Φόβος-φόρος-φόνος (ο Σύριζα είναι ο σύμ-φονος…)
Αμα είχες αγωνία, έγινε η συμφωνία, κάτσε πάλι στη γωνία, για να δεις καμιά ταινία
ΛΥΣΗ για το κεφάλαιο, ΔΕΣΜΑ για το λαό
«Η θύελλα! Ας έρθει!» Αυτό φωνάζει/ ο περήφανος/ ο αντάρτης/ Αλμπατρος που τριγυρνώντας/ στ’ οργισμένο κύμα ανάμεσα/ και στο μαύρο αστροπελέκι για τη νίκη προμηνά:/ «Ω θύελλα: Ξέσπασε πια!» (Μαξίμ Γκόργκι, «Το τραγούδι του Αλμπατρου», «Νέα Επιθεώρηση», 1928)
Βράσ’ το φέισμπουκ – πιάσε κάνα φρέιζμπουκ!
> «Τι είχε συμβεί; Ασφαλώς πρόκειται για ένα φαινόμενο χρονικής υστέρησης, ίσως όμως να βρισκόμαστε μπροστά και σε ένα φαινόμενο πολιτιστικής αντίστασης. Από την άποψη της λειτουργίας του σχήματος: γλώσσα των κυριάρχων=γλώσσα του δημόσιου χώρου, οι Αλβανικοί πληθυσμοί ζούσαν στην προηγούμενη ιστορική περίοδο. Χρησιμοποιούσαν την ελληνική, γλώσσα του δημόσιου χώρου και της επικοινωνίας της προγενέστερης της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Πράγματι η αλβανική διγλωσσία (: ελληνοφωνία) διαμορφώθηκε στα χρόνια της βυζαντινής κυριαρχίας, είχε δηλαδή στις αρχές του 19ου αιώνα ένα βάθος δέκα αιώνων και περισσότερο. Η τουρκική, γλώσσα της τρίτης Αυτοκρατορίας, αν θεωρήσουμε τη Ρωμαϊκή ως πρώτη και τη Βυζαντινή ως δεύτερη, δεν μπόρεσε να υποκαταστήσει την ελληνική ούτε να παρακαθίσει ως τρίτη γλώσσα, έξω από κάποιες εξαιρέσεις ουσιαστικά αμελητέες. Οι τέσσερις ή πέντε αιώνες της οθωμανικής κατάκτησης, από τον 14ο ως τον 18ο αιώνα, δεν στάθηκαν ικανοί να επιφέρουν αυτή την αλλαγή. Σ’ αυτό δε συνέβαλαν ούτε οι εξισλαμισμοί οι οποίοι, νομίζω, δε δημιούργησαν στην περιοχή σπουδαίο θρησκευτικό υπόβαθρο. Μπορεί να ανέστειλαν τον εξελληνισμό της βυζαντινής περιόδου, αλλά δεν οδήγησαν σε ένα ολοκληρωμένο εξοθωμανισμό τους Αλβανικούς πληθυσμούς. Το Ισλάμ έγινε και εδώ μια απλή λαϊκή θρησκεία που ενσωματώθηκε στις πατροπαράδοτες αλβανικές αρχαιότητες, χωρίς προοπτικές πολιτιστικής ανατροπής και συνακόλουθης γλωσσικής μετακίνησης της πληθυσμιακής ομάδας που είχε προσχωρήσει στη νέα θρησκεία. Ακόμη και στα χρόνια της ηγεμονίας του Αλή πασά το θρησκευτικό δίκτυο του Ισλάμ είναι χαλαρό. Κάποιοι εισαγόμενοι μουλλάδες, κάποιοι ντόπιοι δερβίσηδες, μερικοί φανατικοί περιφερόμενοι σέχηδες και μπαμπάδες, δε φαίνονται να δημιουργούν μια ισχυρή θρησκευτική βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να καλλιεργηθεί η γλώσσα του κορανίου που στη συνέχεια θα μετατρεπόταν σε γλώσσα του δημόσιου χώρου. Δεν είναι περίεργο που μερικοί από αυτούς τους παραπάνω θρησκευτικούς λειτουργούς αλληλογραφούν με τον Αλή πασά, όπως προκύπτει από το Αρχείο του, ελληνικά». (Βασ. Παναγιωτόπουλος, ΚΕΜΝΕ, στα «Μεσαιωνικά και νέα ελληνικά», τόμος όγδοος, Αθήνα 2006).
> «Σώστε την Ευρώπη, πνί-ξτε τον Ελληνα» – «Φιλελληνισμός» από το τελευταίο τεύχος του Σαρλί Εμπντό (ψιλοξεφουσκωμένο πλέον…).
> Η «δεδηλωμένη» θα γίνει «δεδιαλυμένη»;
> «Φραγκοφονιάδες, εθνικόφρονες, τηλεπερσόνες, αρχαιόκρυπτοι και κρυπτορατσιστές εκεί στη Ν.Δ…» (Δ. Τρίμης, efsyn.gr, 24/6/2015): Ολως περιέργως οι χαρακτηρισμοί δεν αφορούν τους ΑΝΕΛ που κατεψήφισαν επί της αρχής το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια…
Βασίλης
