Ρύζι έχει κει κάτω κοντά στο ποτάμι. / Εκεί ψηλά στο βουνό χρειάζονται ρύζι. / Αν το ρύζι το κρύψουμε στις αποθήκες / θ’ ακριβύνει το ρύζι γι’ αυτούς εκεί πάνω. / Οι μαούνες του ρυζιού θα ‘χουν λιγότερο ρύζι / και το ρύζι φτηνότερο θα ‘ναι για μένα. / Τι είναι στ’ αλήθεια το ρύζι; /Πού να ξέρω το ρύζι τι είναι! / Ποιος να το ξέρει τάχα; / Δεν ξέρω το ρύζι τι είναι / Ξέρω την τιμή του μονάχα. /… Κι ο άνθρωπος παρατρώει φαΐ / γι’ αυτό κι ο άνθρωπος όλο ακριβαίνει. / Για να φτιάξεις φαΐ, χρειάζεσαι ανθρώπους. / Οι μάγειροι κάνουν φτηνότερο το φαΐ, αλλά / οι φαγάδες όλο και τ’ ακριβαίνουν. / Κι έπειτα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι. / Τι είναι στ’ αλήθεια ο άνθρωπος; / Πού να ξέρω ο άνθρωπος τι είναι; / Ποιος να το ξέρει τάχα; / Δεν ξέρω ο άνθρωπος τι είναι. / Ξέρω την τιμή του μονάχα. [Μ. Μπρεχτ: «Το τραγούδι του έμπορα (το τραγούδι της πραμάτειας)» – μετάφραση Μ. Πλωρίτης]
«Η Ψυχούλα στην αρχή ζούσε με το θεατρώνη και έλεγε: "Ο Βάνετσκα κι εγώ ανεβάζουμε σοβαρά έργα". Επειτα ζούσε με τον ξυλέμπορο και έλεγε: "Ο Βάσετσκα κι εγώ ανησυχούμε για τους δασμούς". Επειτα με τον κτηνίατρο και έλεγε: "Ο Κόλετσκα… κι εγώ θεραπεύουμε άλογα". Ετσι κι ο σύντροφος Ποτρεσώφ. Στην αρχή έλεγε: "Ο Λένιν κι εγώ βρίζουμε τον Μαρτίνωφ". Επειτα έλεγε: "O Μαρτίνωφ κι εγώ βρίζουμε τον Λένιν". Γλυκιά σοσιαλδημοκρατική ψυχούλα, σε ποιανού την αγκαλιά θα είσαι αύριο;» (Β. Ι. Λένιν: Απαντα, τόμ. 11, σ. 282, έκδοση ΣΕ). Για ΟΛΕΣ τις πρόσφατες ΑΛΛΑΞ’ Ο ΚΟΛΙΕΣ… («Ψυχούλα»: Διήγημα του Α. Τσέχωφ)
♦ «Φθηναίνουν αλλά και… ακριβαίνουν τα εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς» (tanea.gr, 16-6-14). Δηλαδή, φεύγουν οι βάσεις (του θανάτου) που… μένουν και μένουν οι (ίδιες) βάσεις που φεύγουν.
♦ «Να μισήσει επίσης κανείς το ποδόσφαιρο;» – (DIE ZEIT, 12-6-14). Μάλλον δεν τους κάθισε το όπιο του Μουντιάλ, με τόσο κόσμο να διαδηλώνει και την μπατσαρία της Ρούσεφ να βαράει στο ψαχνό…
♦ Ο Σύριζα που ΔΕΝ κουνάει δάχτυλο, «ενδιαφέρεται» για τους της ΒΙΟΜΕ; (βλ. ΑΥΓΗ, 15-6-14, «Η παλιά διοίκηση της ΒΙΟΜΕ μεθοδεύει επιστροφή και πτώχευση»).
♦ Θα επιμείνουμε στην προσεκτική ανάγνωση του βιβλίου του IVAN COLOVIC (Ιβάν Τσόλοβιτς) «Από τις κερκίδες στα χαρακώματα» (ελληνική έκδοση 2007).
♦ Ω, η παραφροσύνη της μεγάλης πόλης, όταν το βράδυ / Κοκαλώνουν σε μαύρο τείχος ανάπηρα δέντρα, / Μέσ’ από ασημένια μάσκα κοιτάζει το πνεύμα του κακού. / Φως με μαγνητικό φραγγέλιο απωθεί την πέτρινη νύχτα. / Ω, το βυθισμένο αντήχησμα της βραδινής καμπανοκρουσίας. / Πόρνη, που μέσα σε παγερά ρίγη γεννάει ένα νεκρό παιδάκι, / Μανιασμένα μαστιγώνει του θεού ο θυμός το μέτωπο / του δαιμονισμένου, / Πορφυρός λοιμός, πείνα, κομματιάζει πράσινα μάτια. / Ω, το απαίσιο γέλιο του χρυσού. / Ομως σιγαλά αιμορραγεί σε κάποια σκοτεινή σπηλιά βουβότερη / ανθρωπότητα. / Σκληρά μέταλλα συναρμολογώντας φτιάχνει τη λυτρωτική κεφαλή. (Γκέοργκ Τρακλ: «Σ’ αυτούς που βουβάθηκαν» – Απ’ το «Sebastian im Traum»).
♦ Ατύχησαν οι κ.κ. Α. Καραζήσης και Μ. Μαρμαρινός στο πόνημά τους «Στάλιν – Μια συζήτηση για το ελληνικό θέατρο» – πιάστηκαν… αδιάβαστοι. Κακώς.
♦ «1. Είναι επόμενον κατά τον διεξαγόμενον αγώνα εκ παραλλήλου προς τας εξαιρέτους πράξεις να σημειούνται και παραλείψεις και λιποψυχίαι επιδρώσαι επί του ηθικού και της γενικωτέρας εκβάσεως του αγώνος και υποκείμεναι εις άμεσον κολασμόν. 2. Ως πολλάκις ετονίσθη, διά να προλάβωμεν αθεράπευτα συμπτώματα και να τεθή εις αρμονικήν λειτουργίαν η όλη κρατική μηχανή θα έπρεπε να είχε κηρυχθή ο στρατιωτικός νόμος. 3. Εφ’ όσον όμως τούτο προσκρούει είναι απαραίτητον προς την αυστηράν τάξιν και πειθαρχίαν εις τον στρατόν τουλάχιστον άπαντα τα στρατιωτικά αδικήματα να υπάγωνται εις τα έκτακτα στρατοδικεία διότι τα τακτικά εξατμίζουν τα φαινόμενα και η διά τούτων θεραπεία είναι άτονος. 4. Παρακαλούμεν όπως ενεργήσητε σχετικώς το ταχύτερον και διευθετηθή το ζήτημα τούτο. Αντγος Βεντήρης Τ.Υ. – ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ / 1Η ΣΤΡΑΤΙΑ / ΙΣ / 1019-203-Α1 / 30.1.48 / Συν. τω εγγράφω εις το αντιγρ. του φ. ΠΡΟΣ: Υπουργόν Στρατιωτικών / ΚΟΙΝ. ΓΕΣ / Α1-Α2-Β1 ΘΕΜΑ: Εκτακτα στρατοδικεία». (Το… ηθικό του «Εθνικού Στρατού», το ’48, ενώ αντιμετώπιζε τον ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΕΛΛΑΔΑΣ) (Αρχεία Γενικού Επιτελείου Στρατού, 7, 1998 – ΓΕΣ, 2014, ΔΟΛ ΑΕ). Κωλοσφιξίματα…
♦ Ο Σύριζας είναι μια γκάμα συνιστωσών. GAMAISE TA, δηλαδή.
♦ A rolling stone gathers no moss. Oh, yeah? Look at M. Jagger, then!
♦ End now. And, now?
♦ Δωρεάν Wifi: ειλικρινά, είχαμε μια ακατάσχετη… φαγούρα.
♦ Τελικά ο Θ. Χειμωνάς την έκανε απ’ το ΠΑΣΟΚ, και τώρα κάνει… FIFA.
♦ Διασκεδαστικό το άρθρο του Γ. Πάντζα (ΑΥΓΗ, 18-6-14) «Ζητούνται Τσιριμώκοι…». Σαν τον (πολυδιαφημισμένο) «ελληνικό κινηματογράφο» του ’60.
♦ Είκοσι λεπτά (1.20 ευρώ) το εισιτήριο, 20 λεπτά (της ώρας) κάτω (70’ από 90’ η διαδρομή). Πόση αύξηση του εισιτηρίου έχουμε; (Ε, δεν θα σας το κάνουμε και νιανιά για να το καταλάβετε…).
♦ Ο Σπύρος Πάντζας του Γεωργίου (6.356 ψήφοι) που εξελέγη με τη Δούρου έχει συγγένεια με τον γνωστό ηθοποιό;
♦ Ξαναδιαβάζοντας το βιβλίο της Harnecker: ξινίσαμε…
50 χρόνια FARC.
♦ «Για μας είναι καθαρό: είναι εχθροί μας». (Timoleon Jimenez, κεντρική διοίκηση FARC. Συνέντευξη δημοσιευμένη στο site farc-epeace.org).
♦ Πού οφείλεται η γοητεία της γραφής και της ομιλίας του, που του εξασφαλίζει τόσο το θαυμασμό όσο και το μίσος, τόσο την αποδοχή όσο και την πλήρη έλλειψη κατανόησης; Ισως είναι η ψυχρή ηρεμία, η συχνά κυνική αδιαφορία, η παράδοξη ένταση, η οξύτητα της γλώσσας του. (Hans Thies Lehmann – πρόλογος στο «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μύλλερ).
♦ Πήγε ο χότζας στο παζάρι ν’ αγοράσει έναν ούγκανο για να τον βοηθάει με τις δουλειές στο σπίτι. Σαν έφτασε στον πρώτο έμπορα τον ρωτάει: «Εχεις ούγκανους κα- λούς;» Ο έμπορας του αποκρίθηκε: «Χότζα μ’, κανένας ούγκανος δεν είναι καλός. Δεν έχεις ξανάρθει ποτέ σε τούτο το παζάρι;». «Πρώτη μου φορά έρχομαι για ούγκανους», ομολόγησε ο χότζας. «Για να ιδώ, τούτος δω, με το ξυρισμένο κεφάλι, έχει γλώσσα;». «Βγάλε, ρε γομάρι, τη γλώσσα σου να την δει ο χότζας!» πρόσταξε ο έμπορας. Ο ούγκανος βγάζει τη γλώσσα του και την βλέπει ο χότζας. «Δεν πιστεύω να μου βγάλει γλώσσα και στο σπίτι. Δούλο θέλω, όχι ομιλητή!». «Μείνε ήσυχος, χότζα μ’. Τούτος δω δεν μιλάει καθόλου. Ούτε έχει όρεξη για συζητήσεις. Ο,τι του πει ο αφέντης, αυτό μόνο κάνει», διαβεβαίωσε τον χότζα ο έμπορας, που είχε βαρεθεί, για να λέμε την αλήθεια, την επιμονή του χότζα. (Η συνέχεια του «ούγκανου» που δεν μιλάει εν ευθέτω χρόνω…).
♦ Rory Gallagher: "Tatoo’d Lady".
♦ Τα παράθυρα και τα παράταιρα.
♦ Ενα ωραίο ανέκδοτο.
♦ «Στην πρώτη ματιά, η Ελλάδα, με την μεγάλη νίκη του Σύριζα, της μεγαλύτερης δύναμης στην Αριστερά, φαίνεται να αποτελεί εξαίρεση στο γενικό κανόνα της ΕΕ…» (από την «Απόφαση της ΚΕ του ΕΕΚ, μετά τις ευρωεκλογές» – άραγε, οι… συνομιλίες έχουν αρχίσει;).
♦ «Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΔΙΠΛΑΣΙΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ» (τα κεφαλαία δικά μας – theguardian.com, 19-6-14). Γηραιά, όντως η Αλβιόνα.
♦ Στα… μάτια σου, στο έως σου, ο νυν μα και ο τέως σου.
Βασίλης
