Μετά το σάλο που ξέσπασε, όταν ο Τραμπ επισκέφτηκε για πρώτη φορά τις πλημμυρόπληκτες πολιτείες των ΗΠΑ και έκανε απλώς μια τυπική σύσκεψη με πολιτειακούς παράγοντες, χωρίς να έρθει σε καμιά επαφή με τον κόσμο (εν αντιθέσει με προηγούμενους προέδρους), το επιτελείο του Λευκού Οίκου ανασκουμπώθηκε και σχεδίασε μια θεαματική «απόβαση» του προεδρικού ζεύγους. Η μοντέλα σύζυγος με τζιν, πουκάμισο και καπελάκι που έγραφε ΤΕΧΑS, ποζάριζε συνεχώς δίπλα στον Τραμπ που επισκέφτηκε νηπιαγωγεία και γειτονιές, μοίρασε κουτιά πρώτων βοηθειών και έτοιμα γεύματα και έβγαλε άπειρες φωτογραφίες, από τις οποίες επελέγησαν και διανεμήθηκαν κυρίως εκείνες στις οποίες φωτογραφίζεται με αφροαμερικανούς (να μην τον λένε και ρατσιστή!). Ετσι στήνουν και στην Ελλάδα τα κομματικά επιτελεία τις… αυθόρμητες εκδηλώσεις του λαού κατά τις επισκέψεις των πολιτικών στελεχών (τις τελευταίες εξορμήσεις του Τσίπρας, ας πούμε). Αυτά τα σόου έχουν σεναριογράφο, σκηνοθέτη και τεχνικούς που κινούνται βάσει των εντολών τους, ακριβώς όπως γίνεται και στο γύρισμα ενός διαφημιστικού σποτ.
♦ Χωρίς αρχές
Η παντελής έλλειψη αρχών του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Τσίπρα είναι γνωστή από τότε που υπάρχει αυτό το μόρφωμα. Δε θα έπρεπε να εκπλήξει κανέναν, λοιπόν, η χυδαία σπέκουλα με τον Ανδρέα Παπανδρέου και το «πρώιμο» ΠΑΣΟΚ, την οποία επιχείρησε με άρθρο του τη μέρα των γενεθλίων του ΠΑΣΟΚ. Εκτός των πολιτικοϊδεολογικών παραμέτρων που έχει η αναφορά στο ΠΑΣΟΚ (ο ΣΥΡΙΖΑ, εκμεταλλευόμενος τις συγκυρίες, έχει γίνει κόμμα εξουσίας, επομένως θέλει να έχει αναφορά περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ και λιγότερο στην παλιά ρεφορμιστική Αριστερά), υπάρχουν και καθαρά πολιτικάντικοι υπολογισμοί. Θέλει να πλήξει το σημερινό ΠΑΣΟΚ, που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί σε νέο φορέα, με την αμέριστη υποστήριξη των αστικών ΜΜΕ, προσπαθώντας να αποδείξει πως αυτό το ΠΑΣΟΚ αποτελεί άρνηση του παλιού ΠΑΣΟΚ και πως ό,τι καλό κουβαλούσε ιστορικά στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ. Το είχε κάνει και με τη ΝΔ, όταν έγλειφε απροκάλυπτα τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο (αλλά σ' ένα βαθμό και τον νεότερο), καταγγέλλοντας τον Σαμαρά πως δεν έχει καμιά σχέση με τη ΝΔ των Καραμανλήδων. Οταν προσπάθησε να «διεισδύσει» στον κομματικό χώρο της Δεξιάς, δε θα έκανε το ίδιο με το ΠΑΣΟΚ, που είναι και «αδελφός» πολιτικός χώρος;
♦ Λωτοφάγοι;
Ο Κούλης εμφανίστηκε σαν η μοναδική εγγύηση για τους καπιταλιστές που θέλουν να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα. Κι όπως τον συμβούλεψαν οι… αριστεροί σύμβουλοί του, δεν παρέλειψε να συμπληρώσει ότι οι δουλειές που θ' ανοίξουν με τις επενδύσεις που θα εγγυηθεί η κυβέρνησή του «δεν μπορεί να είναι με μισθούς 360 ευρώ και με την ελαστική απασχόληση που έχει επιβάλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ»! Κι ύστερα, έχουν το θράσος να λένε τον Τσίπρα και τους συριζαίους ψεύτες. Ποια κυβέρνηση έριξε τον μισθό στο τάρταρα, όπου τον κρατούν οι συριζαίοι; Ποια κυβέρνηση αποσάθρωσε τις εργασιακές σχέσεις, τις οποίες κρατούν αποσαθρωμένες οι συριζαίοι;
Ο Κούλης (και σ' αυτό δεν πρωτοτυπεί) μιλάει λες και απευθύνεται σε Λωτοφάγους. Ομως, δεν το κάνει τυχαία ή από λάθος υπολογισμό. Η πείρα έχει διδάξει τους αστούς πολιτικούς ότι οι εργαζόμενοι ψηφοφόροι, όταν πάσχουν από την ασθένεια του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, μπροστά στην κάλπη γίνονται Λωτοφάγοι.
♦ Τσογλαναρία (1)
Τοποθέτηση της Αχτσιόγλου στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, που συζητούσε το πολυνομοσχέδιό της: «Τον Νοέμβριο του 2011, ο μέσος μισθός για μερική απασχόληση ήταν 600 €. Τον Νοέμβριο του 2014 ο μέσος μισθός για μερική απασχόληση ήταν κοντά στα 400 €, μείωση 200 €. Επί ΣΥΡΙΖΑ ο μέσος μισθός για μερική απασχόληση μειώθηκε όντως κατά 11 €. Ποιος διέλυσε τους μισθούς; Τους μισθούς που εσείς καταγγέλλετε, εσείς τους δημιουργήσατε. Εμείς προσπαθούμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτή την υποβάθμιση. Δεν λέω, ότι τα λύνουμε όλα. Λέω όμως, ότι βάζουμε ένα φρένο»!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ΝΔ σπεκουλάρει με αισχρό τρόπο. Η Αχτσιόγλου, όμως, σπάει το κοντέρ σε μια τσογλάνικη συμπεριφορά. Μειώθηκαν, λέει, οι μισθοί της μερικής απασχόλησης κατά 200 ευρώ επί ΝΔ. Επί ΣΥΡΙΖΑ συνέχισαν να μειώνονται, αλλά λιγότερο. Αρα, έβαλαν φρένο! Αυτό που θα γινόταν από μόνο του (δεν υπήρχε περίπτωση να μηδενιστούν οι μισθοί), το παρουσιάζει σαν κατόρθωμα του ΣΥΡΙΖΑ και ζητάει να της πουν ευχαριστώ οι εργαζόμενοι!
♦ Τσογλαναρία (2)
Αυτή η στάση είναι καθεστώς σε όλους τους συριζαίους. Για παράδειγμα, αυγουστιάτικα η Αντωνοπούλου καυγάδιζε με τον Βρούτση για τη μερική απασχόληση και τον «κατακεραύνωνε» μέσω twitter (αναπαράγοντας μάλιστα τα τιτιβίσματά της με δελτίο Τύπου του υπουργείου): «Ο κ. Βρούτσης υποστήριξε χθες, ότι το πρώτο 7μηνο του 2013 η μερική απασχόληση ήταν στο 63,73% έναντι 47,86% σήμερα. Τι “ξέχασε“ να μας πει; Το 2014 επί υπουργίας του η πλήρης απασχόληση διολίσθησε στο 53%! Εβαλε η κυβέρνησή μας φρένο στις ευέλικτες μορφές εργασίας ή όχι κ. Βρούτση;»!
Από τα ίδια τα στοιχεία βγαίνει ότι η μερική απασχόληση εκτινάχτηκε πράγματι επί Σαμαροβενιζέλων, ενώ επί ΣΥΡΙΖΑ διατηρήθηκε στα ίδια υψηλά επίπεδα, έχοντας αυξηθεί ελαφρώς. Δε θα μπορούσε, άλλωστε, να συνεχίσει να αυξάνεται με τον ίδιο ρυθμό. Επιασε ταβάνι. Για ποιο φρένο μιλάει, όμως, η συριζαίικη τσογλαναρία, όταν δεν έχει καταργήσει ούτε μία από τις μνημονιακές διατάξεις που καθιέρωσαν τις λεγόμενες ευέλικτες μορφές απασχόλησης; Το όποιο φρένο, δηλαδή το ταβάνι στη χρήση αυτών των μορφών απασχόλησης, το έβαλε η ίδια η καπιταλιστική αγορά εργασίας, που έχει εντελώς λυμένα τα χέρια της να κάνει τον εργάτη λάστιχο.
♦ Παλιά… εκδιδόμενη
Επί σχεδόν ένα μήνα άφησε ο Λαλιώτης να «δουλεύει» στην πολιτική πιάτσα η θέση του ότι το ΠΑΣΟΚ είναι παραδοσιακά αντιδεξιό κόμμα και δεν μπορεί να συνεργαστεί με τη ΝΔ του Μητσοτάκη, κάνοντας πολλούς (όπως ο Βενιζέλος, ο Πρετεντέρης και άλλοι… ευρωπαϊστές αρθρογράφοι) να βγάζουν αφρούς από το κακό τους. Κι όταν η «δουλειά» έγινε, έκανε νέα παρέμβαση (από τα «Νέα») για να πει πως τάσσεται υπέρ της αυτόνομης πορείας «του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και της Κεντροαριστεράς», με «σαφείς ιδεολογικές και πολιτικές οριοθετήσεις, σαφείς προγραμματικές θέσεις και αντιπαραθέσεις, τόσο με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και με τη ΝΔ».
Υπήρχε περίπτωση να πει τίποτα το διαφορετικό; Οχι βέβαια. Από τη στιγμή που είσαι ξεχωριστό κόμμα, αναγκαστικά θα οριοθετηθείς από τα άλλα κόμματα. Αλλιώς δεν έχεις λόγο ύπαρξης. Σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής, όμως, δηλαδή σε επίπεδο συμμετοχής στη διαχείριση της αστικής εξουσίας, ο Λαλιώτης μία οριοθέτηση έκανε: με τη ΝΔ. Κι αυτή δεν την πήρε πίσω.
♦ Γκεμπελίσκοι
Με συνοπτικές και κατεπείγουσες διαδικασίες συζητήθηκε και ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο της Αχτσιόγλου. Ακόμα και με διπλές συνεδριάσεις την ίδια μέρα στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή. Και χωρίς να προηγηθεί η περιβόητη δημόσια διαβούλευση. Μέχρι τώρα, επικαλούνταν τις μνημονιακές υποχρεώσεις για να ψηφίζουν νομοθετήματα με κατεπείγουσα διαδικασία. Υπήρχε η δόση, υπήρχε η συνεδρίαση του Eurogroup ή του EWG, τους πίεζε ο χρόνος υποτίθεται. Ο Βούτσης, μάλιστα, φορούσε το γνωστό υποκριτικό μειλίχιο ύφος του και δήλωνε κατανόηση για τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης, λέγοντας ότι δυστυχώς κατά τα μνημονιακά χρόνια δεν μπορεί να τηρηθεί η κοινοβουλευτική κανονικότητα.
Αυτό το νομοσχέδιο, όμως, δεν ήταν ενταγμένο σε κάποια μνημονιακή υποχρέωση. Η ίδια η Αχτσιόγλου παραδέχτηκε, έμμεσα, ότι θα μπορούσε να το φέρει και πριν από ένα μήνα και μετά από ένα μήνα. Προς τι τότε η βιασύνη; Επρεπε να βάλουν κάτι στην τσάντα του Τσίπρα για να έχει να δημαγωγεί στη Θεσσαλονίκη. Αυτή τη φορά θυσίασαν την κοινοβουλευτική τάξη για να ικανοποιήσουν τις γκεμπελίστικες ανάγκες τους.
♦ Συμψηφισμός
Ο (γνωστός) Παπαχρήστος, που επανέκαμψε στα «Νέα» (από το ένα έντυπο του Μαρινάκη στο άλλο) έγραψε για ένα επεισόδιο στο Νοσοκομείο Σύρου, στο οποίο υποτίθεται πως ήταν παρών. Το νομοκομείο τον διέψευσε, χωρίς ο Παπαχρήστος να επανέλθει. Ο Πολάκης, όμως, δημοσίευσε και κάτι φωτογραφίες του Παπαχρήστου στο κότερο κλινικάρχη, υποστηρίζοντας πως ο τύπος (ο Παπαχρήστος) εκτελεί αποστολή για λογαριασμό του κλινικάρχη. Ο Παπαχρήστος επανήλθε από τη στήλη του στα «Νέα», απευθυνόμενος στον Τσίπρα και όχι στον Πολάκη και γράφοντας για «κυπατζίδικες φωτογραφίες» και «ποινικοποίηση των προσωπικού χαρακτήρα σχέσεων». Δεν έμεινε, όμως, εκεί. Ρώτησε τον Τσίπρα: «Επιθυμεί ίσως να ασχοληθούμε με το πού πέρασε, και περνάει τους καλοκαιρινούς μήνες, σε ποιον ανήκει η κατοικία στο Λαύριο, πόσο κοστίζει, με ποιους γειτονεύει και τα συναφή;». Δεν είναι αυτή πρόταση συμψηφισμού; (μη γράφετε για μένα, για να μην αρχίσω να γράφω για σένα!).
♦ Γαργάρες
«Είναι προφανές ότι ο χαρακτήρας του ΠΑΣΟΚ είχε προσδιοριστεί πολύ πριν αυτό γεννηθεί. Είναι προφανές ότι ο Α. Παπανδρέου, όταν ίδρυε στις 3 Σεπτέμβρη 1974 ένα ακόμα κόμμα του κατεστημένου, τον πολιτικό φορέα που καλύπτοντας το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα αποτέλεσε τον ένα εκ των δυο εταίρων του δικομματισμού και λειτούργησε ως βασικό πολιτικό όχημα για την προώθηση των συμφερόντων της ολιγαρχίας, γνώριζε ότι ταυτόχρονα ξεκινούσε μια παρατεταμένη περίοδος εξαπάτησης του λαού, καπηλείας αριστερών συνθημάτων και ιδανικών, ευνουχισμού του λαϊκού κινήματος».
Ο κ. Νίκος Μπογιόπουλος, που έγραψε τα παραπάνω (imerodromos.gr), νομίζει πως επειδή κάνει γαργάρες με ταβανόπροκες, η φωνή του γίνεται φωνή νεανία, ενώ στην πραγματικότητα παραμένει φωνή «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόντος» ρεβιζιονιστή γέρου. Τι έλεγε το κόμμα του για το ΠΑΣΟΚ; Οτι είναι ένα… ιδιότυπο ρεφορμιστικό κόμμα (και όχι ένα αστικό κόμμα, «βασικό πολιτικό όχημα για την προώθηση των συμφερόντων της ολιγαρχίας»). Ποια ήταν η τακτική του κόμματός του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ; Ζητιάνευαν πολιτική συνεργασία με απλωμένο το χέρι, αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν ήταν χαζός να τους βάλει στο παιχνίδι. Εκμεταλλευόταν την πολιτική στήριξη που αφειδώς του πρόσφεραν («αλλαγή με κατεύθυνση το σοσιαλισμό»!) και τους «ξεψείριζε» εκλογικά. Κι αυτοί κατάπιναν την πίκρα τους και έλεγαν -διά στόματος Φλωράκη, που ο Μπογιόπουλος τον έχει εικόνισμα- ότι σημασία δεν έχει πόσο πήρε το κάθε κόμμα, αλλά ότι το άθροισμα των δημοκρατικών δυνάμεων αυξήθηκε! Είχε και συνενόχους το ΠΑΣΟΚ και ο Μπογιόπουλος με το κόμμα του ανήκουν σ' αυτούς.
«Είναι μεμπτό ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας να είναι προσκεκλημένος σε κλειστή προεκλογική εκδήλωση που έκανε το CDU, αδελφό κόμμα της ΝΔ; 'Η είναι μεμπτό ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας να συνομιλεί με στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης και του γερμανικού κοινοβουλίου; Δεν καταλαβαίνω ποια είναι η κατηγορία». Ο κουτοπόνηρος Μπουμπούκος προσπαθεί να πάει αλλού τη συζήτηση. Ν' απαντήσει σε όσους τον κατηγορούν ότι τάχαμου «πήγε στον εχθρό». Ενώ η είδηση βρίσκεται στην ξεφτίλα. Διοχέτευσε τις φωτογραφίες με την «είδηση» ότι «είχε μια ολιγόλεπτη συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε» και ότι «δεν έχασε επίσης την ευκαιρία να μιλήσει για λίγα λεπτά και με την Καγκελάριο της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ». Το ξινισμένο μούτρο του Σόιμπλε δείχνει ότι ο αντιπρόεδρος του έγινε «φόρτωμα» (γι' αυτό και τον άφησε να ξεροσταλιάζει όρθιος). Οσο για τη Μέρκελ, πού είναι η φωτογραφία; Ο-ε-ο; Ετρεχε και στηνόταν όπου περνούσε η Μέρκελ, για να προλάβει ο δικός του να τραβήξει μια φωτογραφία με το κινητό! Μιλάμε για ΤΗΝ ξεφτίλα.
