Επιδίωξη της φασιστικοποίησης: νομοσταγείς πολίτες.
Μπορεί η αλήθεια ναν’ θνητή, το ψέμα αθάνατο;/ Ετσι δείχνουν όλα./ Πού είδες η αδικία να μη ξεμασκαρεύεται χρόνους και καιρούς;/ Εδώ./ Μα ξέρεις κάποιον που η βία να του ‘χει φέρει τύχει;/ Και ποιος δεν ξέρει;/ Τότε ποιος, μπορεί σ’ ένα τέτοιο κόσμο, να τσακίσει τον τύραννο; Εσύ. (Μπ.Μπρεχτ: «Ερωτήσεις κι αποκρίσεις» – απόδοση: Μ. Πλωρίτης)
Τελ-ΕΟΠΥΥση του καπιταλισμού (λαφάκου Αυτονάι)
Δίκη για Φιλώτα: τι είναι πιο εγκληματικό, η ίδρυση ή η ληστεία μιας τράπεζας;
♦ Πολλοί στην τσίτα και λίγοι στον Ταρζάν.
♦ Ο Μπάιρον ίδρυσε ΕΠΑΛ.
♦ Για τις Απόκριες, ρε γαμώτο: «Της παπαδιάς ο μούναρος/ κοιμάται δίχως εύνοια/ μακρύνανε οι τρίχες του/ σαν του παπά τα γένια./ Της παπαδιάς ο μούναρος/ ο κλειδοπινακάτος/ τον τσίμπησε ένας ψώλαρος/ τριώ χρονώ βαρβάτος./ Ε! Ε! Ε! σκάσε μού-ναρε!/ Για περάστε, για περάστε/ για τ’ αρχίδια μας να πιάστε». Προμετωπίδα: «Και τώρα όλοι μαζί θα πούμε ένα τραγούδι που λέγαν οι πρόγονοί μας για τους Σεβαστούς». (Γαμοτράγουδα ΔΗΜΟΤΙΚΑ, 2η έκδοση συμπληρωμένη, Γαβριηλίδης, πανομοιότυπη αναπαραγωγή της β’ έκδοσης του Τυπογραφείου «Κείμενα», Αθήνα 1985). Τα ΚΕΙΜΕΝΑ που για ν’ ανέβεις (εκεί, στη Μαυρομιχάλη) έτριζε η σκάλα και σε υποδεχόταν ο Φίλιππος Βλάχος στον όροφο που το πάτωμα έτριζε.
♦ Το πλωμαρίτικο ούζο σπίρτο, ο Πλωμαρίτης ναζί και βλήτο.
♦ Στο τέλος ο Ρέντσι έφαγε το Λέτα σαν… κοτολέτα.
♦ Επροηγήθηκε το βιβλίο «Η αριστερά συζητά, ενώνεται, αντιπαρατίθεται, αλλάζει;» (Α/συνέχεια, Διήμερο προβληματισμού και συζήτησης της αριστεράς – 40 χρόνια από την έκδοση της «Αναγέννησης», 5-6 Φεβρουαρίου 2000, Διοργάνωσης ΚΟΕ, έκδοση Απρίλης 2005) και ακολούθησε (2013) η «Κυβέρνηση της Αριστεράς» (με άλφα κεφαλαίο…) «δρόμος για το μέλλον ή παρένθεση;» – όπου όλοι οι καλοί χωράνε…
♦ «Δείγμα της εν γένει νοοτροπίας που έχουν αποκτήσει ωρισμένα όργανα της τάξεως, μέσα εις το γενικόν αντιδημοκρατικόν "κλίμα", εις το οποίον ζώμεν, ή κυρίως την διαταγήν που εκτελούν, είναι ο τρόπος που αντιμετωπίσθη ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς. Ενας αριθμός από τους παραστάντας εις τον εορτασμό που έγινεν εις το θέατρον "Κεντρικόν" εξεκίνησαν με τα λάβαρά των, κατευθυνόμενοι προς το Εργατικόν Κέντρον Αθηνών. Η Αστυνομία έκρινεν ότι τούτο ήτο παράνομον. Πώς να επιβληθεί το "Κράτος του Νόμου"; Απλούστατα: Επέπεσαν επί των "διαδηλωτών" και ήρχισαν να τους ξυλοκοπούν αγρίως. Το μεγαλύτερο θύμα της υποθέσεως υπήρξεν ο Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών κ. Βασ. Μεσολογγίτης, ο οποίος και παρεκάλει τον παρόντα αστυνομικόν διευθυντήν κ. Ρακιντζήν να διατάξει να παύσουν να τον κτυπούν. Η συνέχεια είναι ακόμα θλιβερωτέρα. Οταν προεκλήθη εις την Βουλήν η Κυβέρνησις να δώσει εξηγήσεις δια τα συμβάντα, απήντησαν ότι οι μεν διαδηλωταί ήσαν κομμουνισταί (λέξις μαγική η οποία αρκεί δια να δικαιολογήσει το παν), ο δε κ. Μεσολογγίτης εδάρη από… αγανακτισμένον τροχιοδρομικόν!… Αλλά και οι διοικούντες το Εργατικόν Κέντρον Αθηνών και την Γενικήν Συνομοσπονδίαν, έσπευσαν με δηλώσεις των στον τύπον να ρίξουν την ευθύνη των σκηνών στα "αναρχικά στοιχεία", τα οποία παρεισέφρυσαν μεταξύ των "νομιμοφρόνων" εργατών και εξηνάγκασαν τα όργανα της τάξεως να φερθούν όπως εφέρθησαν». («Η πολιτική», Μηνιαία επιθεώρηση, Μάιος 1960, πολιτική διεύθυνση, Ηλίας Τσιριμώκος). Ιδια γεύση… προσοχή στην «ήπια» περιγραφή του περιοδικού: «ωρισμένα όργανα της τάξεως», «τα συμβάντα», «την σκηνήν»…
♦ Στα λιπαρά υπήρχε λίπος 10%. Τώρα επιβάλλεται φορολογία 10%. [Μάλλον θα πρέπει να ακολουθήσουμε την «μαγειρική της κρίσης» – κατά την σύζυγον (;) του κ. Κάτσικα…].
♦ Δώστε βάση: ανοιχτή πρό(σ)κληση για μετανάστευση από την «Οικονομική Καθημερινή» (16-2-14), «Οι χώρες όπου αξίζει να δουλεύεις και να ζεις – Αυστραλία, Καναδάς, ΗΠΑ, Νορβηγία, Σουηδία, Αγγλία». Προφανώς δεν ειδοποιούν το «φιλοθεάμον κοινό» ότι οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος χρεωφειλέτης στον πλανήτη. Οσο για τη Βρετανία μια (ελάχιστη) συνεισφορά στην αναγνώριση της οξυμμένης κατάστασης είναι το σχετικό άρθρο της Κόντρας (πριν κάμποσα φύλλα). Ολως περιέργως η φυλλάδα δεν αναφέρεται στη Γερμανία.
♦ «Η ελληνική Χαλυβουργία λιώνει από το υψηλό ενεργειακό κόστος» (Οικονομική Καθημερινή, 16-2-14). Και αφού «λιώνει» και εν προκειμένω διακυβεύεται «η βιωσιμότητά» της (δήλωση γενικού διευθυντή Σιδενόρ, Ν. Μαρίου) ε, δεν πρέπει να κάνει και απολύσεις; (βλ. Χαλυβουργική).
♦ «Μαθητές με αμοιβή σε επιχειρήσεις» / «…Θεσμός που συνδυάζει σχολείο και μαθητεία σε επιχειρήσεις έναντι αμοιβής, η οποία ανέρχεται στο 75% του κατώτατου μισθού για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η διαδικασία αυτή» (Καθημερινή, 16-2-14). Θεσμός, διαδικασία, μαθητεία. Μόνο για δουλειά (σκλάβων) δεν πρόκειται. Και, φυσικά, ο κ. Γ. Ελαφρός (στέλεχος ΝΑΡ) έρχεται να επιβεβαιώσει την εφημερίδα ΤΟΥ με το ρεπορτάζ «Ο καθένας κλεισμένος στην τρύπα του». Διπρόσωπος, όπως ο Ιανός.
♦ Γιατί «αυτοκτονία με ερωτήματα» (ΕφΣυν, 14-2-14), κύριοι; (Περί της αυτοκτονίας του εργαζόμενου, που προφανώς αναγκάστηκε να «παραιτηθεί οικειοθελώς») Στέφανου Βαλαβάνη (PRAKTIKER). ΔΕΝ είναι αστυνομικό σενάριο…
♦ Πόσο πιο ευρωλιγούρα μπορεί να είναι η ΕφΣυν (14-2-14): «Καταπέλτης ο εισηγητής του Ευρωκοινοβουλίου για την τρόικα και τα μνημόνια». Σφόδρα ερωτευμένη η φυλλάδα (14 Φλεβάρη, ημέρα Αγ. Βαλεντίνου) με την «Ευρώπη»…
Βασίλης
