Αντιγράφουμε (διατηρώντας σύνταξη και ορθογραφία) από την ιστοσελίδα της ρυπαροφυλλάδας του Κουρή, απ' όπου και η φωτογραφία (αν επισκεφτείτε την ιστοσελίδα θα δείτε και άλλες απείρου κάλλους φωτογραφίες και βίντεο): «Ζεϊμπέκικο και μάλιστα… “βαρύ'' χόρεψε η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος, Ολγα Γεροβασίλη, στο νυχτερινό κέντρο που εμφανίζεται ο Γιώργος Μαργαρίτης και η Ραλία Χρηστίδου. Η κ. Γεροβασίλη βρέθηκε μαζί με την παρέα της στη μουσική σκηνή “Γραμμές'' στο Γκάζι, και ούσα κεφάτη ανέβηκε στην πίστα να χορέψει όχι ένα , ούτε δύο αλλά… τρία ζεϊμπέκικα. Στο 3:10 του βίντεο που ακολουθεί, θα δείτε την κυβερνητική εκπρόσωπο να χορεύει το “Γεννήθηκες για την καταστροφή'', τραγούδι σε στίχους και μουσική του Γρηγόρη Μπιθικώτση, αγκαλιάζει τον Γιώργο Μαργαρίτη και από κάτω να την ραίνουν με γαρίφαλα». Θυμίζουμε απλά ότι στους πασόκους χρειάστηκαν μερικά χρόνια μέχρι να ξαμοληθούν στις πίστες των σκυλάδικων («πολιτιστικά κέντρα» τα είχε ονομάσει ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος) και να χοροπηδούν σαν αρκούδια παριστάνοντας τους χορευταράδες του ζεϊμπέκικου. Οι συριζαίοι άρχισαν νωρίς. Ισως επειδή έχουν συνειδητοποιήσει ότι η νομή της εξουσίας πλέον είναι εξαιρετικά σύντομη και δεν τους μένει πολύς καιρός.
Σύμβολα εξουσίας
Ευτυχώς που υπάρχουν οι μπάτσοι. Οι μπάτσοι που με την ηλιθιότητα και τη στρατοκρατική λογική που τους διακρίνει οργάνωσαν ολόκληρη επιχείρηση για να συλλάβουν τον ανθρωπάκο που πουλούσε κάστανα χωρίς άδεια στη Θεσσαλονίκη. Διότι μας έδωσαν ένα λαμπρό παράδειγμα του τι σημαίνει αστική εξουσία.
Δε φαντάστηκαν τι αισθήματα θα προκαλούσε στον ελληνικό λαό αυτή η κίνησή τους. Φρόντισαν, όμως, τα αστικά ΜΜΕ να «παγώσουν» τη σκέψη, ενσωματώνοντας αυτά την αγανάκτηση και την οργή. Εβγαλαν το άχτι τους ραδιοφωνιτζήδες και τηλεορατζήδες. Ετσι που οι εργαζόμενοι να γίνουν παθητικοί δέκτες των δικών τους μηνυμάτων και καταναλωτές του θεάματος που αυτοί σέρβιραν. Για τα όργανα της ανάλγητης εξουσίας, που δε σκέφτονται, δεν ξεφεύγουν από τη γραφειοκρατική αντίληψη κτλ. κτλ.
Περνώντας από την αρχική αγανάκτηση στη μελαγχολία, λόγω της κυριαρχίας του πρόστυχου μιντιακού λόγου, καταλήξαμε στη σκέψη πως για να έχουν ουσία οι πολιτικές αποκαλύψεις θα πρέπει να εντάσσονται σ' έναν λόγο ανταγωνιστικό προς τον κυρίαρχο, σ' έναν λόγο που αποσκοπεί στην οργάνωση της ταξικής αντίστασης. Αλλιώς, ο κυρίαρχος λόγος θα είναι σε θέση να «καταπίνει» τα πάντα και να τα σερβίρει ως ανώδυνο θέαμα εκτόνωσης.
Και πάλι δεύτεροι
Μιλώντας στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας επανέλαβε τη γνωστή θεωρία που αναγορεύει το ζητούμενο σε δεδομένο. Εμείς είμαστε αριστερό κόμμα, η πολιτική μας έχει ταξικό πρόσημο και όσους ελιγμούς κι αν χρειαστεί να κάνουμε, η πολιτική μας θα εξακολουθήσει να έχει ταξικό πρόσημο. Επομένως, μείζον διακύβευμα για τον ελληνικό λαό είναι το αν θα παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία! «Γιατί μόνο έτσι θα καταφέρουμε να είμαστε χρήσιμοι για τις κοινωνικές τάξεις που επιδιώκουμε να εκπροσωπούμε, πράγμα που δεν ξεχνάμε ούτε στιγμή. Βρισκόμαστε εδώ, ακριβώς γιατί αυτοί μας έδωσαν εντολή να εκπροσωπήσουμε και να περιφρουρήσουμε τα δικαιώματά τους. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι και η νεολαία. Και όλες μας οι επιλογές και το στρατηγικό μας σχέδιο καθορίζεται απ' αυτή την πυξίδα. Τι θα ήταν καλύτερο και τι χειρότερο γι' αυτές τις κοινωνικές τάξεις που εκπροσωπούμε; Θα ήταν άραγε καλύτερη δήθεν ηρωική έφοδος στον ουρανό; Ή μια προσπάθεια βήμα το βήμα, να κερδίζουμε μικρές μάχες για να βγούμε στο ξέφωτο, και από εκεί, με καλύτερους όρους, να δημιουργήσουμε τις συνθήκες μιας ευρύτερης αναδιανομής και προστασίας των εργαζόμενων και των μικρών και μεσαίων στρωμάτων;».
Ακόμα και σ' αυτή τη φτηνιάρικη πολιτικάντικη επιχειρηματολογία, δεύτερος έρχεται ο Τσίπρας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου χρειάστηκε πολύ λιγότερες λέξεις για να διατυπώσει το ίδιο ιδεολόγημα. Μίλησε για τη διάκριση ανάμεσα στο «επιθυμητό» και το «εφικτό». Γνωρίζουμε, πλέον, ότι εκείνο που έμεινε από τόσα χρόνια διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ ήταν το «εφικτό» και μάλιστα στη χειρότερη εκδοχή του. Γιατί να ισχύσει κάτι διαφορετικό για τον ΣΥΡΙΖΑ; Επειδή το λέει ο Τσίπρας; Μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων της κυβερνητικής του θητείας είχε τη δυνατότητα να πετάξει και πέντε ψίχουλα στους εργαζόμενους ή να κάνει κάποιες στοιχειώδεις αστικοδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε από την αρχή με ένα Μνημόνιο που προστέθηκε στα δύο προηγούμενα Μνημόνια. Εχει, όμως, το θράσος να ζητά να τον εμπιστευτεί ο λαός με θεολογική πίστη: έτσι είναι, επειδή το λέει ο Τσίπρας!
Ο,τι φάμε, ό,τι πιούμε…
«Ο ρόλος του κόμματος δεν μπορεί να είναι ένας ρόλος παρακολουθητή των εξελίξεων. Το κόμμα πρέπει να αποκτήσει ρόλο συνυπευθυνότητας και οργανικής σύνδεσης με την Κυβέρνηση. Οχι για να γίνει κομμάτι του κράτους και συνδιαχειριστής της διαφθοράς και των πελατειακών δικτύων, όπως τα κόμματα του παλιού πολιτικού συστήματος. Αλλά για να διασφαλίσει τη διαμεσολάβηση της Κυβέρνησης με την ίδια την κοινωνία».
Τι κρατάει ο έξυπνος συριζαίος απ' όσα είπε στην ΚΕ του κόμματος ο Τσίπρας για τη σχέση κόμματος-κυβέρνησης; Αυτά που βάλαμε με έντονα γράμματα. Σε ελεύθερη μετάφραση η συνυπευθυνότητα και η οργανική σύνδεση του κόμματος με την κυβέρνηση σημαίνουν: βουρ στον κουβά με το μέλι. Επειδή δεν ξέρουμε πόσο θα μείνουμε στην εξουσία, ορμάτε ακολουθώντας το γνωστό δόγμα: ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι (το υπόλοιπο δεν γράφεται). Οποιος πιστεύει το αντίθετο δεν έχει παρά να θυμηθεί την ιστορία του ΠΑΣΟΚ. Εκείνου του ΠΑΣΟΚ που αποτελεί πρότυπο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει παρά να θυμηθεί την… ιστορική φράση του Α. Παπανδρέου για ένα μεγαλοστέλεχος κρατικής επιχείρησης που τσίμπησε μια τεράστια μίζα: Είπαμε, να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, όχι όμως και πεντακόσια εκατομμύρια (σε δραχμές ήταν το ποσό και γνωστό το στέλεχος για το οποίο ειπώθηκε αυτή η φράση)!
Γιατί στο ντούκου;
Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν αν είχαμε κυβέρνηση ΓΑΠ ή Σαμαρά και οι μπάτσοι συλλάμβαναν προληπτικά φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφους για να μην καταγράψουν τη βίαιη «σκούπα» στην Ειδομένη; Ακόμα θα συζητούσαμε για το γεγονός. Οι δε δημοσιογραφικές ενώσεις θα είχαν ανεβεί στα κεραμίδια, καταγγέλλοντας τη φίμωση του Τύπου. Οι καταγγελίες για χούντα θα έδιναν και θα έπαιρναν. Το γεγονός, όμως, πέρασε σχεδόν στο ντούκου.
Μια καταγγελία του σωματείου των φωτορεπόρτερ, μια τυπική ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ με καθυστέρηση 24 ωρών, κάποια σχόλια στον Τύπο και τα ραδιόφωνα και την επόμενη μέρα σιγή.
Η σιωπή γίνεται ακόμα πιο εκκωφαντική καθώς δεν υπήρξε μόνο η προληπτική σύλληψη των φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφων, αλλά και μια ακόμα πιο προκλητική ανακοίνωση της μπατσαρίας, που έλεγε πως «λόγω της ιδιαιτερότητας της επιχείρησης προκρίθηκε η μη παρουσία εκπροσώπων των ΜΜΕ, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία τους από ενδεχόμενες προκλήσεις και εντάσεις ή απειλητικές και επιθετικές συμπεριφορές»! Είχαν το θράσος να γράψουν αυτά τα πράγματα αναφερόμενοι σε επαγγελματίες που καλύπτουν όχι μόνο συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, αλλά και πολέμους. Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα, η αστυνομική ανακοίνωση ανέφερε ότι στο Τμήμα όπου τους είχαν μαντρώσει, στη διάθεση των δημοσιογράφων ήταν ο προϊστάμενος του Γραφείου Ενημέρωσης της Αστυνομίας!
Την επόμενη φορά να γράφουν και τα ρεπορτάζ και να τα στέλνουν έτοιμα. Θα είναι μια ακόμη συνεισφορά του ΣΥΡΙΖΑ.
Μαγαζάτορες σε ξένα μαγαζιά
Ο «χαμηλών τόνων» Ιερώνυμος, καλός φίλος του Τσίπρα, του Φίλη και άλλων κυβερνητικών στελεχών, δήλωσε ότι είναι δικαίωμα του καθένα να επιλέγει τον τρόπο που θα ταφεί, να επιλέγει ακόμα και την καύση που αντίκειται στη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όμως τα αποτεφρωτήρια δεν μπορούν να λειτουργήσουν εντός των κοιμητηρίων.
Τα κοιμητήρια, όμως, δεν είναι μαγαζιά των παπάδων, αλλά μαγαζιά των δήμων. Το ορίζει ρητά και κατηγορηματικά ο σχετικός Αναγκαστικός Νόμος της χούντας (ΑΝ 582/1968, «Περί δημοτικών και κοινοτικών κοιμητηρίων», ΦΕΚ 225Α, 28.9.1968): «Η ίδρυσις και συντήρησις κοιμητηρίων (νεκροταφείων) ανήκει εις την αποκλειστικήν αρμοδιότητα των δήμων και κοινοτήτων» (άρθ. 1, παρ. 1). «Τα κοιμητήρια είναι προωρισμένα διά τον εντός αυτών ενταφιασμόν παντός νεκρού, ασχέτως θρησκεύματος ή εθνικότητας. Οι δήμοι και αι κοινότητες υποχρεούνται όπως παραχωρούν εντός των ανηκόντων εις αυτούς κοιμητηρίων, χώρον διά τον ενταφιασμόν παντός θανόντος δημότου ή μη και παντός άλλου εν τη περιφερεία των θανόντος ανθρώπου, ανεξαρτήτως αν ο θανών ήτο ημεδαπός ή αλλοδαπός χριστιανός ή μη. Διά τον ενταφιασμόν των μη ορθοδόξων ή των αλλοθρήσκων υποχρεούνται όπως κατόπιν συμφώνου γνώμης της οικείας Ιεράς Μητροπόλεως καθορίσωσιν ιδιαίτερον χώρον εντός του δημοτικού ή κοινοτικού κοιμητηρίου» (άρθ. 6).
Να σταματήσει, λοιπόν, το κρυφτούλι με τους δεσποτάδες και να δημιουργήσουν οι δήμοι αποτεφρωτήρια (μια χαρά επιχείρηση θα είναι κι αυτά), αντί να αναγκάζουν οικογένειες να στέλνουν τους νεκρούς τους για αποτέφρωση στη Βουλγαρία. Οπως γίνονται πολιτικές κηδείες (και οι δεσποτάδες έχουν κάνει μόκο) έτσι πρέπει να τελειώσει και το ζήτημα της αποτέφρωσης. Οταν βγαίνει ο Ιερώνυμος και συμπεριφέρεται σαν να είναι ιδιοκτήτης των νεκροταφείων, είναι η κυβέρνηση που οφείλει να τον επαναφέρει στην τάξη.
Εκοψε τον άλυσο
Εκοψε τον άλυσο, όπως λέει μια λαϊκή έκφραση, ο Λεβέντης. Βλέποντας ότι τον έχουν καταστήσει κεντρικό πρόσωπο της πολιτικής σκηνής κι ότι καθημερινά τον καλούν σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, θυμήθηκε τον παλιό καλό Λεβέντη των νυχτερινών ξεκαρδιστικών εκπομπών. Βγήκε, λοιπόν, στο πρωινάδικο του Παπαδάκη και τι δεν είπε. Καταρχάς, διεκδίκησε το υπουργείο Οικονομικών σε μια οικουμενική κυβέρνηση. Μετά έβγαλε τον Τσίπρα παιδάριο που δεν το παίρνουν σοβαρά στο εξωτερικό. Ενώ αυτός έχει τις άκρες του με τη γερμανική κυβέρνηση κι άμα θέλει ο Τσίπρας, μπορεί να τον πάρει μαζί του, να πάνε στη Μέρκελ στο Βερολίνο και να αλλάξουν την ατζέντα.
Ο Τσίπρας, πάντως, μόνο καλά λόγια είχε να πει για τον Λεβέντη στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ. Τον εκτιμά, είπε, για το χιούμορ του, αλλά και γιατί είναι ένας πολιτικός που δικαιώθηκε μετά από πολλά χρόνια επιμονής! Επιβεβαίωσε έτσι την υποψία μας ότι είναι το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου που «πουσάρει» τον Λεβέντη στα φίλια ή απλώς υπάκουα ΜΜΕ.
Μπαράζ
Τι ήταν ν' ανοίξει «θέμα ΔΝΤ» το Τσιπραίικο; Μολονότι τα μάζεψαν εντός διημέρου, οι αξιωματούχοι των μηχανισμών της Ευρωένωσης συνεχίζουν το «πυρ ομαδόν», εξευτελίζοντας τους Τσιπραίους. «Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση χωρίς το ΔΝΤ. Εχουμε σαφή μηνύματα από μερικά κράτη – μέλη, όπως η Φινλανδία, ότι τα κοινοβούλιά τους δεν θα συμφωνήσουν στο κλείσιμο εάν δεν είναι απολύτως βέβαια ότι το Ταμείο θα ενταχθεί στο πρόγραμμα», δήλωσε στην «Καθημερινή» ο Τόμας Βίζερ του EWG. «Η συμφωνία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων του περασμένου Ιουλίου και η απόφαση του Γιούρογκρουπ του περασμένου Αυγούστου δηλώνουν ξεκάθαρα ότι το ΔΝΤ θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα», δήλωσε στο «Βήμα» ο Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM.
