Κόντρες

«Η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης είναι μεταρρυθμιστική ή συντηρητική;». Αυτό ήταν ένα από τα ερωτήματα στα οποία κλήθηκαν να απαντήσουν τηλεφωνικά όσοι πήραν μέρος σε ένα από τα τελευταία γκάλοπ (Metron Analysis, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία). Στη συντριπτική τους πλειοψηφία (59,5%) απάντησαν ότι η πολιτική της κυβέρνησης είναι συντηρητική, σε πολύ χαμηλότερο ποσοστό (31,8%) απάντησαν ότι είναι μεταρρυθμιστική, ενώ ασήμαντο για γκάλοπ (8,7%) είναι το ποσοστό εκείνων που απάντησαν «δεν γνωρίζω/δεν απαντώ». Δηλαδή, το σύνολο σχεδόν των ερωτηθέντων είχαν τη βεβαιότητα ότι κατάλαβαν το περιεχόμενο της ερώτησης και ήταν σε θέση να απαντήσουν. Πιάστηκαν στην παγίδα που τους έστησαν οι γκαλοπατζήδες, χωρίς να το καταλάβουν.
 

Γιατί παγίδα; Γιατί οι έννοιες «συντήρηση» και «μεταρρύθμιση» σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν αντιθετικό δίπολο. Η «συντήρηση» είναι μια έννοια σαφής με μονοσήμαντο περιεχόμενο. Υποδηλώνει κοινωνική οπισθοδρόμηση. Αντίθετα, η έννοια «μεταρρύθμιση» είναι ασαφής και χρειάζεται επιθετικό προσδιορισμό: προοδευτική ή συντηρητική/οπισθοδρομική μεταρρύθμιση; Ετσι όπως τέθηκε το ερώτημα, οι ερωτώμενοι οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι η «μεταρρύθμιση» είναι το αντίθετο της «συντήρησης», δηλαδή ότι ισοδυναμεί με την «πρόοδο». Και φυσικά, η πλειοψηφία απάντησε με θετικό τρόπο για τη «μεταρρύθμιση».
 

Ποιο είναι το πολιτικό συμπέρασμα που βγαίνει; Οτι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού τάσσεται υπέρ των μεταρρυθμίσεων, ζητά επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων. Ζητά, δηλαδή, ανατροπή του ασφαλιστικού, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση αγορών (κυρίως της αγοράς εργασίας, δηλαδή ελευθερία απολύσεων) κ.λπ. Μέσα από τέτοιες παγίδες χειραγωγούν το λαό, για να βγαίνουν μετά οι ηγέτες των αστικών κομμάτων και να δίνουν τις δημόσιες σκιαμαχίες τους με αντικείμενο το ποιο κόμμα μπορεί αποτελεσματικότερα να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις.

 

Το τελευταίο δεκαπενθήμερο, είναι εμφανής η προσπάθεια των στελεχών της ΝΔ να συμμαζευτούν λίγο στις δημόσιες τοποθετήσεις τους και να μην εμφανίζονται με τόσο προκλητικό τρόπο ως υπέρμαχοι των καπιταλιστών. Ο βασικός επικοινωνιολόγος του Μαξίμου, ο Γ. Λούλης, δίνει με κωδικοποιημένο τρόπο αυτό που πρέπει να κυριαρχήσει στο δημόσιο λόγο των νεοδημοκρατικών στελεχών, αποδίδοντας τη συγκεκριμένη στρατηγική κατεύθυνση στον πρωθυπουργό: «Επιθυμεί (σ.σ. ο πρωθυπουργός), θα έλεγα σχηματικά, μια “μεσαία” πορεία μεταξύ του κρατισμού που εκφράζει σήμερα η ΓΣΕΕ και που οδηγεί σε τέλμα, και του ακραίου ανάλγητου φιλελευθερισμού που εκφράζει η ηγεσία του ΣΕΒ».

 

Η Δικαιοσύνη, ο δικαστικός μηχανισμός, σε ρόλο πλυντήριου της αστικής πολιτικής. Ιδού απόσπασμα λαμπρόν από συνέντευξη του Πρ. Παυλόπουλου στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»:
 

* Στο θέμα των υποκλοπών, η αίσθηση της κοινής γνώμης, όπως καταγράφηκε στις μετρήσεις, είναι ότι η κυβέρνηση δεν λέει όλη την αλήθεια. Είστε σίγουρος ότι γνωρίζετε όλες τις πτυχές της σκοτεινής αυτής υπόθεσης;
 

– Η υπόθεση αυτή βρίσκεται στη Δικαιοσύνη και ερευνάται. Αυτό που ήξερε η κυβέρνηση το είπε στο ακέραιο. Από εκεί και πέρα, αναμένουμε τι θα πει η Δικαιοσύνη.
 

– Αν υπάρχουν πτυχές, αυτό θα προκύψει από την πορεία της δικαστικής έρευνας που συνεχίζεται.
 

* Ξέρουμε τα τηλέφωνα που παρακολουθούνταν; Ηταν σίγουρα αυτά; Γιατί, αυτός που δόθηκε είναι ο κατάλογος της Vodafone.
 

– Σας είπα, ό,τι ήξερε η κυβέρνηση, το έδωσε. Και γι’ αυτό η υπόθεση πήγε στη Δικαιοσύνη. Κι αυτό αποδεικνύει πόσο σωστή ήταν η ενέργεια να πάει η υπόθεση στη Δικαιοσύνη για να επιληφθεί της όλης υπόθεσης. Από τη στιγμή που πήρε η Δικαιοσύνη την υπόθεση στα χέρια της, εκείνη θα μας πει ποια είναι η αλήθεια μέχρι το τέλος.

 

Συνέντευξη από την ποιήτρια, ζωγράφο και καθηγήτρια Φιλοσοφίας Eτελ Aτνάν, Eλληνίδα από τη μάνα της, Aραβα από τον πατέρα της, σπουδαγμένη στη Γαλλία και κάτοικο HΠA εδώ και δεκαετίες, μια κοσμοπολίτισσα δηλαδή, πήρε η B. Γεωργακοπούλου («Eλευθεροτυπία», 4.3.06). H συζήτηση πήγε στο ρόλο της γυναίκας στον ισλαμικό κόσμο και η δημοσιογράφος, νόμισε ότι θα έβρισκε την ευκαιρία να επιβεβαιώσει, μέσα από το λόγο της διανοούμενης, τις δικές της «αντιτρομοκρατικές» εμμονές. Tη ρώτησε, λοιπόν, πώς βλέπει «το ισχυρό φονταμενταλιστικό ρεύμα (που) υπάρχει πια και στο παλαιστινιακό κίνημα με τρομοκρατική μάλιστα έκφραση». Προσπάθησε, δηλαδή, να της υπαγορεύσει την απάντηση. H συγγραφέας έδωσε μια απάντηση πολιτική, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι «ο λαός αναγκάζεται να καταφύγει σε μια θρησκεία απλή, χωρίς θεολογία». Eπειδή η απάντηση, προφανώς, δεν άρεσε, η δημοσιογράφος επανήλθε πιο αιχμηρή: «Kαι να σκοτώνει αμάχους στο όνομα του Θεού;». Ξύστηκε στην κλίκα του τσοπάνη και εισέπραξε απάντηση πληρωμένη που λένε: «Πρέπει να καταλάβετε κάτι. Στην αραβική γλώσσα το όνομα του Θεού επανέρχεται συνέχεια χωρίς να είναι κάθε φορά θρησκευτική η αναφορά του. Eτσι, λοιπόν, λένε ότι σκοτώνουν στο όνομα του Θεού, αλλά εννοούν ότι σκοτώνουν στο όνομα της Παλαιστίνης. Σκοτώνουν γιατί η ζωή τους είναι ανυπόφορη. Eχω δει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Παλαιστινίων εικόνες ανυπόφορες. Eάν εσείς ήσασταν στη θέση τους τι θα κάνατε; Θα προτιμούσατε να πεθάνετε παρά να ζείτε σαν τα σκυλιά».
 

H πρώτη φράση υποδηλώνει απαξία για την αμάθεια και την προκατάληψη της δημοσιογράφου. Oταν ένας διανοούμενος χρησιμοποιεί το ρήμα «πρέπει» με τέτοιο τρόπο, σημαίνει ότι δεν τρέφει καμιά εκτίμηση για το συνομιλητή του. Kαι δικαίως, βέβαια…

 

Αποκαλυπτικό αλλά και διδακτικό το βίντεο που αποκάλυψε το «Aσοσιέτεντ Πρες», που δείχνει τον Μπους να ενημερώνεται από αξιωματούχους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ, ότι υπάρχει κίνδυνος να σπάσουν τα φράγματα της Νέας Ορλεάνης από τον τυφώνα «Κατρίνα». Αποκαλυπτικό γιατί ο Μπους, τέσσερις μέρες μετά την καταστροφή, έλεγε σε δήλωσή του: «Δε νομίζω ότι οποιοσδήποτε ανέμενε πως τα φράγματα θα υφίσταντο ρήγμα».
 

Διδακτικό, γιατί για μια φορά ακόμα αποδεικνύεται ότι στον καπιταλισμό μετράει μόνο το κέρδος. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός χρηματοδοτεί τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του, τις επιχειρήσεις μαζικής εξολόθρευσης αμάχων στα πέρατα του κόσμου, αλλά δεν έδωσε δεκάρα για την ενίσχυση των φραγμάτων ή για την εκπόνηση σχεδίων προστασίας της φτωχολογιάς της Νέας Ορλεάνης κι ας είχε προειδοποιήσεις από τους αρμόδιους. Αποδείχτηκε πια με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι στη Νέα Ορλεάνη δεν έγινε ένα ατύχημα, αλλά συντελέστηκε ένα έγκλημα σε βάρος της αμερικάνικης φτωχολογιάς (κυρίως έγχρωμων).

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Κόσμου του Επενδυτή» η (κάντε το σταυρό σας, ρε αντίχριστοι) Εκκλησία της Ελλάδας κάνει ένα επιχειρηματικό άλμα στον τομέα του τουρισμού, που όταν υλοποιηθεί θα την καταστήσει τον μεγαλύτερο καπιταλιστή του κλάδου. Εχουμε και λέμε (κρατήστε την ανάσα σας): Συγκρότημα 7.000 κλινών (!) σε έκταση 25.000 στρεμμάτων στο νομό Λασιθίου. Τρία υπερπολυτελή ξενοδοχεία στην Αττική (Καβούρι, Βουλιαγμένη και Κολωνάκι).
Συνεδριακό κέντρο και ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων στο Αίγιο. Ξενοδοχειακό και αθλητικό κέντρο στη Μαγνησία, με μαρίνα και γήπεδο γκολφ. Κι αφού προχωρήσουν με τον τουρισμό, θα επεκταθούν και σε άλλους επιχειρηματικούς κλάδους. Και γιατί να μην επεκταθούν; Οσο τα κορόιδα τ’ ακουμπάνε στις εκκλησιές και όσο ο αστικός πολιτικός κόσμος προσκυνάει ράσα και καλιμαύχια, τόσο αποθρασύνονται οι άγιοι μπίζνεσμεν. Κι άντε να τους κουνήσεις μετά, όταν δίπλα στην κοινωνική τους δύναμη θα προστεθεί και οικονομική. Θα ‘ρθει, όμως, ο καιρός που μια πραγματικά λαϊκή επανάσταση, μια προλεταριακή επανάσταση, θα σαρώσει την κόπρο του Αυγείου.

 

Μια μεγάλη και έγκυρη γαλλική εφημερίδα, η Liberation, αναφερόμενη στα μέτρα αντιμετώπισης της γρίπης των πτηνών και ειδικά στον εμβολιασμό, που γενικεύεται ως μέθοδος, αναφέρει ότι η κατανάλωση εμβολιασμένων πτηνών κρύβει κινδύνους, γιατί σύμφωνα με τους ειδικούς το εμβόλιο μπορεί να «καμουφλάρει» τον ιό και να κάνει ένα ζώο να δείχνει υγιές ενώ δεν είναι. Οπως θυμούνται οι αναγνώστες της «Κ», από τον περασμένο Οκτώβρη «φωνάζουμε» γι’ αυτό το ζήτημα, επικαλούμενοι μάλιστα έγγραφο του εγκυρότατου γερμανικού Ινστιτούτου «Φρίντριχ Ζέφλερ», το οποίο περιέγραφε αναλυτικά το «καμουφλάζ» του ιού, που προκαλεί ο εμβολιασμός.
 

Ομως, η τελευταία απόφαση της Κομισιόν, με την οποία επιτρέπεται στη Γαλλία να αναπτύξει ένα πρόγραμμα εκτεταμένων εμβολιασμών σε πτηνά, απαγορεύει μόνο την εμπορία ζώντων ζώων που έχουν εμβολιαστεί. Αντίθετα, επιτρέπει την εμπορία κρέατος από εμβολιασμένα ζώα. Αυτό, όπως έχουμε κατ’ επανάληψη γράψει, έγινε παλιότερα και με εμβολιασμένες ιταλικές γαλοπούλες.
 

Χρειαζόμαστε άλλη απόδειξη για το ότι μοναδικό κριτήριο, φωτεινός οδηγός για τις αποφάσεις των κοινοτικών και εθνικών οργάνων στην ΕΕ είναι τα κέρδη των καπιταλιστών;