του XVIII αιώνα δεν μιλούσαν για πολιτισμένους λαούς, μα για λαούς αστυνομευόμενους (nations policees). Οι αθηναίοι ίδρυσαν μαζί με το κράτος τους και αστυνομία, μια σωστή χωροφυλακή από πεζούς και έφιππους τοξότες, κυνηγούς της υπαίθρου (…) Η χωροφυλακή αυτή όμως σχηματίστηκε από δούλους. Τόσο εξευτελιστική φαινόταν στον ελεύθερο αθηναίο αυτή η υπηρεσία του χωροφύλακα, που προτιμούσε να τον πιάνει ο οπλισμένος δούλος, παρά να ασχολείται ο ίδιος με τέτοιες ατιμωτικές πράξεις. Εδώ εκφράζεται ακόμα η παλιά νοοτροπία των γενών. Το κράτος δεν μπορούσε να υπάρχει χωρίς την αστυνομία, μα ήταν ακόμα νέο και δεν είχε ακόμα αρκετό ηθικό κύρος για να κάνει σεβαστό ένα επάγγελμα που αναγκαστικά φαινόταν ατιμωτικό στα πρώην μέλη του γένους» (Friedrich Engels – «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους»).
Γεια σου πολύγλωσσε σύντροφε, «μλάρ τσούντρας» και ένδοξε κονδυλοφόρε της «Σημαιόνοβα Τσουλόφσκαγια». Ηπια ένα μπουκάλι ουίσκι που έγραφε «750 ml» για να ξεχάσω και… σε θυμήθηκα! Νόμιζα έλεγε 750 μ-λ!… Να ‘σαι καλά λεβέντη.
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
