♦ Εκρηξη της εκμετάλλευσης
Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας γύρω από την επικείμενη δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία, οι προβλέψεις του διεθνούς ιμπεριαλιστικού οργανισμού υποστηρίζουν ότι ο ελληνικός καπιταλισμός θα βρίσκεται σε κρίση τη διετία 2009-2010. Ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι αρνητικός (–1,7%) το 2009 και οριακά θετικός (+0,4%) το 2010. Η ανεργία θα διατηρηθεί στο 9,5% το 2009 και θα εκτιναχτεί στο 10,5% το 2010.
Εκ πρώτης όψεως η πρόβλεψη φαίνεται «τρελή». Με οριακή έστω ανάκαμψη το 2010, η ανεργία θα αυξηθεί. Καθόλου παράξενη δεν είναι η πρόβλεψη. Προϋποθέτει την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης. Οι καπιταλιστές, εκμεταλλευόμενοι την κρίση, θα μπορέσουν να αρπάζουν μεγαλύτερη μάζα σχετικής και απόλυτης υπεραξίας από λιγότερους εργαζόμενους. Ετσι, η μεν πτώση της παραγωγής θα υποχωρεί, η ανεργία όμως θα αυξάνεται.
♦ Ψεύτες
«Εργο του δικομματισμού» αποκαλεί ο «Ριζοσπάστης» (Κυριακή, 26.6.09) την προσπάθεια κατεδάφισης των Βαρέων και Ανθυγιεινών (ΒΑΕ) ασκώντας κριτική σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για τις αποφάσεις των κυβερνήσεών τους. Εντύπωση, όμως, μας κάνει που δεν λέει κουβέντα ενάντια στον ΣΥΝ, παραβιάζοντας τον κανόνα να μιλούν πάντοτε και για ευθύνες του ΣΥΝ δίπλα σ’ αυτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Ακόμη και η κριτική στη ΓΣΕΕ είναι πολύ… λάιτ. Το δημοσίευμα μιλά για «τεράστιες ευθύνες (που) φέρει και η συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ». Οι ευθύνες αυτές περιορίζονται στη συμμετοχή της ΓΣΕΕ στην Επιτροπή Μπεχράκη και στη σημερινή Επιτροπή.
Ο συντάκτης δεν δείχνει άσχετος και ανενημέρωτος. Αναφέρεται στο παρελθόν, σε μια κομβική για την εξέλιξη του ζητήματος των ΒΑΕ περίοδο: «Η πρώτη προσπάθεια για κατάργηση των ΒΑΕ έγινε το 1990 από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ, που είχε, όπως σήμερα, συστήσει Επιτροπή. Ομως η Επιτροπή γνωμοδότησε ότι δε διαθέτει τα απαραίτητα στοιχεία για να καταλήξει σε συγκεκριμένη πρόταση». Αυτό είναι χονδροειδέστατο ψέμα. Γιατί εκείνη η Επιτροπή είναι που έβαλε για πρώτη φορά ταφόπετρα στα ΒΑΕ, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα θεσμό αναχρονιστικό, που λειτουργεί σε βάρος των εργαζόμενων. Αυτή μάλιστα ήταν η εισήγηση της ΓΣΕΕ! Και ποιος ήταν εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ στην Επιτροπή; Ο Σ. Λαιμός, στέλεχος του ΚΚΕ! Μάλιστα, ο «Ριζοσπάστης» (φύλλο της 29.11.1991) ήταν η μοναδική εφημερίδα που βρήκε «θετικό» αυτό το πόρισμα, όταν το έδωσε στη δημοσιότητα ο τότε υπουργός Εργασίας Δ. Σιούφας!
Καταλάβατε, γιατί καταφεύγουν στον χονδροειδές ψέμα και «την πέφτουν» στη ΓΣΕΕ μόνο για την επιτροπή Μπεχράκη και τη σημερινή επιτροπή; Γιατί στην επιτροπή του 1991 ήταν δικό τους στέλεχος που εισηγούνταν την κατάργηση των ΒΑΕ. Αναλυτικά για όλ’ αυτά, δείτε το δημοσίευμα στη διπλανή σελίδα 7.
♦ Επάγγελμα γλείφτης
Υπάρχουν οι γλύπτες, υπάρχουν και οι γλείφτες. Οι πρώτοι, ακόμα και όταν είναι αδρά αμειβόμενοι, εκτίθενται με το έργο τους. Οι δεύτεροι απλώς σέρνονται προσπαθώντας να βγάλουν το παντεσπάνι τους. Ενίοτε δε, εξαργυρώνοντας παλιές περγαμηνές που τις έχει φάει η λάσπη του βάλτου στον οποίο κολυμπούν. Γνωστός για τις επιδόσεις του σ’ αυτό το σπορ ο εδώ και χρόνια συνταξιούχος δημοσιογράφος Γ. Βότσης, που εξακολουθεί να γράφει προκειμένου να μη χάσει τα ρεκόρ του, ανέλαβε από τη στήλη του στην «Ελευθεροτυπία» να φιλοτεχνήσει και το πορτρέτο του Κ. Καραμανλή, του «κορυφαίου δημιουργού» της «μεταχουντικής Δημοκρατίας μας». Κατά τον Γ. Βότση, ο Καραμανλής αναδείχτηκε σε κορυφαίο με τέσσερις επιλογές: Φυλάκιση δικτατόρων (ξεχνώντας την αλλαγή της δικαστικής απόφασης που έλεγε «θάνατος»), τερματισμός της βασιλείας (ξεχνώντας το δημοψήφισμα με το 65% του λαού, στο οποίο κανείς δεν θα μπορούσε να πάει κόντρα εκείνη την εποχή), νομιμοποίηση του ΚΚΕ (οποία είδηση για την Ελλάδα του 1974!) και είσοδος στην ΕΟΚ. Και βέβαια, ως ικανότατος γλείφτης, ο Γ. Βότσης θεωρεί καθοριστική την τελευταία απόφαση για την οποία ο Καραμανλής «πρωτίστως θα μείνει στην Ιστορία»!
ΥΓ: Οχι, για όλα τα υπόλοιπα, για τη μη «αποχουντοποίηση», για το θάψιμο του φακέλου της Κύπρου, για το αστυνομικό κράτος, για τις διορισμένες διοικήσεις στο συνδικαλισμό κ.λπ. κ.λπ. ο Βότσης δεν έγραψε κουβέντα. Προφανώς όλ’ αυτά δεν αποτελούν στοιχεία της «καλύτερης δημοκρατίας που είχαμε ποτέ».
♦ «Η καλύτερη δημοκρατία…»
Μια που μιλάμε για την «καλύτερη δημοκρατία που είχαμε ποτέ» θεωρούμε χρέος μας να αναφερθούμε στα όσα κατήγγειλε ο (άγνωστός μας) αν. καθηγητής συνταγματικού δικαίου Στ. Τσακυράκης (Ελευθεροτυπία, 27.7.09). Ο (επίσης άγνωστός μας) πολίτης Βασίλης Τσαλκιτζής υπέβαλε το 2001 μήνυση για κακουργηματική εκβίαση, δωροδοκία και παράβαση καθήκοντος κατά του σημερινού υφυπουργού Αμυνας Κώστα Τασούλα. Ο εισαγγελέας που εξέτασε τη μήνυση έκρινε ότι έπρεπε να ασκηθεί δίωξη και ζήτησε την άρση της ασυλίας του Κ. Τασούλα. Η Βουλή αρνήθηκε να άρει την ασυλία και ο πολίτης-μηνυτής προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο το Νοέμβρη του 2006 καταδίκασε την Ελλάδα, με το σκεπτικό ότι είναι ανεπίτρεπτο να μην αίρεται η ασυλία για αδικήματα που δεν σχετίζονται με τα κοινοβουλευτικά καθήκοντα του βουλευτή. Ο Τασούλας δεν περιορίστηκε στην πολιτική ανέλιξη, αλλά υπέβαλε και μήνυση κατά του πολίτη για ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία και δυσφήμηση. Και βρέθηκαν δικαστές οι οποίοι καταδίκασαν τον πολίτη σε πρώτο και δεύτερο βαθμό για ψευδή καταμήνυση σε φυλάκιση 20 μηνών. Ψευδής καταμήνυση για μια μήνυση η ουσία της οποίας ουδέποτε εκδικάστηκε!
♦ Μοιρασμένοι ρόλοι
Σαν τους παλιούς ασφαλίτες, που στην ανάκριση μοίραζαν ρόλους και ο ένας εμφανιζόταν ως κακός και ο άλλος σαν καλός, έχουν μοιράσει τους ρόλους ο Ομπάμα με τον αντιπρόεδρό του Τζον Μπάιντεν. Ο Μπάιντεν έχει πάρει το ρόλο του «κακού». Του ανθρώπου που πετάει μια δήλωση, για να μετρήσουν αντιδράσεις και να ‘ρθει μετά ο Ομπάμα να τη μαζέψει. Εμφανίστηκε, λοιπόν, ο αντιπρόεδρος σε βρετανικά ΜΜΕ, που είχαν αρχίσει τη γκρίνια για τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Αφγανιστάν, μετά την ομαδική μεταφορά πτωμάτων τέκνων της ενδόξου Αλβιώνος, και ζήτησε να σταματήσει η γκρίνια και να ενισχυθεί ο πόλεμος, γιατί ΗΠΑ και Βρετανία έχουν συμφέροντα στην περιοχή. Τους χτύπησε, δηλαδή, στην Αχίλλειο πτέρνα, με το βέλος που φέρει το όνομα «συμφέροντα».
♦ Φτηνιάρικη προπαγάνδα
Γιωργάκης Παπανδρέου αρθρογραφών –καταπώς το συνηθίζει τελευταία– στην «Ημερησία» του συγκροτήματος Μπόμπολα. Οικονομολογική ασχετοσύνη, πολιτική φτήνια και ιδεολογική απατεωνιά σ’ ένα εκρηκτικό χαρμάνι. Ιδού μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.
«H διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση φέρει την υπογραφή του νεοσυντηρητικού ιδεολογήματος»! Προφανώς, οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν τις τύχες μεγάλων καπιταλιστικών και ιμπεριαλιστικών κρατών, κατάφεραν να τα κρατήσουν μακριά από την κρίση. Ο Γκόρντον Μπράουν, ας πούμε, που κάποια στιγμή, το περασμένο φθινόπωρο, βαφτίστηκε «μάγος», δεν είναι σοσιαλδημοκράτης. Ο Ντομινίκ Στρος-Καν, που διοικεί το ΔΝΤ, δεν είναι σοσιαλδημοκράτης. Ο Μπαράκ Ομπάμα, που διοικεί τις ΗΠΑ και προσφέρει στους καπιταλιστές το ένα «πακέτο» μετά το άλλο, δεν είναι η αμερικάνικη εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας. Ο Χοσέ-Λουΐς Θαπατέρο δεν είναι σοσιαλδημοκράτης. Ούτε ο Βάλτερ Στάινμάγιερ…
«Oι προοδευτικές και σοσιαλιστικές δυνάμεις διαμορφώνουν λόγο τολμηρό, καινοτόμο, ρεαλιστικό». Οπως όλοι οι προαναφερθέντες και πολλοί άλλοι.
«Στόχος είναι να χτίσουμε έναν κόσμο νέο, πιο δίκαιο και πιο σταθερό. Εναν κόσμο στον οποίο η αγορά θα υπηρετεί τους πολίτες και όχι τους λίγους και ισχυρούς»! Το κεφάλαιο (γιατί η αγορά δεν είναι παρά οι κινήσεις και οι μεταμορφώσεις του κεφάλαιου) θα υπηρετήσει τους εργαζόμενους… Ε, άει στο διάολο με τις παπάρες σας. Βρείτε κάτι πιο σύγχρονο.
Βέβαια, αυτοί ξέρουν ότι ακόμα και οι παπάρες «πουλάνε» στην πολιτική, όταν απευθύνονται σ’ έναν κόσμο απελπισμένο και κυρίως ηττοπαθή.
♦ Ψεύτες από την πρώτη γραμμή
Πώς να χαρακτηρίσεις μια κυβέρνηση, η οποία καταθέτει μια νομοθετική ρύθμιση και από την πρώτη κιόλας γραμμή της αιτιολογικής της έκθεσης προχωρά σ’ ένα τεράστιο ψέμα;
Γράφουν οι υπουργοί στην αιτιολογική έκθεση της ρύθμισης για τα ΒΑΕ: «Η ρύθμιση αυτή αποσκοπεί στην αποκατάσταση των αδικιών και στον εξορθολογισμό του καταλόγου των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων ο οποίος παραμένει αναθεώρητος από το 1951». Ετσι, ο ελληνικός λαός «πληροφορείται», ότι η κυβέρνηση πάει να εκσυγχρονίσει έναν πεπαλαιωμένο νόμο.
Φυσικά, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Κανένας κανονισμός ΒΑΕ δεν καταρτίστηκε το 1951. Στον ιδρυτικό νόμο του ΙΚΑ προβλέφτηκε ο κανονισμός (άρθρο 28, παρ. 5), όμως αυτός δημιουργήθηκε, 12 χρόνια μετά, το Δεκέμβρη του 1963 και περιλάμβανε ελάχιστα επαγγέλματα, ενώ ουσιαστικά άρχισε να εφαρμόζεται (καθορισμός επασφάλιστρου) το Δεκέμβρη του 1965. Η χούντα ανέστειλε το 1969 τη διαδικασία ένταξης στα ΒΑΕ και μόλις το Δεκέμβρη του 1975, μετά την πτώση της χού-ντας, συστήθηκε στο ΙΚΑ Συμβούλιον Κρίσεως Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων και σιγά-σιγά, χάρη στους εργατικούς αγώνες, άρχισαν να μπαίνουν επαγγέλματα, ειδικότητες και χώροι στα ΒΑΕ. Το Δευτεροβάθμιο συμβούλιο κρίσης, για να μπορούν να προσφεύγουν κατηγορίες εργαζόμενων των οποίων οι αιτήσεις απορρίφθηκαν, ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1984. Από το 1986 ουσιαστικά οι κρίσεις πάγωσαν, ενώ το 1990 η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατήργησε τα συμβούλια. Ουσιαστικά, όταν μιλάμε για ΒΑΕ, μιλάμε για μια δεκαετία. Την πρώτη δεκαετία της μεταπολίτευσης, με τους ισχυρούς εργατικούς αγώνες. Το αποτέλεσμα αυτών των αγώνων χαρακτηρίζεται, από το 1990 και μετά «ισχυρές πιέσεις συντεχνιακών συμφερόντων» και «αποτέλεσμα πελατειακών σχέσεων».
