Ο αφέντης τροχίζει το σπαθί του στο λυγισμένο σβέρκο του φτωχού (τουρκικό λαϊκό ρητό)
Ανά μπάσα στιγμή και ώρα
Φυσάει πνιχτός άνεμος
Βάζουμε βάσεις γενικώς
σε πλάτος και μήκος
όμορφος κόσμος ηθικός
και εις το βάθος κήπος
(Μάριος Ποντίκας, 1977)
Αυτοί που καταχαίρονται
δεν ζουν απ’ τις εξάρες αίμα σα βδέλες το ρουφάν
και ρίχνουνε σφαλιάρες
> Αυτός ο Ρουσσός τίνος είνι; (Η Κουλς τον ανιέφερε;).
> Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω.
> Λοιπόν, δεν ήταν απλά «γερμανικά στρατεύματα» (tanea.gr, 12/10/2016) αυτά που έφυγαν από την Αθήνα αλλά γερμανικά ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ στρατεύματα. Και, φυσικά, δεν περίμενε κανείς από τον Καμινοδήμαρχο να κάνει αναφορά στο ΕΑΜ ή τον ΕΛΑΣ.
> Τα μονόλιρα, πεντόλιρα και πούντα, ο καπιτάλας που τα ‘χει στην πούγκα.
> Αν είσαι κι αν δεν είσαι του Δρακουμέλ παιδίν, εγώ σ’ έχω χεσμένον κι ας κάμω φυλακήν.
> Υποδόσεις (όπως υπόθετο, υποδιεύθυνση, υπομανία…).
> 83% των ερωτηθέντων είναι απαισιόδοξοι για την πορεία των «προσωπικών τους οικονομικών» (έρευνα ALCΟ για ΕΒΕΑ, λέγε τον Μίχαλο). Επείγει, δηλαδή, η αλλαγή διαχειριστή;
> Κίνημα Δεν έχω – Δεν έχω Να πληρώσω – Να πληρώσω.
> Δε μας …έζεις κι εσύ, με την καρέτα-καρέτα σου!
> Γιαννάκης ο… βομβιστής («Βόμβες Στουρνάρα στη Βουλή για τον Βαρουφάκη» – tovima.gr, 11/10/2016).
> «Τυχόν αύξηση του ορίου ηλικίας των δικαστικών λειτουργών και μάλιστα με μη σύννομο τρόπο θα λειτουργήσει χωρίς καμία αμφιβολία ως προπομπός για όλους τους εργαζόμενους…» – Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Λογίζουν τους εαυτούς τους ως έχοντες σχέση με την εργαζόμενη (και άνεργη) κοινωνία οι εφαρμογείς της αστικής δικαιοσύνης;
> O κυρ-Μπενουά Κερέ (μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ) υποστηρίζει ότι είναι «αναγκαία η λύση για το χρέος» και ρίχνει και το ανέκδοτο, «που θα επιτρέψει την επιστροφή στις αγορές»…
> Στις λαϊκές αγορές, ίσως.
> Παλαιότητα και έλλειψη διαγνωστικών μηχανημάτων πρώτης γραμμής (στο ΕΣΥ) οδηγούν σε επικινδυνότατες καταστάσεις, όπως αντί για «ραντεβού στα τυφλά» σε… χειρουργεία στα τυφλά. (Η Ολγα του Γέρου του Βασίλη τι έχει να πει επ’ αυτού;).
> Ενώ το θέμα ακόμα ερευνάται, ΤΑ ΝΕΑ (tanea.gr/news/world/article/5397253/arxaioi-ellhnes-ekpaideysan-toys-texnites-toy-kinezikoy-stratoy-apo-terakota) έβγαλαν και συμπέρασμα: «Αρχαίοι Ελληνες εκπαίδευσαν τους τεχνίτες του κινέζικου Στρατού από τερακότα» – ακόμα δεν τον είδανε, Γιάννη τον βαφτίσανε…
> 6.079 οι αποποιήσεις κληρονομιάς το 2013, 9.566 το 2015. Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν…
> Το καψόνι της (υπο)δόσης: εν δύο – κάτω.
> Γιατί χαίρεται ο Αλέξης και χαμογελάει, πατέρα;
> Μεγάλη η αγάπη του κ. Τομά Πικετί για την «λεγόμενη ριζοσπαστική αριστερά», ήγουν Σύριζα (με ή χωρίς ΑΝΕΛ;), Pordemos και τον (ατυχήσαντα προσφάτως) Μπέρνεϊ Σάντερς. Αντίπαλο δέος (και καλά) στην Λεπέν και τον Τραμπ. Οσο για τα όρια του «ριζοσπαστισμού» του μεσιέ Πικετί: «Αux urnes, citoyens!» Kαι πολύ είναι…
> Εψόφησε ο Παττακός.
> Guahira guantanamera.
> Κατώτατος μισθός, υποκατώτατος μισθός (βαρέλι που πάτο δεν έχει…).
> Να, κάτι πάει καλά (θέλει να μας διαβεβαιώσει Η ΑΥΓΗ, 12/10/2016, online): «Αύξηση επιβατών κατά 5,3% σε Ελ. Βενιζέλος, Ηράκλειο και Χανιά» – υπήρξε όμως και αντίστοιχη αύξηση των εισπραχθέντων ποσών (στον τουρισμό, λόγου χάρη);
> Οπως αργεί τ’ ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι/ έτσι αργούν κ οι λέξεις ν’ ακονιστούν σε λόγο./ Στο μεταξύ/ όσο δουλεύεις στον τροχό/ πρόσεχε μην παρασυρθείς/ μην ξιπαστείς/ απ’ τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων./ Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι. (Αρης Αλεξάνδρου: «Το μαχαίρι», από τη συλλογή «Ευθύτης οδών», 1959).
> Το υπουργείο Παιδείας της Βρετανίας αποκάλυψε ότι σε διάστημα τεσσάρων ετών λεπτομέρειες για συγκεκριμένα παιδιά (προερχόμενες από την εθνική βάση δεδομένων της Αγγλίας και της Ουαλίας) δόθηκαν στο υπουργείο Εσωτερικών για σκοπούς που «έχουν σχέση με τη μετανάστευση». Ελληνικά το λέμε φακέλωμα… (the guardian.com/uk-news/2016/oct/12/individual-childrens-detail-passed-to-home-office-for-immigration-purposes). Ενα από τα «πλεονεκτήματα » του «Britannia rule the waves»…
> Τι προτείνει η γερμανική κυβέρνηση; Οι πολίτες της ΕΕ που ζουν στη Γερμανία να μην μπορούν να πάρουν επιδόματα τα πρώτα πέντε χρόνια της παραμονής τους στη χώρα. Και, εννοείται, έχει εγκρίνει σχετικό νομοσχέδιο (theguardian.co.uk, 12/10/16).
> «Παραδέχεται» ο Ολάντ ότι η Γαλλία «έχει κάποιο πρόβλημα με το Ισλάμ»…
> Είναι ορισμένοι στίχοι -κάποτε ολόκληρα ποιήματα-
που μήτε εγώ δεν ξέρω τι σημαίνουν. Αυτό που δεν ξέρω
ακόμη με κρατάει. Κι εσύ έχεις δίκιο να ρωτάς.
Μη με ρωτάς.
Δεν ξέρω σου λέω.
Δύο παράλληλα φώτα απ’ το ίδιο κέντρο. Ο ήχος του νερού
που πέφτει τον χειμώνα, απ’ το ξεχειλισμένο λούκι
ή ο ήχος μιας σταγόνας καθώς πέφτει
από ‘να τριαντάφυλλο στον ποτισμένο κήπο
αργά-αργά ένα ανοιξιάτικο απόβραδο
σαν τον λυγμό ενός πουλιού. Δεν ξέρω
τι σημαίνει αυτός ο ήχος – ωστόσο εγώ τον παραδέχομαι.
(Γ. Ρίτσος, από το ποίημα «Είναι ορισμένοι στίχοι»)
> «Λαϊκά φροντιστήρια αλληλεγγύης» – και εγχειρίδιο (του Περισσού) επί του θέματος. Κείνη την αγωνιστική «ανάταση» που ΔΕΝ υπάρχει στο μέτωπο της εκπαίδευσης πώς θα την «βοηθήσει»;
> Δένεται τ’ ατσάλι,
από καρδιές αδύναμες
ήχους ξεθωριασμένους
ένδοξων ηρώων
απογόνους,
κραυγών υποψία.
Βασίλης
