
Χωρίς ξάκρισμα
Επειδή στην επίσημη ιστοσελίδα του Μαξίμου (primeminister.gr) υπάρχουν μόνο «κροπαρισμένες» (ξακρισμένες) φωτογραφίες, για να δίνουν την εντύπωση ότι ο Τσίπρας είχε ιδιαίτερη συνάντηση με τον Ομπάμα, παραθέτουμε μια μη ξακρισμένη φωτογραφία, στην οποία φαίνεται καθαρά ότι ήταν μια εθιμοτυπική συνάντηση, απ' αυτές που κρατούν λίγα λεπτά, παρουσία όλης της ελληνικής αντιπροσωπείας στη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Πού τη βρήκαμε τη φωτογραφία; Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Αμυνας! Οχι που θ' άφηνε ο Καμμένος τον Τσίπρα να πάρει τη δόξα μόνος του…
♦ Μεγαλολομπίστας
Η περιβόητη Goldman Sachs προσέλαβε τον Μπαρόζο ως μη εκτελεστικό πρόεδρο για τον ευρωπαϊκό κλάδο της στο Σίτι του Λονδίνου. Μη εκτελεστικός πρόεδρος σημαίνει ότι ο Μπαρόζο δε θα αναμιγνύεται με τη διοίκηση της τράπεζας. Και τι θα κάνει; Αυτό που ξέρει καλά. Αυτό που έκανε πάντοτε (από την εποχή που πήρε τον τίτλο «ο καφετζής των Αζορών», φιλοξενώντας το 2003 ως πρωθυπουργός της Πορτογαλίας τους Μπους και Μπλερ που αποφάσισαν την επίθεση στο Ιράκ). Θα κάνει «λόμπινγκ» υπέρ της τράπεζας και θα προσπαθεί να αντλεί πληροφόρηση για λογαριασμό της. Από νομική άποψη είχε το δικαίωμα να αναζητήσει εργασία, όμως οφείλει να ασκεί τα νέα του καθήκοντα με διακριτικότητα (sic!) και χωρίς να κάνει χρήση των εμπιστευτικών πληροφοριών που περιήλθαν σε γνώση του ενόσω «είχε την τιμή και το προνόμιο» να είναι πρόεδρος της Κομισιόν, δήλωσε στις Βρυξέλλες ο Σχοινάς, εκπρόσωπος του Γιούνκερ. Και γέλασαν και τα τσιμέντα στη μουντή πρωτεύουσα του Βελγίου.
Οι Αμερικανοί τα έχουν λυμένα αυτά τα πράγματα. Από τη διοίκηση μιας επιχείρησης γίνεται κανείς υπουργός και μόλις λήξει η υπουργική του θητεία επιστρέφει στην επιχείρηση. Εδώ στην Ευρώπη οι αστοί πολιτικοί επιμένουν στο παραμύθι της ανεξαρτησίας τους. Ευτυχώς που βρίσκεται κάνα λιγούρι τύπου Μπαρόζο για να μας θυμίζει την υποκρισία τους.
♦ Τζάμπα μάγκας
«Θα τους τρίψω στη μούρη όλα όσα μου προσάπτουν» έλεγε με προσποιητή αγανάκτηση ο Βούτσης στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες την Πέμπτη 7 Ιούλη, αναφερόμενος σε όσους στιγματίζουν τη γλειψιματική στάση του έναντι των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Χρησιμοποιώντας τα λόγια του συντρόφου του (από την εποχή του «εσωτερικού») Νεφελούδη, θα του λέγαμε «προσοχή στο καλσόν, γιατί έχεις και τα κιλά σου».
Στο Mega τον είδαμε πιο… ήρεμο. Εκεί βγήκε για να εξηγήσει ότι ασφαλώς και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε εκλογικό νόμο χωρίς τις ψήφους της Χρυσής Αυγής, αλλά ένας πρόεδρος της Βουλής δεν είναι δυνατόν να βάλει απαγορευτικό στις ψήφους των βουλευτών, χαρακτηρίζοντας άλλες ευπρόσδεκτες και άλλες όχι! Και γιατί δεν τα είπε αυτά από την πρώτη στιγμή, αλλά κατόπιν των καταγγελιών; Και γιατί περίμενε τόσες μέρες για να διευκρινίσει ότι… δεν μιλούσε ως ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά… ως πρόεδρος της Βουλής; Και γιατί περίμενε τόσες μέρες για να κάνει τη… διευκρίνιση; Και γιατί δε βγήκε άλλο ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώσει καθαρά ότι δε θέλουν τις ψήφους των χρυσαυγιτών;
Ολοι καταλάβαμε τι «έπαιξε». Αυτοί που το Δεκέμβρη του 2014 καλούσαν τους Σαμαροβενιζέλους να μην εκλέξουν πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Δήμα με τις ψήφους των χρυσαυγιτών, τώρα λιγουρεύονται αυτές τις ψήφους για να πιάσουν τις 200 στην ψηφοφορία για τον εκλογικό νόμο. Γι' αυτό και ο Βούτσης έκανε «άνοιγμα» προς τους νεοναζί. Γι' αυτό και δεν πήρε κανένα διοικητικό μέτρο σε βάρος τους (όπως είχε όχι απλώς δικαίωμα, αλλά υποχρέωση), παρά τα αίσχη που αυτοί κάνουν μέσα στο αστικό κοινοβούλιο. Αν δεν προσέβλεπαν στις χρυσαυγίτικες ψήφους, θα έκαναν αυτό το οποίο ζητούσαν από τους Σαμαροβενιζέλους να κάνουν το 2014: θα δήλωναν ότι δε δέχονται να ψηφίσουν εκλογικό νόμο με τις ψήφους της ΧΑ. Ξαναθυμίζουμε ότι τότε τα αδέλφια Μητσοτάκη (Ντόρα και Κυριάκος) δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν «παρών», αν ψηφίσουν Δήμα και οι χρυσαυγίτες, ενώ ο ίδιος ο Δήμας δήλωσε πως δε θα δεχτεί να εκλεγεί πρόεδρος με τις χρυσαυγίτικες ψήφους.
♦ Ακίνδυνος
Του πήρε κάμποσους μήνες του Βαγγέλα να συνέλθει από το σοκ της ήττας στις εσωκομματικές εκλογές. Αφού, λοιπόν, πέρασε η περίοδος του πένθους, βγήκε στου Χατζηνικολάου για να δηλώσει «παρών», πετώντας μερικές μπηχτές κατά του Κούλη. Ο οποίος Κούλης αντιπαρήλθε ψύχραιμος τις μπηχτές, βάζοντας τον Κουμουτσάκο να δηλώσει ότι ο Βαγγέλας είναι «εξέχον, κορυφαίο στέλεχος της παράταξής μας» με «γνώση και μεγάλη εμπειρία». Για να καταλήξει: «Ολοι γνωρίζουν ότι η πόρτα του προέδρου του κόμματος είναι πάντα ανοιχτή». Που σημαίνει πως άμα ο Βαγγέλας θέλει συνάντηση με τον Κούλη, θα πρέπει να τη ζητήσει ο ίδιος, διότι ο Κούλης δεν πρόκειται να του στείλει καμιά ειδική πρόσκληση.
Συνηθισμένα πράγματα σ' ένα μεγάλο αστικό κόμμα. Οι βαρόνοι υπενθυμίζουν την παρουσία τους και οι αρχηγοί είτε τους παίρνουν υπόψη είτε όχι. Αυτή την περίοδο ο Βαγγέλας είναι ακίνδυνος για τον Κούλη, που ξέρει ότι όλοι θα συσπειρωθούν γύρω του ενόψει της επιστροφής στην κυβερνητική εξουσία, που είναι ο διακαής πόθος όλων των δεξιών στελεχών.
♦ Θα δείξει
Δεν ήταν όλα όσα είπε ο Βαγγέλας άνευ πολιτικής σημασίας. Κάρφωσε για παράδειγμα τον Κούλη για τη γραμμή «να φύγει η κυβέρνηση», υποδεικνύοντας μια κατεύθυνση εθνικής συνεννόησης με την κυβέρνηση του Τσίπρα, ο οποίος ακόμα παραμένει πρωθυπουργός (άρα απέτυχε η στρατηγική Μεϊμαράκη). Το ερώτημα που τέθηκε από διάφορες πλευρές ήταν αν ο Βαγγέλας εξέφρασε απλά την προσωπική του πικρία, βρίσκοντας κάτι για να την πει στον Κούλη, ή αν αυτή είναι γενικότερη γραμμή των Καραμανλικών. Θα δείξει. Δεν πρέπει, όμως, να ξεχνάμε πως αυτή η γραμμή επιβλήθηκε από τα πράγματα στον Κυριάκο, προκειμένου ν' αποφύγει την πίεση για στήριξη του Τσίπρα στα νομοθετήματα που συνόδευαν την πρώτη αξιολόγηση. Προωθούσε μια δήθεν έξαλλη γραμμή πτώσης της κυβέρνησης, βοηθώντας έτσι τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να συσπειρωθούν στη Βουλή, για να μην αναγκαστεί η ΝΔ να επαναλάβει αυτό που -επίσης αναγκαστικά- έκανε τον Ιούλη-Αύγουστο του 2015, όταν ψήφιζε το τρίτο Μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς του νόμους.
♦ Κουμπαριές
Πρώτα πέταξε τη μπηχτή ο γραμματέας της ΚΟ του ΠΑΣΟΚΟΔΗΜΑΡ Κεγκέρογλου που αναρωτήθηκε (από το twitter): «Ποιος υπουργός έχει θέσει veto για τη χορήγηση μιας εκ των τεσσάρων αδειών για κανάλι στον κουμπάρο του;».
Ακολούθησε tweet της Ραχήλ, που όσο να 'ναι έχει εκπαιδευτεί δίπλα στον πρόεδρο Πάνο σε τέτοια «χτυπήματα »: «Συμπτώσεις ρε παιδί μου… Αίτηση για κανάλι, κατέθεσε και ο Χρήστος Καλογρίτσας, κουμπάρος του Πάνου Καμμένου, κουμπάρος του Χρήστου Σπίρτζη, αδελφικός φίλος του Νίκου Παππά, ιδιοκτήτης της GPO, της κατασκευαστικής που εξαγόρασε την εταιρεία ΜΕΔΟΥΣΑ , την εταιρεία ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΤΕ του Παύλου Τσίπρα, πατέρα του Αλέξη. Ιδιοκτήτης της εταιρείας που “χτύπησε“ την ΕΥΑΘ που ξεπουλάνε και θα υπογράψουν όλοι αυτοί. Και βέβαια, υποθέτω, ότι το κανάλι που θα του δώσουν θα το χειρίζεται ο άλλος κουμπάρος μεγαλοδημοσιογράφος…».
Η πρώτη πράξη της παράστασης έκλεισε με τον υπουργό Πάνο να βγαίνει στον αγαπημένο του Βερύκιο και να δηλώνει ότι ο κουμπάρος του Καλογρίτσας δεν πρέπει να πάρει άδεια, γιατί είναι εργολάβος. Οι υπόλοιποι ονοματισθέντες από την Ραχήλ δεν μίλησαν.
♦ Πολυπλόκαμο τέρας
Αντε τώρα να βγάλεις άκρη με τη διαπλοκή και με τους καταγγέλλοντες τη διαπλοκή. Εργολαβική εταιρία GPO δεν υπάρχει απ' όσο γνωρίζουμε. Αρα δεν μπορεί να εξαγόρασε την εταιρία του πατέρα του Τσίπρα. Η GPO ελέγχεται από την οικογένεια Καλογρίτσα, που έχει και κατασκευαστικές εταιρίες. Για την Ραχήλ, όμως, αυτά είναι ψιλά γράμματα. Πρόεδρος της GPO είναι από το 2004 ο Θεοδωρικάκος, άλλοτε πολιτικό παιδί του Μίμη Ανδρουλάκη, που τον έκανε και γραμματέα της ΚΝΕ το 1990, όταν η πλειοψηφία της οργάνωσης, υπό τον γραμματέα της Γιώργο Γράψα, αποχώρησε. Ο Θεοδωρικάκος και η GPO έχουν χρόνια συνεργασία με το Mega και δεν μπορείς να πεις ότι στήριξαν ποτέ τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Θεοδωρικάκος, όμως, πρόεδρος μιας εταιρίας που μετοχικά ελέγχεται από την οικογένεια Καλογρίτσα, είναι πλέον σύμβουλος του Κυριάκου, δεξί του χέρι κυριολεκτικά.
Να ανακεφαλαιώσουμε; Ο πατέρας Καλογρίτσας είχε άριστες σχέσεις με τον Περισσό (που τον έκανε εκδότη της «Πρώτης»). Μετά τη διάσπαση του Περισσού και το κλείσιμο της «Πρώτης», ο Καλογρίτσας, παραμένοντας πάντοτε εργολάβος, φτιάχνει τη GPO και συνεργάζεται στενά με το ΠΑΣΟΚ και τον Λαλιώτη, που τότε είναι στα πάνω του (υπεύθυνος για τα δημόσια έργα από τη μια, επικεφαλής στον προπαγανδιστικό σχεδιασμό του ΠΑΣΟΚ από την άλλη). Ο Καλογρίτσας, όμως, έχει και κουμπαριά με τον Καμμένο, και κουμπαριά με τον Σπίρτζη, ενώ ο επικεφαλής μιας εταιρίας του, της GPO, γίνεται σύμβουλος του Μητσοτάκη!
Τελικά, μια μεγάλη παρέα… είμαστε ή «το πολυπλόκαμο τέρας της διαπλοκής».
♦ Μαχαιρώματα
Δεν ξέρουμε αν ο Ολάντ φανταζόταν πως όταν έπαιρνε τον Εμανουέλ Μακρόν από τις τράπεζες για να τον κάνει υπουργό Οικονομίας (σε αντικατάσταση του «αριστερού αντάρτη» Αρνό Μοντμπούρ), θα τον έβλεπε μετά από κάμποσο καιρό να μοστράρει ως αρχηγός κόμματος. Ο Μακρόν όχι μόνο έφτιαξε «κίνημα διακομματικό», που το ονόμασε En Marche! (Εμπρός!), αλλά την περασμένη Τρίτη έκανε και την πρώτη δημόσια ομιλία του ως κομματάρχης. Οχι όπου κι όπου, αλλά σ' ένα χώρο που κουβαλά μεγάλους συμβολισμούς για τους γάλλους σοσιαλδημοκράτες, το Maison de la Mutualite. Με καμιά τριανταριά σοσιαλδημοκράτες βουλευτές στο ακροατήριο, με τη χήρα του Μισέλ Ροκάρ «πρώτο τραπέζι πίστα» και τους περίπου 1.800 κλακαδόρους να φωνάζουν «Μακρόν για πρόεδρος», ο φωτογενής τραπεζίτης-πολιτικός εμφανίστηκε ως… αντισυστημικός (αυτό φοριέται πολύ τα τελευταία χρόνια), πήδησε πάνω από τις διαφορές «αριστεράς και δεξιάς» και υποσχέθηκε στους οπαδούς του: «Φανταστείτε πού θα είμαστε σε τρεις μήνες, σε έξι μήνες, σε ένα χρόνο! Αυτό το κίνημα τίποτα δεν θα το σταματήσει! Θα το οδηγήσουμε μαζί μέχρι το 2017 και μέχρι τη νίκη!».
Ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς εξέφρασε δημόσια την ενόχλησή του. «Είναι καιρός να σταματήσουν όλ' αυτά» απάντησε σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε αν ένας υπουργός του μπορεί να οργανώνει δικές του πολιτικές συγκεντρώσεις. Ο Ολάντ, όμως, παρέμεινε ατάραχος σαν Βούδας. Στο γαλλικό Τύπο αναρωτιούνται αν ο Ολάντ έχει αποφασίσει να μην είναι ξανά υποψήφιος το 2017. Εμείς υποψιαζόμαστε πως ο «κοντοπούτανος» αφήνει τους υπερφιλόδοξους Μακρόν και Βαλς να αλληλοσφαγούν, για να κερδίσει στο τέλος αυτός το χρίσμα των Σοσιαλιστών.



