Είμαι το ένα άκρο – δεν ψωνίζω από το Κολωνάκι ούτε απ’ το ΜΑΚΡΟ
Επιδότηση πετρελαίου θέρμανσης: π.τσες μπλε και πράσινες
Το ερώτημα παραμένει (απαντημένο στο παρελθόν): Τι να κάνουμε;
Εξω τώρα οι αφεντικάνοι
Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον/ του παρελθόντος είναι χολέρα αστική
Φυσικά χωρίς τσίπα ο Τσίπρας για την προεδρία της Κομισιόν
«Η νέα δημοκρατική κυβέρνηση που αναδείχτηκε στις εκλογές της 18ης Οκτώβρη παρά τις θετικές της διακηρύξεις και ορισμένα θετικά μέτρα σε δευτερεύοντα κατά τη γνώμη μας ζητήματα» (Κ. Τριγάζης, εκπρόσωπος του Περισσού και εκδότης του περιοδικού «Επιστημονική Σκέψη» στη «Δημόσια Συζήτηση» της «Ελληνικής Εταιρίας Κοινωνικών Επιστημών» με θέμα «Τοπική Αυτοδιοίκηση και κοινωνικός μετασχηματισμός», εκδόσεις Αιχμή 1983 – Το άθροισμα των δημοκρατικών δυνάμεων για το οποίο μίλαγε ο Ριζοσπάστης μετά τις εκλογές του ’81…)
Του φασισμού (μπορεί και να) προηγείται ο εκφασισμός
♦ Ηταν όλοι εκεί: των ΜΑΤ μη εξαιρουμένων. ΚΑΙ το θέατρο. Απόντες οι μετανάστες…
♦ D. Beckam: son of the… pitch.
♦ Αλλο Αρκάς, άλλο αρακάς.
♦ Κι αν η υγειά αγκομαχά/ εσύ ‘πουργέ τις είπες/ τις παπαριές σου μοναχά/ και κάτι ΕΟΠΥΥπες.
♦ Τα λεωφορεία βάφει/ με τη «βία» του Καβάφη/ κόκκινα τα αίματα/ απ’ τα πολλά τους ψέμματα. (Τα λεωφορεία βάφει κάποια Γ.Τ. του ιδρύματος Ωνάση…).
♦ «Για να υπάρξει μέτωπο (σ.σ. αντιφασιστικό) χρειάζεται πρόγραμμα και κόμμα…» (Λαϊκός Δρόμος, 5-10-13). Ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν, λεβέντες του Μ-Λ. Αρκεί τη λαϊκή βία να μην την καταγγέλλετε για προβοκατόρικη… Στο ίδιο φύλλο του Λ.Δ. (σελ. 8): «Η κυβέρνηση Σαμαρά εκμεταλλεύεται σήμερα τη Χ.Α. για να καταστείλει την επόμενη ημέρα το λαϊκό, εργατικό κίνημα και την Αριστερά». Την «επόμενη ημέρα»; Μα πού ζείτε, ρε παιδιά; Σε θαλπωρή γραφείων; Και κείνο το «Αριστερά» πόσους να χωράει άραγε;
♦ Φασουλής και Περικλέτος/ ο καθένας νέτος σκέτος (Γ. Σουρής).
♦ Ο Μήτσος υπερασπίζεται το Βασίλη (πάρτα όλα, Τσοβόλα).
♦ «Κατάλληλος και αξιόπιστος συνομιλητής» ο Μ. Γλέζος; Διερωτόμαστε εμείς εξαιτίας επιστολής στην ΕΦΣΥΝ, 21-10-13. Μήπως του ΠΑΣΟΚ του οποίου (να μην ξεχνάμε) υπήρξε βουλευτής;
♦ Ετσι, λοιπόν, η ΕΦΣΥΝ αρχίζει τον αγώνα για την ενημέρωση περί ασφάλισης (ουδέν μεμπτόν – η αστική νομιμότητα – «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα» – uber alles).
♦ Ως άλλος Τσ(Κ)ύρκος ο Α.Τσίπρας εδήλωσε:«Λιγότερα λόγια, περισσότερη δουλειά» – ο Τσ(Κ)ύρκος είχε πει: «λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά».
♦ «Το Μνημόνιο δεν είναι μονόδρομος» – η λέξη «μνημόνια» σας μάρανε, μωρέ; Ή η ουσία; Με ή χωρίς μνημόνια συνεχίζει τη βάρβαρη επίθεσή του στην εργατική τάξη ο καπιταλισμός.
♦ Αμα δεν το κατέχεις μη μιλάς (για τον Αύγουστο Κορτώ και τις πολιτικές «ατάκες» του): «Ο κρατικός παρεμβατισμός μού φαίνεται απαράδεκτος το 2013» και «η συναισθηματική γκρίνια της (σ.σ. της Αριστεράς) για την Ευρώπη δεν τη βοήθησε» (ένθετο ΑΤ, ΕφΣυν, 21-10-13).
♦ Αμάν, αμάν, αμάν-αμάν/ και τόσα χρόνια μας γ…μάν.
♦ Ενώ ο Jim Jarmusch και τα βαμπίρ του έρχονται, η αιμορραγία εδώ καλά κρατεί…
♦ Μια νίκη, μα νίκη; Ποια νίκη; Mανίκι…
♦ Το είδαμε κι αυτό: «Η πάλη ενάντια στο φασισμό αρχίζει με τη μάχη ενάντια στον μπολσεβικισμό»…
♦ Και πληροφορηθήκαμε ότι το πρόγραμμα «Ευρώπη για τους πολίτες, 2014-2020 – Ευρωπαϊκή μνήμη» δίνει χρήμα ζεστό σε φορείς που θα «εξισώσουν» τον κομμουνισμό με το ναζισμό. Να έχουν ήδη προστρέξει μερικοί;…
♦ Φαρμάκι τα φάρμακα – το φίδι άδω Αδωνις.
♦ «Ο Σύριζα θα αποκαταστήσει τις αδικίες της διαθεσιμότητας, είπε ο Τσίπρας στους σχολικούς φύλακες» – δηλαδή, θα επαναπροσλάβει ΟΛΟΥΣ τους απολυμένους;
♦ 46.000 ευρώ την ημέρα η διατροφή της πρώην γυναίκας του Μπερλουσκόνι; Τι τρώει αυτή η γυναίκα, ρε ούπστη μου, αστακό το δίωρο; Και καλά η διατροφή της ημέρας. Για τη νύχτα πόσο πάει;
♦ Τσέινι ιζ τζαστ ενάδερ… ντικ.
♦ «… είναι σίγουρο, ότι δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός με …. "ολίγον καπιταλισμό", όπως και αντίθετα, δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλισμός με… "ολίγον σοσιαλισμό". Το ζήτημα μπαίνει καθαρά: έχουμε ή σοσιαλισμό ή καπιταλισμό…» («Οι τιμές στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό», 1986).
u «…Αξίζει να απαριθμήσουμε μερικά από τα επιτεύγματα (ιδίως της περιόδου 1974-1981)…:…Δίκες (Αύγουστος-Δεκέμβριος 1975) με παραδειγματικές ποινές για τους πρωταίτιους του χουντικού πραξικοπήματος και τους βασανιστές των κρατητηρίων της επταετίας». Αυτά μεταξύ άλλων αναφέρει ο κ. Θ. Κουλουμπής σε άρθρο του στην Καθημερινή (6-10-13) με τον τίτλο «Περί της θεωρίας των δύο άκρων» (καθόλου «Τρίτη γνώμη») – Προσβάλλει βάναυσα τη συνείδηση και τη μνήμη ενός ολόκληρου λαού που απαιτούσε «δώστε τη χούντα στο λαό», «ξεχνάει» το διαρκές και το «στιγμιαίο» του χαρακτήρα του φασιστικού πραξικοπήματος, καθώς και τις τελικές ποινές των βασανιστών (πόσα είπαμε ότι «έφαγε» ο Γκόρος, κ. «καθηγητά»;).
♦ Στην ίδια εφημερίδα, ίδιο φύλλο, τα δίνει όλα διαστρεβλώνοντας ένα σωρό γεγονότα ο γνωστός και μη εξαιρετέος Θ. Βερέμης (βερέμης στην τουρκική είναι ο φυματικός, μα εδώ μιλάμε για χειρότερα…).
♦ Φαλιρίζει η New York Opera (όπερα του λαού). Χα!
♦ Ο Βασιλεύς Πύρρος/ και ο Σεξπήρος/ δεν ήταν ήρωας/ μα ένας χοίρος
♦ «Σε περίοδο σιτοδείας, είχε απαγορεύσει στους λιμοκτονούντες κατοίκους να αγοράζουν σιτάρι, κουκιά και φασόλια από πλοίο που είχε προσαράξει στο λιμάνι του Αυλέμονα, ορίζοντας ως ποινή τον απαγχονισμό για όσους παρέβαιναν την εντολή. Είχε αγοράσει, στη συνέχεια, ο ίδιος τα τρόφιμα και τα πουλούσε στους ντόπιους σε διπλάσια τιμή από την κανονική. Εστελνε τους στρατιώτες να κόβουν σταφύλια από τα αμπέλια, χωρίς να αποζημιώνει τους χωρικούς, ανάγκαζε τους αγρότες να του πουλούν το κρασί τους σε τιμή χαμηλότερη από την αξία του, υποχρέωνε τους ψαράδες να του πηγαίνουν ψάρια στο σπίτι του, αγοράζοντάς τα μισοτιμής, αγγάρευε τους χωρικούς, ακόμα και τις γυναίκες να κουβαλούν χώμα στο φρούριο, φυλάκιζε, βασάνιζε με φωτιά και έσπαγε τα πόδια όσων δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους φόρους τους, κυνηγούσε και σκότωνε τα πουλερικά των χωρικών, και πίεζε τους ντόπιους να του δανείζουν χρηματικά ποσά, χωρίς ποτέ να τους τα εξοφλεί». Αυτός ήταν ο Pietro Suriano, Προνοητής Κυθήρων, 1572-1574. Από το βιβλίο της Χρύσας Μαλτέζου «Τα Κύθηρα τον καιρό που κυριαρχούσαν οι Βενετοί».
♦ Σε «τεντωμένο σκοινί» οι σχέσεις τρόικας-κυβέρνησης: άρα, Σαμαράς ο ισορροπιστής (μόνο μη φυσήξει).
Βασίλης
