Απειλώ, κερατάδες, δεν ονειρεύομαι (παράφραση τίτλου ποιητικής συλλογής)
Ο γαρ εάν σπείρη καπιταλισμός, τούτο και θερίσει
Οι μπάτσοι δεν είναι παιδιά εργατών (αυτοί και οι ναζί) είναι τα κοπρόσκυλα των καπιταλιστών
Οταν μπάτσοι μπαίνουν σε εργατική συνέλευση, δεν τους καταγγέλλουμε (σαν θύματα…), αλλά τους ξυλοφορτώνουμε!
Ουδεμία έκπληξις από την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής στο Ριζοσπάστη (καπιταλιστική επιχείρηση, απλώς)
Στρατοδικείο για ΣΠΦ: σφαίρες-σουβενίρ!
Νύστα Λαγκάρντ
♦ Υπεύθυνη κυβερνητική στάση (avgi.gr, 22.2.13): «Ελεγχοι για DNA αλόγου σε όλα τα τρόφιμα με βόειο κρέας στην αγορά». Και ποιος θα τους κάνει; Μα… ο ΕΦΕΤ (με την αρωγή –φυσικά– της ΕΕ… που…ενδιαφέρεται για την υγεία της φτωχολογιάς).
♦ Μεταφέρουμε την είδηση (22.2.13 morning star online.co.uk/news/content/view/full/129795): «Η δύο εβδομάδων απεργία των δημοσίων υπαλλήλων του Μαλάουϊ ανάγκασε την κυβέρνηση να αυξήσει τους μισθούς τους». Ανευ σχολίου.
♦ A propos, a lotto, a proto.
♦ Μια ακόμη «υπεύθυνη» ενημέρωση του Ριζοσπάστη (24.2.13): «Από το πρωί της Κυριακής… (οι κάτοικοι των Σκουριών) βρέθηκαν αντιμέτωποι με την κρατική τρομοκρατία». Ενώ όλο τον προηγούμενο καιρό η κρατική τρομοκρατία ήταν… απούσα.
♦ Ξαναχτύπησε ο προβοκήρυκας (kein u niemand) με λόγο περί ανομίας. (Καλή σύνταξη…).
♦ Εμμονή στη στήριξη του ΑΚΕΛ και μετά τη συλλογική χλαπάτσα (Ριζοσπάστης, 26.2.13).
♦ Κύπρος, ο Ανάν έφυγε, ο Ανάν ήρθε.
♦ Μήνυμα Πούτιν και Μεντβέντεφ στο 15ο συνέδριο του ΚΚΡΟ (στο οποίο εκπροσωπήθηκε ο Περισσός). Σημείωση: ο Ριζοσπάστης (26.2.13) δεν αποκαλεί σύντροφο τον Γκ. Ζιουγκάνοφ.
♦ Τι θέλει να πει η (ποιήτρια) ΕΣΗΕΑ με τα συλλυπητήρια για τον ψόφο Μιχαλόπουλου;
♦ Ε, όχι να συνεισφέρουμε (με φαΐ) στους γιορτασμούς της κρατικοδίαιτης από πέρσι ΚΟΕ.
♦ Το εκλογικό του δικαίωμα άσκησε ο Δ. Χριστόφιας. Και άσκησε και «έσκισε» τους εργαζόμενους μνημονιακά.
ω Σχεδόν τρεις φορές πάνω η αποχή στις πρόσφατες κυπριακές εκλογές. Να ισχύει άραγε ότι οι ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ το σιχάθηκαν;
♦ Σεξελίξεις.
♦ Τριήμερο κεφιού, τριήμερο curfew, η χαρά του μπάτσου.
Χρυσαυγίτες Ιωαννίνων: Κοτ-κοτ-κοτ.
♦ (Επειδή οι «κωλοτούμπες» είναι σύνηθες, πλέον, φαινόμενο, όπως και η λεκτική αντίδρασή μας): «Υπήρχεν εις Ρώμην έθιμον, καθ’ ο ο εν τη ξένη διάγων, μέλλων να επανέλθη οίκαδε, ειδοποίει τους οικείους περί της μελλούσης επιστροφής· έχομεν μάλιστα και μικράν σχετικήν διατριβήν του Χαιρωνέως Πλουτάρχου, ης ο τίτλος “Διατί καν εξ αγρού καν από ξένης επανίωσιν, έχοντες οίκοι γυναίκας, προπέμπουσι δηλούντες αυταίς ότι παραγίγνωμται”. Το έθιμον είχαν, φαίνεται, και οι ημέτεροι κατά τους μέσους χρόνους, ως προς το φίλον εν τη πατρίδι πρόσωπον: Από την πόλι έρχομαι και ‘ς την κορφή καν έλα, ήτοι επανέρχομαι από την πόλιν και έλα καν εις την κορυφήν, προς προϋπάντησίν μου. Οταν το έθιμον ητόνησε, το ‘ς την κορφή καν έλα παρενοήθη, γενόμενον και ‘ς την κορφή κανέλλα». (Φ. Κουκουλέ, «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός», τόμος Ε’, σ.σ. 68-69).
♦ Σαμαράς (για Παπαγεωργόπουλο): Amici mei (εντιμότατοι φίλοι μου…).
♦ Ας φάνε και την ομιλία του παπα-Χριστόδουλου στη μάπα οι προβοκατορολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ και του Περισσού και τη συγκέντρωση των χιλιάδων «προβοκατόρων».
♦ Ολίγα, ολίγιστα άρθρα στον προσυνεδριακό διάλογο του Περισσού, τολμάνε να πουν ΚΑΠΟΙΑ πράγματα με τ’ όνομά τους. Μεταξύ αυτών και το άρθρο του Γερ. Αραβανή από τη Λευκάδα (Ριζοσπάστης, 3.2.13), (το οποίο, βεβαίως, δεν ξεφεύγει από τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό…).
♦ «Τεράστια πορεία, ασυγκίνητη όμως η κυβέρνηση» (Γ. Δελαστίκ, Εθνος, 21.2.13, πρώην δημ/άνος της Καθημερινής). Δηλαδή, οι διαδηλώσαντες σκόπευαν να… συγκινήσουν την κυβέρνηση για να… ενδιαφερθεί;
♦ Προσοχή, παιδιά, με την αυτοδιαχείριση μη γίνει εδώ της… Mondragon.
♦ Το «αθάνατο ολυμπιακό ιδεώδες» δεν υπήρξε ποτέ.
♦ Τη διάσπαση του PdCI («Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών») προβάλλει ο Ριζοσπάστης (24.2.13), ονόματι «Κομμουνιστές – Λαϊκή Αριστερά», σημειώνοντας: «Ιταλία: Κάλπες διαχείρισης της βαρβαρότητας», στις οποίες το αδελφό (για πόσο ακόμα;) κόμμα πήρε (παρά τα εμπόδια) μέρος. Δέον να σημειωθεί ότι ο γραμματέας αυτής της «Sinistra Populare», Μάρκο Ρίτσο, έχει κάνει τη βόλτα του ΚΑΙ από το PCI (1986-1991…) ΚΑΙ από την «Κομμουνιστική Επανίδρυση» ΚΑΙ από το «Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών» ΚΑΙ, φυσικά, ήταν (ή είναι ακόμα;) ευρωβουλευτής. Επιπλέον, σε ομιλία του (βλ. site της Sinistra Communista) μιλάει για σοσιαλιστική Κούβα και σοσιαλιστική Β. Κορέα.
♦ Ποιο θα αποκλειόταν από την «κατάληψη» της εξουσίας (κατά Τσίπραν); Το PCI; Αδιάβαστε πρόεδρε… Το PCI (μεταπολεμικά, 2ος παγκόσμιος πόλεμος) γρήγορα-γρήγορα «ρεφόρμεψε», γεγονός που πήραν χαμπάρι επαναστάτες τύπου Ζαν-Πολ Σαρτρ και δημοσίευσαν γραφτά στελεχών του (π.χ. Τζόρτζιο Αμέντολα, Λούτσο Μάγκρι, Μπρούνο Τρεντίν) στο περιοδικό Les Temps (τεύχος 196-197, Σεπτέμβρης-Οκτώβρης 1962), το οποίο, για να δώσουμε το λόγο στα «Τετράδια Κομμουνισμού» (Cahiers du communisme, Νοέμβρης 1948, σ.σ. 304-306) ήταν μια αντικομμουνιστική επιθεώρηση (άρθρο Victor Leduc).
♦ Είπαν της γριάς… Για τον Πάνο (Πητ) Κουτρουμπούση, φίλο Θ. Πάγκαλου μιλάμε, που καλό θα ήταν να είναι φίλος απλά και όχι γλείφτης (ΒΗmagazino, 3.2.13). Ας όψονται κάποιοι ελευθεριακοί που τον «έκαναν παρέα» – τον Πητ…
Βασίλης
