Τελικά δεν ήταν Μπένι αλλά βγαίνει-ζέλος…
17Ν
Ουφ! Λύθηκε, επιτέλους, το ζήτημα του χοντρομαλάκα
Δηλαδή, σήμερα στους δρόμους θα ξεδιπλωθούν οι «φοβερές σημαίες των κρατών»;
«Η διαθήκη μου» (Μ. Κατσαρού): αφιερωμένο όπου δει
Αλληλεγγύη-Λευτεριά στους ομήρους του κράτους
Για άλλη μια φορά: π(ρ)υτάνε(ι)ς
♦ «Πίστευαν πραγματικά πως θα μιλάγαμε για ανάπτυξη της ταξικής πάλης και ανασύνταξη του προλεταριάτου χωρίς ταυτόχρονα να οπλιστούμε; Μήπως οι μπάτσοι που έριξαν τον πρώτο πυροβολισμό, πίστευαν πως θα αφηνόμαστε να μας σφάξουν σαν τα πρόβατα, χωρίς καν να αντιδράσουμε; Οσοι δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους πεθαίνουν, όσοι δεν πεθαίνουν θάβονται ζωντανοί μέσα στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα χαμόσπιτα των εργατικών συνοικιών, στα πέτρινα φέρετρα των πολυκατοικιών, στα ασφυκτικά νηπιαγωγεία και σχολεία, μέσα σε ολοκαίνουριες κουζίνες και κρεβατοκάμερες γεμάτες με φανταχτερά έπιπλα αγορασμένα επί πιστώσει» (υπάρχει και συνέχεια). (Ουλρίκε Μάινχοφ, Φεβρουάριος 1970).
♦ «Η τακτική κατανάλωση οινοπνεύματος κατά την εφηβεία συσχετίζεται με μελλοντική εξάρτηση από οινόπνευμα καθώς και μελλοντική κατάχρηση/εξάρτηση από ουσίες». (Psychological Medicine, 36, 2006).
♦ Τι όμορφα που θέτει το ζήτημα της «κρατικής τρομοκρατίας» (καρασπέκουλα δηλαδή) το αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας στην επανάσταση του ‘17 (έτσι, δίχως χρώμα…): Τι ναζισμός, τι κομμουνισμός (βλ. σελ. 121-124). Το θέμα είναι πώς «συναγελάζεται» σε μια τέτοια προσπάθεια και μέλος του Ιστορικού Τμήματος της ΚΕ του Περισσού (αν δεν ήξεραν, γιατί δεν ρώταγαν;)…
♦ Για τα Ζωνιανά «σημεία και τέρατα»: τα ονόματα των υψηλά ισταμένων και ενεχομένων ακούμε. Οσο για την πρεμούρα του Περισσού για «απόσταση» από τέτοια «φαινόμενα»: ας κρατάτε και πισινή παιδιά. Να σας θυμίσουμε μόνο το όνομα Τερ Πετροσιάν.
♦ Ετσι νομίζει η κρατομπατσαρία; Οτι θα εξοντώσει τον Π. Βήχο; Πλανάσθε πλάνην οικτράν, γουρουνάκια.
♦ Πτολεμαΐδα: λιθάνθρακας. Βοιωτία: η συνέχεια.
♦ «Ταξική ενότητα – σοσιαλιστική προοπτική» επαγγέλεται η «Μαρξιστική Φωνή» (Οκτώβρης 2007). Πάντα φυσικά κλείνοντας με νόημα το μάτι στο ΠΑΣΟΚ: «…για την πέραν του ΠΑΣΟΚ αριστερά» (σελ. 1).
♦ «Απούσα η επαναστατική αντίληψη από την εκλογική μάχη» παραπονιέται η «Εργατική Πολιτική», Οκτώβρης 2007. Δηλαδή πώς θα γινόταν επαναστατική «αντίληψη» ΚΑΙ εκλογές μαζί;
♦ «Οι επαναστάσεις έρχονται από το μέλλον» (ΠΡΙΝ,11-11-07). Και το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο για σας, ω ελεγχομενοσυγκρουσιακοί του ΝΑΡ;
♦ «Λαϊκή βία στην προεπαναστατική Ρωσία» (έκδοση του «Δαίμονα του Τυπογραφείου»).
♦ Γ. Ρούσης: σταθερά μεταξύ μητέρας (Περισσού) και παιδιού (ΝΑΡ)…
♦ Λύσσαξαν οι «τσαούσες» στις εφημερίδες και τα ραδιόφωνα με την (πετυχημένη) παρέμβαση του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αθήνας για να μην παραβιαστεί το υπάρχον ωράριο στα μεγαλοβιβλιοπωλεία λόγω… έλευσης του Χάρυ Πόττερ.
♦ Συμφωνούμε απολύτως με τον τίτλο του ΠΡΙΝ (11-11-07) για το φεστιβάλ τραγουδιού Θεσ/νίκης (μεγάλης φτωχομάνας κ.τ.λ.-κ.τ.λ.).
♦ Είναι μια μουσ-ίτσα αυτός ο Μουσ-άραφ (χωρίς μούσ-ι).
♦ «Μπάζει η επιστροφή φόρου καυσίμων» (Οικονομική Ελευθεροτυπία, 6-11-07). Για τα μπάζα, δηλαδή.
♦ Αφού «οι ακραίοι ετοιμάζουν πόλεμο κατά του Ιράν» (Le Μonde Diplomatique, Ελευθεροτυπία, 27-28/10/07), γιατί σιγοντάρουν οι «μετριοπαθείς»;
♦ Διεκδίκηση του Μοναστηρίου (της Δημοκρατίας της Μακεδονίας) προτείνει ο Ανθιμος. Παπάς είναι, ένα μοναστήρι θέλει κι αυτός…
♦ «Τη νίκη δίνει ο μεσαίος χώρος, τον οποίο χάσαμε» (Β. Κοντογιαννόπουλος, Ελευθεροτυπία, 6-11-07). Πάντα στο πλευρό των «νοικοκυραίων» ο… Βασιλάκης. Βέβαια, για το ΠΑΣΟΚ έχει δίκιο: έχασαν τον μεσαίο (χώρο) και πήραν το μεσαίο…
♦ Με τη θέρμη και για τις «ρήξεις» που μίλαγε ο Βενιζέλος μερικοί τον είπαν ΒενιζΕΛΑ…
♦ Πως (δεν) έβλεπε ο Che τον σοσιαλισμό θα πρέπει να ήταν ο τίτλος του άρθρου στην Le Μonde Diplomatique (Ελευθεροτυπία, 11-11-07).
♦ «Σχεδόν τσιμουδιά» για το Πολυτεχνείο αυτή τη βδομάδα στοn GOLD FM (λέγε τον Μαστοράκη).
♦ Κωλοσφιξίματα με το νοίκι η νεολαία στην Ισπανία.
♦ Να και το κόκκινο χρήμα, να και το «Δεν πουλάμε, για ανθρώπους μιλάμε» της Διεθνούς Αμνησ(τ)ίας στην μανική εφημερίδα, 10-11-07.
♦ Μάλλον δεν τη «μυρίστηκε» τη φάση ο «Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ρεθύμνου», αφού μύρισε την χωματερή του Μαρουλά αλλά όχι την διακριτική μυρωδιά του τρίφυλλου (βλ. Δαίμονα -άλλο έναν- της Οικολογίας στην ΑYΓΗ, τεύχος 76, Νοέμβριος 2007).
♦ Πολύ «ψωμί» έχει η παραγωγή ρεύματος: βλέπε άρθρο στην Ελευθεροτυπία/Οικονομία, 27-28/10/07. Πολύ ρεύμα το ρεύμα.
♦ Τρέχουν τα σάλια του Μιχ. Παπαγιαννάκη: «Οι προτάσεις (σ.σ: του ΠΑΣΟΚ) στην αριστερά θα πρέπει να είναι πειστικές» (Ελευθεροτυπία, 11-11-07). (Ελα όπως είσαι…).
♦ «Παραδίδονται άνευ όρων ΟΤΕ-ΔΕΗ» (μανική εφημερίδα, 11-11-07). Δηλαδή, με όρους είναι εντάξει η φάση;
♦ Πολύ τσαντιστήκαμε από το μένος του κ. Μ. Στεφανίδη κατά των μαθητικών καταλήψεων: α, ρε δάσκαλε που δίδασκες (τότε στο ΝΕΟ) και λόγο δεν εκράτησες…
♦ Λογικά το όνομα του συγγραφέα δεν είναι Μ.Β. Λιόσα (Ανω ή Νέα, δεν έχει σημασία) αλλά (μάλλον) «κλίνει» προς το Γιόσα.
Βασίλης
