♦ Πάντα θεσμολάγνοι
Επίσκεψη στον πρόεδρο της Δημοκρατίας έκανε την περασμένη Παρασκευή η Παπαρήγα. Οπως δήλωσε βγαίνοντας, «η επίσκεψη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αποσκοπούσε στο να ενημερωθεί από πρώτο χέρι για τις θέσεις και τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για την πορεία της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, για τις συνέπειες των κυβερνητικών μέτρων στην καθημερινή ζωή των εργαζομένων, σήμερα, αύριο, μεθαύριο… καθώς τα μέτρα δεν είναι στενά ταμειακά, είναι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα».
Παίζει κανένα ρόλο στη διαμόρφωση της τρέχουσας πολιτικής ο ΠτΔ; Δεν εξαντλείται ο ρόλος του στην παρουσία στις παρελάσεις και στην εκφώνηση διαγγελμάτων τα οποία υποχρεωτικά τίθενται υπό την έγκριση της κυβέρνησης; Γιατί τότε ο Περισσός αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει αυτή τη συνάντηση μαζί του; Για να υποδηλώσει, ότι εξακολουθεί να παραμένει ένα κόμμα του πολιτικού συστήματος, πιστό στις κοινοβουλευτικές αρχές και την αστική νομιμότητα, και πως η ρητορική των ημερών δεν υποδηλώνει καμιά αλλαγή ούτε στη στρατηγική του κατεύθυνση ούτε στις τακτικές του επιλογές.
♦ Ο βούρδουλας των αφεντικών
Το ρόλο του βούρδουλα των αφεντικών έχει επιλέξει ο Καρατζαφέρης, εγκαταλείποντας τον παλιό λαϊκισμό με τις δήθεν αντικαπιταλιστικές αιχμές. Πλέον, είναι αυτός που παίζει το ρόλο που έπαιζε παλιότερα ο Μίχαλος και μάλιστα με πιο σκληρό τρόπο σε σχέση με το Μίχαλο. Την περασμένη Παρασκευή από το βήμα της Βουλής υπερασπιζόταν την ελευθερία των απολύσεων λέγοντας τα εξής: «Εγώ χρειάζομαι σήμερα στο κανάλι δώδεκα ανθρώπους και αρνείται το λογιστήριο να τους πάρει, γιατί σου λέει “κι αν αύριο το πρωί εγώ χρειαστεί να απολύσω, θα τρέχω και δε θα φτάνω”. Ετσι, λοιπόν, δώδεκα άνθρωποι δεν έχουν δουλειά. Πολύς κόσμος θέλει να πάρει ανθρώπους στη δουλειά, αλλά δεν παίρνει εξαιτίας του καθεστώτος που υπάρχει σήμερα»!
♦ Τζάμπα μάγκες
Τζάμπα μαγκιά πούλησαν ο Λοβέρδος και η Διαμαντοπούλου με τις δηλώσεις τους ενάντια στους σχολάρχες που εξέφρασαν πρόθεση να περικόψουν το 14ο μισθό εργαζόμενων. Τζάμπα μαγκιά γιατί αυτό που δήλωσαν οι σχολάρχες έγινε δημόσια και επομένως δε μπορούσε να περάσει ο τσαμπουκάς. Για ποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όμως, κάνει λόγο ο υπουργός Εργασίας; Για τους ανύπαρκτους; Σε ολόκληρο τον ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα βασιλεύει η απόλυτη ασυδοσία των καπιταλιστών. Με την απειλή της απόλυσης ή του λουκέτου, επιβάλλουν στους εργαζόμενους τριήμερα και τετραήμερα, τους υποχρεώνουν να δουλεύουν απλήρωτες υπερωρίες, κόβουν μεροκάματα και μισθούς, εντελώς ανενόχλητοι και από τα κρατικά όργανα και από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
Κόπτεται ο Α. Λοβέρδος, στην πομπώδη ανακοίνωση που εξέδωσε, για τους «νομοθετημένους πόρους» που θα έχαναν τα ασφαλιστικά ταμεία αν περνούσε η θέληση των σχολαρχών. Αυτός δεν είναι που μόλις προ δυο εβδομάδων θεσμοθέτησε την πιο προκλητική ρύθμιση που έγινε ποτέ υπέρ των εισφοροκλεπτών, διαφημίζοντάς την μάλιστα και καλώντας τους εισφοροκλέπτες να πάνε να κάνουν ρύθμιση χωρίς προκαταβολή και να πάρουν ασφαλιστική ενημερότητα, για να «κινηθεί η αγορά»; Σε ποιον, λοιπόν, τα πουλάει αυτά;
♦ Για τα κουκιά τα κάνεις όλα
Φώναξαν τα συνθήματά τους κατά του Παπανδρέου και του Σαμαρά και μετά αποχώρησαν από το συνέδριο της ΓΣΕΕ οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Προηγουμένως, όμως, είχαν φροντίσει να πάρουν μέρος σε όλο το παρασκηνιακό παζάρι για τη νομιμοποίηση των αντιπροσώπων. Και βέβαια, επέστρεψαν την Κυριακή και ψήφισαν υπέρ του ψηφοδελτίου τους, το οποίο διατήρησε τις 9 έδρες που είχε και στην προηγούμενη διοίκηση της ΓΣΕΕ.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ), αφού κατήγγειλε «συμπαιγνία όλων των παρατάξεων, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΜΕ, να νομιμοποιήσουν πάνω από 18 εξόφθαλμα νόθους αντιπροσώπους» και αφού κατήγγειλε το ΠΑΜΕ ότι «αφού διασφάλισε τους δικούς του αντιπροσώπους, έκανε “ηρωϊκή έξοδο”, για να επανέλθει πανηγυρικά στις κάλπες του Συνεδρίου», έκανε… ακριβώς το ίδιο: αποχώρησε από το συνέδριο και επανήλθε την ώρα της κάλπης, για να εκλέξει τρία μέλη στη διοίκηση (όσα είχε και πριν, ενώ προληπτικά είχε καταγγείλει ότι πάνε να της φάνε την τρίτη έδρα).
ΥΓ: Ο αρχι-εργατοπατέρας Παναγόπουλος τους πήρε στο ψιλό, λέγοντας στη δευτερολογία του: «Οι παρατάξεις που αποχώρησαν, δεν αποχώρησαν από το Συνέδριο, ούτε πήγαν όπως είπαν ημέρα Σάββατο στα εργοστάσια. Αύριο θα είναι εδώ για να ψηφίσουν. Ξέρετε γιατί. Είναι πολύ πρακτικοί σε αυτά τα θέματα. Αποχώρησαν μόνο από την αίθουσα».
♦ Με το όνομά τους
Αντιγράφουμε από το «Ποντίκι»: «Κυκλοφορεί ευρέως στην αγορά πως εκείνη ακριβώς την περίοδο (σ.σ. όταν εξελισσόταν το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων) fund του Παπαμαρκάκη συμμετείχε σε γνωστό όμιλο ιχθυοκαλλιεργειών που –και με τη δική του συνδρομή– εξαγόρασε άλλη εταιρία αναπαραγωγικού υλικού και προϊόντων διατροφής ζώων».
Η εταιρία στην οποία αναφέρεται το «Ποντίκι» είναι η «Νηρέας ΑΕ». Μέλος του ΔΣ αυτής της εταιρίας ήταν ο Κ. Θέος, που ανέλαβε αμέσως μετά τις εκλογές καθήκοντα συμβούλου του πρωθυπουργού. Οχι οποιουδήποτε συμβούλου, αλλά παντοδύναμου συμβούλου που από το παρασκήνιο ελέγχει τους υπουργούς. Σημειώνουμε επίσης ότι καπιταλιστής των ιχθυοκαλλιεργειών είναι και ο υπουργός Πολιτισμού (και μέχρι τις εκλογές «προσωπάρχης» του Παπανδρέου) Π. Γερουλάνος, η σύζυγος του οποίου διευθύνει πλέον την οικογενειακή επιχείρηση (Ιχθυοκαλλιέργειες Κεφαλονιάς ΑΕ). Αυτά όλα έχουν γραφεί στην «Κόντρα» εδώ και καιρό. Μιλήσαμε ευθέως για διαπλοκή της κυβέρνησης με καπιταλιστικά συμφέροντα. Τα υπενθυμίζουμε απλώς, απ’ αφορμή το δημοσίευμα του «Ποντικιού», λέγοντας τα πράγματα με τ’ όνομά τους.
♦ Ξετσίπωτοι
Είπε ο υφυπουργός Σαχινίδης, στο πρωινάδικο του Mega, την περασμένη Κυριακή: «Εμείς εκείνο το οποίο θέλουμε να δούμε είναι η αποφασιστικότητα από τη μεριά της Ευρωζώνης που θα στείλει το κατάλληλο μήνυμα στις αγορές, έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα βγει ή τη μεθεπόμενη φορά που θα βγει η Ελλάδα στις διεθνείς κεφαλαιαγορές να δανειστεί, να βρεθεί αντιμέτωπη με επιτόκια που θα τιμολογούν καλύτερα την ελληνική δημοκρατία». Θα τρίζουν τα κόκαλα των μεγάλων πασόκων δημαγωγών, του Ανδρέα Παπανδρέου πρωτίστως, με τους νέους αστέρες του Γιωργάκη, που δεν έχουν πρόβλημα να δηλώνουν δημόσια ότι η ελληνική δημοκρατία τιμολογείται, δηλαδή πουλιέται. Οι παλαιότεροι ήξεραν να κρύβουν λόγια, οι σημερινοί έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ξετσιπωσιάς. Καλύτερα, για να καταλαβαίνει και ο κόσμος.
♦ Συμβαίνουν (και) στο Αμέρικα
Βούιξαν τα αμερικάνικα ΜΜΕ, όταν αποκαλύφτηκε ότι επτά μέλη του Κογκρέσου ψήφιζαν συστηματικά υπέρ συμβολαίων κατασκευαστικών εταιριών, οι οποίες συνδέονται με το λόμπι ΡΜΑ. Οι εταιρίες πήραν συμβόλαια ύψους 112 εκατ. δολαρίων μόνο το 2008, ενώ οι βουλευτές πήραν εισφορές στις προεκλογικές τους εκστρατείες ύψους 350.000 δολαρίων!
Το θέμα παραπέμφθηκε στην Επιτροπή Δεοντολογίας του Κογκρέσου, η οποία αποφάνθηκε ομόφωνα, ότι οι βουλευτές δεν διέπραξαν τίποτα το επιλήψιμο. «Επειδή ένας βουλευτής απλώς ψηφίζει υπέρ της σύμβασης σε μια εταιρία, η οποία τυχαίνει να ενισχύει την προεκλογική του εκστρατεία, δεν σημαίνει ότι οι ενέργειές του επηρεάζονται από τις εισφορές της εταιρίας»!
Σας θυμίζει κάτι; Εμάς μας θύμισε μια δήλωση του υπουργού Επικρατείας Χ. Παμπούκη, όταν υπήρξαν δημοσιεύματα για το ρόλο του ως μεγαλοδικηγόρου διάφορων εταιριών, όπως η Cosco κ.ά. Είπαμε, ο Παπανδρέου σκέφτεται αμερικάνικα, γι’ αυτό και έχει γεμίσει την κυβέρνηση και το «οβάλ γραφείο» του Μαξίμου με ανθρώπους που πήρε κατευθείαν από το στελεχικό δυναμικό καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
♦ Χουβαρνταλίκια
Τρόπους να ξαναβγεί από τον (πολιτικό) τάφο ψάχνει ο Σημίτης. Εστειλε, λοιπόν, επιστολή στον Πετσάλνικο, για να του ανακοινώσει ότι «δεδομένης της ιδιαίτερα αντίξοης οικονομικής συγκυρίας την οποία διέρχεται η χώρα», αποφάσισε να αναβάλει «για ευθετότερο χρόνο» το έργο της ψηφιοποίησης του αρχείου του. Κάνει διαφήμιση παραιτούμενος από ένα πρόγραμμα, όμως τα χιλιάρικα της κρατικής επιχορήγησης (225 το 2009) για το ίδρυμά του τα τσέπωσε.
♦ Γκεμπελίσκος
Ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα κερδίσει επάξια τον τίτλο του Γκεμπελίσκου, καθώς λέει τα πιο χοντρά ψέματα με τον πιο φυσικό τρόπο, ξεπερνώντας ακόμα και το Μητσοτάκη. Προπαγανδίζει, λοιπόν, το νέο φορομπηχτικό νομοσχέδιο ως τομή, που οδηγεί σε μικρότερη φορολόγηση τους 9 στους 10 φορολογούμενους. Θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος «και από πού θα εισπράξετε τόσους φόρους, από τον 1 στους 10;», όμως εμάς δεν μας αρέσει να μιλάμε με συλλογισμούς, αλλά να αποκαλύπτουμε τα ψεύδη και τις αλχημείες των κυβερνητικών στελεχών.
Η απάτη του Παπακωνσταντίνου είναι ότι στέκεται μόνο στη νέα φορολογική κλίμακα, η οποία όντως είναι προοδευτικότερη (με τη μαθηματική έννοια του όρου) σε σχέση με την προηγούμενη, αφού έχει περισσότερα φορολογικά κλιμάκια. Ομως, ο φόρος που πληρώνει κάποιος δεν είναι συνάρτηση μόνο του καθαρού του εισοδήματος και της κλίμακας, αλλά συνάρτηση του φορολογητέου εισοδήματος και της κλίμακας. Οταν, λοιπόν, το φορολογητέο εισόδημα αυξάνεται τεχνητά, με τη μείωση μιας σειράς φοροαπαλλαγών, τη θέσπιση τεκμηρίων και με το μεγάλο κόλπο των υποχρεωτικών αποδείξεων που αν δεν τις μαζέψει πληρώνεις φόρο-πρόστιμο, το αποτέλεσμα είναι περισσότερος φόρος, ακόμα και με πιο προοδευτική φορολογική κλίμακα.
Το νομοσχέδιο αυτό, όπως θα διαβάσετε στις αρμόδιες στήλες της εφημερίδας, θα χαρατσώσει κυρίως τους δημόσιους υπάλληλους και τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και σ’ ένα βαθμό τους ελευθεροεπαγγελματίες, αφήνοντας εντελώς στο απυρόβλητο τους κάθε είδους καπιταλιστές (αεριτζήδες και μη).
