είν' ο ουρανός
και λίγο χιόνι
έσφιξα τα σκοινιά μου
πρέπει και πάλι να ελέγξω
τ' αστέρια
Εγώ
κληρονόμος πουλιών
πρέπει
έστω και με σπασμένα φτερά
να πετάω.
(Μ. Σαχτούρης, «Ο ελεγκτής» από «Τα Φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο», 1958)
> «Ουσιώδης η υπογραφή του ΣΕΒ στη δήλωση των κοινωνικών εταίρων» – Γ. Κατρούγκαλος, avgi.gr/article/10842/7325767 (30.7.2016). Aλλοίμονο, να μην ευχαριστήσει τα αφεντικά του ο υπουργός… Γι' αυτά πασχίζει.
> Λούλα-Λούλα-πού είσαι Λούλα; (φίλε του Αλέξη Τσίπρα και όχι μόνο…). Λούλα σε δίκη για σκάνδαλο Petrobras.
> «Βελτίωση του οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα τον Ιούλιο» διαπιστώνει η Κομισιόν. Ανάψτε λαμπάδες, δηλαδή. Θυμίζει την ρήση (του Παπατζή;) «στην Ελλάδα ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι».
> Η Alpha Bank βρίσκει ότι ο ελληνικός τουρισμός είναι σε άνοδο και το 2016. Ενώ η Sete Intelligence πιστεύει ότι είναι «μικτή και ασταθής η εικόνα του τουρισμού – Μείωση προγραμματισμένων αεροπορικών θέσεων». (Τι να ισχύει, άραγε;). Και οι δύο ειδήσεις από τον ιστότοπο tovima.gr, 29.7.2016.
> Στο «Βήμα» ο υπαστυνόμος Β. Λαμπρόπουλος αναλύει…
> Απορία: αφού «τιμούν τη μνήμη του Ν. Ζαχαριάδη» η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του Περισσού και η Οργάνωση Αθήνας της «Κ»ΝΕ, μήπως μπορούν να εξηγήσουν πώς συμβιβάζεται αυτή τους η στάση με τους Μπρέζνιεφ, Κολιγιάννη και Φλωράκη στους οποίους «δώρισε» το «κουφάρι» του ο Ν. Ζαχαριάδης;
> «Αστοχίες» πρώτου Μνημονίου – ακολουθούν και άλλα.
> Σκουπιδοτηλεοπτικοί αστέρες: σε όποιο κρεβάτι κυβερνάει.
> Τώρα αυτό του Βαρουφάκη προς τρόικα «Ζητήστε συγνώμη στην Ελλάδα (σ.σ. συγνώμη ΑΠΟ την Ελλάδα…) και παραιτηθείτε» ως τι πρέπει να εκληφθεί; Συμβουλή, μαγκιά (κλανιά…), απειλή, λογοτεχνικό σχήμα ή ρήση ενός τίποτα;
> Μαζεύει «αριθμούς» πάλι ο Περισσός (βλέπε Ριζοσπάστη, 29.7.2016, Εργαζόμενοι). Κάποια στιγμή θα πρέπει να εξηγήσει και την «δυναμική» αυτών των αριθμών…
> Η Λυσιστράτη, το ρεμπέτικο, ο καημός (λίγο κρασί, λίγο θάλασσα…).
> Τρεις, κι οι τρεις συνταγματολόγοι, στην ΑΥΓΗ (31.7.2016) βρίσκουν «θετική την πρόταση εκλογής προέδρου από τον λαό» – δηλαδή ολόκληρη διαδικασία για την εκλογή ενός ατόμου που παρακολουθεί τις παρελάσεις και πετάει καμιά «σοφή» κουβέντα στη χάση και στη φέξη…
> «Πέρασαν 16 μήνες από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε η πρώτη κυβέρνηση στην Ευρώπη με αριστερό-ριζοσπαστικό αποτύπωμα τον 21ο αιώνα» (Π. Καραγεώργος, «Η κοινωνία δεν θα αλλάξει χωρίς έναν μαζικό ΣΥΡΙΖΑ», Η ΑΥΓΗ, 31.7.2016). Δεν είναι σκέτος ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση: υπάρχουν και οι δεξιοί ΑΝΕΛ. Τώρα πώς γίνεται να υπάρχει «αριστερό-ριζοσπαστικό αποτύπωμα τον 21ο αιώνα» (αποτύπωμα, κάτι σαν footprint στο Hall of Fame…) μόνο η (ζορισμένη) φαντασία ενός συριζαίου το ξέρει.
> Μα, λένε τέτοια πράγματα για έναν «φίλο» όπως ο Μ. Ρέντσι; «Ανθρωποθυσίες δημοσίων υπαλλήλων για να “σωθούν“ οι τράπεζες;» – Α. Παναγόπουλος, Η ΑΥΓΗ, 31.7.2016.
> Θράσος χιλίων πιθήκων: «Η πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ εντάσσεται στην υλοποίηση κυβερνητικής δέσμευσης στα πλαίσια της συμφωνίας του τρίτου μνημονίου» – Η ΕΠΟΧΗ, 17.7.2016.
> «Νέα αριστερά» που λαμβάνει «σημαντική κρατική χρηματοδότηση» από την φασιστική κυβέρνηση της Πολωνίας. Χωράφι με μαργαρίτες η συνέντευξη των εκπροσώπων του κόμματος RAZEM (=Μαζί) της Πολωνίας – αναδημοσίευση (μεταφρασμένη) από το περιοδικό MicroMega στην epohi.gr/h-polonia-metaxy-ethnikososialismoy-kai-neas-aristeras/.
> Γαλλικό Γκουαντάναμο προτείνει ο Ζωρζ Φενές, πρόεδρος της ερευνητικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για υποθέσεις τρομοκρατίας. Η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» (διάβαζε εκφασισμού) έχει ανάγκη τα απαραίτητα συμπληρώματά της (lefigaro.fr/flash-actu/2016/07/20/97001-20160720FILWWW00094-fenech-lr-prone-un-guantanamo-a-la-francaise.php).
> «Η Βρετανία θα είναι μπροστά στον αγώνα ενάντια στη σύγχρονη σκλαβιά» έγραψε η πρωθυπουργός Τερίσα Μέι στους Sunday Times. Καθόλου πρωτότυπη διατύπωση. Αραγε, να απευθυνόταν στους άνεργους της Βρετανίας, τους μακροχρόνια άνεργους, τους αμειβόμενους/ες με εξευτελιστικά χαμηλούς μισθούς, τους απλήρωτους εργαζόμενους («It's a free world», σκηνοθεσία Ken Loach); Και βέβαια, ως εκπρόσωπος του βρετανικού ιμπεριαλισμού επιθυμεί να απλώσει «χείραν βοηθείας» και στον υπόλοιπο κόσμο για το ίδιο θέμα…
> «Οι συνθήκες της ζωής και του αγώνα αναγκάζουν τον κομμουνιστή να γίνεται και σκληρός. Η ταξική αυτή σκληρότητα και το μίσος ενάντια στην εκμετάλλευση και τους καταπιεστές, στοιχεία οργανικά στη συγκρότηση του αγωνιστή, όχι μόνο δεν αποκλείουν, μα αντίθετα προϋποθέτουν μιαν ανώτερη ανθρώπινη συναντίληψη, μιαν υψηλή κομματική συντροφικότητα, μια υγιή ευαισθησία απέναντι σε κάθε κοινωνικό πόνο και ταξική αδικία… Μα και εδώ κυριαρχεί πάνω του η ταξική ή κομματική ωφελιμότητα. Δε θολώνει το μυαλό του όσο και αν μισεί. Διατηρεί πάντα τη διαύγειά του και αποφασίζει πάντα ψύχραιμα». (Νίκος Ζαχαριάδης).
Βασίλης
