♦ Κατάπιαν τη γλώσσα τους
Πού είναι τώρα όλοι αυτοί οι… μαρξιστές αναλυτές, που υποστήριζαν ότι οι μαχητικές ισλαμιστικές οργανώσεις είναι δημιουργήματα της CIA, με τη βοήθεια της Σαουδικής Αραβίας, προκειμένου να χτυπήσει την «επιρροή της Αριστεράς», ιδιαίτερα στην Παλαιστίνη και στη γύρω περιοχή της Μέσης Ανατολής. Δε δίσταζαν, μάλιστα, να ονοματίσουν ως τέτοια πρακτόρικα δημιουργήματα, τη Χαμάς και τη Χεζμπολά του Λιβάνου. Τώρα, η Χαμάς, μολονότι είναι κυβέρνηση στην Παλαιστίνη, μάχεται στην πρώτη γραμμή ενάντια στο σιωνιστή εισβολέα. Και η Χεζμπολά, μολονότι μπορούσε να καθήσει πάνω στις δάφνες της και να παίζει τα πολιτικά της παιχνίδια, διεκδικώντας μερίδιο στην εξουσία, άνοιξε δεύτερο μέτωπο, πληρώνοντας και φόρο αίματος και βαρύ πολιτικό τίμημα. Και οι προβοκατορολόγοι κατάπιαν τη γλώσσα τους, συμπεριφερόμενοι ως κοινοί προβοκάτορες. Η Παλαιστινιακή Αριστερά πληρώνει τα οπορτουνιστικά της αμαρτήματα, πληρώνει τη στήριξη των συμφωνιών του Οσλο. Γι’ αυτό και έχει χάσει κάθε πρωτοβουλία. Αυτό που δεν έκανε αυτή το κάνουν οι Ισλαμιστές. Και μπράβο τους.
♦ Αιφνιδιάστηκαν
Δεν πήραν χαμπάρι ο Μπους με τον Μπλερ ότι το μικρόφωνο μπροστά τους ήταν ανοιχτό και έτσι ένα μέρος του διαλόγου τους καταγράφηκε και μεταδόθηκε σ’ όλο τον κόσμο (μέχρι που ο Μπλερ πήρε χαμπάρι το ανοιχτό μικρόφωνο και το έκλεισε).
Μπους (μασουλώντας): Αυτό που χρειάζεται να γίνει είναι η Συρία να σταματήσει αυτά τα σκατά της Χεζμπολά. Εκεί θα τελείωνε. (Χλαπακιάζει μια πηρουνιά ακόμα και ξαναγυρνά στον Μπλερ, που στέκεται όρθιος δίπλα του): Τι γίνεται με τον Κόφι Ανάν; Δε μου αρέσει αυτή η σειρά. Η στάση του είναι βασικά κατάπαυση του πυρός και όλα τα άλλα γίνονται.
Μπλερ: Νομίζω ότι αυτό που είναι πραγματικά δύσκολο είναι ότι δεν μπορείς να σταματήσεις, αν δεν καταφέρεις να υπάρξει συμφωνία γι’ αυτή τη διεθνή παρουσία.
Από το διάλογο φαίνεται καθαρά τι τους ενόχλησε. Είναι αυτό που δεν περίμεναν και αιφνιδιάστηκαν: η επίθεση της Χεζμπολά στο Ισραήλ. Και ποια είναι η κατεύθυνσή τους; Να αναπτύξουν ιμπεριαλιστικά στρατεύματα στη λιβανοϊσραηλινή μεθόριο, για να απομονώσουν τη Χεζμπολά και να την καταστήσουν επιχειρησιακά ακίνδυνη.
♦ Προς παραδειγματισμό
Στον ένα χρόνο από την εν ψυχρώ δολοφονία του 27χρονου Βραζιλιάνου Ζαν Σαρλ ντε Μενέντες από άγγλους μπάτσους που τον θεώρησαν «τρομοκράτη» (στις 22 Ιούλη του 2005 έγινε το περιστατικό), η βρετανική Δικαιοσύνη, αδέκαστη και αμερόληπτη, όπως πάντοτε, έβγαλε την ετυμηγορία της. Η Εισαγγελία ανακοίνωσε ότι ουδείς αστυνομικός θα διωχτεί για τη δολοφονία του Μενέντες. Θα ασκηθεί δίωξη μόνο κατά της Scotland Yard, για παραβίαση της νομοθεσίας περί υγείας και ασφάλειας! Διότι η Αστυνομία έκανε «επιχειρησιακά σφάλματα», με αποτέλεσμα «να μη διασφαλίσει την υγεία, την ασφάλεια και την ευημερία του Μενέντες»! Οι δύο αστυνομικοί που τον σκότωσαν ενήργησαν στο πλαίσιο των διαταγών που είχαν όντας πεπεισμένοι «ειλικρινά ότι ο Μενέντες ήταν καμικάζι. Γι’ αυτό δε μπορούμε να τους ασκήσουμε δίωξη για φόνο», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο Στίβεν Ο’ Ντόχερτι (Ιρλανδός εξωμότης, αν κρίνουμε από το όνομα), στέλεχος του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Υπάρχει μια παροιμιώδης φράση: τιμωρία προς παραδειγματισμό. Πλέον πρέπει να μιλάμε για απαλλαγή προς παραδειγματισμό. Το μήνυμα είναι σαφές και απευθύνεται προς τους βρετανούς μπάτσους: πυροβολείτε ελεύθερα και αβίαστα, όταν κρίνετε ότι απέναντί σας έχετε έναν ύποπτο για «τρομοκρατία». Μην προβληματίζεστε για τυχόν λάθος και μην ανησυχείτε για τυχόν συνέπειες. Από σας προσωπικά ουδείς θα ζητήσει ευθύνη.
♦ Συμβολισμός
Ξέρετε ποιος διορίστηκε αρχιστράτηγος (SACEUR) των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη και λίαν συντόμως θα αναλάβει τα καθήκοντά του; Ο αμερικανός στρατηγός Μπάντ Κράντοκ. Το όνομα, βέβαια, δεν σας λέει τίποτα. Τι θα λέγατε, όμως, αν μαθαίνατε ότι ο στρατηγός Κράντοκ είναι έως σήμερα διοικητής της φυλακής του Γκουαντάναμο;
♦ Δολοφόνοι
Αλλη μια εκατόμβη θυμάτων στη Νοτιοανατολική Ασία. Ενα τσουνάμι, που προκλήθηκε από υποθαλάσσιο σεισμό έντασης 7,7 της κλίμακας Ρίχτερ, σάρωσε τη νοτιοδυτική ακτή της Ιάβας της Ινδονησίας, αφήνοντας έναν απολογισμό περισσότερων των 350 νεκρών και των 230 αγνοούμενων, χώρια οι τραυματίες και οι ξεσπιτωμένοι (δεκάδες χιλιάδες). Πριν το γιγάντιο παλιρροϊκό κύμα σαρώσει την ακτή, είχε εκδοθεί προειδοποίηση από περιφερειακά πρακτορεία. Οι κάτοικοι της Ιάβας, όμως, δεν ενημερώθηκαν για να καταφύγουν στην ενδοχώρα, διότι το νησί δεν διαθέτει σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για τσουνάμι. Για μια φορά ακόμα τα μεγάλα λόγια και η υποκριτική «ευαισθησία» της «διεθνούς κοινότητας» αποδείχτηκαν σαπουνόφουσκες. Ο φτωχόκοσμος σ’ αυτή την εσχατιά του Ειρηνικού αφέθηκε απροστάτευτος μπροστά στα στοιχεία της φύσης, επειδή δεν εγκαταστάθηκε ένα σύστημα προειδοποίησης που θα κόστιζε ψίχουλα.
♦ Για την Αντίσταση δεν υπάρχει αλληλεγγύη;
Οπως πληροφορηθήκαμε από το «Ριζοσπάστη» (18.7.06) η Παπαρήγα είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ΓΓ του Λιβανέζικου ΚΚ Χαλέντ Χαντάτα, στην οποία «εκφράστηκε η διεθνιστική αλληλεγγύη και συμπαράσταση του ΚΚΕ προς τον δοκιμαζόμενο λιβανέζικο λαό από την ισραηλινή επιθετικότητα και βαρβαρότητα». Ο Χαντάτα «ευχαρίστησε θερμά για τη διεθνιστική αλληλεγγύη και συμπαράσταση του ΚΚΕ και ενημέρωσε για την πολύ δύσκολη κατάσταση που περνάει ο λαός του Λιβάνου από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλινών, που πλήττουν αμάχους».
Μα καλά, μόνο τα πλήγματα κατά αμάχων υπάρχουν στο Λίβανο; Δεν υπάρχει και ένοπλη αντίσταση, αναβαθμισμένη μάλιστα σε σχέση με το παρελθόν, αφού καταφέρνει και πλήττει στόχους εντός του Ισραήλ; Γι’ αυτή δεν είπαν τίποτα οι δυο γενικοί γραμματείς; Δε τη θεωρεί και δική τους υπόθεση ο Χαντάτα, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να εκφράσει αλληλεγγύη η Παπαρήγα; Το σημειώνουμε γιατί σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε την ίδια μέρα η Παπαρήγα είπε ότι δεν επιτρέπεται να γίνεται καμιά συζήτηση «για τα όποια προσχήματα προβάλλονται» από το Ισραήλ, γιατί «ο κατακτητής πάντα έχει προσχήματα». Αυτό δεν είναι μπηχτή κατά της Χεζμπολά;
♦ Η Γιάννα είναι εδώ
Τι φοβήθηκαν οι Αγγελοπουλαίοι και πήραν στη ζούλα τον «Ελεύθερο Τύπο»; Γιατί έβαλαν τον εφοπλιστή Δαλακούρα (με μια εταιρία) να υπογράψει τη συμφωνία εξαγοράς και αμέσως μετά ανακοίνωσαν ότι στην ουσία αυτοί είναι πίσω από την εταιρία; Ηθελαν να κρατήσουν το τίμημα χαμηλά (αν οι άνθρωποι που έλεγχαν την εφημερίδα μάθαιναν ότι τα πραγματικά αφεντικά είναι οι Αγγελοπουλαίοι, μπορεί να ζητούσαν περισσότερα) ή φοβούνταν κιόλας μην παρέμβουν τίποτα παράγοντες της Δεξιάς και χαλάσουν τη δουλειά; Ο,τι και να ισχύει, το γεγονός είναι ότι μετά την αποτυχημένη απόπειρα εξαγοράς του εκδοτικού συγκροτήματος Μπόμπολα, η Αγγελοπουλίνα (αυτή είναι που έχει τις πολιτικές φιλοδοξίες) αγοράζει τη «ναυαρχίδα» του δεξιού Τύπου και ο Καραμανλής πρέπει ήδη να βλέπει εφιάλτες στον ύπνο του. Ο Γιωργάκης δεν ανησυχεί ιδιαίτερα, αφού πρόκειται για μια δεξιά εφημερίδα, ενώ ο ίδιος έχει πολύ καλές σχέσεις με τους Αγγελοπουλαίους. Η Ντόρα έχει από καιρό αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τη Γιάννα (την είχε και καλεσμένη στο γάμο του γιου της, όπου δεν κάλεσε υπουργούς). Ο Καραμανλής είναι που της ψαλίδισε τα φτερά μετά την Ολυμπιάδα και αυτός έχει κάθε λόγο να ανησυχεί μη τυχόν η μεγαλύτερη εφημερίδα της παράταξης (που επιπλέον τώρα θα έχει λεφτά για να κάνει ανοίγματα) αρχίσει να τον υποσκάπτει προσωπικά. Ισως γι’ αυτό ο Ρουσόπουλος εθεάθη σε κοινωνική εκδήλωση, στην οποία παρευρισκόταν και ο Καραμανλής, να συζητά επί ώρα με τη Γιάννα, χωρίς κανείς ν’ ακούσει τι έλεγαν.
♦ Ιστορική κίνηση
Οταν η Αλ- Κάιντα σώριαζε τους δίδυμους πύργους του Μανχάταν, πάρα πολλοί δυτικοί αναλυτές μίλησαν –όχι άδικα- για μια ιστορική μέρα. Ηταν η πρώτη φορά μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ που οι ΗΠΑ δέχονταν πολεμική επίθεση στο έδαφός τους. Τηρουμένων των αναλογιών, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ιστορική τη μέρα που η Χεζμπολά επιτέθηκε σε δυνάμεις του σιωνιστικού στρατού μέσα στο έδαφος του Ισραήλ, σκοτώνοντας, τραυματίζοντας και αιχμαλωτίζοντας στρατιώτες και χαρακτηρίζοντας αυτή την πολεμική της κίνηση ως πράξη αλληλεγγύης στον αγώνα των Παλαιστίνιων. Εχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που έγινε κάτι τέτοιο. Δεκαετίες. Τα αμερικανόδουλα αραβικά καθεστώτα όχι μόνο έχουν ξεπουλήσει το Παλαιστινιακό, αλλά και καταστέλλουν άγρια κάθε ριζοσπαστική κίνηση στο εσωτερικό των χωρών τους, έτσι που η Παλαιστινιακή Αντίσταση να μην έχει ούτε στηρίγματα ούτε έμπρακτη αλληλεγγύη. Γι’ αυτό και η ενέργεια της Χεζμπολά έχει ιστορική σημασία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Χεζμπολά είναι το μεγαλύτερο πολιτικό κίνημα στο Λίβανο, με βουλευτές και υπουργούς στη σημερινή κυβέρνηση. Εχει δικό της στρατό στο Νότο του Λιβάνου, όπου ουσιαστικά διοικεί. Εχει ένα τεράστιο δίκτυο κοινωνικών υποδομών (σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ.). Επομένως, η πολεμική της κίνηση ενάντια στο Ισραήλ δεν είναι χωρίς κόστος. Γι’ αυτό και αποκτά ιστορική σημασία.
