«Η θεωρία ότι η “Μακεδονία είναι μία και ελληνική” διατυπώθηκε για πρώτη φορά, ως επίσημη κρατική γραμμή, στα χρόνια της χούντας –και μάλιστα στο επισημότερο δυνατό επίπεδο, από τον ίδιο τον δικτάτορα Παπαδόπουλο… Μαζί με τη συνέχιση των ειδικών προγραμμάτων… ο δικτάτορας πραγματοποίησε δύο τομές: στο ζήτημα της ονοματολογίας, με την ολοκληρωτική “ελληνοποίηση” των όρων Μακεδονία και Μακεδόνες, αφενός· στον εκσυγχρονισμό των αστυνομικών φακέλων, αφετέρου, με την άτυπη αμνήστευση του απώτερου παρελθόντος… και την επικέντρωση του φακελώματος στην ατομική στάση κάθε ντόπιου Μακεδόνα απέναντι στο ζήτημα της γλώσσας και της ταυτότητάς του»
> Απεξάρτηση παιδιών από κινητά και tablet. Χωρίς σχόλιο.
> ΜΑΤ κατά αναπληρωτών. Χωρίς σχόλιο.
> Πρωτογενές πλεόνασμα. Χωρίς σχόλιο.
> «Την περασμένη εβδομάδα, μία απογευματινή εφημερίς (= η Εστία;), σαν σεμνότυφος γεροντοκόρη τεθείσα προ πολλού στο ράφι, επετέθη αγρίως εναντίον όλων των εβδομαδιαίων περιοδικών “ως τους νέους διαφθείροντα και καινά δαιμόνια εισάγοντα”. Ισως οι κύριοι αυτοί της εφημερίδος να πάσχουν από πονόματο και δεν μπορούν να ιδούν πιό πέρα από τη μύτη τους, τι γίνεται εις τους δρόμους και τα θέατρα. Ενα πράγμα μονάχα μάς φαίνεται περίεργο πως, αφού η αστυνομία, κατόπιν των εισηγήσεων της ρηθείσης εφημερίδος, απηγόρευσε την κυκλοφορίαν των περιοδικών των ολίγον ελαφρού περιεχομένου, επιτρέπει την κυκλοφορίαν των Γαλλικών τοιούτων, εξ ων τα Ελληνικά περιοδικά αντιγράφουν τας εικόνας, αι οποίαι είναι, κατά την αντίληψήν των, τόσο άσεμνοι; Στην απογευματινή δε εφημερίδα δεν έχομε να ειπούμε τίποτε, παρά μόνον το εξής: Εάν ηθέλαμε να στηρίζομεν την κυκλοφορίαν μας σε ψεύτικες συνεντεύξεις, σε φραγγέλια και κολοκυθορίγανες, το εκάναμε με σίγουρη την επιτυχία. Δεν το κάνομεν όμως, γιατί σεβόμεθα κατά πρώτον λόγον τον εαυτόν μας και κατά δεύτερον λόγον την ηθικήν υπέρ ης κόπτεται η γεροντοκόρη εφημερίς». Κ. Καρυωτάκης, «Για να κλαίτε και να γελάτε». Περιοδικό «Η γάμπα», 22/9/1919.
> Ενα από τα… θαύματα της Φινλανδίας: «30% των Φινλανδών επηρεάζονται από τον αλκοολισμό. Και οι περικοπές κάνουν όλο και πιο δύσκολη την πρόσβαση σε θεραπεία… Ο πληθυσμός της χώρας είναι 5,5 εκ. (business insider nordic, 2/8/2016).
> «Κάποιος νόμος της χημείας / και της Φυσικής προσέτι / ξεύρεις, φως μου, λέγει ότι / η τριβή παράγει ζέστη. / Ελα τώρα πούνε κρύο / αγκαλιά να κοιμηθούμε / να με τρίβεις να σε τρίβω / στη στιγμή να ζεσταθούμε». Περιοδικό «Η γάμπα», 13/10/1919.
> «Τα ψέματα, σύντροφοι, δεν ταιριάζουν στην Αριστερά και η συκοφαντία είναι δοκιμασμένη πρακτική, άλλων πολιτικών χώρων» – Αγλαΐα Κυρίτση – Ευαγγελία Μαρώλια σε απάντηση ανακοίνωσης της Τ.Ε. Σάμου του «Κ»ΚΕ. Και τώρα η Αγλαΐα είναι υποψήφια με τον Περισσό στην Ικαρία. Τον… Καραγκιόζη ποιος τον παίζει σε αυτήν την παράσταση;
> Εκλοyes – Εκλοno!
> Από συνδρομητικό κανάλι: «η δικάστρια»… Dirk = Ντιρκ (χωρίς το ρο…).
> Το (λεγόμενο) ΚΚ Αυστραλίας είναι φίλος και σύντροφος των Περισσέων. Εχει όμως πιο προχώ αντιλήψεις π.χ. περί Κίνας: «Γιατί η Κίνα πρέπει να υποστηρίξει τα κομμουνιστικά κόμματα στις ιμπεριαλιστικές χώρες». Καινοτομία… (Ο τίτλος, μετάφραση από την αγγλική στο τεύχος Δεκέμβρη 2018, αριθμός 69, του θεωρητικού περιοδικού του ως άνω κόμματος «Australian Marxist Review»).
> «Ο διχασμός έφτασε στο κατακόρυφό του το 2015… Αλλά το σύστημα άντεξε, η ένταση εκτονώθηκε, οι διαδηλώσεις μειώθηκαν…» (από συνέντευξη του Ν. Αλιβιζάτου – tanea.gr, Μ. Μητσός, 12/1/2019).
> Ενας έρωτας πέθανε: «Χρυσοβελώνη – Η σχέση μου με τους ΑΝΕΛ δεν είναι αυτή που ήταν».
> Η Κουντουρά ψηφίζει τη συμφωνία που δε θα ψήφιζε.
> Πώς λέμε μένουν οι βάσεις που φεύγουν και φεύγουν οι βάσεις που μένουν.
> Οι υπερπατριώτες δεν δίνουν μία για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοτάξιο του Μελισσανίδη.
> Μόρια: ΚΑΙ πυρκαγιά. Χωρίς σχόλιο.
> Κακοκαιρία (σύμφωνα με τα ΜΜΕ) = κακοτυχία…
> «Το ελληνικό κρασί κατακτά τις ΗΠΑ» – tanea.gr, 16/1/2019. Μεθύσαμε από υπερηφάνεια…
> Το shutdown στις ΗΠΑ συνεχίζεται.
> Brexit or Bremain?
> Goodbye, Mrs May?
> Ο Ν. Χουντής λέει πως «στον ΣΥΡΙΖΑ είναι καρφωμένοι στις καρέκλες…». Μάαααστα. Τον Σύριζα που ο ίδιος ενδομύχως ηγάπησεν και τώρα ζεσταίνει (ο Χουντής) τη θέση του ευρωβουλευτή.
> «Μοσκοβισί: Η Ελλάδα επιστρέφει τώρα στην κανονικότητα». «Ερχονται νέες αυξήσεις στη ΔΕΗ».
> Από το λεξιλόγιο των ημερών (δηλώσεις πολιτικών προσώπων): Παζάρι, διχασμός, τραγωδία, εφιάλτες, συμφέροντα, κλύσμα διχασμού, αμαυρώνουν, απειλές και άλλα ηχηρά.
> Συριζοστρατόγκαβλοι.
> Νέας κοπής;
> Διαβάσαμε για «ανθρωπιστική βοήθεια» της ΕΕ προς τρίτες χώρες. Οι θύτες (θέλουν να φαίνονται ότι) ενισχύουν τα θύματά τους.
> Ο Παναγιωτάκης (όχι ο Κανελλόπουλος…) δήλωσε: «Η ΔΕΗ δεν μπορεί πλέον να απορροφά τις επιβαρύνσεις. Χρειάζεται αύξηση στα τιμολόγια η οποία θα είναι όσο το δυνατόν μικρότερη και δικαιότερη». Ηταν αύξηση, έγινε πράξη.
> Μησωχέ.
> 16/1/2019: Αύξηση στις τιμές διοδίων στον αυτοκινητόδρομο Πατρών-Αθηνών. Μποναμάς στην «Ολυμπία Οδό».
> Ατομικά εκκαθαριστικά: Μας εκ-καθαρίζουν κανονικά.
> Και για να μην ζαλιστούμε πολύ (με τα «δώρα» της κυβέρνησης) ιδού και η συνέχεια: Οι φόροι που θα πρέπει να πληρώσουμε το Γενάρη.
> Δώρα που καίνε.
> Σε αντίθεση με τα καλοριφέρ.
> Και ενώ η ανεργία έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο σε μια οχταετία (18,70%) ο δήμαρχος της πρωτεύουσας Αμμάν δίνει προτεραιότητα στην καταπολέμηση του… καπνίσματος. Αμάν, δηλαδή!
> 100% πάνω η αύξηση της τιμής εισόδου στο μουσείο της Ακρόπολης (από 5 στα 10 ευρώ). Υπερθεματίζει (αλλοίμονο…) η Καθημερινή: «… ο διπλασιασμός της τιμής του εισιτηρίου… ήταν όχι μόνο σωστός αλλά μικρός». kathimerini.gr/1005027/article/epikairothta/ellada/mouseio-akropolhs-anagkaios-diplasiasmos. Κοστίζει ο… πατριωτισμός.
> «Εικόνα πλήρους στασιμότητας στη χρηματιστηριακή αγορά». Συνεκλονίσθημεν.
> Ωστε το «ΕΘΝΟΣ ΥΠΟΚΛΕΙΝΕΤΑΙ», πρόεδρε Πάνο; (Σιγά μην γνώριζε ορθογραφία ο εκ των «αρίστων»).
> Αριστοφάνης, «Ιππής».
> Αντρέ Ζιντ, «Φιλοκτήτης».
> Για μελέτη.
> Το εργοδοτικό έγκλημα (της ανακοίνωσης του Περισσού) «υποβιβάστηκε» σε «θανατηφόρο εργατικό “ατύχημα”» στο Ριζοσπάστη (16/1/2019). Μιλάμε για το γήπεδο του Μελισσανίδη. ΚΑΙ: «θανατηφόρο ατύχημα», 902.gr, 15/1/2019, Ομοσπονδία Οικοδόμων (Η ανακοίνωση του Περισσού στις 9/1/2019).
> Ως τώρα άλλο τίποτα απ’ το δικό μου χέρι, / παρά πολλούς νερόβραστους και κρύους στίχους είδες. / Αλλά κι οι στίχοι που και που, καμμιά φορά, ποιος ξέρει, / αν έχουν δώρα ζηλευτά και ζωντανές ελπίδες. (Γ. Σουρής, «Λίγο Μελάνι…», αφιερωμένο στην μετέπειτα γυναίκα του Μαρία, πρωτοχρονιά 1878. Πάντα (αυτο)σαρκαστικός).
> Ο νεκρός δεν δεδικαίωται (αφιερωμένο στους παλαιούς και πρώιμους οπαδούς του Σ. Καργάκου, κυρίως δε σε αυτούς που ΔΕΝ έχουν διαβάσει έργα του…).
> Και πάντα «κι εσύ φάε σκατά, λαέ». Πανταχόθεν.
> «Ζήτω η Μακεδονία, καλός κι ο Παπαδόπουλος» – αγκαλιά πάνε αυτά.
Βασίλης
