Στη γραμμή Κούλη για τον κορωνοϊό οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας
Η κόκκινη σημαία θάν’ ο νικητής (με το ρυθμό του Avanti o popolo)
Τίποτα δεν τελείωσε.
Τώρα αρχινούν πάνω στη Γη
τα πανανθρώπινα ανθεστήρια.
(Σ. Τσίρκας, «Δώστε μου το τραγούδι»)
Επιτρέπεται το take away αλλά δεν επιτρέπεται (;) – καθένας με τον πόνο του και ο παχιός στη μάσα…
Κυβερνητική οικονομική πολιτική: Ο μιστός ξανασταυρώνεται
- Τα γραπτά μένουν και επιμένουν. «Και στην περίοδο της δικτατορίας… Ενώ κυνηγούσαν τις μαρξιστικές ιδέες και ειδικότερα το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, άφηναν κάπως ανοιχτό το πεδίο για τις οπορτουνιστικές, αστικορεφορμιστικές και αναρχοφιλελεύθερες αντιλήψεις». Σ. Χαλβατζής: «Η πορεία της νεολαίας», 1986. Το ότι ΚΑΙ το εκδοτικό του Περισσού εμφανίστηκε εν μέσω χούντας ΔΕΝ κατατίθεται από τον συγγραφέα. Σχολή και μόνιμη η μέθοδος της διαβολής….
- Once a revisionist, always a bourgeois in the movement.
- «Το ΚΚΕ και η Αριστερά… Πρότειναν να στηρίξουν την κυβέρνηση της ΕΚ το 1963 και υποστήριζαν κάθε θετικό μέτρο της για να προχωρήσει στην εφαρμογή των προγραμματικών διακηρύξεών της. Υποστήριζαν την κυβέρνηση της ΕΚ τον Αύγουστο του 1964 για την αντιμετώπιση της άμεσης απειλής φασιστικού πραξικοπήματος». Απόφαση της 11ης ολομέλειας της ΚΕ του «Κ»ΚΕ. Κι όλα αυτά για το καλό της εργατικής τάξης που στρατεύονταν στο ίδιο μέτωπο με τη… μη μονοπωλιακή αστική τάξη…
- Περί κοινοβουλευτικού κρετινισμού το ανάγνωσμα: «Το ΠΓ και η ΚΕ δεν είδαν, όμως, ούτε την έκταση ούτε το συγκεκριμένο και το άμεσο του φασιστικού κινδύνου, που ήδη χτυπούσε τις πόρτες, και δεν προετοίμασαν το κόμμα και το λαό για την αντιμετώπισή του… Η 10η ολομέλεια της ΚΕ (Γενάρης 1967), καθορίζοντας σαν κύριο καθήκον την προετοιμασία για τις εκλογές, τη στιγμή που ο κίνδυνος πραξικοπήματος είχε γίνει άμεσος, αποπροσανατόλισε το κόμμα και το δημοκρατικό κίνημα». «Το 9ο συνέδριο του ΚΚΕ, έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, Αθήνα 1974», σελ. 34.
- Και για των εκλογών τη χάρη έσφαζαν παλικάρια….
- Λόκνταουν, παιδικοί σταθμοί και δημοτικά ανοιχτά.
- Τι έγινε, ρε παιδιά; Πού είναι εκείνα τα «ένας εισαγγελέας δεν υπάρχει;». Γιατί, εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης υπάρχει και παραϋπάρχει. Ομως, στο ίδιο κόλπο είναι και οι δικαστούρες.
- Οχι «καυτή πατάτα», αλλά «φλέγον θέμα» ή «φλέγον ζήτημα». Μην ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε…
- Επανάληψη (έρχεται και Δεκέμβρης..): «Είναι αληθές … ότι εις την Ελλάδα (1947) η κυβέρνησις δεν απολάμβανε την υποστήριξιν του λαού… Διά να ομιλήσωμεν ανοικτά: Εις την Ελλάδα υπεχρεώθημεν να υποστηρίξωμεν τους κακούς και όχι τους καλούς. Δεν υπεστηρίξαμεν τον λαόν. Υπεστηρίξαμεν την μοναρχίαν. Υπεστηρίξαμεν εκείνους, οι οποίοι είχον συμπτωματικώς τότε την διακυβέρνησιν της χώρας. Δημοκρατικός Γερουσιαστής Gale Mc Gee, εκπρόσωπος του Βυόμιγκ, 17-2-65 στην Γερουσία». Στο βιβλίο «Η στρατηγική της αντεπανάστασης», Αθήνα, 1974. Σχόλιο: Εξ ιδίων τα βέλη.
- Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου μπάτσων και καταστολής για το 1991 (υπουργός ο Παπαθεμελής): «Δράστες αδικημάτων κατά εθνικότητα: Ημεδαποί 328.096, Αλλοδαποί 4.253». Να γνωρίζουμε ότι τότε οργίαζε η παραπληροφόρηση κατά των αλβανών μεταναστών. Τα στοιχεία μένουν και επιμένουν.
- «Στις 31 Οκτωβρίου, ο φυλακισμένος ΓΓ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης στέλνει επιστολή στον Ιωάννη Μεταξά…» liberal.gr, 30-10-2020, Κων. Χαροκόπος, «Οι μουλάδες του Σταλινισμού και τα ορφανά του Ζαχαριάδη». Οταν οι φιλελέδες -γάντι τους πάει ο χαρακτηρισμός- αποφασίζουν να ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΟΥΝ για πολλοστή φορά την ιστορία: είναι τοις πάσι γνωστόν ότι το πρώτο γράμμα ο ΝΖ το απηύθυνε στον ελληνικό λαό. Το γράμμα αποτέλεσε μπούσουλα για την αντιφασιστική δράση του ελληνικού λαού τότε. Πονηρά σκεπτόμενοι οι φιλελέδες -στα πλαίσια της εδώ και χρόνια προσπάθειας ξαναγραψίματος της Iστορίας- χρεώνουν στον ΝΖ γλύψιμο του φασίστα ιδεολογικού τους προγόνου, Ι. Μεταξά. Η πλαστογραφία: Το πρώτο γράμμα ΔΕΝ είχε παραλήπτη τον Μεταξά ή τον Μανιαδάκη. Την μπινιά του Μανιαδάκη την υιοθετούν οι απόγονοι των χιτών και ταγματαλητών: Ο Ριζοσπάστης στο φύλλο της 28ης Οκτωβρίου 1945 («Η πλαστογραφία της 4ης Αυγούστου», σελ. 1) ξεσκεπάζει τους σκοπούς των βρωμιαρέων. Για το δεύτερο γράμμα του ΝΖ αντιγράφουμε από το Ριζοσπάστη (9-3-1947): «Αργά τη νύχτα χθες η Γενική Ασφάλεια έδωσε σε πολλές εφημερίδες φωτοτυπία ‘’ανοιχτού γράμματος’’ του σ. Ν. Ζαχαριάδη προς τον Μεταξά και δακτυλογραφημένο αντίγραφο του γράμματος. Στο Ριζοσπάστη η Γενική Ασφάλεια αρνήθηκε να δώσει το γράμμα, με τη δικαιολογία ότι ο Ριζοσπάστης δεν πρόκειται να το δημοσιεύσει. Ομως η σύνταξη του ‘’Ριζοσπάστη’’ κατόρθωσε να εξασφαλίσει τόσο τη φωτοτυπία, όσο και το δακτυλογραφημένο αντίγραφο της Ασφάλειας, που δημοσιεύτηκε. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο τελευταίο αυτό η Ασφάλεια υπογραμμίζει αυθαίρετα σημεία που δεν είναι υπογραμμισμένα στη φωτοτυπία, ενώ αντίθετα οι πραγματικές υπογραμμίσεις του σ. Ζαχαριάδη δεν φαίνονται στο αντίγραφο της Ασφάλειας». Οσο για το… όχι του Μεταξά, ο ίδιος στο «Ημερολόγιό» του, μια μέρα μετά την κήρυξη του πολέμου, γράφει: «Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος Κοινή Γνώμη». Ο δε Ε. Αβέρωφ στο βιβλίο του «Φωτιά και τσεκούρι», ΕΣΤΙΑ, σελ. 93, εκφράζεται θετικά για το 2ο γράμμα του ΝΖ. Να αναφέρουμε και την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του (επαναστατικού) ΚΚΕ, το Δεκέμβρη του 1942, και την αναφορά στο γράμμα το πρώτο του ΝΖ (επίσημα κείμενα ΚΚΕ, τόμος πέμπτος, σελ. 84-85 και 296).
Βασίλης
