♦ Χρυσοπληρωμένοι διαφημιστές
Οταν ανέλαβε την εξουσία το ΠΑΣΟΚ, ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι ανέθεσε στον καταλανό αρχιτέκτονα Ασιμπίγιο να μελετήσει το άνοιγμα της Αθήνας προς τη θάλασσα. Εκτοτε δεν ακούσαμε τίποτα, όμως δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι ο διάσημος αρχιτέκτονας και η ομάδα του δεν έχουν κάποιο συμβόλαιο, όπως ας πού-με το συμβόλαιο που είχε γίνει με τον –επίσης Καταλανό– Καλατράβα, τον οποίο ακόμα πληρώνει ο ελληνικός λαός.
Αργότερα, ο Παπανδρέου παρουσίασε μια ομάδα «σοφών» οικονομολόγων, οι οποίοι θα έφτιαχναν κάποιο καταπληκτικό σχέδιο για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Ούτε για την ομάδα των «σοφών» ξανακούσαμε τίποτα, αλλά και πάλι δεν αποκλείουμε κάποιο συμβόλαιο να έχει υπογραφεί και να «τρέχει». Γιατί είναι ευρέως γνωστό ότι οι διάφοροι «σοφοί» που γυρίζουν τον κόσμο και πουλάνε διαλέξεις και συμβουλές ούτε για κατούρημα δεν πάνε τζάμπα.
Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της Παπαρήγα, ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι ανέθεσε στον Γιοακίμ Πάλμε, γιο του δολοφονηθέντα πριν χρόνια σουηδού πρωθυπουργού, ο οποίος «μόλις πρόσφατα, ανακηρύχθηκε Πρόεδρος του Παγκόσμιου Κοινωνιολογικού Ερευνητικού Ινστιτούτου και της Επιτροπής για το Κράτος Πρόνοιας, που μάχεται ενάντια στη φτώχεια», «να ηγηθεί μιας διεθνούς ομάδας, η οποία θα αξιολογήσει όλο το προνοιακό μας σύστημα και, παράλληλα, θα κοιτάξει και τα θέματα της νέας γενιάς».
Δεν ξέρουμε αν θα ξανακούσουμε τίποτα και για τον Πάλμε και την ομάδα του, το βέβαιο όμως είναι πως κι αυτοί θα πάρουν κάποιο συμβόλαιο, γιατί κανένας απ’ αυτούς τους μεγαλόσχημους δεν δουλεύει τζάμπα. Ο Παπανδρέου κάνει προσωπική διαφήμιση και αναπτύσσει τις προσωπικές του δημόσιες σχέσεις στο εξωτερικό, την ίδια στιγμή που η πρωτοφανής λιτότητα δεν επιτρέπει ούτε καν την άσκηση της ευτελούς κρατικής προνοιακής πολιτικής που ασκού-νταν μέχρι τώρα.
♦ Αλλοι καιροί, άλλα ήθη
Φιλότιμες προσπάθειες κατέβαλε ο υφυπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης να πείσει ότι τα λεφτά που δίνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στους τραπεζίτες (μιλάμε για εγγυήσεις ύψους 25 δισ. ευρώ, πέραν των όσων είχαν πάρει με τη ρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης) είναι κάτι το διαφορετικό απ’ αυτό που κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ. Δεν βρήκε, όμως, ούτε ένα πειστικό επιχείρημα. Μίλησε μόνο για τις «προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα». Τις ίδιες «προκλήσεις», όμως, αντιμετώπιζαν και τότε που η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσιζε να τους δώσει το «πακέτο» των 28 δισ., με τις ευλογίες της ΕΕ και της ΕΚΤ όπως και τώρα. Ετσι, κατέφυγε στις αλχημείες σε σχέση με το τι έλεγε το ΠΑΣΟΚ όταν αποφασιζόταν η νεοδημοκρατική ρύθμιση. Εμείς δεν ήμασταν αντίθετοι στη στήριξη των τραπεζών –είπε– αλλά καταθέταμε ερωτήματα αν μπορούν να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις «ώστε αυτά τα χρήματα τα οποία θα δοθούν για να στηριχθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, στο τέλος θα μετατραπούν σε πιστωτική επέκταση;». Πολύ θα ήθελαν να ξεχάσουμε, όμως ήταν πολύ δυνατές οι καταγγελτικές κραυγές του Παπανδρέου, που καλούσε την κυβέρνηση Καραμανλή να μη δώσει χρήματα στους τραπεζίτες, αλλά να διπλασιάσει το «πακέτο» προς τους αγρότες, δίνοντάς τους αποζημιώσεις ύψους 1 δισ. ευρώ. Και βέβαια, ούτε η κυβέρνηση Παπανδρέου βάζει κανέναν όρο στους τραπεζίτες να μεγαλώσουν την πιστωτική επέκταση προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις με τις εγγυήσεις που παίρνουν (ώστε να δανείζονται με χαμηλά επιτόκια από την ΕΚΤ).
♦ Αλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε
«Αισιόδοξος» για την πορεία της οικονομίας δήλωσε ο Παπακωνσταντίνου σε συνέντευξη στα «Πολιτικά Θέματα», οπότε εύλογα ήρθε η ερώτηση από τη δημοσιογράφο: «Και αφού βλέπετε φως στο τού-νελ αυτό πρακτικά τι σημαίνει για τους πολίτες; Θα δουν να επανέρχονται τα εισοδήματά τους στην προ ΔΝΤ εποχή; Θα επανέλθουν δικαιώματα εργαζομένων; Θα μειωθεί ο ΦΠΑ;». Απάντηση, φυσικά, δεν πήρε. Ο Παπακωνσταντίνου είπε διάφορες αερολογίες και κατέληξε λέγοντας ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει «ένα κράτος που θα λειτουργεί με διαφάνεια, λογοδοσία και αποτελεσματικότητα για τους πολίτες και όχι για να συντηρεί τις σημερινές στρεβλώσεις και αδικίες». Συμπέρασμα: τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα είναι μόνιμα, διότι θεραπεύουν «στρεβλώσεις και αδικίες».
n Δημοσκοπική εκτόνωση
1.400.000 ψηφοφόρους χάνουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Public Issue για την «Καθημερινή». Το 65% απαντά «καμία από τις δύο» στο ερώτημα για το αν προτιμά κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ. Το 79% δηλώνει δυσαρεστημένο από την κυβέρνηση και το 88% από την αξιωματική αντιπολίτευση. Στο 68% πέφτει η εκλογική επιρροή του δικομματισμού έναντι 72% που ήταν στην ίδια έρευνα πριν ένα μήνα. Η αποχή στην πρόθεση ψήφου φτάνει το 35,5%.
Εκεί που δημοσίευαν συνεχώς δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τις οποίες ο ελληνικός λαός ζούσε μες στην ευτυχία, τώρα δημοσιεύουν αποτελέσματα πιο κοντά στην πραγματικότητα. Η τακτική αναπροσαρμόζεται προσφέροντας εκτόνωση μέσω της δημοσκοπικής κάλπης. Το ζητούμενο για το σύστημα είναι να μην εκφράζεται η οργή στους δρόμους. Ασε που μέσα από τέτοιες δημοσκοπήσεις οι «εργολάβοι» των ΜΜΕ ασκούν καλύτερα το δικό τους έλεγχο πάνω στο πολιτικό σύστημα, προωθώντας την ιδέα της «οικουμενικής» κυβέρνησης ή της κυβέρνησης «τεχνοκρατών», ιδέα που κάποιοι κύκλοι της άρχουσας τάξης δουλεύουν εδώ και καιρό.
♦ Τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα
«Κύριε Τσίπρα, δόθηκε μια μάχη στη βουλή, η οποία είχε ένα προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα». Αυτή ήταν η πρώτη φράση που εκστόμισε ο δημοσιογράφος του ραδιοσταθμού «Στο Κόκκινο». Δεν ξέρουμε αν το έκανε επίτηδες, πάντως η φράση ήταν μαχαιριά στην καρδιά του Αλέξη. Τόσο αγώνα είχε κάνει ο άνθρωπος για να… πείσει τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να καταψηφίσουν το Ασφαλιστικό. Ακόμα αντηχούν στ’ αυτιά μας οι εκκλήσεις του (φυσικά δεν ξεχνάμε και την αφίσα-έκκληση της ΚΟΕ) και οι αναλυσάρες του για το ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κρατάνε στα χέρια τους την τύχη της κοινωνικής ασφάλισης. Ολόκληρη στρατηγική χτίστηκε πάνω στις… αντιδράσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και η απόσυρση του ΠΔ για τα εργασιακά και η μετατροπή του σε ομάδα άρθρων στο Ασφαλιστικό, πανηγυρίστηκε ως μια πρώτη νίκη. Και να ‘ρχεται τώρα δημοσιογράφος του δικού σου σταθμού να σου λέει ότι το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο;
«Καταρχάς, να πούμε ότι είχε ένα αποτέλεσμα το οποίο θα μπορούσε να ήταν και διαφορετικό», ξεκίνησε την απάντησή του ο Αλέξης. Και άρχισε μετά να λέει για τη «μεγάλη πίεση» που ασκήθηκε στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, για την «έντονη διαφοροποίηση» που υπήρξε και σε επίπεδο δημόσιου λόγου και στην Επιτροπή όπου συζητείτο το ασφαλιστικό νομοσχέδιο», για «θύελλα αντιδράσεων μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ», για την «έντονη κινητοποίηση από την πλευρά της ηγεσίας του επιτελείου του Μεγάρου Μαξίμου ώστε να μην υπάρξουν διαρροές».
Κι αφού προηγήθηκαν όλ’ αυτά τα κοσμογονικά, που τα εξήραν ο Αλέξης και οι λοιποί Συριζαίοι, γιατί ψήφισε υπέρ του ασφαλιστικού σούμπιτη η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ; Κι εμείς (και όχι μόνο εμείς), πώς ξέραμε και γράφαμε με σιγουριά ότι όλοι οι Πασόκοι θα ψηφίσουν το Ασφαλιστικό; Αντί για μια απλή αυτοκριτική («εκτιμήσαμε λάθος τις αντιδράσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ»), ο Τσίπρας ακολουθεί τη γνωστή τακτική που λέει:«Εμείς δεν κάνουμε ποτέ λάθος. Οταν η πραγματικότητα διαφωνεί με αυτά που υποστηρίζουμε, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
♦ Λειτουργοί
Και βέβαια είναι «κρατικοί λειτουργοί» και όχι δημόσιοι υπάλληλοι οι δικαστές. Αν ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, τότε θα είχαν ένα μίνιμουμ αλληλεγγύης για τους συναδέλφους τους. Θα καταλάβαιναν τι σημαίνει να απεργεί ένας εργαζόμενος. Και δεν θα έβγαζαν σωρηδόν παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες. Οπως έκαναν και την περασμένη Δευτέρα με την απεργία των εργαζόμενων στο Μετρό (το σωματείο ανέστειλε τελικά την απεργία, μετά τη δικαστική απόφαση).
Απλά, ο Παπακωνσταντίνου και οι άλλοι ψευτογιάπηδες του υπουργείου Οικονομικών δε μπορούν να δουν κάποια πράγματα, τυφλωμένοι από την αλαζονεία τους. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει στο τέλος, όμως τη γκέλα ήδη την έκαναν. Εβαλαν τους δικαστές να απογραφούν μαζί με τους υπόλοιπους δημόσιους υπάλληλους, μη καταλαβαίνοντας ότι αυτή η κάστα πρέπει να ξεχωρίζεται από τους εργαζόμενους στην υγεία, την παιδεία, την καθαριότητα κ.λπ. Πρέπει να ξεχωρίζεται γιατί είναι ο πιο επίλεκτος από τους μηχανισμούς καταστολής, χωρίς τους οποίους κανένα αστικό κράτος δεν μπορεί να πάει πουθενά.
♦ Εύσημα
Εύσημα απένειμε στην ελληνική κυβέρνηση ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, διότι –όπως είπε– «δείχνει θέληση να διορθώσει τη δημοσιονομική κατάσταση και έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες μας».
Στο ίδιο μήκος κύματος ο κομισάριος Ολι Ρεν σημείωσε ότι «η πορεία υλοποίησης του Μνημονίου βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, ενώ και η μείωση των δαπανών στο πρώτο εξάμηνο ήταν καλύτερη του αναμενόμενου».
Αναμενόμενα τα εύσημα, μετά τη σαρωτική επίθεση ενάντια στον ελληνικό λαό, για την έκβαση της οποίας αγωνιούσαν στις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες και το επιτελείο των Βρυξελλών, φοβούμενοι κοινωνική έκρηξη. Δεν θα είχε νόημα να τους απαντήσουμε «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά». Αυτά τα πράγματα δεν λέγονται, γίνονται.
ΥΓ: Οσοι ξέρουν από χρηματοπιστωτική πολιτική αντιλαμβάνονται ότι τα καλά λόγια του Γιούνκερ, του Ρεν και των υπολοίπων έχουν και μια άλλη διάσταση. Οι κύριοι αυτοί εκπροσωπούν τους πιστωτές, δηλαδή εκείνους στους οποίους έχει παραχωρηθεί δικαίωμα ιδιοκτησίας επί της Ελλάδας. Εχουν κάθε λόγο να δημιουργηθεί καλό κλίμα και να αποκλιμακωθούν τα σπρεντ των ελληνικών ομολόγων. Δικά τους λεφτά είναι.
