Γκεμπελισμός
Αραία, αραία, να φαινόμαστε καμιά σαρανταραία. Το παλιό ανέκδοτο θύμιζε η διαδήλωση των υπαλλήλων της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ», που με έξοδά της τους κουβάλησε η εταιρία από τη Χαλκιδική για να διαδηλώσουν στην Αθήνα. Αδιάψευστος μάρτυρας η φωτογραφία, που είναι τραβηγμένη από ψηλά και όχι από χαμηλά, όπως ήταν τα στημένα τηλεοπτικά πλάνα που τραβήχτηκαν με τη «μέθοδο Μπιρσίμ»: στήνω καμιά κατοσταριά, τον ένα δίπλα στον άλλο, τους δίνω να κουνάνε σημαίες που κάνουν μπούγιο και τους τραβάω από κάτω προς τα πάνω.
Το μείζον, βέβαια, είναι η χρησιμοποίηση εργατών ως δύναμης κρούσης μιας καπιταλιστικής επιχείρησης και η καλλιέργεια εμφυλιοπολεμικού κλίματος. Ομως και ο γκεμπελισμός των αστικών ΜΜΕ δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητος. Πήραν τους 1.000 – 1.500 νοματαίους (τόσοι ήταν) και τους έκαναν από 4.000 μέχρι 8.000 (ανάλογα με το Μέσο και τις σχέσεις που έχει με το μπομπολαίικο). Ποιοι; Αυτοί που έχουν θάψει μεγαλειώδεις εργατικές κινητοποιήσεις.
Αφεντικά και δούλοι
«Είμαι εδώ ως φίλος με κάποιον που εργάζεται μαζί μας για την δημοκρατία και την ειρήνη, εναντίον της τρομοκρατίας και ελπίζω η σχέση μας να εμβαθύνει προς την συνεργασία». Αυτή τη δήλωση έκανε στην Ουάσιγκτον ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, έχοντας στο πλευρό του τον αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι.
Αφαιρώντας την ιταμή αμερικάνικη επέμβαση στα εσωτερικά πράγματα της Ελλάδας (υπόθεση Σάββα Ξηρού), στεκόμαστε μόνο σ’ αυτή τη δήλωση, η οποία δε διαφέρει σε τίποτα από ανάλογες δηλώσεις που έχουν κάνει στο παρελθόν υπουργοί Εξωτερικών της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ. Αρα για ποια διαφορετική εξωτερική πολιτική μπορεί να γίνεται λόγος; Συνεχίζοντας την παράδοση του δούλου που γλείφει το αφεντικό, ο ΥΠΕΞ της «για πρώτη φορά αριστερής» συγκυβέρνησης παρέδωσε τα διαπιστευτήριά του στη μεγαλύτερη τρομοκρατική δύναμη του πλανήτη, που σκορπά το θάνατο σε όλα τα σημεία του ορίζοντα με την πολεμική της μηχανή.
Σαν τον ψεύτη βοσκό
Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015, Δελτίο Τύπου του υπουργείου Οικονομικών: «Ο υπουργός Οικονομικών, κ. Γιάνης Βαρουφάκης, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το “αν η Ελλάδα ζήτησε από το ΔΝΤ ενημέρωση για τη διαδικασία μετά από αθέτηση πληρωμής’’ απάντησε ότι “είναι ψευδέστατο’’».
Δεν τον πίστεψε κανείς. Οχι μόνο για-τί εδώ και δυο μήνες ο Μπαρουφάκης διαψεύδει συνέχεια πράγματα που επιβεβαιώνονται, ούτε γιατί υψηλά ιστάμενα κυβερνητικά στελέχη (Φλαμπουράρης) είχαν δηλώσει παλιότερα ότι η Ελλάδα θα ζητήσει παράταση στην αποπληρωμή δόσης του ΔΝΤ, αλλά γιατί η ίδια η Λαγκάρντ, όταν ρωτήθηκε σχετικά, όχι μόνο δεν διέψευσε το δημοσίευμα, αλλά αντίθετα έβγαλε ένα μικρό λογύδριο (το είχε ετοιμάσει από πριν) για το ζήτημα της παράτασης στην αποπληρωμή δόσεων προς το ΔΝΤ (απορρίπτοντας κάθε ιδέα παράτασης, φυσικά).
Εκείνο που μες στην αλαζονεία και το ναρκισσισμό του δεν έχει καταλάβει ο Μπαρουφάκης είναι πως ήδη αντιμετωπίζεται σαν τον ψεύτη βοσκό. Και αλήθεια να πει κάποια στιγμή, κανείς δε θα τον πιστέψει. Ετσι, γίνεται ευάλωτος σε κάθε είδους «στησίματα», γεγονός απαγορευτικό για υπουργό Οικονομικών, έχοντας έτσι προσθέσει ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ της «παραίτησής» του.
Και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ;
«Σε παρεμβάσεις που έχει κάνει κατά καιρούς για το θέμα των μεταλλείων, το ΚΚΕ έχει εκφράσει τη στήριξη στους αγώνες των εργαζομένων για την προστασία των θέσεων εργασίας, τη βελτίωση των συνθηκών και της θέσης τους». Αυτή είναι η τοποθέτηση του Περισσού (Ριζοσπάστης, 16.4.15) για τη στημένη πορεία των υπαλλήλων της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ στην Αθήνα. Αντιμετώπιση λες και επρόκειτο για μια απεργιακή-διεκδικητική διαδήλωση εργατών και όχι για ένα σόου στημένο και χρηματοδοτημένο από τα αρπακτικά της καναδοελληνικής εταιρίας.
Οσο για τον πολύχρονο αγώνα των κατοίκων της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής, ούτε λέξη! Ούτε λέξη, επίσης, για την κυοφορούμενη τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή. Μόνο μια αναφορά οικονομικού χαρακτήρα: «Το ΚΚΕ είναι υπέρ της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου, με τρόπο που να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες. Η διασφάλιση αυτού, προϋποθέτει μια παραγωγική ανάπτυξη προς όφελος του λαού και όχι του καπιταλιστικού κέρδους. Αυτή πρόκειται να εξασφαλίσει και την ισόρροπη ανάπτυξη διαφόρων κλάδων, αλλά και την αξιοποίηση του συνόλου των παραγωγικών δυνατοτήτων». Αυτό και τέρμα…
Υποκρισία
Εξεπλάγησαν όλοι όταν άκουσαν την αναπληρώτρια υπουργό Τ. Χριστοδουλοπούλου να δηλώνει ότι πολλοί πρόσφυγες εμφανίζονται για μερικές μέρες στην Ελλάδα και μετά «εξαφανίζονται», πηγαίνοντας στην Ευρώπη. Μπορεί η εν λόγω κυρία να επιδεικνύει κυνισμό και αμετροέπεια στις δηλώσεις της, όμως αυτοί που δηλώνουν έκπληκτοι είναι υποκριτές. Γιατί όλοι γνωρίζουν πως πολύ πριν αναλάβει η σημερινή συγκυβέρνηση, το ελληνικό κράτος έχει χαλαρώσει τους ελέγχους στις εξόδους, ειδικά στα βόρεια σύνορα. Πρόσφυγες και μετανάστες βγαίνουν εύκολα από την Ελλάδα και μετά αρχίζει η περιπέτεια στο δρόμο προς το Βορρά και τη Δύση: FYROM, Σερβία, Ουγγαρία, είναι οι χώρες που πρέπει να διασχίσουν, για να μπορέσουν μετά να «διακτινιστούν» σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κάποιοι τα καταφέρνουν, κάποιοι όχι, το ξύλο από τις συνοριοφυλακές πάει σύννεφο, οι δουλέμποροι θησαυρίζουν. Ας πάψουν, λοιπόν, να παριστάνουν τους έκπληκτους. Ολοι ξέρουν τι συμβαίνει, απλά η αμετροεπής Χριστοδουλοπούλου είπε αυτό που «γίνεται αλλά δεν λέγεται».
Προπαντός εμπάθεια
Οταν η αγραμματοσύνη συναντιέται με την αρρωστημένη αντικομμουνιστική εμπάθεια, ο συνδυασμός γίνεται εκρηκτικός. Οπως στην περίπτωση του Κ. Γεωργουσόπουλου, που έγραψε στα «Νέα» για τον Μπρεχτ: «Ο ιδιοφυής εκείνος κατεξοχήν αναρχικός, αντισταλινικός, αλλά γνησίως μαρξιστής συγγραφέας ανήκε στον προπολεμικό και μεσοπολεμικό εξπρεσιονισμό της γερμανικής εκδοχής».
Το να του πεις ότι «κατεξοχήν αναρχικός» και «γνησίως μαρξιστής» δεν γίνεται να είναι οποιοσδήποτε, μάλλον δε θα το καταλάβει, γιατί απλούστατα άνθρωποι σαν τον Γεωργουσόπουλο δεν γνωρίζουν ούτε από μαρξισμό ούτε από αναρχισμό. Να τον καλέσεις να διαβάσει τα γραπτά του Μπρεχτ για τα αδιέξοδα του εξπρεσιονισμού και για τον τρόπο που ο ίδιος κινήθηκε πέρα απ’ αυτόν, θα χάσεις τα λόγια σου. Αν αυτά τα στοιχειώδη (για κάποιον που μοστράρει ως κριτικός θεάτρου) δεν τα διάβασες στα νιάτα σου, πού να τα διαβάσεις στα γεράματα. Ετσι, θα περιοριστούμε να θυμίσουμε (όχι για τον Γεωργουσόπουλο, αλλά για τους αναγνώστες μας) το επίγραμμα που έγραψε ο… αντισταλινικός Μπρεχτ όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του Στάλιν: «Σταμάτησαν οι καρδιές των καταπιεσμένων και των πέντε ηπείρων, εκείνων που έχουν απελευθερωθεί και όλων όσοι αγωνίζονται για την παγκόσμια ειρήνη, όταν άκουσαν ότι ο Στάλιν είναι νεκρός. Αυτός ήταν η ενσάρκωση των ελπίδων τους. Ομως τα πνευματικά και υλικά όπλα που αυτός δημιούργησε υπάρχουν και η διδασκαλία του είναι εδώ για να δημιουργηθούν νέα».
Αποθράσυνση
Με θράσος χιλίων χιμπατζήδων, απάντησε η Δούρου σε δημοσίευμα του «Βήματος» για τους διορισμούς του αδελφού της και του συντρόφου της. Ο μεν αδερφός της, είπε, τοποθετήθηκε ως διευθυντής του Γραφείου του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Ν. Ξυδάκη «χάρη στα επαγγελματικά του προσόντα και την εμπειρία του καθώς και τις εξειδικευμένες σπουδές του». Ο δε σύντροφός της Γιάννης Μπενίσης «δεν διαθέτει θεσμικό ρόλο και έχει εκλεγεί άμισθο μέλος της συντονιστικής Επιτροπής της παράταξης “Δύναμη Ζωής” καθώς για πάνω από τέσσερις δεκαετίες θητεύει στον χώρο της Αριστεράς».
Δε θα κάνουμε σχόλιο για τον αδελφό, γιατί ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι είναι εκείνο που μέτρησε στο διορισμό του. Ο σύντροφος, όμως, πώς γίνεται και έχει γραφείο στην Περιφέρεια, δίπλα στο δικό της; Από πότε εξωθεσμικοί παράγοντες αποκτούν γραφεία μέσα σε κρατικές υπηρεσίες; Οσο για το άμισθο του πράγματος, ο καθείς μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Τα ξέρουμε, άλλωστε, αυτά και από το παρελθόν. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να διατυμπάνιζε ότι θα καταργήσει τις στρατιές των συμβούλων και θα στηριχτεί στους δημόσιους υπάλληλους, όμως η κουτάλα της εξουσίας έχει άλλες απαιτήσεις.
Αντιπερισπασμός
«Στη λίστα Νικολούδη είδα πολιτικούς, υπουργούς Οικονομικών ακόμη και δημοσιογράφους», δήλωσε σε πρωινάδικο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής Αλ. Μητρόπουλος. «Δεν υπάρχουν υπουργοί Οικονομικών ή μέλη οικογενειών τους, που δεν υπάρχουν στη λίστα Νικολούδη. Υπάρχουν ακόμη και εν ενεργεία πολιτικοί απ’ όλα τα Κόμματα, εκτός από το ΚΚΕ» πρόσθεσε. Στη συνέχεια, άρχισε τα ηρωικά: «Την ημέρα που κατέθεσα ερώτηση για τη λίστα Νικολούδη δέχτηκα επίθεση από αγνώστους, οι οποίοι με χτύπησαν». Διευκρίνισε ότι αυτό έγινε στις 10 Γενάρη του 2014!
Εμάς όλ’ αυτά μας θυμίζουν αντιπερισπασμό. Διότι ο Μητρόπουλος έχει τα δικά του τραβήγματα με το ΣΔΟΕ, που του ζητά να πληρώσει πρόστιμο 1 εκατ. ευρώ για εκείνη την παλιά ιστορία της αμοιβής που εισέπραξε στο εξωτερικό, χωρίς να κόψει απόδειξη. Τα λεφτά θα είχαν μείνει στο εξωτερικό, αν δεν τον πήγαιναν στα δικαστήρια συνεργάτες του και δεν κέρδιζαν απόφαση που τον υποχρέωσε να τους καταβάλει 750.000 ευρώ ως μερίδιό τους από την αμοιβή. Εφερε αυτά τα λεφτά εκμεταλλευόμενος τον περιβόητο νόμο Αλογοσκούφη, όμως το ΣΔΟΕ επιμένει ότι τα λεφτά τα έφερε από άλλο λογαριασμό και όχι από το λογαριασμό στον οποίο η πελάτισσά του είχε καταθέσει την αμοιβή των 1.500.000 ευρώ. Το ΣΔΟΕ επέμεινε στο πρόστιμο, ο Μητρόπουλος προσέφυγε στα φορολογικά δικαστήρια, αλλά πρέπει να πληρώσει το μισό πρόστιμο.
Στα «Νέα» διαβάσαμε πως ο φάκελός του παραπέμφθηκε από τη Γενική Γραμματεία Εσόδων στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με το ερώτημα της παραγραφής! Αληθεύει, κύριε Μητρόπουλε και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ;
► Πέθανε ο Ισαάκ Ιορδανίδης
Τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 19 Απρίλη πέθανε στο σπίτι του στη Δραπετσώνα, στα 87 του χρόνια, ο Ισαάκ Ιορδανίδης, ιστορικό στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ και ένας από τους πρωτεργάτες του αντιρεβιζιονισμού στην Ελλάδα (εκδότης του περιοδικού «Αναγέννηση» στα μέσα της δεκαετίας του ’60).
Ανεξάρτητα από την αποτίμηση που κάνουμε για το μαοϊκό ρεύμα και την ιδεολογικοπολιτική επάρκεια των πρώτων αγωνιστών του αντιρεβιζιονισμού στο κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι αγωνιστές σαν τον Ισαάκ Ιορδανίδη βάδισαν παλικαρίσια μέσα από τη φωτιά και το σίδερο. Πέρασαν από τα ταμπούρια της αντίστασης και από τα κολαστήρια των φυλακών και των ξερονησιών του μοναρχοφασισμού και της χούντας χωρίς να προσκυνήσουν τον ταξικό εχθρό.
Στην οργάνωσή του και στην οικογένειά του εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
