♦ Σοσιαλδημοκρατικής κοπής θεωρία
«Απέναντι στους εξτρεμισμούς, το καλύτερο είναι να σηκώσουμε το κεφάλι», δήλωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, επιβεβαιώνοντας για μια φορά ακόμη ότι η θεωρία των «δύο άκρων» είναι σοσιαλδημοκρατικής κοπής, όπως απέδειξε και το ιστορικό άρθρο (συνοδευόμενο από ντοκουμέντα) που δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο φύλλο της «Κ». Δεύτερος και καταϊδρωμένος έρχεται ο Σαμαράς.
Υποκριτής αποδεικνύεται ο Βενιζέλος. Οσο για τους ΣΥΡΙΖΑίους, που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, μάλλον φταίει το… πούντιασμα από τον «νέο άνεμο» που φύσηξε μετά την εκλογή Ολάντ στο θώκο της γαλλικής Προεδρίας.
♦ Κωλοτούμπα
Αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν «μια ακόμη κωλοτούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ. Για την τροπολογία που αφορά την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης κομμάτων λέμε. Οταν η συγκυβέρνηση πρωτοάνοιξε το θέμα, ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε κατηγορηματικός μέσω του γραμματέα της κοινοβουλευτικής του ομάδας Νίκου Βούτση: «Η συγκεκριμένη ρύθμιση υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσει προηγούμενο που θα χρησιμοποιηθεί στο μέλλον και για άλλα κόμματα ή για άλλους βουλευτές. Συνεπώς, δεν θα υπάρξει καμιά τροπολογία αν δεν αφορά ειδικά το κόμμα της Χρυσής Αυγής».
Ελάχιστες μέρες αργότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στη Βουλή τροπολογία που προβλέπει την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης κομμάτων, στην περίπτωση που προφυλακιστεί αρχηγός ή πρόεδρος ή το μισό τουλάχιστον της κοινοβουλευτικής τους ομάδας «για το έγκλημα του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα». Δηλαδή, αντί για μια ρύθμιση «ειδικά για το Κόμμα της Χρυσής Αυγής», έχουμε μια γενική ρύθμιση που αναφέρεται σε κάθε κόμμα που θα βρεθεί υπό κατηγορία με βάση τον τρομονόμο (άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα, που αναφέρεται σε «εγκληματική οργάνωση»).
Στην αιτιολογική έκθεση ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει πως με την τροπολογία του «επιχειρείται να καλυφθεί το κενό που αναδεικνύει η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, όπως κορυφώθηκε με τον πρόσφατο φόνο του Παύλου Φύσσα». Γράφουν ψέματα, δηλαδή, γιατί η ρύθμιση που προτείνουν είναι γενική και όχι ειδική για τη Χρυσή Αυγή. Ας απαντήσει, επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί έκανε ειδικά αυτή την κωλοτούμπα.
♦ Ζητείται πρωτοτυπία
Ο πρωθυπουργός δίνει εντολή στον επί των Εσωτερικών υπουργών του να πλασάρει την ιδέα ενός νέου εκλογικού συστήματος για τις τοπικές και περιφερειακές εκλογές, το οποίο θα «απο-κομματικοποιεί» το αποτέλεσμα. Ο υπουργός το πλασάρει, αλλά συναντά αντιδράσεις ακόμα και από τον κυβερνητικό εταίρο. Το πλασάρισμα, όμως, συνεχίζεται. Ο υπουργός «αναθέτει» στην εφημερίδα της οποίας διετέλεσε στο παρελθόν διευθυντής (Ελεύθερος Τύπος) να παραγγείλει δημοσκόπηση. Με τα κατάλληλα ερωτήματα (και όχι μόνο) το 76% των ερωτηθέντων συμφωνεί με το εκλογικό σύστημα που πλασάρει ο υπουργός. Κι αυτός, σαν έτοιμος από καιρό, δηλώνει: «Αποτελεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα της κοινωνίας, για την ανάγκη αλλαγής, του τρόπου εκλογής δημάρχων και δημοτικών συμβούλων. Μήνυμα, κυρίως, προς εκείνους,που βιάστηκαν, για μικροκομματικά οφέλη, να επιτεθούν στην κυβέρνηση, για αυτήν την πρότασή της. Η κοινωνία έδειξε ότι τους έχει ξεπεράσει».
Λίγη πρωτοτυπία, ρε Μιχελάκη. Με τόσο χοντροκομμένες μεθοδεύσεις εκτίθεσαι…
♦ Γεμίσαμε λαγούς
«Η χώρα το 2014 για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια θα έχει δύο επιλογές. Η πρώτη επιλογή, είναι να αντλήσει χρήματα από τις αγορές αφού βέβαια προετοιμαστεί κατάλληλα. Το ερώτημα είναι, με τι κόστος θα αντλήσει τα κεφάλαια που έχει ανάγκη. Εκτιμώ ότι θα είναι της τάξης του 6-7% σε πρώτη φάση. Η δεύτερη επιλογή, είναι να ζητήσει από τους εταίρους τα 10-11 δισ. που αποτελούν το χρηματοδοτικό κενό. Αυτά θα δοθούν με χαμηλό επιτόκιο, κοντά στο 2,5%, αλλά θα συνοδεύονται, κατά την εκτίμηση μου, από μέτρα κυρίως διαρθρωτικά. Είναι δικό μας θέμα να αποφασίσουμε τι θα επιλέξουμε. Προσωπικά προκρίνω τη πρώτη λύση για να πάψει πλέον να υφίσταται η τεχνητή διαίρεση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων με βάση την στάση τους ως προς το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής».
Και ο τέως υπουργός Φ. Σαχινίδης σε ρόλο «λαγού» υπέρ μιας νέας δανειακής σύμβασης και ενός νέου Μνημόνιου (έστω και μετονομασμένου). Την απορρίπτει υποκριτικά την επιλογή, έτσι που όταν έρθει εκείνη η ώρα να μας πει κι αυτός (μαζί με όλους τους άλλους), ότι δεν είναι δυνατόν να δανειστεί η χώρα με 6-7%, γιατί οι προϋπολογισμοί θα τιναχτούν στον αέρα, οπότε μια νέα δανειακή σύμβαση (με τα συνοδευτικά της) καθίσταται λύση εκ των ων ουκ άνευ.
♦ Υπό προθεσμία
«Δεν είναι τυχαίο ότι το μνημόνιο, παρόλες τις αδυναμίες του, είναι –ίσως– το μοναδικό κείμενο πολιτικής –και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε αυτό– που έθεσε συγκεκριμένους στόχους δεσμευτικούς για το σύνολο του ελληνικού κράτους, είτε μας αρέσει είτε όχι». Τι ήταν να το πει ο Στουρνάρας; Αναψαν τα λαμπάκια των δεξιών βουλευτών. Διότι δεν του ξέφυγε, το είχε ετοιμάσει από πριν, στο γραπτό κείμενο της ομιλίας με την οποία απάντησε σε επίκαιρη ερώτηση. Και μ’ αυτή του την τοποθέτηση δικαίωσε τον Παπανδρέου και το Μνημόνιο και όχι τον Σαμαρά και τα Ζάππεια.
Ευνόητο ήταν ν’ αρχίσει και η διά του Τύπου φιλολογία για ρήγμα στη σχέση Σαμαρά-Στουρνάρα, δυσαρέσκεια του πρωθυπουργού και τα παρόμοια. Οπότε ο Στουρνάρας ζήτησε στήριξη. Και διατάχτηκε ο ειδικών αποστολών Σίμος να δηλώσει ότι «τα όσα γράφονται για τον πρωθυπουργό και τον κ. Στουρνάρα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο υπουργός Οικονομικών απολαμβάνει της πλήρους εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού». Εκτός από τον παλιό συνεργάτη της Ρούλας, όμως, υπάρχει και η πολιτική παράδοση. Και η πολιτική παράδοση διδάσκει πως όταν γίνονται τέτοιες δηλώσεις, το ζήτημα έχει τεθεί, και ο χρόνος μετράει αντίστροφα μέχρις ότου ο όποιος υπουργός επιλεγεί ως εξιλαστήριο θύμα, μπας και γλιτώσει τα ζόρια ο πρωθυπουργός.
♦ Γκαντέμης
Τίποτα δεν του βγαίνει του Τσίπρα. Επιλέγει πρότυπα, τα διαφημίζει στις ομιλίες του και μετά από λίγο καιρό αυτά καταρρέουν και πρέπει να τα εγκαταλείψει. Ποιον να πρωτοθυμηθούμε; Τον Ραχόι, τον Ολάντ, τη Ρούσεφ, τον Ομπάμα, την Κίρσνερ; Τελευταίο δείγμα ο Μπέπε Γκρίλο, για τον οποίο επίσης επεφύλαξε καλά λόγια ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ο κλόουν της ιταλικής πολιτικής μπινελίκωσε δημόσια δυο γερουσιαστές του κόμματός του, επειδή ζήτησαν να καταργηθεί το ποινικό αδίκημα της «λαθρομετανάστευσης». Κι ακόμη, ζήτησε να παραπεμφθεί σε δίκη ο ιταλός πρόεδρος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, επειδή τάχθηκε υπέρ της αποσυμφόρησης των φυλακών! Πράγματι, «υγιές και ελπιδοφόρο» είναι το κίνημα του Γκρίλο, όπως έλεγε ο Τσίπρας.
♦ Αυτοαποκαλυπτήρια
Αλήθεια, καταλαβαίνει τι λέει ο Στουρνάρας ή εξακολουθεί να μην έχει καμιά επαφή με την αστική πολιτική, από τις θέσεις της οποίας θέλει να συνεχίσει την καριέρα του; Είπε την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή: «Σχετικά με το φόρο ακινήτων, ο φόρος που σχεδιάζουμε τώρα είναι πολύ πιο δίκαιος από τον προηγούμενο, διότι έχει σκοπό την είσπραξη περίπου των ίδιων χρημάτων από πολύ περισσότερους, άρα λιγότερο από τον καθένα».
Μα αυτό είναι ο ορισμός της φορολογικής αδικίας, διότι μοιράζεται ένα δεδομένο φορολογικό βάρος σε περισσότερους. Αρα, τα πιο φτωχά κοινωνικά στρώματα καλούνται να σηκώσουν ένα μέρος από τα βάρη που σήκωναν τα πλουσιότερα. Κοινωνικά δίκαιη φορολογία θα ήταν το αντίστροφο: λιγότεροι (οι πιο πλούσιοι, αυτοί με τη μεγάλη ακίνητη περιουσία) να πλήρωναν περισσότερα.
♦ Απεταξάμην
Εγραψε ο Ρίζος στον «Ελεύθερο Ρύπο» πως «όταν συνελήφθησαν οι δολοφόνοι της "17 Νοέμβρη" έσπευσαν στο δικαστήριο ως μάρτυρες υπεράσπισής της και από το ΚΚΕ, ακόμα και από το ακραίο τότε ΠΑΣΟΚ» και η ηγεσία του Περισσού αισθάνθηκε την ανάγκη να διαμαρτυρηθεί. Με επιστολή του στη φυλλάδα ο Γ. Γκιόκας, υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ηγεσίας του Περισσού, θύμισε ότι «το ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή μέχρι και τις συλλήψεις των μελών της συγκεκριμένης οργάνωσης, σταθερά υποστήριζε, ότι μηχανισμοί τύπου "17 Νοέμβρη", είτε κατασκευάζονται είτε αξιοποιούνται στην πορεία από ξένες και ντόπιες μυστικές υπηρεσίες. Τόνιζε ότι τέτοιες εγκληματικές οργανώσεις δεν έχουν καμία σχέση με την πάλη του λαού για τα δικαιώματά του».
Και μόνο ο όρος «εγκληματική οργάνωση», όρος που εισήγαγε ο τρομονόμος, για να αποπολιτικοποιήσει το πολιτικό φαινόμενο της μειοψηφικής ένοπλης επαναστατικής πάλης, δείχνει καθαρά ότι ο Περισσός αυτοτοποθετείται στο αστικό στρατόπεδο. Γι' αυτό, άλλωστε, διαμαρτύρεται που κάποιοι δεξιοί σχολιαστές, όπως εν προκειμένω ο Ρίζος, τον τοποθετούν στο αντίπαλο στρατόπεδο.
♦ Παρέλαση με σπόνσορα
Τεράστιος ο Αβραμόπουλος. Μόλις το ΠΑΣΟΚ «τσίνισε» για την παρέλαση με άρματα μάχης και αεροπλάνα (στα «μνημονιακά» χρόνια δεν παρέλαυναν, για λόγους οικονομίας στα καύσιμα), βρήκε σπόνσορα στο πρόσωπο του Βαρδή Βαρδινογιάννη, που θα βάλει –λέει– τα καύσιμα! Δεν νομίζουμε πως χρειάζονται περαιτέρω σχόλια…
♦ Αστειότητες
Προς διάφορους δημοσιολογούντες με τρανταχτά ονόματα.
Γράφετε ότι υπάρχει πολιτική πόλωση. Να το δεχτούμε. Στο ένα άκρο, λέτε, βρίσκεται η Χρυσή Αυγή που τραβάει λαϊκό κόσμο. Δίνετε και διάφορες ψυχολογίζουσες και ψυχαναλυτικές ερμηνείες για το φαινόμενο, παραμερίζοντας τις ιστορικά προσδιορισμένες κοινωνικές αιτίες του.
Να το δεχτούμε και αυτό. Στο άλλο άκρο ποιος βρίσκεται; Μερικοί τολμηροί ονοματίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι –σεμνότεροι– μιλούν για τις αντιλήψεις της «ανυπακοής» και του «κοινωνικού τσαμπουκά», που εξέθρεψε η μεταπολίτευση και για τις οποίες ευθύνεται το προ-κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ και η «Αριστερά». Δηλαδή, για να «μετρήσουμε» με βάση τα σημερινά μέτρα και σταθμά, βασικός συντηρητής αυτής της αντίληψης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος –αναγκαστικά– καταλαμβάνει το άλλο άκρο της πόλωσης.
Κύριοι και κυρίες, είστε γελοίοι/ες. Εχει καμιά σχέση η συριζαίικη κλαψούρα με τον αντιφασιστικό αγώνα του Rot Front, που είχε δημιουργήσει το ΚΚ Γερμανίας; ‘Η με τον μαχητικό κομμουνιστικό αντιφασισμό που αναπτύχθηκε από το επαναστατικό ΚΚΕ στο Μεσοπόλεμο;
