ΔΕΝ είδαμε «ευαισθησία» στη διαδήλωση 100.000 Βάσκων στο Μπιλμπάο, για τους πολιτικούς κρατούμενους…
Εκλογές: στην άμμο να χτίζεις παλάτια
«Πορεία μνήμης την Κυριακή στο Παρίσι με παρουσία Ευρωπαίων ηγετών» (avgi.gr, 10-1-15): όπως Ολάντ, Μέρκελ, Κάμερον, Ρέντσι, Σαμαράς. Ο Τσίπρας;
Η «Ελπίδα (που) έρχεται» γράφεται και Ελα-πήδα… (λόγω «στενής» δημοσιονομικής κατάστασης)
Πότε είπαμε ότι καταλαγιάζει ο θόρυβος για το Σαρλί Εμπντό; Οταν αποφασίσουν η GIGN, η RAID, η γαλλική κυβέρνηση, τα μέσα μαζικής εξημέρωσης ή -για να θυμηθούμε την αφίσα του
Μάη του ’68– η αστυνομία (που) σας μιλά στο δελτίο των οκτώ…
Και τι έβγαλε, για.. διάλογο, η Ρούσεφ (: υπόδειγμα του Τσίπρα) στη διαδήλωση για την (μη περαιτέρω) αύξηση της τιμής των εισιτηρίων: Tη ΜΠΑΤΣΑΡΙΑ.
Charlie Hebdo: η ελευθερία την G.I.G.N. και R.A.I.D.
![](/wp-content/uploads/2020/08/549/content_dixi_salvavi.jpg)
> «Ψηφοδέλτια μιας νέας δημοκρατικής εκπροσώπησης» (AVGI.GR, 10-1-15). Πώς λέμε Ρ. Μακρή, Θ. Τζάκρη και άλλες «πρόσφατες» αντιμνημονιακές, ου μην αλλά και… αντικαπιταλιστικές δυνάμεις.
> Περί του «δικαιώματος να αλλάζουμε κυβέρνηση» το πόνημα του Σωτήρη Βαλντέν (Η ΑΥΓΗ, online, 10-1-15), ήγουν: «…η παραμoνή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την Ευρώπη δεν αποτελεί πράξη ευσπλαχνίας των ισχυρών προς αυτήν, αλλά αμοιβαίο συμφέρον… Αν η Ευρώπη δεν μπορεί να συνυπάρξει με έναν αριστερό φιλοευρωπαϊκό ριζοσπαστισμό…» -και, μπρρρ! Φοβήθηκαν οι ισχυροί (βλέπε ιμπεριαλιστές) της Ευρώπης, αλλά και γαμώ τα ευρήματα, ΚΑΙ «αριστερός» ΚΑΙ «φιλοευρωπαϊκός» ΚΑΙ «ριζοσπαστισμός». Οταν οι λέξεις χάνουν εντελώς το νόημά τους για να προσελκύσουν την ψήφο και να φανερώσουν την αποκρουστική συνέχιση της παρούσης βαρβαρότητας μετεκλογικά (οι διαβεβαιώσεις έχουν ήδη δοθεί).
> Τσίπρας (στην Κόρινθο): «Ελπίδα-Δικαιοσύνη-Αξιοπρέπεια», με μια άλλη ΕΔΑ, δηλαδή…
> Μάλλον ο Ν. Λιονάκης (ΑΥΓΗ, 10-1-2015, avgi.gr) δε διαβάζει εφημερίδες: «Ας είμαστε ρεαλισταί». Ομιλεί για τις (πρόσφατες) μεταγραφές. Το μόνο που δεν «υπέπεσε στην αντίληψή» του είναι οι προς Σύριζα μεταγραφές.
> Καμιά έκπληξη για το… πετεινό και τον Τσίπρα (και τη θρησκευτική προσήλωσή του στο… χρυσό Αγιονόρος): ακριβώς απέξω από την είσοδο των γραφείων της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης» υπάρχει και μικρό τέμπλο αφιερωμένο στην «Αγία Καρδιά»… Και, φυσικά, είναι γνωστός ο ξεπεσμός του Rifondazione σε κυβερνητικό γλείφτη.
> Ε, άμα το γράφει ο Economist, έτσι θα ‘ναι… «Χτύπημα στην ελευθερία» (economist.com, 10-1-15). Ολα τα παλικάρια (από Τσίπρα μέχρι και τον Economist) έχουν… πάθος για τη λευτεριά…
> Πούθε κοιτάει ο Σαμαράς/ μη και κοιτάει τη Δύση;
> Και πού ακριβώς αμφισβητείται η αστική νομιμότητα, παρακαλώ;
> Για να μην αφήσει περιθώρια για παρεξήγηση η «Le Monde Diplomatique», (Ιανουάριος 2015, αγγλική έκδοση), τιτλοφορεί το σχετικό με την Κούβα άρθρο «Η γενναία χειρονομία του Ομπάμα». Σημειώνει δε, με νόημα: «μέχρι στιγμής, φιλελευθεροποίηση στην Κούβα σημαίνει ότι οι υπάλληλοι οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι πρώην δημόσιοι υπάλληλοι, επιτρέπεται να γίνουν ιδιοκτήτες των μικρών επιχείρησεων στις οποίες δουλεύουν».
> Πάντως το περιοδικό FOREIGN AFFAIRS το παράχεσε: σε άρθρο με τον τίτλο «Πήρε φωτιά η Γαλλία», σημειώνει: «Ο αριθμός των θυμάτων από την επίθεση αυτήν την εβδομάδα είναι σε γαλλικό έδαφος η πιο σημαντική από την εποχή της κατοχής της χώρας από τους Ναζί».
> Απλά, να θυμίσουμε ότι στη στρατιωτική διάλεκτο των ΗΠΑ «Charlie» σήμαινε εχθρός…
> Μιλάει και ο Σαμαράς που μας έχει ξε-γκολ-ιάσει!
> «Ανθρωπιστική κρίση» του Σύριζα: μόνο επείγοντα περιστατικά και εφόσον το επιτρέπουν τα οικονομικά του κράτους…
> Η ελπήδα (ρούφα κι) έρχεται. Η Ελλάδα προχωράει (δηλαδή, πόση –καπιταλιστική- ανάπτυξη περιμένουν); Η Ευρώπη αλλάζει –από φρούριο κάστρο.
> ΣΥΡΙΖΑ: κυβέρνηση-nothing else matters…
> 2002: Φιλίπ Βαλ, αρχισυντάκτης «Charlie Hebdo», κατακρίνει τον Τσόμσκι για αντιαμερικανισμό και υπερβολική κριτική του Ισραήλ και των κυρίων ΜΜΕ.
> Νετανιάχου, Αμπάς, Μέρκελ, Ραχόι, Τσιπραίοι, Σαμαραίοι κι ο όχλος να πορ(ν)εύεται μαζί τους: για την ελευθερία του λόγου (;)
> Αυτοδυναμία Σύριζα = αυτοαδύναμος λαός.
> Τόση ξετσιπωσιά πια: «Πορεία 1,5 εκ. πολιτών στο Παρίσι, με παρουσία ευρωπαίων ηγετών και αντιπροσωπείας του Σύριζα» (avgi.gr, 11-1-15). Το ότι πορεύτηκαν με τον Σαμαρά ΔΕΝ τους πτοεί άραγε; Φυσικά όχι! Θώκο για τον κώλο θέλουν!
> Ο Ζίζεκ δεν δήλωνε ότι η (άκρα) δεξιά έχει απήχηση; Τώρα, ο Σύριζα τι είναι;
> Κι αφού εγίναν εκλογές και στ’ άγρια καταράχια/ όσοι ψηφίσαν είπανε πως γουργουρίζουνε των φτωχών τα άδεια στομάχια.
> Η «Λοκομοτίβα» είναι «χώρος δημιουργίας» γύρω από τον Περισσό. Ανάλογες είναι και οι ποικίλες δημιουργίες…
> «Η γαλλική αστυνομία έσπασε δύο καταλήψεις τρομοκρατών» αλλαλάζει φονταμενταλιστικά η βρετανική «Morning Star» (online, 10-1-15), ξαδερφούλα του Σύριζα στην Αλβιόνα.
> ΚΑΙ ο φόβος ΚΑΙ η ελπίδα στον καπιταλισμό, εμπορεύματα απλά (αλλά και πολλαπλών χρήσεων) είναι.
> Αφού, λοιπόν, οι δημοσκοπήσεις βγάζουν κυβερνήσεις, έδρες, ποσοστά, αυτοδυναμίες, παντοδυναμίες (χαμός στο ίσωμα), ποία η χρεία εκλογών;
> Ισως η κραυγή ΕΛΛΑΣ-ΕΛΛΑΣ-Τρύφων Σαμαράς να αποδίδει την πραγματική διάσταση της (όχι μόνο προεκλογικής) κατάστασης.
> Ολιγαρχιγιές (με δέλτα).
> Για πότε βρίσκονται τα φράγκα για τις εκλογές, ρε παιδί μου (για τους «μικρούς» «ριζοσπάστες» των εκλογών μιλάμε…).
> Κι όπως τραγουδούσε το συγκρότημα «THE SMITHS», the world won’t listen.
> And promises shall vanish in thin air.
Βασίλης