Κόντρες

Δικαίως τα πήραν στο κρανίο οι γάλλοι μπατσοσυνδικαλιστές και αποφάσισαν «απεργία ζήλου εργασίας». Οταν τους στέλνουν να καταστείλουν μια εξέγερση της «αληταρίας» των προαστίων δεν μπορούν να απαιτούν απ’ αυτούς να συμπεριφέρονται λες και ρυθμίζουν την είσοδο των επισήμων στην όπερα του Παρισιού. Οταν πιάνουν ένα νεαρό θα τον ρίξουν κάτω, θα τον κάνουν λιώμα στο ξύλο, θα τον τσακίσουν, για να δουν οι υπόλοιποι και να παραδειγματιστούν. Δεν μπορεί, λοιπόν, να τιμωρούνται κάποιοι συνάδελφοί τους, επειδή έτυχε μια τηλεοπτική κάμερα να τους πιάσει επί το έργον.
Μήπως δεν ξέρει η πολιτική ηγεσία πώς συμπεριφέρονται οι μπάτσοι στα εξεγερμένα προάστια; Μήπως αυτή δεν έριξε τη γραμμή της μηδενικής ανοχής; Ετσι γίνεται πάντοτε, όμως. Η υποκρισία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αστικής πολιτικής. Οι γάλλοι μπατσοσυνδικαλιστές, υπερασπιζόμενοι το δικό τους έργο, δεν είχαν άλλη επιλογή από το να ξεσκίσουν αυτή την υποκρισία.

 

Ενας ένας οι υπουργοί περνούν από τις Βρυξέλλες, τους κάνουν το κλύσμα οι κομισάριοι και γυρνούν ξαλαφρωμένοι στην Αθήνα, όπου δηλώνουν ότι… αισθάνονται θαυμάσια. Και τί υπουργοί! Πρώτες μούρες, πρωτοκλασάτοι όπως λέμε. Την αρχή έκανε ο διάσημος νομικός Προκόπης Παυλόπουλος, καθηγητής πανεπιστήμιου πριν αναμιχθεί ενεργά με την πολιτική. Πήγε να περάσει το νομοσχέδιο για το βασικό μέτοχο, του μήνυσαν από τις Βρυξέλλες ν’ αφήσει τις μαλακίες, το ‘παιξε τσαμπουκάς και μάγκας, μέχρι που έφαγε το κλύσμα και… έστρωσε. Ακολούθησε ο διάσημος οικονομολόγος Γιώργος Αλογοσκούφης. Εβαλε την τιτλοποίηση στο προσχέδιο προϋπολογισμού, του μήνυσε ο Αλμούνια (που δεν είναι κάνας τυχαίος) «άσε αγόρι μου τις μαλακίες», δεν τον άκουσε και… να το αποτέλεσμα. Αισθάνεται κι αυτός… ωραία.

 

Ο Ζούγκλας, υπάλληλος του Κοντομηνά εδώ και μερικούς μήνες, έπιασε δουλειά. Πρώτα άρχισε να τα χώνει στον Τεγόπουλο για τις μπίζνες της εταιρίας του Mediatel με τα διάφορα 090 (από «γνωριμίες» μέχρι τζόγο). Και την περασμένη Κυριακή περιέλαβε τον Φυντανίδη, αποκαλύπτοντας μπίζνες της συζύγου του Β. Βεντουράκη με το κράτος. Μπίζνες προνομιακές που φτάνουν μέχρι απευθείας αναθέσεις. Αν θυμόμαστε καλά, είναι η πρώτη φορά που το συγκρότημα της «Ελευθεροτυπίας» βάλλεται σ’ αυτό το επίπεδο. Μέχρι τώρα καμάρωνε ότι είναι το μόνο συγκρότημα που δεν «διαπλέκεται», διότι ο ιδιοκτήτης και τα στελέχη του δεν έχουν άλλη δραστηριότητα πέραν της εκδοτικής. Και βέβαια, ο Ζούγκλας δεν είναι μαλάκας να τα βάλει με την «Ελευθεροτυπία» χωρίς να έχει πλάτες. Ποιες είν’ αυτές; Το αφεντικό του ο Κοντομηνάς, που αποφάσισε να χτυπήσει ψηλά, απαντώντας έτσι στον πόλεμο που τόσο καιρό τώρα του κάνει ο Κουρής, με την κάλυψη των υπόλοιπων μεγαλεκδοτών. Αρα, ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει. Τώρα βγήκαν τα μεγάλα μαχαίρια.

 

Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία για το ότι ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ Ν. Νικολόπουλος είναι πολύ «χέβι» και γι’ αυτό δεν χωράει στη «λάιτ» κυβέρνηση Καραμανλή. Είναι γνωστές οι σχέσεις του με τον Αμβρόσιο και το παπαδαριό, όπως επίσης είναι γνωστό ότι ήταν ο πνευματικός πατέρας του Καλαμπόκα, του Σπίνου και των υπόλοιπων της φασιστικής συμμορίας που δρούσε επί χρόνια στους κόλπους της ΟΝΝΕΔ Πάτρας. Είναι τόσο βαρύς ο Νικολόπουλος, όσο βαρύς ήταν ο λοστός με τον οποίο ο Καλαμπόκας δολοφόνησε τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα. Βέβαια, αυτός ο «χέβι μέταλ» δεξιός, συμπεριφέρθηκε σαν κότα, μόλις ο Μεϊμαράκης του τράβηξε λιγάκι τ’ αυτί. Εκανε γαργάρα τις δηλώσεις του και έγινε ρόμπα, γιατί την ώρα που τις διέψευδε όλα τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια τις έπαιζαν και τις ξαναέπαιζαν. Είναι κι αυτό δηλωτικό των ιδιοτήτων του… ανδρός.

 

«Να μη μας συγχέετε με Λεπενιστές, φασίστες και συναφή σχήματα», γράφει σε επιστολή του προς την «Ελευθεροτυπία» (14.11.05) ο Γ. Καρατζαφέρης. Πονηρός ο Γιωργάρας. Είδε ότι στα πολύ ακροδεξιά δεν υπάρχει πελατεία, βλέπει και τα γκάλοπ που δείχνουν το ΛΑΟΣ να τσιμπάει ψηφαλάκια και να σώνει την παρτίδα και αποφάσισε να μετακινηθεί λίγο πιο αριστερά, μπας και στις επόμενες εκλογές εκμεταλλευτεί την κρίση της ΝΔ και καταφέρει να σώσει την παρτίδα (3% είν’ αυτό και δεν εξασφαλίζεται με Λεπέν, Χρυσή Αυγή και Βορίδη).

 

Ο βιομήχανος Γιάννης Μπουτάρης δεν μάσησε τα λόγια του. Ετσι και δεν ενωθούν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, για να κερδηθεί ο Δήμος Θεσσαλονίκης από τη ΝΔ, ανακοίνωσε ότι θα κατέβει υποψήφιος επικεφαλής διακομματικού σχήματος, το οποίο -προφανώς- είναι ήδη έτοιμο. Χαρακτήρισε τον εαυτό του μεγαλοαστό και επικαλέστηκε τις πολιτικές του περιπλανήσεις από το ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, στην παράταξη Βούγια όσο αυτός ήταν ακόμα στον ΣΥΝ και στη συνέχεια στο ψηφοδέλτιο της δημοτικής παράταξης του ΚΚΕ. Επειδή, λοιπόν, είναι υπερκομματικός και μεγαλοαστός, έχει τη δυνατότητα να διεισδύσει σε ψηφοφόρους του Παπαγεωργόπουλου «οι οποίοι ντρέπονται για την ψήφο τους, να ψηφίσουν Μπουτάρη, γιατί προέρχεται από την αστική τάξη, δίχως να νιώθουν καμία ενοχή».
 

Μια χαρά τα λέει ο Μπουτάρης από τη μεριά του. Αναρωτιόμαστε, όμως, τί γύρευε στο… επαναστατικό ψηφοδέλτιο του Περισσού ένας μεγαλοαστός; Μήπως για να κουβαλήσει μερικές προσωπικές ψήφους; Και καλά, η συνεργασία μ’ έναν καπιταλιστή είναι πολιτική αρχών; Βάσει ποιας συλλογιστικής; Δεν μας τη λένε κι εμάς που δεν παίζουμε τον μαρξισμό στα δάχτυλα, όπως οι ινστρούκτορες του Περισσού;

 

Διαβάσαμε στο «Παρόν», ότι αφανείς δημοσκοπήσεις δίνουν στην Κανέλλη 20% έτσι και κατέβει υποψήφια του Περισσού για το Δήμο Αθήνας. Ο Μ. Κουρής γράφει ότι αυτό «σημαίνει ότι πάνε για δεύτερο γύρο και μπορεί τότε να δούμε τη Λιάνα δήμαρχο!». Εμείς ψηφίζουμε Λιάνα δαγκωτό. Γιατί; Μην κάνετε τώρα τέτοιες ερωτήσεις. Ξέρετε τί έχουμε να δούμε και ν’ ακούσουμε έτσι και μυριστούν μεγάλο ποσοστό και ενδεχομένως δεύτερο γύρο;

 

Το ίδιο συνέβαινε και επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ: το ΠΑΣΟΚ κατρακύλαγε στα γκάλοπ και ο Σημίτης εκεί, ντούρος, του έριχνε στ’ αυτιά του Καραμανλή. Είχε βγει τότε το ανέκδοτο «κυβέρνηση ΝΔ με πρωθυπουργό Σημίτη». Σε λίγο θα βγει το ανέκδοτο «κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό Καραμανλή», αφού το ΠΑΣΟΚ κάποια στιγμή θα περάσει καθαρά μπροστά, ενώ ο δάμαλος θα εξακολουθεί να ρίχνει στ’ αυτιά του Γιωργάκη. Αναξιόπιστα γκάλοπ; Δε νομίζουμε. Αυτή η επαναλαμβανόμενη φάρσα δείχνει την ποιότητα αυτού που ονομάζεται «πολιτικός βίος». Πλήρης αδιαφορία του κόσμου, χαμηλό πολιτικό ενδιαφέρον, διαμόρφωση απόψεων της στιγμής και άλλες παρόμοιες αντιλήψεις διαμορφώνουν τα αποτελέσματα των γκάλοπ.

 

Με νόημα μας ενημερώνει η φυλλάδα του Περισσού ότι η τριπλή επίθεση αυτοκτονίας στο Αμάν της Ιορδανίας «συμπίπτει» με την περιοδεία της Κοντολίζα Ράις στη Μέση Ανατολή και με τη δημοσίευση ενός άρθρου στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» που θεωρεί τον Μπους βαρίδι για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό («Ριζοσπάστης», 11.11.05). Αρα, στημένες ήταν οι επιθέσεις, για να δικαιολογηθεί η δράση της αμερικάνικης κυβέρνησης! Εμείς για ένα πράγμα αναρωτιόμαστε: υπάρχουν εκεί μέσα άνθρωποι που πιστεύουν αυτές τις παπαριές; Που πιστεύουν πως ό,τι γίνεται στον κόσμο, σχεδιάζεται στα επιτελεία των μυστικών υπηρεσιών;

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Αλογοσκούφης προσωπικά έγινε ρόμπα, αφού έφτιαξε ένα προσχέδιο προϋπολογισμού περιλαμβάνοντας την τιτλοποίηση, πήγε να το παίξει μάγκας στον Αλμούνια, που του τράβηξε το αυτί, και τώρα αναγκάζεται να βάλει την ουρά κάτω από τα σκέλια και να φτιάξει προϋπολογισμό χωρίς την τιτλοποίηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η κυβέρνηση συνολικά αποδεικνύεται μια κυβέρνηση εντελώς αναξιόπιστη, αφού γράφει και σβήνει με ρυθμό που δεν το έκανε ούτε επαρχιώτης μπακάλης του μεσοπολέμου. Ως εδώ, όμως, με την κριτική αυτού του τύπου. Οταν συνεχίζεται, υποβιβάζεται στο επίπεδο της παραπολιτικής, γίνεται πολιτική σπέκουλα που αποπροσανατολίζει από την πολιτική ουσία.
 

Ποια είναι η πολιτική ουσία; Οτι τα έσοδα που δεν θα αντληθούν μέσω της τιτλοποίησης θα επιχειρηθεί να αντληθούν από άλλες πηγές. Ποιες είναι αυτές; Η ένταση της φορομπηχτικής πολιτικής σε βάρος του ελληνικού λαού. Η σκληρή λιτότητα θα γίνει σκληρότερη, ενώ θα παραταθεί χρονικά, προκειμένου να κατέβει το έλλειμμα κάτω από το 3%. Οταν ο Αλογοσκούφης ρωτήθηκε αν θα ζητηθεί από την ΕΕ επιπλέον χρόνος προσαρμογής, απάντησε σιβυλλικά: « Η προσπάθεια που κάνουμε είναι να είμαστε συνεπέστατοι με τον αρχικό στόχο της διετίας και σε αυτό θα εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες και όλα τα περιθώρια για να είμαστε συνεπείς». Ξέρετε τί σημαίνει αυτό στη γλώσσα της αστικής πολιτικής; Ετοιμαστείτε για νέα μέτρα και μην νομίζετε ότι το 2007 τελειώνουμε.