Κοινωνικό μύρισμα (εκλογές γαρ) και μέρισμα (αφού σου ‘χουν φορολογήσει και το μικρό το διαμέρισμα – το τούβλο πάνω απ’ το κεφάλι σου που σου ‘πεσε πάνω σαν… έκπληξη, μιας και δεν είχες πράξει τα δέοντα στο «ζήτημα της κατοικίας»)
Και μες στα χιόνια θησαυρούς το άρπαγο μάτι βλέπει;
Ξανθέ φονιά τι σ’ έφερε σ’ αυτήν εδώ την στέπη;
Μέσα στη νύχτα, φονικό ποιανού έστηνες καρτέρι;
Ποιος σ’ έβλαψε τόσο μακριά; Ποιον ξέρεις; Ποιος σε ξέρει
εδώ που χρόνια εμόχθησε το εργατικό το χέρι
να χτίσει την καλύβα του και μια ζωή να φτιάσει;
Νυχτερινέ διαγουμιστή, πώς θες να σε δικάσει
το χέρι αυτό που του γκρεμνάς ό,τι από χρόνια χτίζει;
Ποια καταδίκη στο φονιά και στο φασίστα αξίζει;
(Φώτης Αγγουλές, απ’ το ποίημα «Το στίγμα», το οποίο την περίοδο της κατοχής μεταδιδόταν από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Μόσχας, Λονδίνου και Καΐρου)
> tanea.gr, 26/11/2018: «Εξι νεκροί μετά από πυρκαγιά σε κτίριο – και παιδιά στα θύματα». Εμείς (27/11/2018) συμπληρώνουμε (20minuten.ch, 27/11/2018): «…τα θύματα ήταν αιτούντες άσυλο». Με προσθήκη ότι ήταν μέλη δύο οικογενειών από Ερυθραία και Αιθιοπία. Και το καντόνι ονομάζεται Solothurn, είναι όμως γνωστό και ως Soleure. (Απαραίτητο συμπλήρωμα: Στην πρωτεύουσα της Ελβετίας, Βέρνη, την ημέρα των κοινοβουλευτικών εκλογών του 2015, έκαναν διαδήλωση ΥΠΕΡ των προσφύγων, πράγμα το οποίο απαγορεύει η νομοθεσία της χώρας. 110 διαδηλωτές συνελήφθησαν. So much for democracy and rights…). Δες και εφημερίδα «Blick», 18 Οκτώβρη 2015.
> Μπράβο, ρε Τσόμσκι, παίχτη! (Και ας αναφέρεται ο ίδιος στη Γαλλία με τον όρο «αριστερά»). Εκτίμηση του τρέφει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (kathimerini.gr,2 5/11/2018, ΒΙΒΛΙΟ, «Ιδεολογία, προκατάληψη και ανοιχτή σκέψη) του Γιώργου Ν. Πολίτη. «Παροιμία» Τσόμσκι: «Κατά κανόνα οι συντηρητικοί δημοσιογράφοι είναι τιμιότεροι από τους αριστερούς δημοσιογράφους». Να τον χαίρονται (ΚΑΙ) οι εντός ελληνικών συνόρων «οπαδοί του» με μια μικρή υπενθύμιση: ας πρόσεχαν (και ας διάβαζαν περισσότερο)…
> «Μάντρωμα» της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στο Σπόρτινγκ (η πρεσβεία του σιωνιστικού μορφώματος στην Ελλάδα έπαψε να υπάρχει;). Ρητορικό το ερώτημα.
> Μερικά από τα –«εκλεκτά»- κόμματα που συμμετείχαν στη μάζωξη-διεθνή συνάντηση «κομμουνιστικών» και «εργατικών» κομμάτων στον Περισσό: «ΚΚ Βιετνάμ» (γιατί ο σοσιαλισμός ανθίζει εκεί), «ΚΚ Βρετανίας» (ο ευρωκομμουνισμός της Βρετανίας μέσα απ’ τα αποκαΐδια του), «Γαλλικό ΚΚ» (O, mon dieu!), «Ιρακινό ΚΚ» (το γνωστό που συμμετείχε σε φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση στο Ιράκ), το «ΚΚ Ισπανίας» (να θυμηθούμε τον ισπανικό ευρωρεβιζιονισμό…), το «ΚΚ Κίνας» (τι να πούμε εμείς, η Κίνα είναι… σοσιαλιστική), το (τέως αδελφό) «Κ Εργασίας Κορέας», το «Νοτιαφρικάνικο ΚΚ» (που ειδικεύεται στην καταστολή και δολοφονία εργατών στη χώρα του), το «ΚΚ Μακεδονίας» (ναι! έτσι το γράφει, χωρίς εισαγωγικά, ο Ριζοσπάστης, 24/11/2018!), ένα υπαρκτό κόμμα μιας… ανύπαρκτης (κατά Περισσόν) εθνότητας, καθώς και το (ένα, ενιαίο και… αδιαίρετο;) «ΚΚ Φινλανδίας».
> 91 κόμματα από 73 χώρες
> Ενα κι ένα. Κοινώς… μπούγιο.
> Για να φανούν οι… διεθνείς σχέσεις του Περισσού (μιας κι έρχονται εκλογές και πρέπει οπωσδήποτε να παρουσιάσει «έργο» σε «μέλη φίλους και οπαδούς», αλλά και «απογοητευμένους αριστερούς»).
> Στα πλαίσια της «ευρωπαικής προσπάθειας» να εξισωθεί ο κομμουνισμός με τον ναζιφασισμό (την οποία συμμερίζονται και ντόπιοι φιλοδοξούντες γνωστοί και άγνωστοι ρυπαρογράφοι) γίνεται χρήση του συμφώνου ΕΣΣΔ-Γερμανίας (23/8/1939, Μη επίθεσης). Το δε συμπληρωματικό πρωτόκολλο (28/9/1939) «σερβίρεται» ως «μυστικό». Τόσο μυστικό, μάλιστα, που 33 ημέρες μετά την υπογραφή του γίνεται αναφορά σε αυτό στην ομιλία του Β. Μολότοφ στην 5η (έκτακτη) σύνοδο του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ (31/10/1939). Ψαρεύουν σε θολά (νομίζουν) νερά. Ομως το (ποικίλο αστικό) ψέμα έχει τόσο κοντά ποδάρια που στέκεται σαν νάνος μπροστά στο ανάστημα της συμβολής της ΕΣΣΔ (με τίμημα που ονομάζεται «ολοκαύτωμα») στη συντριβή του ναζιφασισμού.
> Ας νανουρίζονται (ακόμα) οι όποιοι… με το τραγούδι των Scorpions “Wind of change” (της πτώσης ποιου κομμουνισμού, ω σπεκουλάντες;).
> «Γιατί τα δικαστήρια δικαιώνουν του συνταξιούχους» (tanea.gr,27/11/2018). Κάτω απ’ τον τίτλο τα «περήφανα γηρατειά» διαδηλώνουν. Οπότε γιατί να το κάνουν, αφού θα βρεθεί λύση στα… δικαστήρια; (Αν πιστεύουν μάλιστα και στη μεταθανάτια ζωή, η δικαίωση είναι ante portas…).
> ΑΕΚ-Αγιαξ (ΟΑΚΑ): ένα επιπλέον δείγμα της κυοφορούμενης γατοεπικράτησης σε Νέα Φιλαδέλφεια και Νέα Χαλκηδόνα.
> Πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει (τα τελευταία 45, τουλάχιστον, χρόνια) φράσεις όπως «Σοβαρά επεισόδια» – «Ντροπιαστικές εικόνες» για πλείστα όσα παιχνίδια σε διάφορα «αθλήματα»; Γραφικοί έχουν καταντήσει οι υποβολείς και οι γράφοντες αυτά.
> Τόλμησε να πάει στο Μάτι ο Τσίπρας (αντάμα με τον Σπίρτζη). Οι εγκληματίες επιστρέφουν στον τόπο ενός ειδεχθούς εγκλήματος.
> Να κι έτερος (εταίρος), υπέρμαχος της «ρωσικής ψυχής»: Ο Στίβεν Σιγκάλ (μπας και θέλει κι αυτός να πολιτογραφηθεί Ρώσος για… λόγους εφορίας;).
> Ιδού και μια πρωτιά! «Στην Ελλάδα η μεγαλύτερη μείωση μισθών στην Ευρώπη το 2017» (kathimerini, 27/11/2018). Να την… χαιρόμαστε(;).
> Η έξοδος στις αγορές και η είσοδος στη φτωχοποίηση για εκατομμύρια κατοίκους της Ελλάδας.
> Και οι νεοναζί να προσπαθούν να δημιουργήσουν «γεγονότα» μπας και ξεκαρφωθούν (από τον τοίχο που τους περιγράφει ως αυτό που είναι: φασιστική εγκληματική οργάνωση).
> «Ασυνέπεια στην πληρωμή των λογαριασμών τους επιδεικνύουν δύο στους τρεις Ελληνες» – κοινώς ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος…
> «Η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνεται στον Πειραιά» – kathimerini.gr. Πειραιώτες/ισσες, κόψτε το κάπνισμα…
> Περί «κάθαρσης» («πολύ σοβαρή υπόθεση») το κύριο άρθρο της kathimerini.gr (αναδημοσίευση κι από την έντυπη έκδοση). Μειδιώντας θυμηθήκαμε τους οπαδούς του (πάλαι ποτέ) Συνασπισμού να φωνάζουν ερυθριούντες στους δρόμους…
> «Το κουρασμένο παλικάρι» του Τ. Θεοδωρόπουλου στην kathimerini.gr. αναφέρεται στον Τσίπρα. Εμείς, όμως, θυμηθήκαμε (και) τον Βούδα της Ραφήνας. Κάτι κουρασμένα παλικάρια…
> «Η δημοκρατία είναι πιο δυνατή» (τίτλος από avgi.gr). Ιδιαίτερα με τα ανάποδα κρατημένα κλομπ των δολοφόνων ΜΑΤατζίδων πάνω σε κεφάλια διαδηλωτών την 17/11/2018. Δύναμη, όχι παίξε γέλασε…
> Προκλητικότατος ο Τ. Πετρόπουλος: «…δίνουμε παροχές…».
> «Εξάλλου δεν πολυπιστεύω στον Θεό»- Κ. Γαβράς.
> Εκανε το κομμάτι του κι ο Βούτσης: «Εχουμε όραμα για μια προοδευτική Ελλάδα που δίνει ελπίδα στον λαό». Κυρίως αυτό, el πήδα…
> L’ ultimo imperatore e morto.
> Novecento.
> «Η Βρετανία στέλνει στρατιωτική βοήθεια στη Σαουδική Αραβία παρά τις διεθνείς εκκλήσεις να κόψει τους δεσμούς της με το καθεστώς» – Business is Business and profits (the utmost) ones are sacred.
> Συνιστούμε για διάβασμα (ανάμεσα σε άλλα του) Μ. Αναγνωστάκη «Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ.».
> Επίσης: Μ. Λουντέμης, «Μπούχενβαλτ – ωδή θυμωμένη και πένθιμη».
> «Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί. Εμείς που βγάλαμε το κάρβουνο και κρυώνουμε. Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο» Τάσος Λειβαδίτης.
> «Καίνε» τα καύσιμα.
> Τον γάτο (γατούλη, δηλαδή) πλέον οι γλυψιματίες θα τον προσαγορεύουν «κύριε πρόεδρε».
> Για το παντεσπάνι τους κάποιοι.
> Για την χλίδα τους άλλοι.
> Ρουμελιώτης-Πανταλάκης: Η ευγένεια των καπιταλιστικών στελεχών στο απόγειό της…
Βασίλης
