Ψάχνοντας φούγκες
Πνίξτε τις κραυγές μου με φίμωτρα, / πιο μεγάλος θα ‘ναι ο πόθος μου να φωνάξω. / Δέστε με σίδερα τα χέρια μου, / θα μεγαλώσει η επιθυμία μου να τα σπάσω. / Ξεσκίστε τις σάρκες μου. Κονιορτοποιείστε τα οστά μου. / Το αίμα μου θα γίνει μπανιέρα μου, τα κόκκαλά μου θεμέλιο μιας άλλης ανθρωπότητας. / Γιατί εδώ κανείς δεν παραδίνεται / -εδώ νικάς ή πεθαίνεις – / κι η ζωή που χάνεται/ ποθεί πολύ να ζήσει (Ζοακίμ Ναμοράδο, «Προμηθέας»)
> Ο πολύς Θ. Βερέμης, έχοντας θητεύσει σε υπεύθυνα πόστα του αστικού κράτους, θεωρεί εαυτόν τόσο ισχυρό που να τολμάει να χαρακτηρίζει την Οκτωβριανή Επανάσταση πραξικόπημα (Τhe Athens Review of Books, τεύχος 90, Δεκέμβρης 2017). Ο τίτλος του άρθρου-βιβλιοπαρουσίασης «ηχηρός»: «Το πραξικόπημα του Οκτώβρη μετά την Επανάσταση του Φεβρουαρίου». Και τα δύο βιβλία της κριτικής του αντικείμενο έχουν την Οκτωβριανή Επανάσταση. ΟΦΕΙΛΕ να γνωρίζει τι έστι πραξικόπημα. Η ελληνική πείρα είναι πλούσια: Πάγκαλος, Κονδύλης, χούντα 1967… Το δεύτερο των δυο βιβλίων είναι μια σύνοψη («Μικρή Ιστορία») ενός εννιάτομου έργου του βρετανού συγγραφέα Εντουαρντ Χάλλετ Καρρ. Ο κ. Βερέμης, φρονίμως ποιών, κάνει χρήση της λέξης διαθήκη (του Λένιν) μέσα σε εισαγωγικά. «…ο Λένιν φρόντισε να προστεθεί στη “διαθήκη” του…». Τέτοιο πράγμα δεν υπήρξε. Την ίδια «πισινή» κρατάει και ο Καρρ στο βιβλίο του «Τhe Interregnum»: «Η επονομαζόμενη διαθήκη μαζί με το υστερόγραφο διαβάστηκε σε συνάντηση ηγετικών στελεχών στις 22 Μαΐου 1924, παραμονή του 13ου συνέδριου του κόμματος και από τη στιγμή εκείνη έγιναν πλατιά γνωστά στο κόμμα. Το κείμενο όμως ποτέ δε δημοσιεύθηκε». Υπήρξε αλλά μη δημοσιευμένο… Λίγη φαντασία, ίσως… Και ο Καρρ συνεχίζει: «Η κεντρική επιτροπή αποφάσισε το 1926 να “ζητήσει άδεια” του επόμενου συνέδριου του κόμματος “για να δημοσιεύσει το ντοκουμέντο αυτό”. Εις επίρρωσιν των γραφομένων του ο Καρρ μας παραπέμπει στα Απαντα του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς (Ι. Β. Στάλιν, Απαντα, ρωσική γλώσσα, κρατικό εκδοτικό πολιτικής φιλολογίας, Μόσχα, 1949, σελίδα 176), σημειώνοντας πως και ο Στάλιν βάζει τη λέξη διαθήκη σε εισαγωγικά (ζαβιεστσανίγιε στη ρωσική): «Εχουμε στα χέρια μας την απόφαση της ολομέλειας της ΚΕ και της ΚΕΕ το 1926 να ζητήσει την άδεια στο 15ο συνέδριο του κόμματος για τη δημοσίευση αυτού του ντοκουμέντου». Κεντρική επιτροπή ΚΑΙ Κεντρική Εξελεγκτική Επιτροπή, και μάλιστα ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ και όχι μια οιαδήποτε «συνάντηση» – όπως λέει ο Καρρ, «ηγετικών στελεχών». Χοντρά φάουλ…
> Ενώ το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ πάλευαν κατά της τριπλής φασιστικής κατοχής στην Ελλάδα, των «φρονίμων τα παιδιά»… μαγείρευαν: «Oι κάτωθι υπογεγραμμένοι αντιστράτηγοι… αναλαμβάνωμεν την υποχρέωσιν εν τω πνεύματι της πλέον ειλικρινούς συνεργασίας: …γ) Να αντιταχθώμεν κατά πάσης απόπειρας διασαλεύσεως ή ανατροπής του Κοινωνικού καθεστώτος συνεργαζόμενοι και με όλας τας άλλας πολιτικάς οργανώσεις, αίτινες εμφορούνται υπό των αυτών Εθνικών Ιδεωδών. Εν Αθήναις, τη 20ή Μαΐου 1943 – Α. Παπάγος, Ιωαν. Πιτσίκας, Δ. Παπαδόπουλος, Κ. Μπακόπουλος, Π. Δέδες, Γ. Κοσμάς (Σόλων Ν. Γρηγοριάδης, «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, 1941-1974», βιβλίο 2ο, σελίδα 96η) … Ολοι οι σκύλοι μια γενιά.
> «Σήμερα η χώρα αυτή, που χτίζει τα θεμέλια του κομμουνισμού, αποτελεί την κύρια δύναμη της παγκόσμιας κοινότητας των Σοσιαλιστικών κρατών». Κώστας Λουλές, 1979, «Σαν πρόλογος» στο βιβλίο του Ορφέα Οικονομίδη «Ο μεγάλος Οχτώβρης και η Ελλάδα». Περί παλινορθωμένου καπιταλισμού που… οικοδομούσε τον… κομμουνισμό.
> Για σε αδελφέ που σούλαχε πρώτος να σύρεις/ Το σπαθί / Στο νέο λαμπρό αγώνα/ Ολοι οι λαοί την ώρα αυτή, σε προσευχή/ Εχουν ενωθεί/ Με λυγισμένο γόνα! (Νίκος Προεστόπουλος, «Λένιν», δυο ημέρες μετά τον θάνατο του μεγάλου μπολσεβίκου ηγέτη).
> «Η Γερμανία μόνη μέσα στην ΕΕ» – Πιερ Ραμπέρ, Le Monde Diplomatique, αγγλική έκδοση, Γενάρης 2018. Ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες.
> Εχουμε μπόλικο αλάτι και άνωση, αυτό που μας λείπει είναι η πολιτική οργάνωση.
> MEGA channel, micro payment (if that…).
> ΚΑΙ η Β. Κορέα στους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες. Κάποιο σχόλιο από τη μεριά του Ριζοσπάστη;
> 9.000 δολάρια σε ισραηλινούς πολίτες που θα καταδώσουν και θα βοηθήσουν στη βίαιη σύλληψη και απέλαση των χιλιάδων αφρικανών προσφύγων που βρίσκονται στο Ισραήλ. Σιωναζισμός. Κατά τα άλλα, Σαμπάτ σαλόμ! Πίσω, γουρούνοι!
> Επιτυχίες στην Ιταλία: νεανική ανεργία 32,7%.
> Τυνησία (Τουνούς): Φυσικά και κινείται.
> «Κυβέρνηση – βλέπει “ευκαιρίες” για το εγχώριο κεφάλαιο στην επίλυση του Σκοπιανού» (Ριζοσπάστης, 10/1/2018, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ). Και στο καπάκι, «Το Σκοπιανό, ο Κυριάκος και ο Σαμαράς», Αρης Ραβανός στο ηλεκτρονικό ΒΗΜΑ. Εκλεκτικές συγγένειες…
> Προκλητικός ο Τσακαλοτέτοιος: «Προσπαθήσαμε αλλά χάσαμε». Απλά, εξουσιαστικό γουρούνι.
> Θέλουμε καύσιμα για να ζεσταθούμε αλλά μας τσουρουφλίζουν οι τιμές τους…
> Συριζανελοσαμαροβενιζέλοι… μια γενιά.
> Η Ντόρα θέλει επανάσταση στην Ελλάδα (αλλά… φορολογική).
> Και κλαίγαν και υπέγραφαν/ και το λαό στα τέτοια τους τον έγραφαν.
> Προκλητική η μαντάμ-καραμπουζουκλού Ολγα: «Πολιτική μας να γίνουν μόνιμες οι θέσεις των συμβασιούχων». Καταχέριασμα που θέλει.
> You are as cold as ice.
> Και να πίνει, σίγουρα δε μας δίνει ο Δραγασάκης: «Tα τελευταία χρόνια δημιουργούνται ετησίως 100 χιλιάδες θέσεις εργασίας». Κλαυσίγελως.
> Νάτο-νάτο το παπαδαριάτο: «Δεν αποδεχόμαστε τον όρο Μακεδονία για την ΠΓΔΜ». Θέλει να κάνει παιχνίδι αλλά δεν το παίζουνε. Σημείωση: Μπέμπα Μπλανς, μας λείπεις.
> Γουάου διαπίστωση του ηλεκτρονικού ΒΗΜΑΤΟΣ: «Γιατί οι πλούσιοι θα παραμείνουν οι κερδισμένοι των κρίσεων». Γιατί δεν ακούγεται ακόμη βρυχηθμός…
> Ο χοντροκέφαλος του ΥΠΕΞ, που έχει καβαλήσει το καλάμι, ούτε που κατάλαβε το κλείσιμο του ματιού από τον Ιερώνυμο (από την εποχή του Περισσού την είχε αυτή τη δυσκολία). Στο Μαξίμου κατάλαβαν τη γκάφα (ταύτισε τον ιερώνυμο με τη ΧΑ), ο χοντροκέφαλος τα φόρτωσε σε κάποιον άγνωστο συνεργάτη του και ο Τσίπρας με μια αγαπησιάρικη προς Τσερόνυμο επιστολή αποκατέστησε τις ισορροπίες.
Βασίλης
