Κόντρες

Πόσες φορές έχετε δει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας μιας χώρας να προσφέρει ανώτατο παράσημο στον διευθύνοντα σύμβουλο μιας ξένης επιχείρησης και τον υπουργό Εξωτερικών να του το επιδίδει καμαρωτός σε επίσημη τελετή;
 

Ο δωσιλογισμός φαίνεται και στο συμβολικό επίπεδο.

 

Εμείς σας το είχαμε πει. Ο Μαρκόπουλος (πόσο μάλλον ο Σολδάτος) δεν είναι Σουφλιάς, για να οργανωθεί σόου επανόδου του στη ΝΔ στη διάρκεια του συνέδριου, όπως είχε κάνει με τον σαρακατσάνο ο Καραμανλής. Ο Σαμαράς έκανε «ανοιχτή πρόσκληση» το Σαββατοκύριακο και τη Δευτέρα πουρνό-πουρνό πρώτα ο Μαρκόπουλος και μετά ο Σολδάτος «ανταποκρίθηκαν στο προσκλητήριο» και δήλωσαν ότι επιστρέφουν στη ΝΔ. Σεμνά και ταπεινά. Τώρα, ο Μαρκόπουλος πρέπει να κάνει αγώνα δρόμου για να σκαρφαλώσει και πάλι εκεί που βρισκόταν πριν πάει ν’ ανταμώσει τον Καμμένο. Βέβαια, με τον Βορίδη ν’ ανοίγει ακροδεξιά-ηγετική περπατησιά, έχει ελπίδες να διανύσει αυτόν τον δρόμο πιο γρήγορα. Διότι έχει υπάρξει εξ απορρήτων του Σαμαρά στο παρελθόν.
 

ΥΓ: Στη δήλωσή του ο Μαρκόπουλος πρώτα έγλειψε πατόκορφα τον Σαμαρά («Σπάνια ένας πρωθυπουργός απευθύνει τέτοιο προσκλητήριο. Ο Αντώνης Σαμαράς συνδυάζει την εργατικότητα και την αποφασιστικότητα για την ανασυγκρότηση της χώρας με την πολιτική διορατικότητα για μια μεγάλη παράταξη που θα εξασφαλίσει την κυβερνησιμότητα. Απομακρύνει πολιτικούς κλυδωνισμούς…») και μετά μας είπε ότι «σε όλη του την πορεία, υπηρέτησε αρχές και αξίες»! Μιλά για την εκλογή του με τους περισσότερους σταυρούς στην Εύβοια και καταλήγει: «Την εντολή αυτή δεν την παραχαράσσω, αντίθετα της προσδίδω προστιθέμενη αξία»! Εξελέγη με το ψηφοδέλτιο του κόμματος Καμμένου και κερδίζει… προστιθέμενη αξία μεταπηδώντας στο κόμμα του Σαμαρά (μαζί με την έδρα). Πράγματι, υπηρετεί «αρχές και αξίες»!
 

«Η ίδια η ΔΗΜΑΡ θα πρέπει έστω και τώρα να επιλέξει, να ξεκαθαρίσει και να πείσει σε ποια όχθη βρίσκεται. Είναι μνημονιακή ή αντιμνημονιακή δύναμη;».

Για την κ. Βαλαβάνη του ΣΥΡΙΖΑ (Εφ. Συντ., 1.7.13) η πολιτική είναι ένα κοστού-μι. Το φοράς και όταν λερωθεί το στέλνεις στο καθαριστήριο. Στο μεταξύ, φοράς ένα άλλο κοστούμι και γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Και μόνο η διατύπωση ερωτήματος σχετικά με τον χαρακτήρα της ΔΗΜΑΡ, μετά τη συμμετοχή της στη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και την αποχώρησή της χωρίς την παραμικρή αντιμνημονιακή αιχμή (ζητήματα εσωτερικής λειτουργίας της κυβέρνησης επικαλούνται ο Κουβέλης και τα στελέχη του), δείχνει την πλήρη έλλειψη αρχών από το ηγετικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ. Οταν σήμερα, που ο Κουβέλης διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι δεν διαφωνεί με τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής, διατυπώνονται τέτοια πρόστυχα ερωτήματα, φανταστείτε τι έχει να γίνει σε μια συγκυρία που ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα και θα χρειάζεται τις ψήφους της ΔΗΜΑΡ για να σχηματίσει κυβέρνηση. Τότε, βέβαια, η ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία με τη ΔΗΜΑΡ θα αποτελεί το καλύτερο άλλοθι για μια (συριζοδημαρίτικη) κυβερνητική πολιτική που θ’ αποτελεί συνέχεια αυτής που ασκείται σήμερα.
 

Καλά οι φυλλάδες που στηρίζουν φανερά την κυβέρνηση και έχουν δώσει εντολή στα παπαγαλάκια τους να φιλοτεχνούν συνεχείς αγιογραφίες του Δένδια, όμως η «Εφημερίδα των Συντακτών» τι λόγο έχει να κάνει το ίδιο; Σε σχόλιο με την υπογραφή ΜΠ.Α. (1.7.13), που αναφερόταν στην ομιλία Δένδια στο συνέδριο της ΝΔ, διαβάσαμε τα εξής: «Ο υπουργός άνοιξε όλη τη βεντάλια του υπουργείου του, και πολλοί έμειναν στην αίθουσα για να ακούσουν ότι η Ελλάδα θα διαφοροποιηθεί από τη συμφωνία του Δουβλίνου. Αυτή η προαναγγελία ακούγεται σαν απειλή, για τους μετανάστες, που στην αντίληψη της κυβέρνησης αποτελούν κίνδυνο».
 

Καλά, δεν γνωρίζει αυτός που έγραψε το σχόλιο, ότι το «Δουβλίνο 3» έχει ήδη τελειώσει (ψηφίστηκε από τα αρμόδια θεσμικά όργανα της ΕΕ), χωρίς κανένα ελληνικό βέτο, και οσονούπω θα πάρει αριθμό Κανονισμού και θα δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της ΕΕ; Μόνο ανενημέρωτος και άσχετος με το αντικείμενο είναι ή κάνει κι αυτός τη δουλειά του Δένδια;
 

ΥΓ:  Για το θέμα έχουμε γράψει αναλυτικά σε προηγούμενα φύλλα της «Κ». Δες και σ’ αυτό το φύλλο, στη σελίδα 11.
 

Το παιδί δεν είναι Σχορτσιανίτης ή Κόμματος. Παίζει μπάσκετ, όπως οι προηγούμενοι, όμως δεν είναι Ελληνας ο ένας από τους δυο γονείς του. Μάνα και πατέρας είναι μετανάστες από τη Νιγηρία, απ’ αυτούς που σκοτώνονται στη δουλειά για να βγάλουν ένα μεροκάματο. Το παιδί, όμως, μιλάει τα ελληνικά σαν να είναι η μητρική του γλώσσα. Εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, εδώ πήγε σχολείο. Είναι πολύ πιθανό τη μητρική του γλώσσα να τη μιλάει σπαστά, όπως δυστυχώς συμβαίνει με χιλιάδες παιδιά μεταναστών.
 

Ο Γιάννης με το στριφνό επίθετο έχει πάρει την ελληνική ιθαγένεια. Είναι εξελίσσιμος επαγγελματίας αθλητής, βλέπετε, και τον χρειάζονται για την Εθνική Ελλάδας. Υπάρχουν και άλλα παιδιά μεταναστών, γεννημένα και μεγαλωμένα στην Ελλάδα, που πρόλαβαν να πάρουν ιθαγένεια με το νόμο Ραγκούση. Οχι η πλειοψηφία. Η πλειοψηφία πλέον δεν μπορεί να ελπίζει ούτε σ’ αυτό το νόμο, ο οποίος έχει μπει στο ψυγείο (με απόφαση του ΣτΕ) και ο ακροδεξιός Αθανασίου θα τον αντικαταστήσει με κάτι άλλο που θα ταιριάζει απόλυτα στα κυρίαρχα εθνικιστικά και ρατσιστικά πρότυπα. Εκτός αν κάποιο παιδί μπορεί να προσφέρει μετάλλια. Εμπόριο γίνεται και στο χρηματιστήριο αυτού του εμπόριου η καταγωγή των γονιών και η κοινωνική θέση δεν πιάνουν μία. Μόνο το «εθνικό όφελος» μετράει. Ελάχιστοι, όμως, είναι οι προικισμένοι με προσόντα που τους επιτρέπουν να γίνουν επαγγελματίες αθλητές.
 

ΥΓ: Το καλλιτεχνικό τάλαντο δεν μετράει, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι παιδιά μεταναστών που δραστηριοποιούνται στον καλλιτεχνικό χώρο δεν μπορούν καν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό.
 

Επειδή ο Βορίδης είναι της μόδας τούτη τη βδομάδα, ανασύραμε από το αρχείο μας αποσπάσματα από επίκαιρη ερώτηση που έκανε το 2008, ως βουλευτής του ΛΑΟΣ τότε, για να υπερασπιστεί τους νεοναζί συμμορίτες, που δεν είχαν σηκώσει ακόμα εκλογικό μπόι και ο Βορίδης ήταν ο γεφυροποιός που τους τραβούσε προς το ΛΑΟΣ. Ανέφερε, λοιπόν, στην ερώτησή του:
 

«Πριν από λίγες μέρες είχαμε και νέα, εκτεταμένα επεισόδια από ακροαριστερές και αναρχικές ομάδες στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Για πολλοστή φορά οι αναρχικοί επιτέθηκαν στους έλληνες κατοίκους της περιοχής και προσπάθησαν να σπάσουν τις πόρτες της παιδικής χαράς της περιοχής, τις οποίες έχουν κλειδώσει οι κάτοικοι για να εμποδίσουν την κατάληψη και αυτού του χώρου από ομάδες λαθρομεταναστών και τη διακίνηση ναρκωτικών (…) Ερωτάται ο κύριος Υπουργός: 1. Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει το Υπουργείο για να προστατεύσει τους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα από τη βία των ακροαριστερών συμμοριών;».
 

Κι όταν πήρε το λόγο, είπε μεταξύ άλλων: «Οταν πια απελπισμένοι οι κάτοικοι φτάνουν στο σημείο της αυτο-οργανώσεώς τους (…) εμφανίζονται αυτόκλητες προστάτες των παρανόμων μεταναστών η άκρα αριστερά και οι αναρχικοί των οποίων τη δράση ανέχεται συνολικά η κοινωνία, προκειμένου να κάνουν τι; Να ξυλοφορτώνουν τους κατοίκους».
 

Με το που την έκανε η ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση και ενώ εξακολουθεί να στηρίζει και την κυβέρνηση και την α-σκούμενη πολιτική (ζητήματα εσωτερικής λειτουργίας της συγκυβέρνησης επικαλείται για την αποχώρησή της), έσπευσαν οι εργατοπατέρες της ΑΔΕΔΥ να προσφέρουν κοινωνική στήριξη (όση μπορούν, φυσικά). Συναντήθηκαν με τον Κουβέλη και «ζήτησαν τη στήριξη των αιτημάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων καταθέτοντας τις προτάσεις τους για μια σειρά ζητήματα».

Ως εδώ θα μπορούσε να πει κανείς «πάει στο διάολο», όμως υπάρχει και συνέχεια. Οπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ, «από την πλευρά του ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φ. Κουβέλης δεσμεύτηκε ότι θα αναλάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες στήριξης των αιτημάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων και τόνισε ότι η αναγκαία μεταρρύθμιση του Δημόσιου Τομέα, ώστε να βελτιωθεί η λειτουργία του και οι παρεχόμενες υπηρεσίες, δεν μπορεί να υλοποιηθεί με απολύσεις εργαζομένων».
 

Δεν γνωρίζουν οι εργατοπατέρες ότι ο Κουβέλης συμφώνησε με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο και για τις 4.000 απολύσεις μέχρι το τέλος του χρόνου και για τις 15.000 απολύσεις μέχρι το τέλος του 2014 και για τις 12.500 διαθεσιμότητες φέτος; Φυσικά και το γνωρίζουν, όμως εν πλήρη συνειδήσει λειτούργησαν ως αβανταδόροι (και) του Κουβέλη.
 

«Η ΠΟΕΣΥ τονίζει ότι όλοι πρέπει να ακουστούν και όλων οι θέσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη, προκειμένου να εξευρεθεί βιώσιμη λύση για την ΕΡΤ ΑΕ σύμφωνα με το Σύνταγμα, τις αποφάσεις του ΣτΕ και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας». Αυτά ανακοίνωσε, μεταξύ άλλων, το ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών, στις 28 Ιούνη. Με το ίδιο δελτίο Τύπου ανακοινώθηκε ότι «συγκροτήθηκε ομάδα που αποτελείται από τους νομικούς συμβούλους της Ομοσπονδίας, των Ενώσεων-μελών της και της ΠΟΣΠΕΡΤ, η οποία θα επιμεληθεί τις νομικές ενέργειες προάσπισης των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζόμενων στην ΕΡΤ (εξώδικες δηλώσεις, αγωγές ακύρωσης των απολύσεων, ασφαλιστικά μέτρα και κάθε είδους προσφυγές) με σκοπό την επιτυχή έκβαση –και σε δικαστικό επίπεδο- του αγώνα που όλοι μαζί διεξάγουμε».
 

Δεν γνωρίζουν, άραγε, ότι η απόφαση του ΣτΕ επικυρώνει το κλείσιμο της ΕΡΤ ΑΕ και τις απολύσεις όλων (και των 2.656) εργαζόμενων; Ασφαλώς και το γνωρίζουν. Οι Συριζαίοι και οι σύμμαχοί τους, όμως, έχουν συνηθίσει στο ξεπούλημα. Γι’ αυτό και αποδίδονται σ’ ένα παρασκηνιακό παζάρι με τον Καψή (συνεχείς είναι οι «άτυπες» συναντήσεις τους) και την ίδια στιγμή προσανατολίζονται αποκλειστικά σε νομικές διαδικασίες, ώστε στο τέλος να φέρουν τους εργαζόμενους μπροστά σε τετελεσμένα, που θα λειτουργήσουν ως ύστατος εκβιασμός.