Η Ζωή μαθήτρια, η Ζωή δασκάλα, αγρότισσα, πυροσβέστης, καπετάνιος, μεταλλεργάτρια, γιατρός, δικαστίνα και σε αρκετές ακόμα εκδοχές. Ψηφιακά. Αμα υπάρχουν λεφτά, όλα τα κάνει η σύγχρονη τεχνολογία. Μέχει να εμφανίσει την Κωνσταντοπούλου να συνομιλεί με δεκάδες… άβαταρ. Πέφτει γέλιο στα σόσιαλ μίντια. Η κορυφαία ατάκα: δεν είμαστε προσωποκεντρικό κόμμα είπε κάποια στιγμή η Κωνσταντοπούλου! Και επί σχεδόν τέσσερις ώρες συνομιλούσε η ίδια με τα δεκάδες άβατάρ της, που είχαν κατασκευαστεί με τεχνητή νοημοσύνη. Αυτή και οι ψηφιακές εκδοχές της. Κανένας άλλος, καμιά άλλη. Και με κεντρικό σλόγκαν δάνειο από τον Μακρόν: ούτε δεξιά ούτε αριστερά, μπροστά.
Θα αποδώσει η καμπάνια; Γιατί να μην αποδώσει; Σε εποχές πολιτικής κρίσης πάντα υπάρχει χώρος για «παραξενιές». Εδώ έγινε συγκυβερνήτης και υπουργός Αμυνας ο Καμμένος, στην πιο «εξωφρενική» πολιτική κολλεγιά που εμφανίστηκε ποτέ στην ιστορία του ελληνικού αστικού κοινοβουλευτισμού. Υπάρχει και μεγάλο πουσάρισμα από τα αστικά μίντια, δείγμα του ότι ισχυροί καπιταλιστικοί κύκλου θέλουν και την Κωνσταντοπούλου στο παιχνίδι. Είναι ένας συντηρητικός κάδος διοχέτευσης της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Το καινούργιο και το παράξενο είναι πάντοτε ελκυστικά για ένα τμήμα αυτής της αυθόρμητης κοινωνικής διαμαρτυρίας.
Ο μπροστινός
Πρώτα δήλωσε άγνοια για τα σχέδια του Τσίπρα: «Πού να ξέρω εγώ τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας; Αυτή είναι η ερώτηση των 10.000 δολαρίων, η δωροεπιταγή που θα έπαιρνα αν γνώριζα την απάντηση (…) Εγώ δεν είμαι και τόσο κοντά του, ζω Θεσσαλονίκη κι αυτός Αθήνα, εγώ είμαι ΠΑΟΚ αυτός Παναθηναϊκός». Μετά αποφάνθηκε ότι «ότι ως κόμμα εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του», γι’ αυτό και «τον Τσίπρα τον έπνιγε ο ΣΥΡΙΖΑ», πράγμα που έχει συμβεί και με άλλους ηγέτες (έφερε ως παράδειγμα τον Ανδρέα Παπανδρέου που ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που ίδρυσε τη ΝΔ). Για να καταλήξει: «Η κοινωνία συζητάει σήμερα για το κόμμα Τσίπρα για ποιο λόγο, επειδή είναι ομορφόπαιδο ο Τσίπρας – που είναι; Οχι. Συζητάει γιατί αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο σ’ αυτό που λέμε προοδευτικό χώρο. Αυτό το αδιέξοδο η κοινωνία το αποτυπώνει απλά. Απλά ο κόσμος λέει: να γυρίσει ο Τσίπρας. Αυτό λέει ο κόσμος με έναν τρόπο καθημερινό».
Ο Νίκος Μαραντζίδης στο πρωινάδικο του ΟΡΕΝ. Με λειτουργία μπροστινού που δεν τον ενδιαφέρει να την κρύψει. Τη διαψεύδει τυπικά (με σχεδόν ειρωνικό τρόπο). Αυτά προβλέπει το σχέδιο προπαγάνδας.
Ο ναυαρχούκος…
Με ανοιχτό το στόμα έμειναν οι πασοκοκιναλίτες, όταν είδαν τον Ευάγγελο Αποστολάκη «πρώτο τραπέζι πίστα» στο ιβέντ του Ανδρουλάκη για την οπλοφορία στο Ηράκλειο (με την ευκαιρία να ξαναρωτήσουμε: το δικό του το κουμπούρι, με το οποίο έριχνε μπαλωθιές στα πάρτι της ΠΑΣΠ στην Κομοτηνή, το έχει παραδώσει;). Η επίσημη διαρροή από το «περιβάλλον» του Ανδρουλάκη ήταν πως η εκδήλωση ήταν ανοιχτή και πως ο Αποστολάκης πήγε με δική του πρωτοβουλία, γιατί τον ενδιαφέρουν τα ζητήματα της Κρήτης απ’ όπου κατάγεται. Απορούμε πώς κρατούσαν τα γέλια τους αυτοί που έλεγαν αυτή την εξωφρενική δικαιολογία. Ο ναυαρχούκος είναι πονηρός. Τι θέλει; Μια άκοπη επανεκλογή στη Βουλή. Δηλαδή, μια εκλογιμη θέση σε ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Γι’ αυτό έκανε τον βαρκάρη του Κασσελάκη με την κόκκινη φόρμα σαν τον Μπομπ τον μάστορα. Οταν είδε ότι ο Κασσελάκης δεν έχει προοπτικές, τον παράτησε σύξυλο. Του έχει τάξει εκλόγιμη θέση (το πολύ τη δεύτερη) στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ο Ανδρουλάκης; Δεν το ξέρουμε. Αν δεν έχει κλείσει το ντιλ, τότε ο ναυαρχούκος προβάλει τον εαυτό του σαν κελεπούρι για το οποίο (πρέπει να) ερίζουν ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και Τσίπρας. Κι αν δεν τον πάρει κανένας από τους δύο; Σαν καλός παίκτης, θα πάει για το επόμενο κόλπο. Κι αν το χάσει κι αυτό, θα μείνει ταπί και (καθόλου) ψύχραιμος.
…κι ο Μπουμπούκος
Πότε ρωτάνε έναν αστό πολιτικό αν θέλει να διεκδικήσει την αρχηγία ενός κόμματος; Οταν ο εν ενεργεία αρχηγός παραπαίει. Αν μάλιστα το κόμμα είναι κόμμα εξουσίας, το ερώτημα γίνεται πιο αποκαλυπτικό-προκλητικό. Σε δεξιό ραδιοσταθμό (Παραπολιτικά FM) ρώτησαν τον ακροδεξιό-νεοφιλελεύθετο τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανό-υπουργό Μπουμπούκο αν σκέφτεται και αν θέλει να διεκδικήσει εκ νέου την ηγεσία της ΝΔ. Κι αυτός απάντησε όπως θα απαντούσε ο Φράνσις Αντεργουντ στο House of Cards: «Το ερώτημα δεν έχει σημασία σήμερα, διότι το να σας προβλέψω ποιες θα είναι οι επιθυμίες μου και οι δυνατότητές μου μετά τα αρκετά χρόνια μπροστά που έχει ο Μητσοτάκης, δεν το ξέρω. Τώρα δεν το σκέφτομαι καθόλου, γιατί τώρα είμαι επικεντρωμένος σε έναν μείζονα στόχο, ο στόχος είναι η τρίτη θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη και μάλιστα με αυτοδυναμία, αυτό με ενδιαφέρει, γιατί αυτό πιστεύω ότι είναι καλό για την Ελλάδα».
Ο Γεωργιάδης ήταν υποψήφιος το 2015 και ήρθε τέταρτος με 11%. Πριν από το δεύτερο γύρο έκλεισε ντιλ με τον Μητσοτάκη και τον στήριξε «υστερικά». Λογικό είναι να έχει βλέψεις. Και να σχεδιάζει να ξαναπαίξει το ίδιο παιχνίδι. Οχι «μετά από αρκετά χρόνια» αλλά μετά από τις επόμενες εκλογές. Αλλο τι σχεδιάζει και άλλο τι είναι αναγκασμένος να λέει για να εμφανίζεται σαν κομματικά νομιμόφρων. Μπορούμε να φανταστούμε τη χαρά του με το «τσιγάρισμα» του Βορίδη λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς ο τελευταίος είχε τις δικές του αρχηγικές φιλοδοξίες που «καψαλίστηκαν».
Λίγο προτού διαβεί το κατώφλι του Λευκού Οίκου, ο άλλοτε αντι-ασαντικός μαχητής Αλ-Ζολάνι και νυν μεταβατικός πρόεδρος της Συρίας Αλ-Σάρα παίζει μπάσκετ με τον αρχηγό της Κεντρικής Διοίκησης του αμερικάνικου στρατού! Αν δεν μπορούσε να πετάξει σωστά τη μπάλα στη μπασκέτα, μάλλον θα διάλεγαν άλλου τύπου σόου.
Και πολύ κράτησε
Είκοσι μέρες. Kαι πολύ κράτησε η… πενταετής φυλάκιση του Σαρκοζί, μετά την καταδίκη του για διαφθορά. Το Εφετείο του Παρισιού τον αποφυλάκισε «υπό δικαστική επιτήρηση». Τι σημαίνει αυτό; Οχι κατ’ οίκον έκτιση της ποινής, αλλά περιοριστικοί όροι, όπως η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και η απαγόρευση συνάντησής του με άλλους κατηγορούμενους της ίδιας υπόθεσης. Μιλάμε τον… τσάκισαν! Ο Σαρκοζί καταδικάστηκε για χρηματοδότηση προεκλογικών δραστηριοτήτων του από το καθεστώς Καντάφι. Ο ίδιος, πάντως, δε δίστασε να συμμετάσχει σ’ εκείνους που οργάνωσαν την ανατροπή και τη δολοφονία του Καντάφι.
