Ακόμα και άνθρωποι που στηρίζουν γενικά την κυβερνητική πολιτική έπαθαν πλάκα όταν πληροφορήθηκαν ότι η κυβέρνηση θα στείλει SMS σε 450.000 ανεμβολίαστους, καλώντας τους να εμβολιαστούν. Δε χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στην κοινωνιολογία για να αντιληφθεί ότι αυτή η κίνηση θα φέρει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Aρκεί η κοινή λογική. Οσοι πάρουν το ηλεκτρονικό ραβασάκι θα αισθανθούν ότι τους παρακολουθεί ο «μεγάλος αδελφός», θα τα πάρουν στο κρανίο και θα πατήσουν με μανία το κουμπί «διαγραφή». Τους το είπε και ο Μόσιαλος, όσο πιο ήπια μπορούσε: «Δεν ξέρω αν θα πετύχουμε καλύτερα ποσοστά μέσω των sms αλλά δεν τη θεωρώ καλή ιδέα. Δεν ξέρουν οι πολίτες τι πρέπει να κάνουν μετά από βομβαρδισμό ενημέρωσης τόσο καιρό; Χρειάζονται το sms; Μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα θα έχει».
Αυτό το ξέρει καλά και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αδιαφορεί, όμως, για το αποτέλεσμα. Δεν κάνει υγειονομική πολιτική αλλά προπαγάνδα. Δεν την ενδιαφέρει να αλλάξει την εμβολιαστική πολιτική, γιατί αν το κάνει αυτό θα παραδεχτεί -εμμέσως πλην σαφώς- ότι μέχρι τώρα ακολουθούσε λάθος πολιτική και επομένως έχει όλες τις ευθύνες για το οικτρό ποσοστό εμβολιασμού, για τις διασωληνώσεις και τις νέες εκατόμβες νεκρών.
Στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι να στηρίξει την -ετοιμόρροπη πλέον- τακτική της ατομικής ευθύνης. Να περάσει την αντίληψη πως αυτή έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της (μέχρι και sms έστειλε!), αλλά δεν την ακούνε αυτοί που θα έπρεπε να εμβολιαστούν και δεν μπορεί να κάνει τίποτ’ άλλο. Πίσω από το οφθαλμοφανές λάθος των sms η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να κρύψει το διαρκές έγκλημα της διαχείρισης της πανδημίας και του εμβολιασμού.
YΓ. Αλήθεια, γιατί 450.000 ραβασάκια; Οι ανεμβολίαστοι ξεπερνούν τα πέντε εκατομμύρια. Είπαμε, προπαγάνδα, αισχρή και γελοία.
Αντίθετα συναισθήματα
Ελαμπε ολόκληρος ο συνήθως συνοφρυωμένος Ερντογάν, όταν στάθηκε δίπλα στον (ως συνήθως) ανέκφραστο Μπάιντεν για να φωτογραφιστούν μετά τη συνάντησή τους στη Ρώμη. Δεν θα μπούμε στην ουσία τού τι συζήτησαν και σε τι αποτελέσματα οδηγήθηκαν (δεν είναι της αρμοδιότητας της στήλης), αλλά από το ύφος και μόνο του Ερντογάν έγινε φανερό ότι την ήθελε πάρα πολύ αυτή τη συνάντηση. Και ήταν ανακουφισμένος. Είχε τους λόγους του, προφανώς, όπως και ο Μπάιντεν που δεν είναι «sleepy Joe», αλλά ένας ιμπεριαλιστής πολιτικός με τεράστια εμπειρία, που ήξερε πώς «να ψήσει το ψάρι» στα χείλη του Ταγίπ εφέντη.
Τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας στην Ελλάδα κατάφεραν να γίνουν και πάλι ρόμπες. Επί μια βδομάδα βομβάρδιζαν τους ακροατές και αναγνώστες τους με κραυγαλέους τίτλους και αναλύσεις του κώλου (με το συμπάθειο): «Δεν θα δει τον Ερντογάν στη Ρώμη ο Μπάιντεν, ελπίδες για συνάντηση στο Εδιμβούργο», «διεθνώς απομονωμένος ο σουλτάνος» και άλλα τέτοια. Μα πώς μπορεί να είναι απομονωμένη μια μεγάλη χώρα, όπως η Τουρκία, περιφερειακή δύναμη, μέλος του ΝΑΤΟ, με στρατηγική θέση στη γεωπολιτική σκακιέρα; Η συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν έγινε τελικά στη Ρώμη και τα παπαγαλάκια κατάπιαν τη γλώσσα τους.
Εκτός από τον Μπάιντεν, ο Ερντογάν συναντήθηκε με τη Μέρκελ, τον Μακρόν και τον Ντράγκι (δηλαδή με τους ηγέτες των τριών ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ, εκ των οποίων ο τελευταίος τον χαρακτήριζε προ καιρού «δικτάτορα»). Ο Μητσοτάκης, απλούστατα, δεν ήταν εκεί για να συναντηθεί με κανέναν. Δεν είναι ζήτημα προσωπικής ανικανότητας του Κούλη (αυτό δεν ισχύει εν προκειμένω), αλλά ζήτημα διαφοράς ισχύος μεταξύ τουρκικού και ελληνικού καπιταλισμού. Οταν ο Ερντογάν αναφέρεται στο γαλλο-ιταλικό πυραυλικό σύστημα SAMP/T, λέγοντας ότι «η Τουρκία, η Γαλλία και η Ιταλία θα κάνουν θετικά βήματα προς αυτά τα πυραυλικά συστήματα», του Μακρόν και του Ντράγκι τους τρέχουν τα σάλια.
ΥΓ. Περιττεύει να σημειώσουμε πως όταν συναντώνται με τον Ερντογάν οι ιμπεριαλιστές ηγέτες, ο Μπάιντεν, η Μέρκελ, ο Μακρόν, ο Ντράγκι, ο Πούτιν, ούτε που συζητούν για το… διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας. Εχουν… πιο σοβαρά ζητήματα να συζητήσουν, οικονομικά και γεωπολιτικά.
Εξ όνυχος τον λέοντα
Ανατριχιάσαμε με τον τίτλο στα σημερινά «Νέα» («Η πορεία μας δεν σηκώνει άλλες ήττες») μόνο όταν είδαμε τη φωτογραφία της συγγραφέως: Εύα Καϊλή. Ναι, αυτή η δήλωση που διά χειρός οιουδήποτε άλλου και οιασδήποτε άλλης θα θεωρούνταν παπάρα, όταν έρχεται διά χειρός Καϊλή είναι σαν τα έπιπλα που πριν από δεκαετίες θεωρούνταν κορυφαία όταν κατασκευάζονταν «διά χειρός Βαράγκη».
Πρέπει να πούμε, όμως, ότι μας μπέρδεψε η Εύα (μάλλον φταίει η μέτρια διανοητική μας ικανότητα που μας εμποδίζει να προσεγγίσουμε τον μεγαλοφυή λόγο). Από τη μια γράφει ότι το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ πρέπει να γίνει «δύναμη εγγύησης μιας προοδευτικής διακυβέρνησης» και από την άλλη γράφει πως όποιος στο ΚΙΝΑΛ «ονομάζει προοδευτική διακυβέρνηση την παρέα με τον Πολάκη και τον Βαρουφάκη, ας θυμηθεί ότι οι ψηφοφόροι που θα ήθελαν να καταλήξουν στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζονται μεσάζοντες, έχουν ήδη μετακινηθεί». Τι μας θυμίζει, τι μας θυμίζει, α, το θυμηθήκαμε: Ανδρέα Λοβέρδο. Για ξεκάρφωμα, η Καϊλή προσθέτει πως το ίδιο ισχύει και για τη ΝΔ. Οπως ακριβώς και ο Λοβέρδος…
ΥΓ. Στο μεγαλοφυές πόνημα δεν υπάρχει ούτε μια αναφορά στο θάνατο της Γεννηματά. Είχε παραδοθεί στην εφημερίδα πριν από το θάνατο της προέδρου του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ; Και καλά, να δεχτούμε πως από την εφημερίδα δε σκέφτηκε κανείς να τη ρωτήσει αν ήθελε να προσθέσει δυο λόγια, η ίδια όμως πώς δεν το σκέφτηκε; Εξ όνυχος τον λέοντα…
Σούργελα
Oργανισμός ονόματι BCW (αγνώστων λοιπών στοιχείων) βγάζει κάποιο Influence Report, το οποίο αναφέρει τον Παπαδημούλη ανάμεσα στους «10 Ευρωβουλευτές με τη μεγαλύτερη πολιτική επιρροή». Πού το μάθαμε εμείς; Από τον ίδιο τον Παπαδημούλη, που έκανε την εξής δήλωση (στην προσωπική του ιστοσελίδα): «Η καταξίωση ενός Ελληνα Αριστερού, σε μια δεξιόστροφη και άκρως ανταγωνιστική ΕΕ, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Την είδηση της διάκρισής μου, που τιμά ασφαλώς και την Ελλάδα, μάλλον δεν θα την ακούσετε από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Γιατί; Επειδή απλά, είμαι Συριζαίος»!
Αν ο Παπαδημούλης «τιμά την Ελλάδα» ως influencer, τι πρέπει να πούμε για την Ιωάννα Τούνη; Για να καταλάβετε για τι σούργελο μιλάμε (στον Παπαδημούλη αναφερόμαστε, όχι στην Τούνη), διαβάστε το αποθεωτικό δημοσίευμα που δημοσιεύει για τον εαυτό του στην προσωπική του ιστοσελίδα (καλού-κακού, όσοι/ες δεν έχετε γερό στομάχι «κουμπώστε» προηγουμένως κάνα primperan).
Nα ετοιμάζονται για προσκύνημα
Τα ρεπορτάζ του αστικού Τύπου είναι ομόφωνα: στο ταξίδι του στις ΗΠΑ ο Βαρθολομαίος άνοιξε δημόσια την υπόθεση της διαδοχής του και έδωσε το δαχτυλίδι στον Ελπιδοφόρο. Είπε χαρακτηριστικά γι’ αυτόν: «Από το πατριαρχείο έχομεν πλήρη εμπιστοσύνην στο πρόσωπό του. Τον στείλαμε διά να ηγηθεί αυτής της μεγάλης επαρχίας. Τον επιλέξαμε διότι υπό τας παρούσας συνθήκας δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καταλληλότερον και καλύτερον».
Αναστασιάδης, Μητσοτάκης και εθνικισταράδες στην Ελλάδα και την Κύπρο να ετοιμάζονται για προσκύνημα. Πιθανόν να μην αργήσει η ώρα της διαδοχής. Μπορεί ο Βαρθολομαίος να την κάνει όσο είναι ακόμα ζωντανός, για να μπορεί να την ελέγξει. Και τότε θα τους δούμε να σκύβουν ευλαβικά και να φιλούν το χέρι του Ελπιδοφόρου, τον οποίο μπινελίκωναν πρόσφατα, επειδή ήταν πρώτο τραπέζι πίστα στη φιέστα εγκαινίων του Ερντογάν στη Νέα Υόρκη. Εννοείται πως ο φαναριώτης θα το απολαύσει δεόντως το προσκύνημα των υβριστών του.
Αφόρητα γελοίοι
Η αστυνομία της Ρώμης έκλεισε τους δρόμους, οι ελεύθεροι σκοπευτές ακροβολίστηκαν στα κεραμίδια των γύρω κτιρίων, οι τουρίστες και οι ερωτευμένοι βλαστημούσαν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου και οι ηγέτες του G20 (κάποιοι, όπως ο Sleepy Joe, έλειπαν, αλλά δεν έχει σημασία) στήθηκαν με τον κώλο γυρισμένο στη Fontana di Trevi και πέταξαν νομίσματα κάνοντας ευχή υπέρ της… παγκόσμιας ειρήνης, της αντιμετώπισης της… κλιματικής αλλαγής κτλ. Αφόρητα γελοίοι μέσα στην αποκρουστικότητα της πολιτικής που εκπροσωπούν.
